Кіріспе
44-ші жаяу әскер дивизиясы 1938 жылы 1 сәуірде Венада Австрияның Аншлюсінен екі аптадан кейін құрылды. Ол алғаш рет соғыстың басында Польшаға шабуыл кезінде шайқасқа қатысып, 1940 жылы Франция шайқасына қатысты. 9 ай бойы жағалауды қорғағаннан кейін дивизия шығысқа ауыстырылды. 1941 жылы 22 маусымда дивизия Оңтүстік армиялар тобына қосылып, Кеңес Одағына шабуылға қатысты. Ол "Барбаросса операциясы" сәтсіз аяқталғаннан кейін шығыста қалды, Изум мен Харьков маңындағы Кеңес армиясының шабуылдарына қарсы қысқы қорғаныс әрекеттеріне қатысты. Қайта жаңартылған дивизия неміс жаздағы шабуылына қатысып, 1943 жылдың қаңтарында Сталинградта 6-армиямен бірге жойылған. Дивизияны Гитлер Сталинград дивизиясын қайта құруды бұйырған кезде Бельгияда Рейхсгренадиер Дивизиясы Хох унд Нейчмейстер деп қайта құрылды. 1943 жылдың жазында ол күш-қуатына қайта оралып, Италияға соғысуға жіберілді, онда Монте-Кассинода қатты тартысты. Ол 1944 жылы Италия түбегіне қарай кері шегінді және Готика сызығына шабуыл жасаған американдық күштермен қысқа уақытқа соқтығысты. Ол қайтадан жөндеуден өткізіліп, оның орнына Венгрияға советтердің басып кіруіне қарсы тұру үшін жіберілді. Дивизия Будапештті 6-шы СС танк армиясымен қайтаруға күш салды, содан кейін Балатон көліне жақын жерде жойылып кетті. Дивизияның қалдықтары Аустрияға соғыстың соңғы күндеріне дейін, батысқа қарай жүріп, Линцке жақын америкалық күштерге берілді.
Ұйым
Бөлім 1938 жылы 1 сәуірде Австрияның Австрия армиясының элементтерінен қосылуынан кейін көп ұзамай құрылды. Ұйым соғысқа дейінгі жаяу әскер дивизиясының типтік құрылымын ұстанды, әрқайсысы 3 батальоннан тұратын 3 жаяу әскер полкі, 3 батальоннан тұратын артиллерия полкі, танкіге қарсы, барлау, пионерлік, сигнал батальондары және дивизия қызметі. Әдеттегі мекемеге 15000 адам керек болатын. 1940 жылдың қаңтар айында Feldersatz батальоны бөлініп, 3 батальон, 443-ші жаяу әскер полкі, 164-ші жаяу әскер дивизиясы, 14-ші дивизияның 7-ші толқынының бөлігі болды. Неміс армиясы кеңейе берді, 1940 жылдың ақпан айында 8-ші толқынның 10 дивизиясы құрылды. 44-ші бөлім 143-ші жаяу әскер полкінің 2-ші батальонын тастап, 297-ші жаяу әскер дивизиясының 523-ші жаяу әскер полкінің 1-ші батальонына айналды. Батальонның орнын ауыстырды. 1940 жылдың қыркүйегінде дивизияның үштен бірі 137-ші жаяу әскер дивизиясын құруға бөлінді. Неміс армиясы жаңа дивизияларды екі дивизияның үштен бір бөлігін бөліп, қалған бөлігін жаңадан жалдағандардан жинады. Осылайша, екі ескі және бір жаңадан құрылған бөлімдердің үштен бірі ғана жаңадан жалдалғандар болды. Сталинград шайқасында жоғалған барлық дивизиялар сияқты, ол басқа құрылымдарды және әдетте 6-армияның берілуінен бұрын әуе арқылы эвакуацияланған мамандар кадрларын пайдалана отырып қайта құрылды. 1943 жылы 17 ақпанда дивизия Бельгиядағы 887-ші және 888-ші гранадер полктарымен қайта құрылды. 1943 жылдың 1 маусымында 134-ші гранадер полкі қосылды, ал дивизия 80-ші танк-жагер, 46-шы пионер, 64-ші сигнал және 44-ші дивизиялық қолдау бөлімшелерімен бірге Рейхс-гренадер дивизиясы Хох-н-Дойчмейстер деп қайта аталды. 1943 жылдың тамызынан қарашасына дейін сегіз "Тигр" танкісімен жабдықталған "Швере Панцер Компанье/Тигергрупа Мейер" дивизиясына Солтүстік Италиядағы итальяндық құралымдарды қарусыздануға тағайындалды. Қысқа уақыт тынығып, Венгрияға ауыстырылды. Қызыл Армияның тұтқындауынан құтылып, 1945 жылы 10 мамырда Хоэнфурт қаласында АҚШ күштеріне берілді.
Польша
1939 жылдың тамызының соңында 44-ші жаяу әскер дивизиясы Моравияға, бұған дейін Чехословакияның бір бөлігі, поляк шекарасына қарама-қарсы жиналды және 14-ші армияның құрамдас бөлігі XVII корпусқа қосылды. Тоғыз күннен кейін, 1939 жылдың 1 қыркүйегінде таңертеңгі уақытта, қысқаша артиллериялық дайындықтан кейін, жаяу әскер Польша аумағына Ольса өзенін кесіп өтті. Көп ұзамай тұтқындар алынып, алғашқы құрбандар болды. 14-армия өз күшін поляк "Краков армиясының" жеңіл қарсылығына қарсы Краков пен Тарновқа қарай жылдам итеріп жіберді. 6 қыркүйекте дивизия Краковқа кірді және Вайхсель өзенінің арғы жағындағы зақымданбаған көпірлерді басып алды. Дивизия өз ісіне жалғасты, Сан өзенінен өтіп, Польшаның шығысына Львовқа (Лембург) қарай қарайды. Соңғы поляк әскерлері 1939 жылдың 6 қазанында берілді. Шығыс Польшадағы аумақ, Гитлер мен Сталиннің арасында келісімге сәйкес, Германияның совет агрессиясыздық пактісіне құпия қосымшада, кеңестердің мүдделер сферасына кіретін болды, сондықтан 44-дивизия демаркация сызығы арқылы тартылып, Сан өзені бойымен орналастырылды. 44-ші жаяу әскер дивизиясы 121 адамнан қаза тапты, 270 адам жараланды және 44 адам жоғалды; ол 300 офицер мен 25 000 адамды тұтқынға алды және 540 км жүріп өтті, Польшаға қарсы науқанда тәулігіне орташа есеппен 29 км. Польшалық науқан аяқталғаннан кейін дивизия өзінің үй станциясына оралды, ол ОКХ резерві ретінде орталық Германияға көшірілгенге дейін, ақыр соңында Францияға қарсы науқанның басында батысқа ауысты.
