Кіріспе
24 сағаттық спорттық автокөліктердің төзімділік жарысы 1965 жылғы Ле-Манның 24 сағаты 33-ші Гран-при төзімділік жарысы болды және 19 және 20 маусымда 1965 жылы өтті. Бұл сондай-ақ спорттық автокөліктердің әлем чемпионатының он екінші кезеңі болды. Өткен жылғы жарыстың өкінішті нәтижелерінен кейін Форд GT-нің жақсартылған нұсқасымен оралды. 11 Ford немесе Ford қозғалтқышы бар көліктер болды. Бұл қиындықты жеңу үшін Ферраридің 12 автокөлігі болды. Porsche орта қозғалтқыштар санатында жеті автомобильмен, ал Alpine Renault шағын қозғалтқыштар санатында алты машинамен басым болды. Алғашқы кезде күшті болғанымен, Фордтың сенімділігі төмендігі оларды тағы да құлатты, бұл Феррари үшін алтыншы жыл қатарынан оңай жеңіске жетті. Жұмыс тобының сәтсіздігінен кейін жеңімпаздар Мастен Грегори мен Джохен Риндт болды Солтүстік Американың жарыс командасы (NART) машинасы - 1957 жылы Экури Экоседен бері жеңіп алған алғашқы жұмыс тобы емес. Бұл Goodyear шиналарының халықаралық жарыста алғашқы жеңісі болды. Бұл жарыс сондай-ақ Ферраридің Ле-Мандағы соңғы жеңісі болды .
The 1965 24 Hours of Le Mans was the 33rd Grand Prix of Endurance, and took place on 19 and 20 June 1965. It was also the twelfth round of the World Sportscar Championship. After the disappointing results of the previous year's race, Ford returned with an improved version of its GT. There were 11 Fords or Ford engined cars in the field. To meet that challenge, Ferrari had no fewer than 12 of their cars. Porsche dominated the medium engined category with seven cars and Alpine Renault likewise dominated the small engine categories with six entries. Despite a strong start, in the end the Fords’ unreliability let them down again and it was an easy victory for Ferrari for the sixth successive year. After the failure of the works team, the winners were Masten Gregory and Jochen Rindt in the North American Racing Team (NART) car – the first non works team to win since Ecurie Ecosse in 1957. It was also the first international race victory for Goodyear tyres. This race would also prove to be the last Ferrari victory at Le Mans until .
Ережелер
Соңғы жарыстан бері бір жыл өткен соң, тұрақты трассаны құру жоспарлары қолға алынды. Бұрынғы француз автомобиль өндірушісі Чарльз Дойч ақырында Бугатти трассасы болып табылатын жобаның дизайн кеңесшісі болды. Өткен жылғы жарыста қауіпті апаттан кейін, көлік тығырыққа тірелгенде, әр бөліктің алдында қорғаныш кедергілері орнатылды, бірақ бөліктің өзі әлі де ашық еді. Басқаша, бірден-бір маңызды өзгеріс - 5,0 литрден үлкен қозғалтқышы бар автомобильдердің отын резервуарлары 160 литрге (35 галлонға) дейін көтерілді. Екі индекстің есептеуінде кішкене түзетулер енгізілді және ең төменгі қозғалтқыш көлемі 1000 куб. Энцо Феррари итальяндық автожарыстар ұйымы CSAI өзінің 250 LM (машинасы 1964 жылы жарыста жеңімпаз атанды) GT-ге гомологациядан бас тартқанда қатты ашуланды және SEFAC Ferrari командасын GT чемпионатынан шығаруға уәде берді. Осы уақытта, клиенттер командалары автокөліктің 250 LM мұрагері туралы бес өтініш берді. 