Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фламанд суретшісі (1544/48 1638) Ян Снеллинк немесе Ян Снеллинк (I) (шамамен 1548 1 қазан 1638) - фламанд суретшісі, суретші және гобелендердің, гравюралардың және фрескалардың дизайнері. Ол өзінің үлкен құрбандық үстелінің кескіндерімен танымал және өз заманының жетекші соғыс суретшісі ретінде танылды. Снелинк өнер сатушы және өнер жинаушы ретінде белсенді болды.
Flemish painter (1544/48 1638)
Jan Snellinck or Jan Snellinck (I) (c. 1548 – 1 October 1638) was a Flemish painter, draughtsman and designer of tapestries, prints and frescoes. He is known for his large altarpieces and was also recognized as a leading battle painter in his time. Snellinck was active as an art dealer and art collector.
Өмір
Ян Снеллинк Мехеленде, суретші және саудагер Даниэль Снеллинк I мен Корнелия Верхулсттың (атақ: Бессемерс) ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы Мехелендегі белгілі суретші отбасынан шыққан. Оның әкесі мен көптеген ағалары суретші болған. Оның қарындасы Майкен Верхулст танымал суретші Питер Коэк ван Аэльстке тұрмысқа шықты және Питер Брюгельдің қайын анасы болды. Елізабеттің тағы бір қарындасы танымал баспашы мен баспашы Хубертус Голциуспен тұрмысқа шықты. Ян Снеллинк Брюгельдер отбасымен тығыз қарым-қатынаста болды және 1588 жылы Пьетр Брюгельдің кіші және 1599 жылы Ян Брюгельдің үлкендерінің үйлену тойындарында куә болды. Ол сондай-ақ соңғысының Италияға оқу сапарынан оралған кездегі қонақасына қатысты. Снеллинк әкесімен акварель суретшісі болып оқыған. Ол кальвинизмге көшті, бірақ испандықтар Фландрияны қайтадан басып алғаннан кейін қайтадан католицизмге көшті. 1574 жылы Снеллинк Антверпенде болды, онда сол жылдың 10 шілдесінде баспашы және баспашы Жерар де Жоденің қызы Хелена де Жодеге тұрмысқа шықты. Олардың Даниель, Жерар және Ян есімді үш ұлы болды. Немересі Корнелис пен шөбересі Ян Роттердамда суретші болған. Оның алғашқы әйелі 1581 жылы 12 қыркүйекте қайтыс болды. 1586 жылы ол Энтони ван Дайктің анасының туысы (мүмкін сіңлісі) болған Паулина Куйперс (атақ Boschmans) -ға қайтадан үйленді. Олардың он баласы болды, оның үшеуі суретші болды. Антверпендегі алғашқы жылдары Снеллинк өмір сүру үшін сурет салуға қарағанда, сурет сатумен көбірек айналысты. 1577 жылы ол өзінің алғашқы шәкіртімен танысады, ал келесісі тек бес жылдан кейін пайда болады. Ол өзінің ұзақ өмірінің ішінде 16 оқушысын қабылдады, тек қана Абрахам Янсенс өзінің атын шығара алды. Кейінгі кездегі кеуде бұйымдарын Альберт 1621 жылға дейін Филипп III патшаға сыйлаған немесе 1633 жылы герцогиня Изабелла қайтыс болғаннан кейін Филипп IV патшаға жіберген. Олар патшалық кестенің жинағында қалды.
Jan Snellinck was born in Mechelen, the son of Daniël Snellinck I, a painter and hawker, and Cornelia Verhulst (alias: Bessemeers). His mother came from a family of established artists in Mechelen. Her father and numerous uncles were painters. Her sister Mayken Verhulst married the prominent painter Pieter Coecke van Aelst and was the mother in law of Pieter Brueghel the Elder. Another sister Elisabeth married the prominent printmaker and publisher Hubertus Goltzius. Jan Snellinck maintained a close relationship with the Brueghel family and was a witness at the weddings of both Pieter Brueghel the Younger in 1588 and Jan Brueghel the Elder in 1599. He was also present at the banquet held on the return of the latter from his study trip to Italy. Snellinck studied with his father as a watercolor painter. He converted to the Calvinist faith but converted back to Catholicism after the Spanish retook Flanders. In 1574 Snellinck was in Antwerp where he got married on 10 July of that year to Helena de Jode, a daughter of the printmaker and publisher Gerard de Jode. The couple had three sons named Daniel, Gerard and Jan who all trained under their father to become painters. A grandson called Cornelis and a great grandson called Jan were painters in Rotterdam. His first wife died on 12 September 1581. He remarried in 1586 to Paulina Cuypers (alias Boschmans), who was a relative (possibly the sister) of the mother of Anthony van Dyck. The couple had 10 children of whom three sons became painters. During his initial years in Antwerp Snellinck relied more on his art dealing than on his art making to make a living. In 1577 he received his first pupil and the next one would follow only five years later. Of the 16 pupils he would receive during his very long career, only Abraham Janssens would make a name for himself. The tapestries were then given by Archduke Albert to King Philip III before 1621 or sent to King Philip IV after the death of Archduchess Isabella in 1633. They remained in the royal tapestry collection.