Франция 1940 жыл
1940 жылдың мамыр айында Германияның Францияға шабуыл жасауы басталған кезде 44-ші жаяу әскер дивизиясы Хамельн маңында ОКХ резервіне орналасты. 15 мамырда 6-армияға тағайындалған ол негізгі найзаның артына қарай жылжыды, ақырында 29 мамырда Соммадағы Перонне маңындағы қорғаныс секторына енгізіліп, неміс прорысының оңтүстік флангін қорғады. Бұл жерде ол Достасқан әскерлер Дюнкеркке кері шегінген кезде және эвакуацияланған кезде қалды. Германияның жоғарғы қолбасшылығы өз күштерін оңтүстікке қарай қайта бағыттап, Францияға шабуыл жасауды жоспарлады. 6-шы армияның құрамында 44-ші жаяу әскер дивизиясы солтүстікке Сома өзенінің арғы жағындағы көпірден шабуыл жасап, Вейганд желісін ұстап тұрған француз күштеріне соққы береді. 5 маусымның таңертеңгі сағаттарында шабуыл жасаған жаяу әскерлер француз қорғаны бар ауылдарға кіріп, алдыға қарай ұшып кетті, бірақ ашық жер жаудың бақылауынан жасыру үшін аз мүмкіндік бергендіктен, әлсіреп қалды. Түстен кейін олардың әскерлері француздық позициялардан бағытталған француздық артиллерияның дәлдікпен бомбалауынан, миномет және пулемет отына ұшырады. I/134 батальоны Фукаукур ауылының сыртына шығуға тырысқанда, өз күшін асырып, бөлініп қалды, ал командалық офицер капитан Хартман 216 адаммен бірге берілді. 5 маусымдағы француздық 19-шы дивизия мен 7-ші Солтүстік Африка дивизиясының мықты қорғанысы 44-ші дивизияның қолбасшысы генерал-лейтенант Шубертті кешке шабуылдаушы бөлімшелерін кері қайтаруға мәжбүр етті. Шуберттің XXXX корпусының қолбасшысы генерал Штуммен болған талқылауында келесі күнге қосымша артиллериялық қолдау ұйымдастырылды және дивизия алға жылжуын жалғастырмас бұрын бекіністі ауылдарды шабуылдап, алу керектігі туралы келісімге келді. Шабуылдың екінші күні 132-ші жаяу әскер полкі Чуиноль ауылы мен оның айналасын басып алуға қол жеткізді, ал бұл үшін III / 132-ші батальонның қолбасшысы, оберстлейтенант Карл Эйбль рыцарь крестімен марапатталды. Бірақ француздардың қарсыласы қатты қарсылық көрсетті, дивизияның одан әрі шабуылдарын тоқтатты. Жағдай шабуылшылардың пайдасына өзгермекші еді. Сол жақ флангі француздар желісіне 3-ші және 4-ші танк дивизияларының танктері енген. Француз 7-армиясының 7 маусымның таңертеңінде жасағанындай, кері қашудан басқа амалы жоқ еді. Дивизия енді алға қарай жылжыды, кейде жау күштерімен соқтығысып, бірақ француздардың ыдырауының белгілерін арттырды. Парижді қорғауға болмайды деп шешкен француз үкіметі оны ашық қала деп жариялады және өз әскерлерін Сенаның артына тартты. 14 маусымда 44-дивизия өзенге жақындады. Сено өзенінен өткен соң дивизияның ілгерілеуі жылдамдады, ол француздардың берілуін жариялағаннан кейін Орлеанның маңайына жеткенше оңтүстікке қарай жылжыды. 44-ші жаяу әскер дивизиясы Франция шайқасында 1730 адамнан зардап шекті. Содан кейін 1941 жылдың наурыз айының соңына дейін Ла-Рошель аймағында жағалауды қорғау міндеттері орындалды.
Барбаросса
Дивизия Оңтүстік армиялар тобының құрамында Барбаросса операциясы кезінде алғашқы шабуыл жасағының құрамына кірді. 1941 жылы 22 маусымда дивизия резеңке қайықтар мен паромдармен Буг өзенінен өтіп, 5 мильлік көпір басын құрды. Шекарадағы қарсылықты жеңіп, дивизия 1-ші танк тобының жылдам мобильді бөлімшелерінің артында шығысқа қарай жүрді. Дивизия Броди шайқасына қатысып, флангта 8-ші механикаландырылған корпустың құрамына кіретін 34-ші танк дивизиясымен соғысты. Келесі 3 күн ішінде дивизия кеңес жауынгерлерін қоршауға көмектесті, 131-ші полктің ауыр жаяу әскері кем дегенде 1 52 тонна КВ II-ді жойды, ал қоршалған кеңес күштерінің қалдықтары шығысқа қарай шайқасты. Осы уақыт аралығында III танк корпусы Киевке қарай шабуыл жасап, советтердің 6-шы және 5-ші армиялары арасында 40 км еніндегі клинді құрды. Оңтүстік-Батыс майданының қолбасшысы Михаил Кирпонос екі армияға да қарсы шабуыл жасап, алшақтықты жабуға бұйрық берді. Солтүстіктегі 5-армияның артқы жағында Припет батпақтары қорғалды және оның қол астында 3 механикаландырылған корпус болды. Осы құралдарды пайдаланып, ол оңтүстікке қарай қозғалып, танктардың тік ұштарынан кейін жабдықтау жолын кесіп тастады. 44-ші жаяу әскерге жолды тазартуға көмектесуге бұйрық берілді және 14 шілдеде ол Житомир жолында 9-шы механикаландырылған корпуспен соқтығысты. Неміс әскеріне едәуір залал келтірген Кеңес әскері бөлімдері біртіндеп солтүстік-шығысқа қарай кері шегінуге мәжбүр болды.
