Пьер Соммер: Француздық жарыс жолдарының шебері

Кіріспе

Француз жарыс жүргізушісі (1906–1950)

Пьер Реймонд Сомер (31 тамыз 1906 – 10 қыркүйек 1950) – француз жарыс жүргізушісі. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін де, одан кейін де жарысты, әсіресе төзімділік жарыстарында айқын табысқа жетті. Ол «Ле-Манның 24 сағаты» төзімділік жарысында жеңіске жетті және 1938 жылға дейін Ле-Ман жарыстарында әрқашан көш бастады. Соммер Гран-при автокөлік жарыстарында да жоғары деңгейде бәсекелестік танытты, бірақ жарыс жеңіске жетпеді. Ол 1936 жылы Франция Гран-присінде жеңіске жетті, бірақ сол жылы бұл жарыс спорттық автомобильдер класында өткізілді. 1940 жылдардың соңында еуропалық жарыстар қайта басталғаннан кейін, Соммер тағы да бірнеше спорттық автомобильдер мен шағын Гран-при жарыстарында жеңіске жетті және 1950 жылғы Монако Гран-приінде төртінші орынды иеленді, бұл жаңадан құрылған Формула-1 жүргізушілер чемпионатының екінші кезеңі болды. Ол 1950 жылдың соңында Кадур трассасындағы жарыс кезінде көлігі аударылып кеткенде қаза тапты.

Өмірбаян

Сомер Франциядағы Музон қаласында, кілем тоқумен айналысатын бай отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Роджер Сомер, 1909 жылы Райт ағайындарының ең ұзақ ұшу бойынша рекордтарын бұзды. Реймонд өзінің батылға соққан қасиеттерін 1931 жылы ғана көрсетті, ол жекеменшік Chrysler Imperial көлігімен мотор жарыстарына қатысты. Келесі жылы, командаласы Луиджи Чинетти ауруға шалдыққаннан кейін зейнеткерлікке шығып, ол 20 сағаттан астам уақыт бойы жалғыз өзі басқарып, Ле-Манның 24 сағаттық жарысын жеңіп алды. 1930-шы жылдары Сомер француз төзімділік жарысына үстемдік етіп, 1933 жылы Тацио Нуволаримен бірге Альфа Ромео көлігімен тағы да жеңіске жетті. 1938 жылға дейін ол барлық жарыстарда көш бастады, бірақ бірде механикалық ақауға байланысты 12 айналымда алға шығып кетті. 1936 жылы Сомер Вандербильт кубогы үшін Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймалына сапар шекті, онда ол жеңімпаз Нуволариден кейін төртінші орынды иеленді. Grands Épreuves жарыстарында ол жиі үздік ондыққа кіргенімен, ешқашан жарыста жеңіске жетпеді. Ол кезде Grand Prix жарыстарында неміс Mercedes Benz және Auto Union өндірушілері, сондай-ақ француз Bugatti командасы басымдық танытты. Сомер қайтадан спорттық көліктерге бет бұрды, 1936 жылы Жан-Пьер Вимильмен бірге Франция Гран-присінде және Франческо Северимен бірге Спа 24 сағаттық төзімділік жарысында жеңіске жетті. Оның тағы да көп жеңістері болды, соның ішінде Мирамастағы «Марсельдің үш сағаты», Тунис Гран-присі және 1938 және 1939 жылдары Ла Турби төбесіне көтерілу жарысы (Альфа Ромео 308 көлігімен). Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін ол француз қарсылық қозғалысында белсенді қатысты. Соғыстан кейін Сомер 1946 жылы Сент-Клаудта өткен Рене Ле Бег кубогы жарысында жеңіске жетті. 1947 жылы Валентино паркінде өткен Турин Гран-присінде ол тәуелсіз конструктор ретінде Энцо Феррари үшін алғашқы Гран-при жеңісін сыйлады. Келесі маусымда Сомер Феррари командасынан жекеменшік Talbot Lago көлігіне ауысты. 1950 жылы Формула-1 әлем чемпионаты басталды, Сомер Феррари үшін екі Гран-при жарысына, ал жекеменшік Talbot Lago үшін үш жарысқа қатысты, олардың біреуін қоспағанда, барлығында жарыстан шығып қалды. 1950 жылдың шілдесінде ол Феррари 166 көлігімен Aix les Bains Circuit du Lac Grand Prix жарысын жеңіп алды. 1950 жылдың қыркүйегінде Франциядағы Кадур қаласында өткен Гаронна Гран-присіне қатысты, онда оның 1100 куб сантиметрлік Cooper көлігінің рульдік басқаруы бұзылып, машина бұрышта аударылып кетті. Сомер дәстүрлі матадан тігілген шлем киген күйі бірден қаза тапты.