1964 жылғы маусымда жеңіссіз өткеннен кейін жаңа жыл Фордтың Дейтонадағы жеңісімен басталды. Жаңа Mk II (осылай-ақ белгілі ретінде X автомобиль) жіберілді FAV арқылы Кар Крэфт алу үшін жаңа қозғалтқыш орнатылған үлкен 7 литрлік, 450 ат күші, NASCAR жарыс қозғалтқышы негізінде Форд Галактика блогы. Le Mans-ке дәл уақытында дайын болған екі автокөлікпен Фил Хилл/Крис Амон және Кен Майлз/Брюс Макларен жарысады. Осы арада FAV-ке homologaция үшін қажетті 50 GT40-ты өндіру тапсырылды. Shelby бастамасы бойынша GT40s-те қазір Cobras-пен бірдей 380 ат күші бар 4,7 литрлік қозғалтқыш орнатылды (Filipinetti кіруінен басқа) және сенімді емес Colotti беріліс коробкасы неміс ZF беріліс коробкасымен ауыстырылды. Le Mans-ке төрт машина келді: FAV Alan Mann Racing-ті Иннес Ирландия / Джон Уитмормен бірге пайдаланды. Shelby American Rob Walker Racing Team (Maglioli / Bondurant) және Швейцария Scuderia Filipinetti (Müller / Bucknum) командаларын қолдады, олар да Феррариге кірді. Ford France компаниясы Maurice Trintignant/Guy Ligier үшін ашық үстіңгі аранайы нұсқасын жүргізді. Maserati France-тің Джон Симон компанияға жарысқа арналған жаңа автомобиль әзірлеуді тапсырды. Tipo 65 тек 7 аптада құрастырылды, оның ортасына 5 литрлік қозғалтқыш орнатылды. Жойылған Tipo 59-ды алмастырған ол өзінің жүргізушілері Джо Сифферт пен Джохен Неерпаш үшін жарыстан бұрын сынақ жүргізуге уақыт қалдырмады. Соңғы үлкен қозғалтқыш қайта оралған Iso Grifo A3C болды. Бастапқыда үш автокөлік болуы тиіс еді, бірақ жыл басында Себрингте екі автокөлік апатқа ұшырады. Porsche 904 GTS машиналарына қажетті 185 ат күші бар алты батырмалы қозғалтқышты, сонымен қатар үш жұмыс машинасы мен қосалқы сегіз (225 ат күші) бар сегіз (225 ат күші) қозғалтқышты орнатты. Оларға қарсы екі британдық машина болды - жекеменшік Elva және Rover турбинасының оралуы, ол алғаш рет 1963 жылғы жарыста көрінді, қазір 1992 куб.м. тең деп саналады. Оның жаңа купе корпусы және жылу алмастырғыштар ретінде керамикалық ротациялық генераторлары болды, бұл оның отын тұтынуын екі есеге қысқартты. Ол F1 жүргізушілері Грэм Хилл мен Джеки Стюартпен бірге жүретін. Қызықтысы, кіші қозғалтқыш санаттарында Alpine француз өндірушісінің жалғыз құралы болды. Жаңа модель, M65-де аэродинамикалық құйрық және жаңа 1,3 литрлік Gordini қозғалтқышы болды, ол 135 ат күші дамытып, оны 250 кп / сағ (155 миль / сағ) дейін көтерді. Ол Мауро Бьянки/Генри Грансиреге берілді. Қалған төрт автокөлік қозғалтқыштар мен шанақ стильдерінің аралас түрі. Олардың қарсыластары - Остин Хилидің соңғы үлгідегі Sebring Sprites-тері. Mini Cooper S-те 1293 см3 қозғалтқышымен жабдықталған олар 240 кп / сағ (148 миль / сағ) жетуі мүмкін GT сыныптарында Ferrari өткен жылы Shelby Cobras-тен ұтылғаннан кейін, ал жарыстардан кейін жеңімпаз болды. Алты Shelby-дің бесеуі Ле-Манда болды, оларды Алан Манн Racing дайындады: екеуі Shelby American үшін, ал Ford France, Scuderia Filipinetti және AC Cars үшін. "Экури Франкоршамп" және "Скудерия Сант Амброй" командаларына арналған автокөліктерді дайындап жатыр екен. GT-сыныптағы кішігірім көліктерде 2 литрлік Porsche 904s-тің 4 цилиндрлі моторы болды. Автодельта, Alfa Romeo жарыстар бөлімі, Giulia TZ2 Zagato-ның қайта жасақталған көлігін әкелді. Оның 1,6 литрлік қозғалтқышы 170 ат күшімен жабдықталған, ол 245 кВт/сағ. Соңында жаңадан бекітілген Triumph Spitfire болды. Зауыт жарысқа төрт машина әкелді. Алайда, демалыс күндері Ллойд Каснердің жексенбі күні жаңбыр астында қайтыс болуынан көлеңкеге түсті. Каснер өзінің Каморади командасымен бірге ұзақ уақыт бойы Мазерати компаниясының белсенділері болды. Мулсанн тік жолағының соңында тежегенде, оның Tipo 151/3 трассадан шығып, дөңгелетіп кетті, мүмкін ақ бояу жол белгілеріне тежегенде. Каснер машинадан лақтырылып, ау...