Киев
Кеңес әскерлері неміс шабуылы басталғаннан бері Киев алдындағы қорғаныс жұмыстарын жүргізіп, қосымша 50 000 азаматты танкіге қарсы арық қазуға жұмылдырды. Олардың бекіністі аймағы қаладан тыс жерде 80 км-ге созылған және қамалдың пулемет батальондарымен қамтамасыз етілген бункерлер, кедергілер мен арықтардан тұратын. Неміс бронетанкілері сыртқы аймаққа жетті, бірақ тұрақты позициялар үшін күреске араласпай, XXIX корпустың жаяу әскерінің келуін күтті. Панцер дивизияларынан қашық қалған және жолда кеңес қарсы шабуылдарын тежеуге мәжбүр болған жаяу әскерлер жету үшін күресті, бірақ шілде айының аяғында XXIX корпус 5 жаяу әскер дивизиясын жинап, Киев қаласына шабуыл жасауға дайын болды. 1 тамызда іске қосылған корпустың екі орталық дивизиясы бекіністі бункер аймағын бұзып, 7 күндік күресте ретті кеңес қарсылығына қарсы қала маңындағы аймаққа жетті. 44-ші жаяу әскер дивизиясы оң жақтан флангтік қолдау көрсетіп, тек сыртқы бункерлерге дейін жетті, содан кейін 175-ші атқыштар дивизиясының қарсы шабуылдарынан зардап шекті. Кеңес әскері әскери батальондар мен әуе десантты әскерлерін жіберіп, неміс орталығын кері қайтты. 11 тамызға қарай XXIX корпустың шабуылы тоқтап, екі жақ та ауыр зардап шекті. 44-ші жаяу әскері кері тартылып, Киевтен солтүстікке қарай секторға тағайындалды, онда айдың соңында ол Ирпен өзенінің бойындағы кеңес позицияларына қарсы зондтық шабуыл жасады, бірақ сәттіліксіз. 6-армияның қолбасшысы фон Райхенау шілде мен тамыз айларының көп бөлігінде солтүстік флангтағы совет 5-армиясымен күресті. Ол тек фон Клейсттің 1-панцер тобынан қарыз алған 9-панцер дивизиясының көмегімен ғана алға жылжып, Киевтен солтүстікке қарай Днепрге қарай алға жылжуға қол жеткізді. Өзенді 900 метрден астам жердегі осы кездегі айтарлықтай кедергі, армия инженерлері понтондық көпірмен кесіп өтті және 6-армия жаяу әскерлерді шығыс жағалауға қарай сүзгілей бастады, онда олар Киевтен шығысқа қарай кеңес күштеріне қауіп төндіре алады және ақыр соңында солтүстіктен келе жатқан 2-армия бөлімшелерімен байланысады. Осы уақытта шығыста 1-ші және 2-ші танк топтарының танктері кездесіп, үлкен қазан құрып, 5 Кеңес армиясының элементтерін қоршап алды. Неміс қолбасшылығының бұл қалтаны мүмкіндігінше тез бұзып, оның ішінде совет әскерлерін тұтқындап, жоюы қажет болды. 44-ші жаяу әскер дивизиясына Киевтен тыс қоршау сызықтарын тастап, Днепрден понтон көпірімен өтіп, сол жерден шығысқа қарай қашып бара жатқан кеңестік күштерді блоктауға бұйырды. Қыркүйектің соңғы күндері қазандағы шайқастар аяқталды, ал дивизия шығысқа қарай алға жылжуды қайтадан бастады, оған советтердің қарсылығынан гөрі күзгі жаңбырлардың келуі кедергі келтірді, бұл жолдарды сазға айналдырды. Қарашаға қарай дивизия Харьковтың батысындағы Ачтырка аймағына келді, онда ол армиялар тобының резервке кірді.
Қысқы
1941-1942 жылдың қысында дивизияға оңтүстікке қарай 17-ші армиямен шекарадағы 6-шы армияның қолбасшылығымен Харьковтың оңтүстігіндегі қорғаныс секторы тағайындалды. 1942 жылдың қаңтарына қарай Сталин Мәскеу айналасындағы қарсы шабуылдардың табысын пайдаланып, солтүстік және оңтүстік секторларды қамтитын совет қысқы операцияларының аясын кеңейтті. Осы күш-жігердің бір бөлігі ретінде Оңтүстік-Батыс және Оңтүстік майдан 6, 57 және 38-ші армиялармен Барвинков Лосовая операциясын жүргізді. Изиумның батысындағы Дорнец өзенінің бойындағы сектордағы неміс қорғанысы үздіксіз сызықтың орнына ажыратылған мықты нүктелерден тұрды. Шабуыл 18 қаңтарда басталып, Изиумның батысында, Дорнец өзені бойындағы неміс желісінің әлсіз бөлігіне соқты. Бір аптадан кейін кеңестер 100 км-ге дейін неміс желісіне кірді, ал енді шығыс майданымен қатар 44-дивизия прорықтың солтүстік шетінде орналасқан, оның оңтүстік флангі мұздалған Донец бойымен ашық, 6-армияның шашылып жиналған резервтерін қоспағанда. Дивизияның ерліктері туралы Берлинде газет мақаласында 16 қаңтар мен 7 ақпан аралығында дивизияның 142 ресейлік шабуылдарды теріске шығарғаны, 6600 адам қаза тапқаны, 1300 тұтқынға алынғаны және 27 танк, 14 пушка және басқа да техниканы жойғаны туралы хабарланған. Қарулы дивизиялар, отынның аздығына қарамастан, жаяу әскерді ертіп алға шықты. 18 күн ішінде дивизия 300 мильден астам жерді басып өтті. Жазғы аптапта жаяу әскерлер мен атпен тартылатын қару-жарақтар мен керек-жарақтары шығысқа қарай ашық дала мен күнбағыс өсірілген кең далаларға қарай ұмтылды. Қару-жарақсыз 6-армияның қозғалысы баяулап, 44-дивизия Донның үлкен бұрышында 62-армияның қорғанысына қарсы қатты шабуыл жасағанда, ресейлік қарсылық күшейе түсті. Ақырында солтүстік пен оңтүстік жағынан Дон бойымен шұңқырдың ұштары келіп, 62-ші армияның бөліктері Калаш маңында тұтқындалды. 44-дивизия, қазір қалтаның батыс жағында тұрған жерді ұстап, ішкі жаққа қарай итеріп, төрт күн ішінде қоршалған кеңестерді жинап, 6-армияға жеңіске жетіп, 50 000 тұтқынға ие болды. (Бұл сан дұрыс емес, өйткені тұзаққа тек 28000-ға жуық совет сарбазы түскен.)