Sommer was born in Mouzon in France, to a wealthy Sedan carpet making family. His father, Roger Sommer, broke the Wright Brothers' record for the longest flight in 1909. It was not until 1931 that Raymond started to display daredevil tendencies of his own, entering motor races in a privateer Chrysler Imperial. The following year, he won the 24 Hours of Le Mans race, despite having to drive over 20 hours solo after his teammate, Luigi Chinetti, retired ill. During the 1930s, Sommer was to dominate the French endurance classic, winning again in 1933 driving an Alfa Romeo alongside Tazio Nuvolari. He also led every race until 1938, only to suffer a mechanical failure, once when 12 laps in the lead. Sommer traveled to Long Island, New York, to compete in the 1936 Vanderbilt Cup where he finished fourth behind the winner, Nuvolari. Although a regular top 10 finisher in Grands Épreuves Sommer never won a race. At the time, the German manufacturers Mercedes Benz and Auto Union were the dominant force in Grand Prix racing, together with the French Bugatti team. Sommer turned to sports cars once more, and in 1936 he won the French Grand Prix with Jean Pierre Wimille, and the Spa 24 Hours endurance race with co driver Francesco Severi. More wins came his way including at the "Marseilles Three Hours" at Miramas, the Grand Prix de Tunisie and La Turbie hill climb competition in 1938 and 1939 with Alfa Romeo 308 until the outbreak of World War II, where he played an active part in the French Resistance movement. Following the war, Sommer claimed victory in the 1946 René Le Bègue Cup race at Saint Cloud. At the 1947 Turin Grand Prix in Valentino Park he won the first ever Grand Prix for Enzo Ferrari as an independent constructor. The following season, Sommer switched from the Ferrari team, again for a privately owned car, this time a Talbot Lago. In 1950, the Formula One World Championship began and Sommer drove in two Grand Prix races for Ferrari and three in a privately entered Talbot Lago, retiring in all but one. In July 1950 he won the Aix les Bains Circuit du Lac Grand Prix with a Ferrari 166. In September 1950, he entered the Haute Garonne Grand Prix in Cadours, France, where the steering failed on his 1100 cc Cooper and the car overturned at a corner. Sommer, wearing his traditional canvas helmet, was instantly killed.

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1931 Х. де Костие (жеке қатысушы) Жан Делемер Крайслер 80 5.0 14DNF (Радиатор) 1932 Реймонд Соммер Луиджи Чинетти Альфа Ромео 8C 2300LM 3.0 218 1-орын 1-орын 1933 Реймонд Соммер Тацио Нуволари Альфа Ромео 8C 2300MM 3.0 233 1-орын 1-орын 1934 Реймонд Соммер Доктор Пьер Феликс Альфа Ромео 8C 2300 3.0 14DNF 1935 Реймонд Соммер Раймонд де Сауге Дестрец Альфа Ромео 8C 2300 3.0 69DNF 1937 Реймонд Соммер Джованни Баттиста Гидотти Альфа Ромео 8C 2900A Spider 5.0 11DNF 1938 Реймонд Соммер Клементе Биондетти Альфа Ромео 8C 2900B Туринг 5.0 219DNF 1939 Реймонд Соммер Принц Бира Альфа Ромео 6C 2500SS 3.0 173DNF (Мотор) 1950 Луиджи Чинетти Дорино Серафини Феррари 195S Купе 3.0 82DNF (Электрика)