Кіріспе
Американдық футболшы (туған 1955) Езра Рей Джонсон (туған 2 қазан 1955) - американдық бұрынғы кәсіби футболшы, ол ұлттық футбол лигасында (NFL) 15 маусым бойы Грин-Бэй Пэккерс, Индианаполис Колтс және Хьюстон Ойлерс командаларында қорғаныс аяғы болды. 1977 жылы Грин-Бэй Пэккерс командасы Моррис Браун колледжінен бірінші раундта таңдаған Джонсон лигадағы алғашқы жылдары ең жақсы қорғаныс желілерінің бірі ретінде танылды. Джонсон 1979 жылы Pro Bowl-да екінші орынды иеленді, 1978 жылы 20.5 қаппен Детройт Лайнз Аль "Бабба" Бейкерден кейін екінші орынды иеленді. (Квартербек сақтар 1982 жылға дейін NFL ресми статистикасы болған жоқ.) Алайда 1981 жылы Джонсонның мансабы бірнеше рет жарақаттанып, оның алаңдағы тәртіпсіздікке деген наразылығы, соның ішінде бір оқиға кезінде ол мешітте отыра отырып, допинг жеген және кейде тұрақсыз болған. Осы уақыт аралығында ол бірнеше рет жұмыстан шығып, қайтадан жұмысқа орналасты. Джонсон 1986 жылдан кейін үшінші төменгі паспен шұғылдану маманы ретінде ғана пайдаланылды және командада басшылық рөлді атқарды. Ол 1988 жылы Пакерстермен босатылды және 1991 жылы зейнетке шыққанға дейін екі маусымда Колтспен және бір маусымда Ойлерспен ойнады. Кейде командамен жағымсыз қарым-қатынасқа қарамастан, Джонсон 1997 жылы Грин-Бэй Пэкерс атақ-даңқ залына сайланды.
Ezra Ray Johnson (born October 2, 1955) is an American former professional football player who was a defensive end for 15 seasons with the Green Bay Packers, Indianapolis Colts and Houston Oilers in the National Football League (NFL) from 1977 to 1991. A first round pick from Morris Brown College by the Green Bay Packers in 1977, Johnson was known as one of the best defensive linemen in his first few years in the league. Johnson earned a spot in the 1979 Pro Bowl after unofficially finishing second, to Detroit Lions Al "Bubba" Baker, with 20.5 sacks in 1978. (Quarterback sacks were not an official NFL statistic until 1982.) However, by 1981, Johnson's career was marred by a series of back injuries and allegations of his lack of discipline on the field, including one incident in which he ate a hot dog while sitting on the bench during a preseason game, and being inconsistent at times. He lost and regained his starting job multiple times during that period. Johnson was exclusively used as the third down pass rush specialist after 1986, and took a leadership role with the team. He was released by the Packers in 1988 and played with two seasons with the Colts, and one with the Oilers before retiring in 1991. Despite his adverse relationship with the team at times, Johnson was elected to the Green Bay Packers Hall of Fame in 1997.
Колледж мансабы
Джонсон Атлантадағы Моррис Браун колледжінде колледж футболын ойнады. Соңғы жылы Моррис Браунда 112 tackle және 28 sack жасады. Алайда оның дене мөлшері мен ойнаған шағын мектебі оның әскери дайындығын төмендетуге көмектесті.
Грин-Бей Пэкерс
Джонсон 1977 жылы НФЛ драфтында Green Bay Packers командасы бірінші раундтың 28-ші таңдауы ретінде таңдалды. Джонсон Packers үшін "қомар ойыны" деп саналды, өйткені колледждегі үлкен тәжірибе жоқ және оның қорғаныс аяғы үшін салыстырмалы түрде кішкентай мөлшері болды. Ол Пэкерстің 43 қорғанысында өркендеп, маусымның сегізінші ойынына дейін 14 сақты тіркеді. Алайда, Пэкерстің шабуылы лигада ең нашар болды, ал команда плей-оффқа шығу мүмкіндігін сезонның соңғы ойында Лос-Анджелес Рамс командасына қарсы жоғалтты. Джонсон өзінің күш-жігері үшін Про Боулда ойнауға таңдалып, Пакерстің Жылдың қорғаныс ойыншысы сыйлығымен марапатталды. 1979 жылы Джонсон сол аяғының тіртісі қиылып кеткендіктен маусымның басында жеті ойынға қатыса алмады. 11 қарашада Миннесота Викингтерге қарсы оралғанда, ол 19-7 жеңіске жетіп, төрт рет Томи Крамерді жұмыстан шығарды. Сол кезеңде Джонсон бірінші раундтағы Майк Батлермен бірлесіп, лиганың ең күшті қорғаныс құрамаларының бірін құрды. "Жасыл топ" деген лақап атпен аталатын олар квотербекке соққыны мәжбүрлеу үшін қысым жасау қабілетімен танылды. Ол сол маусымдағы барлық 15 ойында басталды, өйткені Пэкерс 5101 рекордпен аяқтады. Бұл шешім жергілікті бұқаралық ақпарат құралдарын шатастырды, өйткені Джонсон 1978 жылдан бері бастауыш болды. Мерилл, Цинциннати Бенгалс бас бостандығынан айырылып, Пэкерстерден бас тартуды талап етті, команда оны жақсы, тұрақты ішкі желілік қарсыласы деп қарады. Джонсон "анасының тамағын жеу" және "денсаулық" оның жақсаруының басты себептері болды деп мәлімдеді. 1983 жылы 14.5 қақпаны аттаған, 107 tackle, бір маусымда қорғаныс желісімен командалық рекорд. Бұл жетістік ұзаққа созылмады, өйткені Джонсонның арқа жарақаттары оның тиімділігін төмендетті. 1984 жылы Джонсонға жаттығулар кезінде алған жарақаттан кейін дискідегі кілегейді операция жасалды. Ол тұрақты маусымның алғашқы ойынын Сент-Луис Кардиналдарға қарсы өткізіп жіберді және жарақаттан толық айыға алмады. Ол қайтадан өзінің бастапқы жұмысын жоғалтып, үшінші төменгі паспен жүгіру маманы болды және жыл бойы жеті қаппен есептелді; жарақат Джонсонды зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. 1988 жылы 8 қаңтарда ол Packers командасынан босатылды. Бостандыққа шыққан кезде Джонсон 84 қақпаны соққанда Пэкерстің барлық уақыттағы көшбасшысы болды.
Индианаполис пен Хьюстон
Джонсон 1988 жылы жас және тәжірибесіз Колт командасына тәжірибе беру үшін Индианаполис Колтс командасымен келісімшартқа отырды. Колтс командасында болған кезінде Джонсон өзінің соңғы жылдары Пэкерс командасында болғандай, жартылай уақытқа стартер ретінде пайдаланылды. 1997 жылы Грин-Бэй Пэкерс атақ-даңқ залына сайланды. Қазіргі уақытта Атлантада тұрады және төрт баласы бар.