Regius Professor of English Language and Literature

Кіріспе

Глазго университеті ағылшын тілі мен әдебиеті кафедрасын 1861 жылы королева Виктория құрды және ол Өнер факультетіндегі жалғыз Regius профессорасы болып табылады.

Тарих

Бірінші профессор болып тағайындалған Джон Никол, университет бітірушісі және Оксфордтың Баллиол колледжіндегі Снелл экзибиционист, және университеттегі астрономияның бұрынғы профессоры Джон Прингл Николдың ұлы болды. Ол Оксфорд университетінде жаттықтырушы болған. Ол жерде А. В. Диси, ағылшын заңдарының профессоры, философ Томас Хилл Грин және ақын Алгернон Чарльз Суинбернмен бірге әдеби талқылау қоғамы "Ескі өлім-жітім қоғамын" құрды. Глазгода болған кезінде Никол әдеби сынға деген беделін сақтап, Оксфордта лекция оқыды, сонымен қатар бүкіл елде жеке оқытушылық қызмет атқарды. Ол сондай-ақ әйелдердің жоғары білім алуын қолдайтын. 1889 жылы кафедрадан шығып, 1894 жылы қайтыс болды. 1885 жылы ағылшын әдебиеті бойынша ең үздік студент әйелге арналған Николь сыйлығын оның қарындасы Люси Джек құрды. 1889 жылы Николдың орнын өте құрметке ие әдеби сыншы, Шекспирдің белгілі ғалымы және философ Фрэнсис Брэдлидің інісі Эндрю Сесил Брэдли иеленді. Брэдли Оксфордтың Баллиол колледжінде оқыған және тағайындалған кезде Ливерпуль университетінің колледжінде, қазіргі Ливерпуль университетінде оқытушы болған. 1892 жылы Брэдли өзінің Глазгодағы студенттерін "оларды оқытудың өзі ауыр жұмыс" деп сипаттады, бірақ ол 1900 жылға дейін университетте болды, ал 1901 жылы Оксфорд университетінің поэзия профессоры болып сайланды. Ол университетте 1907-1908 жылдардағы Гиффорд лекцияларын оқыды. Ағылшын әдебиеті кафедрасының Брэдли кафедрасы оның есімімен аталды, ал оның есімі 1951 жылы университеттің бес жүз жылдығына орай орнатылған Мемориалдық қақпаларға қойылды. Университетте Брэдли өткізген Гиффорд лекциялары Адам Гиффордтың еркімен құрылды, ал 1900 жылы Брэдлиден кейін оның немере інісі Уолтер Рэли болды. Рали Лондон университетінің колледжінде және Кембридждегі Король колледжінде оқыған, ол Кембридж одағының президенті болған және Үндістанның Алигарх қаласындағы Мохамедандық англо-ориенталдық колледжінің ағылшын әдебиеті бойынша алғашқы профессоры болып тағайындалған. Содан кейін ол 1900 жылы Regius кафедрасына тағайындалғанға дейін Ливерпуль университетінің колледжінде қазіргі әдебиет профессоры болып жұмыс істеді. Ол кафедрада төрт жыл ғана болды, 1904 жылы ағылшын әдебиеті профессоры болып тағайындалды. 1911 жылы ол ерлік атағына ие болды. 1904 жылы атақты шотланд жазушысы Уильям Макнейл Диксон кафедраға тағайындалды. Ол Дублиндегі Тринити колледжінде оқыды және бұған дейін Бирмингем университетінде ағылшын әдебиеті профессоры болды. 1935 жылы оның орнын ағылшын әдебиеті бойынша Королева Маргарет оқытушысы болған Питер Александр иеленді. 1963 жылы зейнеткерлікке шығып, 1964 жылы CBE орденін алды. 1965 жылы Петер Баттер кафедраға тағайындалды, бұған дейін ол Белфасттегі Король университеті ағылшын тілі профессоры болған. Ол 1986 жылы зейнеткерлікке шығып, 1990 жылы Александр Прикеттке алмасты. Прикетт 1979 жылы Фулбрайт стипендиаты болды және Сассекс университеті, Миннесота университеті және Канберрадағы Австралия ұлттық университеті сияқты бірқатар институттарда сабақ берді. Ол 2001 жылы зейнетке шықты. 2004 жылы кафедраға Кембридж университетінің романтикалық әдебиеттер бойынша оқытушысы Найджел Лиск тағайындалды.

The first professor appointed was John Nichol, a graduate of the University and Snell Exhibitioner at Balliol College, Oxford, and son of John Pringle Nichol, former Regius Professor of Astronomy at the University. Nichol had formerly been a coach at the University of Oxford, where along with A. V. Dicey, Vinerian Professor of English Law, philosopher Thomas Hill Green and poet Algernon Charles Swinburne he formed the Old Mortality Society, a literary discussion society. Whilst at Glasgow, Nichol maintained his strong reputation in literary criticism, lecturing at the same time at Oxford as well as tutoring privately across the country. He was also a supporter of the higher education of women. He left the Chair in 1889 and died in 1894. In 1885, the Nichol Prize for the most distinguished woman student in the Ordinary class of English Literature was founded by his sister, Lucy Jack. Nichol was succeeded in 1889 by Andrew Cecil Bradley, a highly respected literary critic and noted scholar of Shakespeare, and brother of philosopher Francis Bradley. Bradley had studied at Balliol College, Oxford, and was at the time of his appointment a lecturer at University College Liverpool, now the University of Liverpool. In 1892, Bradley described his Glasgow students as "a set of savages whom it is a loathsome drudgery to teach," although he remained at the University until 1900, and in 1901 was elected Professor of Poetry at the University of Oxford. He delivered the 1907 1908 Gifford Lectures at the University. The Bradley Chair of English Literature was named after him, and his name was placed on the Memorial Gates erected to mark the University's quincentenary in 1951. The Gifford Lectures, a series of which Bradley delivered at the University, were instituted by the will of Adam Gifford, Lord Gifford, and it was his nephew, Walter Raleigh, who succeeded Bradley in the Regius Chair in 1900. Raleigh had studied at University College London and King's College, Cambridge, where he was President of the Cambridge Union, and was appointed the first Professor of English Literature at the Mohammedan Anglo Oriental College in Aligarh, India. He then worked as Professor of Modern Literature at University College, Liverpool before being appointed to the Regius Chair in 1900. He remained in the Chair for only four years, being appointed Merton Professor of English Literature in 1904. He was knighted in 1911. In 1904, the celebrated Scottish author, William Macneile Dixon, was appointed to the Chair. He studied at Trinity College, Dublin and had previously been Professor of English Literature at the University of Birmingham. He was succeeded in 1935 by Peter Alexander, who had been the Queen Margaret Lecturer in English Literature. He retired in 1963 and was awarded a CBE in 1964. In 1965, Peter Butter was appointed to the Chair, having previously been Professor of English at Queen's University Belfast. He retired in 1986 and was succeeded in 1990 by Alexander Prickett. Prickett was a Fulbright Scholar in 1979 and has taught at a number of institutions including the University of Sussex, University of Minnesota and Australian National University, Canberra. He retired in 2001. In 2004, Nigel Leask, Reader in Romantic Literature at the University of Cambridge, was appointed to the Chair.