Сталинград
1942 жылдың қыркүйегінде дивизия Донның биік жағалауында қорғаныс позициясын алып, Сталинградтағы 6-армияның сол жақ қапталын қорғады. 19 қарашада Кеңес Армиясы солтүстікке қарай румындық күштерге қарсы Уран операциясын бастады. Манолин дивизияның жабдықтау базаларының бірі болып, соған дейін де совет жауынгерлік бөлімшелері шабуыл жасаған болатын. Бұл секторға шабуыл жасау неміс қолбасшылығы үшін мүлдем күтпеген жағдай болған жоқ, ал алдыңғы күні 6-армия 44-пехоталық полкті 132-пехоталық полкті қорғаныс позициясынан босатуға рұқсат берді. Полк адамдары аз болғандықтан, бір батальонды (III/132) таратып, өз адамдарын қалған екеуіне бөлді. Полкке дивизияның майдан шебінен 25 миль қашықтықта орналасқан Верхне-Бузиновканы қорғауға бұйрық берілді. Ол жерге жеткенде, сол аймақтағы әлсіз неміс әскерлерінің бірліктеріне қауіп төндіретін Кеңес әскерлерінің күштері болды. Уран операциясының 4-ші күні Калашты басып алған совет бөлімдерімен қоршалған дивизия бұрынғы қорғаныс позициясын тастап, дала арқылы Сталинградтың ішінде және айналасында 6-шы армияға қарай шегінуді бастады. Оның қозғалысына "қатерлі" отын жағдайы және 6-армияның дивизияның көптеген аттарын батысқа, жауынгерлік аймақтан шығаруға шешім қабылдауы кедергі келтірді. 26 қарашада ол Лучинскийде Донды кесіп өтті, онда инженерлер артындағы көпірді жарытты, ал екі күннен кейін 44-дивизия Сталинградтың жаңа периметріне жетті. Кеңес Қызыл Армиясының әскерлері тез арада қорғанысты сынап, 60 танкіден тұратын бронетанкілік топтар қолдаған жаяу әскердің шабуылдарын жасады. 4 желтоқсанда қарсылықтың негізгі желісі шабуылға ұшырап, 6-армияны қалған резервтерін беруге мәжбүр етті. 384-ші жаяу әскер дивизиясының ұрыс тобы, 16-шы танк дивизиясының 12 танкісі және шабуылдық артиллерия келесі күні ескі позицияларды қалпына келтіре алды. Ай бойы зондтық шабуылдар жалғасты, ал әуе тасымалдарының Германияның қалтасына кіруінің сәтсіздігі енді жетіспеушілікті сезінуге бастады. Артиллерия күніне 5 оқ атумен шектелген, нан рационы күніне 200 граммға дейін, содан кейін 100 граммға дейін, ақырында 26 желтоқсанда 50 граммға дейін қысқартылды. Жаяу әскер батальондарының жауынгерлік күші тез төмендей бастады: ұрыс, қатаң миномет және артиллерия оғы, сондай-ақ суық пен ауру өздерінің үлесін алып отырды. Саны жағынан артиллериялықтар мен құрылысшыларды, сондай-ақ таратылған бөлімшелер мен румындардан жасақшылар жаяу әскерге айналдырылды. Қазан айы мен қаңтар айы аралығында соғыс жалғасқан сайын, майдан шебінде көмекші персоналдың саны артып кетті. 2 қаңтарда барлық жылқы еті желіп, әскерлердің физикалық жағдайы тез нашарлай бастады, ал қызмет бөлімдерінен алынған алмастырушылар дайын, бірақ негізгі жаяу әскер дайындығы жоқ деп табылды. 1943 жылдың 10 қаңтарында Қызыл Армия қалтаға шабуыл жасады, 65-ші және 21-ші армиялар бірінші күні 44-ші дивизияның қорғанысын басып қалды. 12 қаңтарда қалтаның батыс шығып тұрған жері, карповка мұрны жойылып, неміс бөлімшелері топтары кері шегінуге мәжбүр болды. Дивизияның қалдықтары Сталинградқа кері сүрінді. Енді дивизиялық артиллерияға бір ғана қару қалды, ал жаяу әскер полктері қалған аз адамдарымен басқа да түрлі жауынгерлік және қызмет жасақтарымен араластырылған және тек мылтықтар мен бірнеше жеңіл пулеметтермен жабдықталған ұрыс топтарын құрды. Қалған ауыр қарулардың барлығы шегіну кезінде тасталып кеткен немесе оқ-дәрілері жоқ. 27 қаңтарда дивизияның қолбасшысы генерал Дебой 131-ші ұрыс тобына қосылды. Ақыры, азық-түлік пен оқ-дәрісі болмағандықтан, қарсылық тоқтады, аман қалған офицерлер соңғы әскерлеріне қосылды және 44-ші жаяу әскер дивизиясы өмір сүруін тоқтатты.