Жұмыс
Ян Снеллинк пейзаждар, діни және аллегориялық композициялармен танымал. Оның діни тақырыптары көбінесе айқышқа шегелену көріністері болып табылады. Снелинк сондай-ақ шайқас сахналары мен сәнді компанияларды суретке түсірді. Сондай-ақ, ол бильярдтық мультфильмдерді суреттеп, баспа суреттерін жасаған. Снеллинкті қазіргі заманғы өнер тарихшысы Карел ван Мандер ұрыс суретшісі деп сипаттады және осылайша алғашқы фламандтық соғыс суретшісі болды. Алайда оның осы саладағы еңбегі туралы аз мәлімет бар. Снеллинк Фландрияда тоқылған бірнеше гобелендердің мультфильмдерін суретке түсіргені белгілі. Ол Антверпен қаласы тапсырысымен 1599 жылы 10 желтоқсанда Антверпен қаласына Альберт және Изабелла Клара Евгенияның қуанышты кіруі кезінде мерекелер кезінде безендіру ретінде пайдаланылатын жеті кестені жасады. Тасмалары, мультфильмдерімен бірге, оқиғадан кейін ер герцогтарға сыйлық ретінде берілді. Снеллинктің дизайны әртүрлі басылымдарда қолданылды, олардың кейбіреулерін оның қайын атасы, сол кездегі әйгілі баспагер Жерар де Жоде шығарды. Бұлардың бірі - 1585 жылы Жерар де Жоде басып шығарған суретті "Тезаурус ветерис и нови тестаменти" (Тезуарус ветерис и нови тестаменти) атты кітап. Баспаларды кем дегенде 14 фламанд суретшісі, соның ішінде Maerten de Vos, Crispijn van den Broeck, Питер ван дер Борхт Үлкен және Мартен ван Клив жасаған. Бұл суретті Киелі кітаптың 50 - ге жуық данасы Ян Снеллинктің жобасымен жасалды. Де Жоде Тезаурын негізінен қолданыстағы баспаға сүйенді және жоғалған дизайндарды күйеу баласы Снеллинктен тапсырған болуы мүмкін. Снеллинк сонымен қатар "Микрокосмос" эмблемалық кітабының дизайнын ұсынды. Парвус Мундус (кіші әлем) - Лорантиус Хехтанус. Бұл кітапты 1579 жылы Жерар де Жоде баспадан шығарды. Снеллинктің басылымға арналған жеті дизайндық суреті Рийксмузейдің коллекциясында бар, олар Криспийн ван ден Брокке тиесілі. Тағы екі жоба Британдық мұражайда орналасқан, олар Карел ван Мандерге тиесілі.
Jan Snellinck is known for his landscapes, religious and allegorical compositions. His religious subjects are often crucifixion scenes. Snellinck also painted battle scenes and elegant companies. He was also active as a painter of tapestry cartoons and a designer of prints. Snellinck was described by contemporary art historian Karel van Mander as a battle painter and was thus the first Flemish war artist. However, very little is known about his work in this area. Snellinck is known to have painted the cartoons for a number of tapestry sets woven in Flanders. He worked on a set of seven tapestry works, which were commissioned by the city of Antwerp to be used as decorations during the celebrations during the joyful entry of the Archdukes Albert and Isabella Clara Eugenia in the city on 10 December 1599. The tapestries, together with the cartoons, were gifted to the Archdukes after the event. Snellinck's designs were used in various publications, some of which were published by his father in law Gerard de Jode, a prominent publisher of his time. One of these publications was the illustrated bible Thesaurus veteris et novi Testamenti published by Gerard de Jode in 1585. The prints were designed by at least 14 Flemish artists including Maerten de Vos, Crispijn van den Broeck, Pieter van der Borcht the Elder and Marten van Cleve. To Jan Snellinck have been attributed the design of about 50 prints in this illustrated bible. De Jode relied for the Thesaurus largely on existing prints and likely ordered missing designs from his son in law Snellinck. Snellinck also provided the designs for the emblem book Μικροκόσμος. Parvus Mundus (the Small World) by Laurentius Haechtanus. This book was published by Gerard de Jode in 1579. Seven design drawings of Snellinck for the publication are in the collection of the Rijksmuseum were they are attributed to Crispijn van den Broeck. Two further designs are in the British Museum were they are attributed to Karel van Mander.