Кіріспе
NASCAR командасының иесі Элмер Карл Кикефер (1906 жылы 4 маусым - 1983 жылы 5 қазан) Кикефер Меркурий (кейін Меркурий Марин) және Кикефер Аэромариннің иесі, сондай-ақ екі рет NASCAR чемпионатының автотұрығының иесі болды.
Elmer Carl Kiekhaefer (June 4, 1906 – October 5, 1983) was the owner of Kiekhaefer Mercury (later Mercury Marine) and Kiekhaefer Aeromarine and also a two time NASCAR championship car owner.
Кикехейфер Меркурийдің негізін қалаушы
Кикехейфер 1906 жылы 4 маусымда Висконсин штатының Мекун қаласында Арнольд және Клара Вессел Кикехейфердің отбасында дүниеге келген. Кейін Кикехейфер Милуоки инженерлік мектебінде бір жыл оқыды, кейін Висконсин университетінде электр инженері мамандығы бойынша курстардан өтті. 1927 жылы ол "дизайн және өнім әзірлеуге қатысты жиі, алаңдататын және намысты түрде бағынбаушылық пікірталастар" үшін жұмыстан босатылғанға дейін қысқа уақытқа "Evinrude Motors" компаниясында суретші болып жұмыс істеді. Ол колледж бітірген жас инженер еді, 200-ден астам патенттің алғашқысын алды. Ол 1939 жылы Висконсин штатының Седарбург қаласында магниттік сепараторларды сүт өндірісі үшін жасауды көздеп, кемеден тыс моторлар шығаратын компанияны сатып алды. Компанияда 300 ақаулы мотор бар еді, ол оларды қайта жасап, каталог компаниясы Монтгомери Уордқа сатты. Моторларға тапсырыс беріліп, Кикехейфер корпорациясы құрылды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кикехафер корпорациясы ұшақтарға арналған екі цилиндрлі ұшақ қозғалтқыштарын өндірді. Сол кезде компьютерлік симуляторлар болмағандықтан, ұшақтарды түсіруді ұшаққа қарсы қарудың оқшыларына үйрету үшін ұшақтарды нысанаға түсіру жаттығуы ретінде қолданды. Бұл кішкентай екі соққылы қозғалтқыштар осы рөлге өте жақсы сай болды.
NASCAR иегері
Кикаффер өзінің табысты қайық моторларын өндіруші компаниясын таныстыру үшін автожарыстарды пайдалануды шешті. Ол 1954 жылы ААА Милваки Миліде Крайслер Нью-Йоркер Клуб Купесіне қатысып, қатысқан барлық үш жарыста жеңіске жетті. Тони Беттенхаузен мен Фрэнк Мэнди көлік жүргізді. Содан кейін ол 1955 жылғы маусымда NASCAR-да пайдалану үшін үлкен және қуатты Chrysler 300-ді сатып алды. Кикаффер миллионер болғандықтан, басқа командалардан айырмашылығы, қымбат көліктерге қол жеткізе алды. Ол ең жақсы жабдықты сатып алды, командасы болды, сондай-ақ тасымалдаушылар, сол кезде NASCAR-да естілмеген. Ол өзінің көлігін жүргізушісіз Дейтона Бич автожолында өткен алғашқы жарысқа алып келді. Бұрынғы чемпион Тим Флок 1954 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шыққан, бірақ Кикехейфер 40 000 долларға ($ долларға) оралуға көндірді.
1955 жыл
Тим Флок 38 жарысқа қатысып, 18 жеңіске, 18 полюске және 32 үздік 10 орынға ие болды. Кикаффер мен Флок 1956 жылғы маусымның басында бір-бірімен айтысып қалды. Кикехафердің 45-ші кезеңінде алты жүргізушісі болды. Жүргізушілердің 64 жарыста 22 жеңісі, 47 үздік 10 және 23 полюсі болды.
1956 жыл
Бак Бейкер команданың бірінші жүргізушісі болды. Бейкер 44 жарысқа қатысып, 14 жеңіске, 12 полюске және 35 үздік 10 орынға ие болды. Спиди Томпсон да команда үшін 39 жарысқа қатысып, 8 жеңіске, 7 полюске және 28 үздік 10 орынға ие болды. Кикехафердің 56-шы кезеңінде тоғыз жүргізуші жарысқа қатысып, бірінші, екінші, үшінші және тоғызыншы орындарды иеленді. Жүргізушілердің 30 жеңісі, 25 полюсі және 92 үздік 10 орында 126 жарыста. Төрт жүргізуші 25 наурыз бен 3 маусым аралығында командалық 16 жеңіске қол жеткізді.
