Кіріспе

Фредерик Вард (29 шілде 1894 - 31 шілде 1939) - кітап дизайнері, редактор және типография дизайнері. ХХ ғасырдың ең ірі кітап дизайнерлерінің бірі Уилл Рэнсом оны "романтикалық идеализм мен мұқият практикалық ерекшеліктердің қызықты қоспасы" деп сипаттады. Өзінің шығармашылығын сипаттағанда Уорд былай деді: "Әдеби шығарманың ең ішкі жан дүниесі оны баспа бетінің көмегімен қарағанға дейін, оны барлық нақтылығы мен шындықты ешқашан көре алмайды, онда көңіл бөлуге, ойды үзіп, форма сезімін ренжітуге мүлдем ештеңе болмауы керек".

Өмірбаян

Ол 1894 жылы 29 шілдеде Миннесота штатының Уэллс қаласында дүниеге келді және 1926 жылы өзінің атын Фредерик Уордқа өзгертті. 1915 жылы ол АҚШ армиясына шақырылды және 1917-1918 жылдары Берклидегі Калифорния университетінің әскери авиация мектебінде оқыды. Ол ұшқыш курсант еді. 1919 жылы демобилизацияланғаннан кейін ол Монотип машинасында оқудан өтуден бұрын Macmillan & Co-да кітап редакторы болып жұмыс істеді, содан кейін ол 1920-1922 жылдары Брюс Роджерс баспасында Уильям Эдвин Рудж баспасында жұмыс істеді. 1922 жылдан 1924 жылға дейін Уорд Принстон университетінің баспашысы болды. 1919 жылы Беатрис Бекермен танысып, 1924 жылы үйленіп, типографияны оқып алу үшін Еуропаға кетеді. Англияға келгеннен кейін олар Манчестердегі Клостер Пресс-тен Чарльз Хобсонмен кездесті, ал ол арқылы Стэнли Морисон Уордқа The Fleuron және Monotype Recorder үшін жобалау және жазу жұмыстарын ұсынды. Беатриспен неке ұзаққа созылмады, бірақ 1926 жылы жұп ажырасып, көп ұзамай ажырасып кетті, бірақ ажырасу татулықпен болды. Кейін Варде Францияда және Италияда өмір сүрді, онда ол Джованни Мардерстейгтің Officina Bodoni-ге қатысты. Уорд Ренессанс каллиграфы Людовико дельи Аригидің канцлерлік курсивтік әріп түрлерін қайта жаңғыртты. Бұл курсивті, Arrighi деп аталатын, кейіннен Брюс Роджерстің Centaur роман қарпіне серігі ретінде қолданылды. 1926 жылы Мардерстейг Вард Плеяда баспасында жұмыс істеген кезде Парижде шығарған Стэнли Морисонның кіріспесімен бірге Людовико Аригидің толық факсимильді каллиграфиялық нұсқаулығын басып шығарды. Уорд Америкаға тұрақты түрде оралды және 1927 жылдан 1932 жылға дейін Уильям Эдвин Рудж үшін қайтадан жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Crosby Gaige, Watch Hill Press, Bowling Green Press, Limited Editions Club және Heritage Press сияқты жеке баспаханалар үшін жобалаған. 1932 жылдан бастап Уорд "The Dolphin, a Journal of the Making of Books" атты кітап түрінде Нью-Йорк қаласының Limited Editions Club баспасында жариялады. Депрессия басталғанда жақсы кітап жасаудың күрт қысқаруынан кейін Уорд коммерциялық жұмысқа айналды, алдымен Моррилл Пресспен, содан кейін Макфарлейн, Уорд, Маккарлейн серіктесі ретінде, ақырында 1937 жылдан бастап Оксфорд университетінің баспасының американдық кеңсесінің өндіріс менеджері болды. Уорд 1939 жылы 31 шілдеде Нью-Йорктің Манхэттен қаласында қайтыс болды.

Қаріптер

Гардестің жалғыз қаріпі - Арриги - курсивті деп саналса да, ол шын мәнінде он бесінші ғасырдағы қолжазбаға еліктейтін канцлерлік немесе скрипт қаріпі. Уорд беттің үш түрлі кесіндісін жасаған: Ариги (1926) Чарльз Малин жасаған және Официна Бодони қолданған соққылармен. Бұл қаріпте бас әріптер болмаған, аспанда серифтер де болған жоқ. Виченца - асцендердегі серифтермен кесу және оны Officina Bodoni де қолданады. Arrighi (1929) Брюс Роджерс өзінің Centaur-ға курсивті мақтау ретінде тапсырды. Бұл қаріптің бас әріптері болды, кейіннен оны коммерциялық мақсатта Lanston Monotype шығарды. Айта кету керек, бұл гуманистік ескі стильдегі түрдегі бетпен бірге бірінші рет қолданылған канцлерлік тип емес, өйткені Бладо Бембомен бірге 1929 жылы қолданылған.