Италия
1943 жылдың 25 шілдесінде Муссолиниді король Виктор Эммануэль қызметінен алып тастады және оның орнына премьер-министр лауазымын маршал Бадольо атқарды. Бадольо соғыстың жалғасатынын және Германиямен келісім жасалатынын жарияласа да, Гитлер онымен одақтастармен татуласуға тырысатынын дереу күдіктенді. Италиядағы неміс әскери күштері әлсіз болды, жауынгерлік қабілеті бар жауынгерлік бөлімшелердің көпшілігі Сицилияда соғысты, материкте өте аз болды, олар итальяндықтардың тез бас сауғалауына төтеп бере алды. Гитлер Роммельді Берлинге шақырып, оған Солтүстік Италиядағы неміс мүдделерін қамтамасыз ету мәселесін шешуді және жақын арада сол аймаққа көшірілетін жаңа күштерді басқару үшін жаңадан құрылған B армия тобының штабын пайдалануды тапсырды. Көп ұзамай әскерлердің қозғалысына бұйрық беріле бастады, бірақ әскерлерді театрға жеткізу үшін алдымен таулар арқылы маңызды байланыс жолы қамтамасыз етілуі керек болды. 26 шілдеде OB West штабындағы фельдмаршал фон Рундштедтке Альпі өткелдерін қамтамасыз ету үшін дереу 2 дивизияны жылжыту туралы бұйрық берілді, 305-ші Ниццаға және 44-ші Бреннер өткеліне қарай барды. 44-ші жаяу әскер дивизиясының бөлімдері 27 шілдеде Австрияның Инсбрук қаласына келе бастады. Италиялықтардың қоныс аударуын Гитлер көптен күткен болатын. Ол ОКВ-ға оған қарсы жоспар әзірлеуді тапсырған. "Аксе" операциясы кезінде бұрынғы одақтасы Германияның әскерлері қарусызданады және таратылады, ал Италияны Германия басып алады, қажет болса күш қолдану арқылы. Бірақ, бұл жағдайда, итальяндық қарулы күштердің нақты басшылығы болмағандықтан, күш қажет болмақ еді. Оңтүстік Тирольде қалған 44-дивизия Болцанодағы итальяндық XXXV корпусының штабын және 1783 офицерді, оның ішінде 18 генерал мен 50 мың адамды тұтқынға алды. Италия әскері өз аумағын бұдан былай бақыламай қалғандықтан, Югославия партизандық қызметі Истрия мен Карниолада өршіді. Бұл аймақта итальяндықтар, словендер мен хорваттар араласқан, ал 1939 жылы Югославияның бір бөлігі болған Карниола 1941 жылы Италияға қосылған болатын. ОКВ В әскерлер тобына аймақтағы маңызды мүдделер мен байланыс жолдарын қорғауға бұйрық берді, ал Роммель соған мойынсұнды. II СС танк корпусына басшылықты тапсырып, Армиялар тобының Б-де бар едәуір күш-қуатын пайдаланып, қыркүйек айының аяғынан қараша айының ортасына дейін бірнеше жорық жүргізілді.
Бернхардт сызығы
1943 жылдың қарашасында Кесселринг Гитлермен кездесу үшін Берлинге барды. Ол Германия басшысына одақтастардың Римнің оңтүстігінде қыста алты ай бойы ұсталып қалуы мүмкін деп сенетінін айтты. Көп ұзамай Кесселрингке Италиядағы әскерлердің жалпы қолбасшылығы берілді, ал Роммель В әскер тобының қолбасшылығынан бас тартты. Енді Кесселрингтің 44-ші жаяу әскер дивизиясын қоса алғанда, қосымша сегіз жарым дивизияға қол жеткізе алатыны Гитлерге берген уәдесін орындауға тырысу үшін қажетті қосымша күштері болды. Ол өзінің мобильді дивизияларын күшін қалпына келтіруге және оларды неміс желісінің артында мүмкін қонуларға қарсы мобильді резерв ретінде пайдалануға тырысты. Осы уақытта американдықтар бастаған 5-ші армия Салерноның жағажайдан шығып, британдық 8-ші армиямен қосылды. Кесселринг Густав сызығының қорғанысын құруға уақыт табу үшін олардың алға жылжуын мүмкіндігінше ұзақ уақытқа созғысы келді. 44-ші жаяу әскер дивизиясы осы күш-жігерді күшейтеді және оңтүстікке қарай майданға баруға бұйрық алды. 1943 жылдың қараша айының соңында 44-ші ХД бөлімдері келе бастады және ең озық батальондар 26-шы танк дивизиясының бөлімдерін босату үшін алға жіберілді. Дивизия өзінің жаңа позицияларын, соның ішінде көптеген қорғалған баспаналарды, таблеткалар қораптарын және кері беткейлерде, Сент-Элия мен Рапидо аңғарына баратын жолға үстемдік ететін биік тау шыңдарының қатарында салынған миномет позицияларын иеленді. Сондай-ақ, оның аумағында Лагон ауылы орналасқан, оның үйлері бекіністі. Бұл позициялар көп ұзамай АҚШ-тың VI корпусының шабуылына ұшырады, ол өз бөлімшелерін тауларға итеріп, Германия резервтерін оңтүстікке қарай, Мигнано ойығында болатын негізгі күш-жігерден алшақтатуға тырысты. Таулық жердің қорғаныс артықшылықтарына және қыстың қатал ауа-райына қарамастан, 44-дивизияның сарбаздары қыста немесе тауда соғысуға дұрыс жабдықталмағандығын түсінді. Олардың киімдері дұрыс емес еді, ал атпен тартылатын азық-түлік бірліктері тау жолақтарында пайдасыз болып шықты. Дивизия тез арада кейбір арбаларын қашырлар қайырымына, ал кейбір артиллерияны тау пулеметтеріне ауыстыруға мәжбүр болды. Сонымен қатар, ол қайтадан салынғаннан кейін алғаш рет, жақсы ресурстары бар жауға қарсы, соның ішінде әуе күштеріне қарсы үлкен шайқасқа енді. Шын мәнінде, бірнеше бөлімше Кассиноның солтүстігінде және Бернхардт желісіне бара жатқанда "джабо" деп аталатын одақтас ұшақ-бомбардировщиктердің шабуылдарына ұшырады. мен 2 рота 131 полкінің басшылары көшбасшыларды алмастырды. Ақырында америкалықтар шыңға біржола жетті, ал 2/131 компанияда 12 адам мен бір офицер ғана қалды. 9 желтоқсанда АҚШ дивизиясы немістерге Лагонға шабуыл жасап, екі аптадан кейін ауылды басып алды. 5-ші тау дивизиясы қол жетімді болған кезде 10-армия таудағы 44-ші дивизияны алмастырды және оны оңтүстікке қарай жылжытып, Лири аңғарына, М-қаңқасына жақын жолды қамтыды. Ол кең аймақты қамтитын болады, оның бөлімшелері 29-панцер-гренадерлік дивизиямен араласады. Қорғаныс 6-шы тас жолдың екі жағындағы төменгі төбелер тізбегіне негізделген, ландшафты сол жақ қанатында 1270 м биіктіктегі Маджо тауына дейін күрт көтерілген. АҚШ-тың 5-армиясы желтоқсанның ортасынан бастап операциялардағы қысқа мерзімді тыныштықты өз күштерін жаңарту және жаңа шабуылды жоспарлау үшін пайдаланды. Шабуылға 1-ші бронетанкті дивизияның арнайы тобы, сол жақтағы британдықтар, оң жақтағы 34-ші АҚШ жаяу әскер дивизиясының екі полкі, 168-ші және 135-ші және Маджо тауының биік шыңдарында арнайы қызмет жасақтары қатысады. 