1957 жыл
Кикеффер 1957 жылы қаңтарда Билл Франспен күрескеннен кейін NASCAR-дан шықты. Басқа бәсекелестердің алаяқтықпен айыпталуынан кейін (бірақ NASCAR-дың қатаң бақылауында ереже бұзылулар табылмады), NASCAR ережелерді Кикеффердің кемшілігіне өзгертті. Алайда, әрдайым өзгеріп отыратын тұлға болғандықтан, ол NASCAR-дың 1956 және 1957 жылдың басында ғана болған жол жарысы сегментіне кіру ниетімен 1957 жылы төрт Chrysler 300C сатып алды. Ол сатып алған алғашқы "Road America" жарыс моделі (ақ түсті 300C қатты шатыры) өзгертілмеген күйінде қайта сатылды. Қызыл машина тәжірибелік өзгерістерді алды, ал тағы екі машина маусымдағы жарысқа дайындалуды бастады. Бұл жарыстар Road America, Elkhart Lake, Wisconsin, Fond du Lac қаласындағы Mercury Marine зауытының жанында өтеді. Жарыс пен серияның өтетін күні белгісіз болды. Екі машина, қара түсті 300C қатты шатыры және арнайы тапсырыс бойынша Charcoal Gray 300C қатты шатыры көшеде пайдалану үшін қайта қалпына келтірілді және Карлдің жеке машинасы және оның бас инженері Чарльз Странгтың машинасы болды.
Басқа ерекшеліктер/жаңалықтар/алғашқы іс-шаралар
Бұл команда бірінші болып құрғақ қағаздан жасалған ауа сүзгілерін қолданды, олар қазіргі уақытта автомобильдерде стандартты құрал болып табылады. Дейтона Бич автожолында сағатына 140 шақырым жылдамдықпен айналып рекорд орнатты. Mercury сыртқы моторлары бойынша NASCAR-ға бірінші ірі ұлттық демеуші (автомобиль саласына қатысты компанияларды қоспағанда). Ол жарыс машиналарындағы моторлардың майларын ғылыми тұрғыдан сынап, олардың жұмыс істеуіне қандай залал келтіретінін анықтаған алғашқы адам болды. Бірінші кәсіби команда. Көліктер кәсіби бояумен боялып, егжей-тегжейлі жасалды. Команда мүшелері киім үлгісін киген. Көптеген жүргізушілер өздерінің көліктерін жолға алып шыққан кезде, Кикехейфер Mercury Marine қораптарын немесе "ван" стилідегі жүк машиналарын пайдаланды. Көптеген суреттер бұны растайды. Көліктердің еденінде жарысқа баратын және қайтып келетін көліктер дөңгелектері мен осьтерінде жүрмеуі үшін, олардың аяғында көліктерді қолдау үшін құрастырылған жақтаулар болды. NASCAR тарихындағы алғашқы "суперкоманда" болмаса да, Меркурий Марине командасы аңызға айналды. Команда 1956 жылғы маусымда көпшілік жарыстарда бес машинамен жарысты, тіпті 1956 жылғы Дейтона Бич Роуд Курс жарысында алты машинаны қатысты.
Жол жарыстары
Кикехейфер 1952 және 1953 жылдары Carrera Panamericana жарыстарына қатысты. 1952 жылы ол "Крайслер Саратогас" маркасына "Хеми V8" жарық көлігімен кірді. 1953 жылы зауыт "Пан Ам" үлгілері ретінде белгілі "Крайслер Нью-Йоркер" арнайы машиналарын жасады. Кикаффер 1953 жылы жарысқа төрт рет қатысқан.
Қайықшы пионер
1957 жылы Кикехейфер Mark 75 моторын шығарады, бұл өнеркәсіптегі алғашқы 6 цилиндрлі 60 л.с. (ат күші) сыртқы мотор. Екі Mark 75 моторы 34 күн, 11 сағат, 47 минут және 5,4 секунд бойы тоқтамай, 25000 шақырымнан астам жүгіріп, төзімділік рекордын орнатты. Моторлар жүгіру кезінде жанармай құйылды және орташа есеппен 30.3 (сағатына миль). 1961 жылы Кикехафер Марин Брансвик корпорациясымен бірікті. Сол жылы Кикехейфер өзінің NASCAR және қайық инженерлік дағдыларын қазір MerCruiser деп аталатын 100 ат күші бар артқы қозғалтқыш қозғалтқышын әзірлеу үшін қолданады. 1969 жылы Кикефер компанияның президенті лауазымынан кетті, ал компанияның атауы Mercury Marine болып өзгерді. 1970 жылы ол Kiekhaefer Aeromarine Motors компаниясын құрып, жарыс қозғалтқыштарын шығарады. Карл қайтыс болғаннан кейін, 1983 жылы оның ұлы Фред компанияны басқаруды қамтамасыз етіп, оны қозғалтқыш бизнесінен алып тастап, қозғалтқыш аппараттарына назар аударды. 1990 жылы Kiekhaefer Aeromarine компаниясы Brunswick корпорациясына сатылды.
Марапаттар
1998 жылы Американың Мотор спортының даңқ залына кірді. Ол 1988 жылы Ұлттық теңіз өндірушілері қауымдастығы сыйлықтарының Галереясының даңқ залы сыйлығын алды (бірінші сыныпта). 1980 жылы Ұлттық Моторспорт Пресс Ассоциациясының даңқ залына кірді. 1976 жылы ол 20-шы жыл сайынғы Ole Evinrude сыйлығын "кеме қатынасына қосқан үлесі үшін" бәсекелес Evinrude-ден алды.