Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маутхаузен Гузен лагері - Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Дахаудағы американдық әскери үкімет сотының қарауында болған СС концлагерінің қызметкерлерінің сот процестері. 1946 жылдың 29 наурызы мен 13 мамыры аралығында, сондай-ақ 1947 жылдың 6-21 тамызы аралығында лагерь қызметкерлерінің 69-ы сотталды. Олардың арасында Маутхаузен-Гузен концлагерінің бұрынғы күзетшілері мен Жоғарғы Австрияның бұрынғы гаулейтері Август Эйгрубер де болды.
The Mauthausen Gusen camp trials were a set of trials of SS concentration camp personnel following World War II, heard by an American military government court at Dachau. Between March 29 and May 13, 1946, and then from August 6 to August 21, 1947, a total of 69 former camp personnel were tried. Among them were some of the former guards at the Mauthausen Gusen concentration camp system and August Eigruber, a former Gauleiter of Upper Austria.
Шығу тегі
1942 жылы жер аударылған үкіметтер мен еврей ұйымдарынан неміс қатыгездіктері мен концлагерь тұрғындарына қарсы кең ауқымды қырғын туралы хабарлар пайда болды. Халықтың наразылығы артып, дәлелдерге сүйенгендіктен, одақтас мемлекеттер - АҚШ, Ұлыбритания және Кеңес Одағының араласудан басқа амалы болмады. Одақтасқан мемлекеттер қатысқандардың әрекеттерін айыптап, әр СС қызметкерін сотқа тартуға уәде берді. Бір жылдан кейін одақтас мемлекеттердің сыртқы істер министрлері Ресейде кездесіп, "Үш үлкен" деп аталды. Соғыс қылмыстарын жасағандар екі топқа бөлінді. Бұл топтар одақтастар жазалайтын белгілі бір географиялық орналасуы жоқ адамдармен және белгілі бір жерде қылмыс жасаған адамдармен бөлінеді, олар өздерінің юрисдикциясындағы соттарда сотталады. Құрама Штаттардың сынақтарға қатысуы халықаралық саясатты білмеуден бастап, адам жетіспеуден басталады, бұл таза хаосқа әкеледі. Соғыс қылмыстарын тергеуге жіберілгендердің тиісті дайындығы болмаған, олар төменгі деңгейдегі ақпаратпен есеп берді. АҚШ-та сансыз кедергілер болды. 1945 жылы АҚШ екі түрлі соғыс қылмыстары бойынша сот бағдарламасына кірісті, біреуі американдық әскери билікте, екіншісі одақтас мемлекеттермен бірлесіп. Алты аптадан кейін 61 айыпталушы кінәлі деп танылды. 58 адам ату жазасына кесілді (9-ы өмір бойы бас бостандығынан айыру жазасына кесілді, кейін шартты түрде босатылды), ал тағы үш адам өмір бойы бас бостандығынан айырылды. Бір үкімнен басқалары 1947 жылдың 27 және 28 мамырында Ландсберг түрмесінде өлім жазасына кесілді. Тек Отто Стригель ғана соңғы минутта өлім жазасын тоқтатты. 1947 жылы 20 маусымда Стригель асылып өлтірілді.
In 1942, overwhelming reports of German atrocities and large scale massacres against concentration camp inhabitants came to surface from exiled governments and Jewish organizations. With increased tension from the public and overwhelming evidence, the Allied powers being the United States, Great Britain, and the Soviet Union had no choice but to intervene. The Allied powers issued a statement condemning the actions of those involved and promising to bring each and every SS personnel to justice with no chance of dismissal. The Allied nations' foreign ministers met in Russia a year later and were better known as ‘The Big Three’. Those who committed war crimes were broken up into two war crimes categories. These groups were divided by those with no particular geographic location who would be punished by the Allies, and those who committed crimes within a specific location who would be tried in courts within their jurisdiction. The United States involvement within the trials had difficulties ranging from a lack of international policy knowledge and being understaffed, which led to pure chaos. Those sent to investigate the war crimes lacked proper training which yielded reports with sub par information. The U. S. encountered countless obstacles. Ultimately in 1945, the United States committed to two distinct war crimes trial programs, one under American military jurisdiction and one in collaboration with the Allied powers. After six weeks all 61 defendants were found guilty. 58 were sentenced to death by hanging (9 were had their sentences were changed to life imprisonment and were later paroled), while three others were sentenced to life imprisonment. All but one of the death sentences were carried out on May 27 and May 28 of 1947 at Landsberg Prison. The sole exception was Otto Striegel, who won a last minute stay of execution. Striegel was hanged on June 20, 1947.
Маутхаузендегі екінші сот
Маутхаузендегі екінші сот 1947 жылдың 6 тамызында басталды. Лагерь әкімшілігінің 8 бұрынғы мүшесі бұрынғы сот процесінде жасалған қылмыстармен бірдей айыпталды. 21 тамызда сот үкімі шықты. Төрт нацист асылып өлім жазасына кесілді, біреуі өмір бойына, екеуі қысқа мерзімге сотталды, ал біреуі барлық айыптардан ақталды. Үш адам өлім жазасына кесілді. Майкл Хеллерге өлім жазасы 1949 жылы өмір бойына түрмеде қамауға кесілді.
The second Mauthausen camp trial started on August 6, 1947. Altogether 8 former members of the camp's administration were accused of the same set of crimes as in the former trial. On August 21 the verdict was reached. Four Nazis were sentenced to death by hanging, one for life imprisonment, two for short term sentences and one was acquitted of all the charges. Three of the death sentences were carried out on November 19, 1948. The death sentence against Michael Heller was reduced to life in prison in 1949.
Қосымша сынақтар
Маутхаузенде жеке адамдар мен шағын топтар бойынша тағы 56 сот 1947 жылдың наурыз мен қараша айлары аралығында өтті.
An additional 56 trials took place between March and November 1947 within the framework of the Mauthausen cases of individuals or small groups.