1-ші арнайы қызмет полкінің арнайы даярланған тау әскерлерінің батальоны болды, олар қиын жерді кесіп өтіп, 4 қаңтарда Маджо тауының шыңын басып алды. Бас қоныс 44-ші 132-ші жаяу әскер полкінің секторында болды, олар қайта-қайта қарсы шабуыл жасады, бірақ жоғалтқан жерді қайтара алмады және 93-ші броньды далалық артиллерия батальонының американдық артиллериясының қолынан қатты зардап шекті. Арнайы қызмет әскерлері көршілес шыңдарды қорғауға кірісті. Биік шыңдарды қорғап, АҚШ күштері 6-шы тас жол бойымен жорығын бастады. Шабуыл 168 басты батальонның күштері лейтенант Прандлдың басшылығымен ІІІ/132 элементтерімен тұтқындалғанда жақсы басталды. Алайда американдықтар 135 американдық полкпен бірге Венефро ауылына кіріп, екі күндік қиын шайқастан кейін оны басып алды, 44-дивизиядан 170 тұтқынға алды. АҚШ әскерлері кейін ауылдың артындағы тау жотасына, Ла Чинияға, олардың негізгі мақсаттары�...
Meanwhile, the American led 5th Army had broken out of the Salerno beachhead, joined with the British 8th Army, which had entered the boot of Italy from Sicily and were pushing the German forces back northward as they fought delaying actions through successive defensive lines. Kesselring wanted to delay their advance as long as possible to gain time to build up the defences of the Gustav line, also called the winter line. The 44th Infantry Division would bolster these efforts and was ordered to entrain and move south to the front. At the end of November 1943, 44th HuD units began to arrive and the most advanced battalions were sent forward to relieve units of the 26th Panzer Division, which were to be redeployed. The division took over its new positions including numerous protected shelters, pill boxes, and mortar positions built on reverse slopes, on a series of high mountain peaks dominating the road to St Elia and the Rapido Valley. Also in its sector was the village of Lagon, whose houses had been fortified. These positions were soon under attack by the US VI Corps, which pushed its units into the mountains, attempting to draw German reserves away from the main effort that would occur further to the south, in the Mignano Gap. In spite of the inherent defensive advantages of mountainous terrain and the harsh winter weather, the soldiers of the 44th division realised that they were not correctly equipped for either winter or mountain warfare. They had the wrong clothing and their horse drawn supply units were found to be useless in the mountain trails. The division quickly had to swap some of its wagons for mule trains, and some artillery for mountain guns. Moreover, it was now inserted into major combat, for the first time since it was rebuilt, against a well resourced enemy, including air power. Indeed, several units had already suffered attacks from Allied fighter bombers, known as 'jabo's', upon retraining north of Cassino and on the way to the Bernhardt line. and 2 Kompanie 131 Regiment, with the summit changing hands. Finally the Americans secured the summit for good and the 2/131 withdrew from its last positions on the reverse slopes with only 12 men and one officer remaining in the company. On 9 December the US Division attacked the Germans in Lagon, capturing the village two weeks later. When the 5th Mountain division became available, the 10th Army replaced the 44th Division in the mountains and shifted it south to cover the more likely approach to the Liri valley, at the M gap. It would cover a wide sector with its units interspersed with those of the 29th Panzer Grenadier division. The defence was based on a series of low hills on either side of Highway 6, with the landscape rising dramatically on its left flank to the 1270 m high mount Majo. The US Fifth Army had used the short lull in operations since mid December to freshen its forces, and plan for the renewed attack. The attack would use a task force from 1st Armoured Division, plus some British support on the left, two regiments of the 34th US Infantry Division, the 168th and the 135th, on the right and some special service troops on the high peaks of Mount Majo. The 1st Special Service Regiment had a battalion of specifically trained mountain troops, and these were used to cross the difficult terrain and seize the summit of Mt Majo on 4 January. The summit was in the sector of the 44th's 132 Infantry Regiment, who mounted repeated counterattacks but failed to regain the lost ground and suffered badly at the hands of American artillery of the US 93rd Armoured Field Artillery Battalion fired in support of the special service troops. The Special Service troops went on to secure the neighbouring peaks. With the high peaks secured the US forces launched their drive along highway 6. The attack started well when forces from 168th lead battalion were ambushed by elements of III/132 under Lt Prandl who captured 2 officers and 68 men. The Americans, however, went on into the village of Venafro with the 135th US Regiment, and after two days of difficult fighting, captured it, taking 170 prisoners from the 44th Division. The US forces then pressed on to the ridge behind the village, La Chinia, one of their major objectives, which at that point was still held by the III/132. The German battalion was forced off the summit after 2 days of fighting. The 44th Division had suffered heavy casualties and had everywhere been driven from its defences. von Senger, the korps commander, then brought up fresh forces to slow the Allied advance and allowed the 44th to fall back into the Gustav positions in and around Cassino for a few days' rest and replenishment.
