Кіріспе

Француздық католиктік құпия қоғам Қасиетті Тағайындау компаниясы, кейде Қасиетті Тағайындау компаниясы деп те аталады, бұл француздық католиктік құпия қоғам, оның мүшелері арасында көптеген католиктік атақтылар бар. Бұл Францияда католик шіркеуінің сол кездегі әлеуметтік қажеттіліктерді қанағаттандыруға қосқан үлесінің көп бөлігі үшін жауапты болды.

Ұйым

Компания жеке меншік бірлестік болды. Людовик XIII оны жасырын түрде көтермеледі, бірақ ол оны заңды ететін патенттік хаттарды ешқашан қалаған жоқ. Париждің алғашқы архиепископы Гонди компанияға бата беруден бас тартты, тіпті Людовик XIII оған 1631 жылы жеке хат жазып, солай етуін өтінді. 1633 жылы мүшелерінің бірі граф де Брасанның пападан алған қысқаша құжаты маңызды емес еді және жаңасын алуға құштар компанияға тек бірнеше индульгенциялар берілді, олар оны қабылдамады, өйткені олар жай бауырлас ретінде қарастырылғысы келмеді. 1645 - 1656 жылдар аралығында папалық нунций болған Гвидо Багни компанияның отырыстарына жиі қатысқан, бірақ оның бар екендігі Римнен ресми құжатпен ешқашан танылмаған. Құпиялық ережесі мүшелерді оған тиесілі емес адамдарға Қоғам туралы айтпауға және оған кіретін адамдардың аттарын ешқашан жарияламауға міндеттеді. Жаңа мүшелерді басқарма сайлады және көп ұзамай конгрегантистер, яғни дін қызметкерлері басқаратын қауымның мүшесі бола алмайды деп шешті. Апта сайынғы кездесулерде аса күрделі мәселелер талқыланбайды, оларға жиі жүз мүше қатысады, бірақ олар кеңес тергеуіне қалдырылды. Компания ештеңе басып шығарған жоқ және жазбаша хаттамалар өте мұқият сақталды. Парижден тыс жерде елу маңызды филиал бар еді, олардың отыздайы тіпті епископтарға да беймәлім еді. 1664 жылы "Компания де Чине" Жан Батист Колбердің Compagnie française pour le commerce des Indes orientales компаниясына қосылды.

Жалпы аурухана

Фрондтың қирауы Парижге қайыршылар ағынын әсіресе көп етті. Қайыршылардың саны шамамен 40 000 адам болды, олардың көпшілігі соғыстар кезінде кедейленіп қалған босқындар болды. Бұл Париж халқының шамамен 10%-ын құрайтын. Мұндай кедейлікті жеңілдету үшін компания 1652 жылы кедей шаруаларға таратылатын азық-түлік, киім-кешек және ауыл шаруашылығы құралдарын жинақтаған қайырымдылық қоймасын құруға бағытталған көмек көрсету шараларын бастады. Сол кезде компания жыл сайын қайырымдылық үшін 380 000 ливр жұмсаған. Алайда, соғыс аяқталғаннан кейін компания қамау саясатын қолдауға шешім қабылдады, бұл қаланың кедейлігі мен қайыршылыққа қатысты ұзақ мерзімді шешім. Кристоф дю Плессис Монбард, Қасиетті Тағайындау компаниясының мүшесі, 1653 жылы Парламентпен бірге жаңа Париждік жалпы аурухананың жоспарын әзірлеуде жұмыс істей бастады. Париждегі Бас аурухана үш жылдан кейін, 1656 жылы Людовик XIV-нің корольдік жарлығымен құрылды. Ауруханаға тек өз үй-жайлары бойынша ғана емес, сонымен қатар қаланың барлық кедей тұрғындары бойынша да билік берілді. ХХ ғасырдың ортасында "Бақытты діни серік" компаниясы "елде саяси ықпал ететін жалғыз ұйым болды". Конти ханзадасы Арман де Бурбон 1650-ші жылдардың ортасында қосылды. Бірде компания жасырын маневрлер арқылы Париждегі парламентте адвокаттар ретінде қабылдануға жарамды жиырма бес жас гугенотты болдырмауға қол жеткізді. Граф д'Аргенсон мен Компанияға қарсы шыққан иезуит Рене Рапиннің айтуынша, Компанияның іс жүргізуі 1685 жылы Нант жарлығының күшін жоюмен аяқталатын саясаттың бастау нүктесі болды.

Құлдырау

1660 жылы Компанияның құлдырауы басталды. Компания өзінің ықпалын Парижден тыс жерлерде де кеңейте бастағандықтан, ол кардинал Мазариннің назарына түсті, ол оған сенім артпай, көптеген жоғары шіркеу қызметкерлері сияқты. Бұл туралы Мазаринге Руан архиепискобы Франсуа Харлей де Шампваллон мәлімдеді. Мазарин компанияны провинциялар мен әлеуметтік таптарды қамтитын автономды орган ретінде жоюға тырысты. Австрияның Аннасы қарсы болды, өйткені көптеген мүшелері достар болды, оларды ол кінәратсыз деп санайды және олар жақсы істер істеді. 1660 жылы 13 желтоқсанда мүшелері соңғы жалпы жиналысты өткізді, онда өкініш пен терең сезім білдірудің ортасында бейсенбі күнгі сессияларды тоқтатуға және компания уақытша әрекет етуі үшін басқарма мүшелеріне "он немесе он екі ақсақал" қосуға шешім қабылданды. Содан соң осы ақсақалдар мен кеңес елдегі филиалдармен хат алысатын сегіз адамды таңдады. Сол күні Парламент барлық заңсыз жиналыстарға, қауымдарға, қауымдарға және қауымдарға тыйым салатын жарлық шығарды, бірақ Компанияның мүшесі және оның бірінші президенті Ламьонон оны атаудың алдын алды. Кардинал Мазарин қайтыс болды, Компанияға қарсы іс-әрекет тоқтатылды. 1664 жылы кеңес пен ақсақалдардың кездесулері тұрақты түрде өткізіліп, Мольердің "Тартуф" комедиясына тыйым салуға ықпал еткен, бірақ 1665 жылға қарай бұл іс мүлдем тоқтаған. 1666 жылы Жан Батист Колбердің кеңесімен Людовик XIV бұрынғы басқыншылықты растады. Бас аурухана мен Шетелдік миссионерлер семинариясы осы қауымдастықтың мұрасы ретінде өмір сүруін жалғастырды, оны Мазарин және одан кейінгі көптеген тарихшылар "Диндар кабиләсі" (la cabale des dévôts) деп атады.