Once again Maserati France's John Simone commissioned the company to develop a new car for racing. The Tipo 65 was built in only 7 weeks, with a mid mounted 5 litre engine in a ‘birdcage’ frame. Replacing the destroyed Tipo 59, it left no time to test before the race for its drivers Jo Siffert and Jochen Neerpasch The final big engine entry was the returning Iso Grifo A3C. Originally there were to be three but two cars had been wrecked earlier in the year at Sebring. Porsche had got their desired 185 bhp flat six engine fitted for their 904 GTS cars, alongside the flat eight (225 bhp) with three works cars entered and a spare. Opposing them were two British cars – a privately entered Elva and the return of the Rover turbine, first seen in the 1963 race, now categorised as equivalent to 1992cc. It had a new coupé body and ceramic rotary generators as heat exchangers which halved its fuel consumption. It would be driven by F1 drivers Graham Hill and Jackie Stewart
Curiously, in the small engine categories, Alpine was the only French manufacturer present. A new model, the M65 had aerodynamic tailfins and a new 1.3 litre Gordini engine that developed 135 bhp pushing it to 250 kp/h (155 mph). It was given to Mauro Bianchi/Henri Grandsire. The other four works cars were a mix of engines and body styles. Their opposition were a pair of the latest Sebring Sprites from Austin Healey. Fitted with the 1293cc engine in the Mini Cooper S they could reach 240 kp/h (148 mph)
In the GT classes Ferrari were now the underdog after being beaten by the Shelby Cobras the previous year, and the races since. Five of the six Shelbys that had been made were at Le Mans, prepared by Alan Mann Racing: two for Shelby American, and one each for Ford France, Scuderia Filipinetti and AC Cars themselves. Cars were being prepared for Ecurie Francorchamps and Scuderia Sant Ambroeus. In the smaller GT classes were the 2 litre Porsche 904s with the homologated 4 cylinder engine. Autodelta, Alfa Romeo's racing division, brought the Giulia TZ2 rebodied by Zagato. Its 1.6 litre engine was tuned to 170 bhp it could 245 kp/h (150 mph). Finally there was the newly homologated Triumph Spitfire. The factory brought four cars to the race. However the weekend was overshadowed by the death of Lloyd Casner in the rain on the Saturday. Casner, with his Camoradi team, was a long time Maserati campaigner. Braking at the end of the Mulsanne straight, his Tipo 151/3 speared off the track and rolled, possibly when braking on the slick white paint road markings. Casner was thrown from the car and died later from head injuries in hospital. For the first time in the race's history the initial practice session on race week had to be cancelled. A severe storm felled trees and flooded parts of the circuit. The ACO rescheduled an extra session on the Saturday instead. Phil Hill, in the big 7 litre Ford, put in a blistering fastest lap of 3:33, fully 30 seconds faster than the best practice lap from only four years earlier. Surtees was second fastest, two seconds slower, in the rival Ferrari ahead of Bondurant's and Miles’ Fords. In the end only 51 cars took the start when the small 1 litre Abarth failed to qualify.
Бастау
Бір апта бойы ылғал түскен соң, жарыстың күні күн ашық, ыстық болды. Жаңа Зеландияның екі спортшысы Макларен мен Амон бірінші айналымда көш бастады, ал Мазерати үшінші орынға дейін төмендеді. Бірақ ол бірінші зейнеткерлік демалысқа шықпады: Дино жоқ болды. Багетти қозғалтқышты тым жылдамдықпен қоздырып, оны қатты зақымдаған. Теодоро Зеколи өзінің "Альфа Ромео" машинасын Мюльсаннадағы құм тұзағына тастады. Ол көрермендерді тоңазытқыштағы іш киімін шешіп алып, оны ұзақ уақыт бойы қазып алуға тырысты. Филиппинти мен Уокердің машиналары бір айналымда бас тығыздағыштары жарылып, McLaren / Miles машинасы беріліс қорабын сындырып алғанда, Ford сынағы үш сағат ішінде жеңілді.
Түнгі
Күн батқанда жарыстың жалғыз үлкен апаты орын алды. Голландиялық Роб Слотмейкер Maison Blanche бұрылысынан жылдам бұрылысқа ұшып кетті, бірақ зардап шекпеді. Оның Triumph Spitfire-і өткен жылғы жарыста Майк Ротшильдтің шаңға батқан кезде пит-шоуға қарай жүгірген машина еді.
Орындау көрсеткіші
Моитидің кітабынан алынған. Поз сынып No Команда жүргізушілері Шасси ұпай 1 P2.0 32 Porsche Жүйелік инженерия Герберт Линге Питер Нокер Porsche 904/6 1.248 2 P4.0 21 Солтүстік Америка жарыс командасы Мастен Грегори Йохен Риндт Ferrari 250 LM 1.220 3 GT2.0 36 Porsche Жүйелік инженерия Герхард Герд Кох Антон Тони Фишхабер Porsche 904/4 GTS 1.211 4 P4.0 26 P. 1,00 балл - бұл автомобиль үшін ең төменгі қашықтықты орындау, ал жоғары балл - номиналды мақсатты қашықтықты арттыру.
Note: Only the top ten positions are included in this set of standings. A score of 1.00 means meeting the minimum distance for the car, and a higher score is exceeding the nominal target distance.