Кассино
Британдық 10- корпус Густав сызығына шабуыл жасаған алғашқы болды, жағалау секторында, және сәттілікпен, Кесселрингке оларды тоқтату үшін Римнен мобильді резервтерін тапсыруды қажет етті. Бұл АҚШ-тың VI корпусына 1944 жылдың 22 қаңтарында Анциоға сәтті және іс жүзінде қарсылықсыз қонуға және жағажай басына шығуға мүмкіндік берді. Анцио десанттары толық қарқынмен жүріп жатқанда, бірақ британдықтар қазір толығымен тоқтап қалған, АҚШ-тың 5-ші армиясының қолбасшысы генерал Кларк, Гюстав желісіне қысымды жоғары ұстап, немістердің резервтерді Анциоға қайтаруына жол бермеу керек еді. Густав сызығының жарылуы, Анцио плацдармынан қауіп төнген кезде, Римнің оңтүстігіндегі неміс қорғаныс позициясының барлығы ұсталмас жағдайға айналады. 36-АҚШ жаяу әскер дивизиясының Лири аңғарындағы Рапидо арқылы шабуыл жасауы қымбат шығынға ұшырады, сондықтан генерал Кларк қазір Джуиннің француз экспедициялық күшін және АҚШ-тың 34-АҚШ ID-ін Кассино массивінің өзіне қарсы жіберді. Француздар Репидоның басында, Бельмонте аңғарының арғы жағында, Бельведер тауының үстінде және одан әрі 919 м биіктіктегі Колле Абат бүкіл аймаққа үстемдік еткен Сент-Элизе ауылынан шабуыл жасайтын. АҚШ дивизиясы су басуы мүмкін болған Рапидо арқылы шабуыл жасап, одан ары төбелерді басып алады, сол жақтан дөңгелекті алып, қала мен монастырь төбені алады.
Германияның ережелері
Қатысқандардың жаңа шабуылдары Кассино маңындағы 44-ші дивизияның қорғанысына тікелей соққы бермек. Дивизияның 132-ші жаяу әскер полкінің 3 батальоны Рапидо аңғарының бойындағы дайындық орындарында және 131-ші жаяу әскер полкінің 2 батальоны Каира ауылы мен Белведере тауында орналасқан. 71-ші дивизияның 191-ші жаяу әскер полкінің бөлімдері Белмонт аңғарында командалық басқаруда болды, сол жақ қанатында 5-ші тау дивизиясына қосылды. 143-ші жаяу әскер полкінің көпшілігі резервте болды, Бернхардт желісімен шайқаста ауыр шығыннан кейін қайта құрылды.
34-АҚШ дивизиясының шабуылы
Рапидоның арғы жағына шабуыл жасаған 133-ші жаяу әскер полкінің 34-ші американдық дивизия өзеннің жоғарғы ағысында өтетінін тапты, бірақ су басуы, неміс миналық алаңының әсерінен оның броньды қолдауы тосқауылға ұшырады. Өтуге қол жеткізген жаяу әскерге 132 жаяу әскер полкінің бірліктері дәл артиллерия және ауыр қару-жарақ атысы қарсы келді, олар терең бункерлерде АҚШ артиллериясының дайындығынан қорғалды, сондықтан американдықтар бастапқы позицияларына оралуға мәжбүр болды. Келесі күні 34-ші дивизия тағы да сынады, бірақ нәтиже бірдей болды. және 1 батальонның штабын тұтқындап, 131 жаяу әскер полкіне кіргізілді. 1 ақпанда әлі де 44-дивизияның қолында болған төбе басындағы итальяндық казармаларға АҚШ-тың 133-пехоталық полкінің әскерлері шабуыл жасады және аймақты ақыры америкалықтар келесі күні қатал шайқастан кейін тазартты.
Венгрия
1944 жылдың күзінде Кеңес Одағының 2-Украина майданы Трансильвания Альптері арқылы орталық Венгрия жазығына өтіп, қазан айының соңында Будапешттен төмен Дунай өзеніне жетті. Дунайдың соңғы жаңбырлардан және батпақты жағалаулардан жоғары су деңгейі үлкен кедергі болды және егер Осі державаларының оған жеткілікті күштері болса, кеңестердің алға жылжуына айтарлықтай үзіліс жасауы мүмкін еді. Бірақ елдегі неміс негізгі құралымдарының басым бөлігі астананы қорғау үшін солтүстік Венгрияға кері қайтып келді, ал төменгі Венгрияға жауапкершілік берілген F армия тобының Кеңес Қызыл Армиясының ілгерілеуін тоқтата алатын күші аз болды. Кеңестер 57-ші армиясы өзенге жетіп, Мохач пен Баяға қарай екі көпір басына тез кірді. Венгрияның төменгі бөлігіндегі Пецке қарай барады. Советтердің 57-ші армиясы Батыс жағалауда баяу жиналуын жалғастырды, бірақ 3-ші Украина майданының қолбасшысы Толбухин қосымша күш жіберді. 57-ші және 4-ші гвардиялық әскерлер қарашаның соңғы аптасында Балатон көлінің екі жағына қарай бара жатқан неміс қорғанысын бұзып, жорық жасады. 30 қарашада Пец (Фунфкирхен) құлдырады және неміс қарсыласы ыдырай бастады, 44-ші дивизияның солтүстік көршісі, 31-ші СС дивизиясы "батысқа қарай" кері шегініп кетті. 