Кіріспе
Ветинг қамалы - Англияның Норфолк қаласында орналасқан Ветинг ауылының маңында орналасқан қаңырап қалған ортағасырлық әулет үйі. Оны 1180 жылы Хью де Плеис салған. Ол үш қабатты мұнарадан, үлкен залдан және қызмет көрсету блогынан тұрады. Кейіннен 13 ғасырда бұл жердің айналасында ор қазылды. Үй бекінісі берік болмаған, бірақ ол сол кезеңдегі қамалдарда кездесетін сәулеттік ерекшеліктерге сүйенді, оның орнына өте үлкен, жоғары мәртебелі үйді құрады. Ол, мүмкін, Хью феодалдық әміршісі Хамелин де Варрен иелігіндегі Акре замогындағы залды ұқсатуға арналған. Уэтинг қамалы 14 ғасырдың аяғында қолданылудан шығып, құрып кетті. Қираған үй-жайлар 1770 жылдан бастап жақын маңдағы Уэтинг Холлдың аумағындағы сәндік нысан болды және 1926 жылы үкімет қоршаған үй-жайды сатып алған кезде мемлекеттің меншігіне өтті. Қазіргі уақытта бұл жерді English Heritage басқарады және келушілер үшін ашық.
Weeting Castle is a ruined, medieval manor house near the village of Weeting in Norfolk, England. It was built around 1180 by Hugh de Plais, and comprised a three storey tower, a substantial hall, and a service block, with a separate kitchen positioned near the house. A moat was later dug around the site in the 13th century. The house was not fortified, although it drew on architectural features typically found in castles of the period, and instead formed a very large, high status domestic dwelling. It was probably intended to resemble the hall at Castle Acre Castle, owned by Hugh's feudal lord, Hamelin de Warenne. Weeting Castle ceased to be used in the late 14th century and fell into decay. The ruins formed an ornamental feature in the grounds of nearby Weeting Hall from 1770 onwards, and passed into the ownership of the state in 1926 when the government acquired the surrounding estate. The site is now managed by English Heritage and open to visitors.
10-13 ғасырлар
Уитинг қамалы Англияның Норфолк қаласында Уитинг ауылының солтүстігінде орналасқан. Бұл жерде 10 ғасырда англосаксондық қоныстар болған, бірақ қамалдың өзі 1180 жылы Хью де Плейсамен салынған. Хью Филиппа Монфишеге үйленгеннен кейін бұл жерді сатып алды, содан кейін ол өте үлкен тас сарай салды. Жаңа ғимарат, мүмкін, Акре замогының ортасындағы залды ұқсатуға арналған, содан кейін Хью феодалдық әміршісі, Суррей графы Хамелин де Варрен қайта жаңартты. Хьюдың қорасы айналасында орналасқан және оңтүстікке қарай үш бөлімнен тұрады: камералық блок, негізгі зал және қызмет қанаты. Қабырғаның қабырғалары тас тас пен ағаштан жасалған. Жергі қабатты жер асты қабаты құрайды, ол күн сәулесін жеке камералар жоғарыда қолданады. Қалпына келтірілмегенімен, мұнара бұрынғы қамал күзетшілері мен үлкен мұнаралардың сәулет дәстүрлеріне сүйенді. Екі қабатты биік залдың ішкі көлемі екі ағаш аркадамен екі жағына қарай созылып, тар жолақтар пайда болды. Солтүстіктегі тұсында соқыр тас аркадамен қоршалған жоғарылатылған платформа үлкен үстелді қолдап, залының қарама-қарсы шетінде оған ұқсас аркадамен қарама-қарсы тұрды. Сарай, бәлкім, солтүстікке қарай қызмет блогына есіктермен байланысты болған, ол ішкі көлемде және қойма мен майхананы қамтиды. Қызмет блогынан тыс жерде, негізгі ғимаратқа өрт қаупін азайту үшін кішкентай, жабық аулаға орналастырылған бөлек ас үй ғимараты тұрды. 13-ші ғасырдың ортасында кең ор қазылған, ол аралдың ішкі жағында орналасқан, оған батысқа қарай көпір арқылы кіруге болады.
14 - 21 ғасырлар
Плейс отбасының еркек ұрпағы 14 ғасырдың аяғында жойылып кетті, ал Уэтинг қамалы Маргарет Плейске үйленген Норфолк графы сэр Джон Говардқа өтті. Қожалық үй қирауға қалдырылды, 1770 жылы ол жақын маңдағы Уитинг Холлдың аумағындағы әшекейлік ерекшелікке айналды, бұл Чарльз Генри Кут, Монтрат графы қайта салған ауыл үйі. 1926 жылы Еңбек министрлігі Weeting Hall-ды тұрғын жұмыс лагері ретінде пайдалануға сатып алды және Weeting Castle-ді иесінің бөлігі ретінде сатып алды. Оқушылардың тапсырмасы бойынша, олар қаланы ағаштан тазарту үшін жіберілді. Уитинг-холл 1954 жылы қиратылған, бірақ оның мұз үйі аралда әлі күнге дейін сақталған, ол кірпіш пен топырақ үйіндісін қамтиды, ол бастапқыда қазбадан жиналған мұзды сақтауға арналған. 1964-1966 жылдары бұл жерде Археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді. Қыста қазба әлі күнге дейін ішінара суға толады, ал қазір солтүстік-батыс бұрышында жер төсемі бар, мүмкін 18-ғасырда жақын жердегі залдың құрылуына жатады. Қалдықты English Heritage басқарады және келушілер үшін ашық.