2-ші танк армиясы, едәуір күшейтулер алғаннан кейін, Германияға қолжетімді соңғы мұнай көздерінің бірі болып табылатын Балатон көлінде және Нагиканизаның алдында орналасқан майданды тұрақтандыруға қол жеткізді. Желтоқсанның бірінші аптасында 44-ші дивизияның қорғаныс қабілеті шектеулі болып көрінді және оның жауынгерлік рухы қатты төмендеді, бірақ қазір статикалық майдан бірнеше апта бойы тыныш болды, бұл 44-ші дивизияның күшін қайта құруға және алмастыруға мүмкіндік берді. Будапештке немістердің көмек көрсету әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, Кеңес әскерлері Будапешттің солтүстік-батысында Гранның қосылған жерінде Дунайдың батыс жағалауындағы едәуір аумақты әлі де бақылап отырды. Неміс командасы бұл көпір басына үлкен қауіп ретінде қарады. Гран көпір басын жою үшін Оңтүстік армия тобы Оңтүстік жел операциясын іске асырады, I СС танк корпусының және Фелдернхалл танк корпусының біріккен күштері шабуыл жасайды. 44-ші ХД, сол аймаққа қарай қозғалып келе жатқан, оң жақ флангімен шабуыл жасайтын, оған Фелдхернхалл бронетанкілік тобының ауыр танктері, 503-ші ауыр танк батальонының Тигр II-лері қосылған. Оңтүстік жел аяқталып, сәтті деп жарияланды, 44-ші 6 танкті жою туралы хабарлады, 43 зеңбіректі және басқа да көптеген жабдықтарды басып алды. Оңтүстік армия тобы жаңа шабуыл жоспарларына бет бұрды. Гитлердің бұйрығы бойынша Дунай өзеніне дейінгі орталық Венгрияның аумақтарын қайтадан бақылауға алу, "Бастапқы ояну" операциясы (Frühlingserwachen) Будапештке көмек көрсету кезінде көп шайқасқан жерлерді қайтарып алуды мақсат етті. Негізгі шабуыл Балтатон көлінің солтүстігінде, 6 СС танк армиясы жүргізетін, оңтүстікке екінші шабуылдар жасалатын. Шабуылға дейін шұғыл жүрмеді, жеткіліксіз жол желісі, нашар жұмыс жасауы, шабуыл жасақтамаларына қиындық туғызды, 44-дивизияның бөлімшелері 9-шы СС танк дивизиясымен араласты, ал II танк корпусы бір күн кешікті. 7 және 8 наурызда I СС танк корпусының танк дивизиялары Кеңес қорғанысына 20 шақырымға дейін кірді. 13 наурызға қарай оның 500-ге жуық құрбаны болды, бірақ мобильді дивизиялардан жақсы артта қалды, ал 3-Украина майданының командирі Толбухин танктер қолдауымен қарсы шабуылдар сериясын бастай бастады. Кеңес әскерлері, бастапқыда қиын жерлерден оппозиция сияқты баяулап, таулы асулардан шықты, венгр қорғанысы мен бірнеше резервтік неміс батальондары арқылы шықты. Олардың уақыттары жақсы болды, айдың алғашқы бөлігіндегі жолдың қиын жағдайы күн сайын жақсарып, жер құрғай бастады. олардың жалғыз қашу жолы. Кеңес әскерлерінің тағы бір күшті ілгерілеуі және 6 танк армиясының 44-ші танк дивизиясы тұтқында қалады. 6-панцер армиясы құтылу жолының ашық болуына тырысты; 3-ші және 23-ші танкер дивизиялары шегінуге үлгерді және Веспремде кеңес күштерін ұстады, бірақ 1-панцер дивизиясы, 5-ші СС Викинг және 44-ші әлі де совет армиясының күштерімен қоршауда болды. 22 наурызда кешке қарай үш неміс дивизиясы Веленце мен Балатон көлдерінің ортасында және қауіпсіз жерден 12 км қашықтықта орналасқан Жено қаласында жиналды. Германияның соғыс басталғанда, соғыс ардагерлері танкіге қарсы қаруларын алып, бүкіл жолақты артиллерия, миномет және пулемет оғымен басып алмақ болды. Неміс бөлімдері а...
Соғыс қылмыстары
Дивизия 1944 жылдың наурыз мен қыркүйек айлары аралығында Италияда бірқатар соғыс қылмыстарына қатысы бар, әр оқиғада отыз үш азаматқа дейін өлім жазасы тағайындалды.
Қызмет пен қызмет көрсету саласы
ДатаКорпусАрмияАрмия тобыОперациялық аймақСентябрь 1939XVII14-ші армияОңтүстікКракао Лемберг, ПольшаДекабрь 1939ОҚХ Резерв Эйнбек, Германия қаңтар 19406 армияБ маусым 1940XXXI7 армияФранция шілде 1940Сентябрь 1940CN қараша 1940Вид қаңтар 1941 наурыз 1941ЛИКС сәуір 1941XVII17-ші армияБЖКМай 19416 армияА маусым 1941Оңтүстік шілде 1941XXIXЖитомир тамыз 1941LVКиевСентябрь 1941XVII қазан 1941Ликарков қараша 1941LVЛИЯ тамыз 1942БСталинград қыркүйек 1942X желтоқсан 1942VII қаңтар сәуір 194315-ші армия Бельгия 1943 маусымXXXXXXIX шілде 1943Группа Фейнштейн (LI. Геб. AK) БОЛЬШІ Италия 1943 ж. тамыз Кьой. Витхофт 1943 жылдың қыркүйек айы II СС Истрия 1943 жылдың қараша айы XIV 10. Армия Кассиносы 1944 жылғы қаңтар 1944 жылғы мамыр 1944 жылғы шілде 1944 жылғы қазан Жігіттер . Апенниндер 1944 жылдың қарашасы LXXXXVII Удине 1944 жылдың желтоқсан айы LXVIII2. Панцер армиясы ФФФинккирхен 1945 жылғы қаңтар Оңтүстік 1945 жылғы ақпан ФХ (IV) 8. Армияның бас маршы 1945 ж. Жігіттер . Балатон көлі 1945 жылдың сәуір айында 2. Қарау. Панцер армиясыРадкерсбург, Грац1945 жылғы 8 мамыр. АрмияNW Линц