Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герберт Байер (5 сәуір 1900 – 30 қыркүйек 1985) – австриялық-американдық суретші, сәулетші және дизайнер. Ол графикалық дизайнер, суретші, фотограф, мүсінші, көркемдік директор, интерьер және ландшафт дизайнымен айналысқан және сәулетші болған. 1985 жылы қайтыс болғанға дейін Atlantic Richfield Company корпоративтік өнер жинағының қалыптасуына зор үлес қосты.
Austrian American artist, architect, and designer
Herbert Bayer (April 5, 1900 – September 30, 1985) was an Austrian and American graphic designer, painter, photographer, sculptor, art director, environmental and interior designer, and architect. He was instrumental in the development of the Atlantic Richfield Company's corporate art collection until his death in 1985.
Баухауста оқыған жылдары
Байер Линцте суретші Георг Шмидтхаммердің шәкірті болды. Дармштадт суретшілер колониясында оқу үшін шеберханадан шығып, ол Уолтер Гропиустың Баухаус манифестіне қызығушылық танытты. Баер Баухауста Василий Кандинский, Пол Кле және Ласло Мохоли-Наги сияқты ұстаздардан төрт жыл оқығаннан кейін, Гропиус Баерді баспа және жарнама директоры етіп тағайындады. Редуктивті минимализм рухында Байер айқын көркем стильді дамытты және Баухаустың көптеген басылымдарында кішкенә әріптерді, безсериф қаріптерін қолданды. Байер сол кезеңнің Курт Швиттерс және Ян Чихольд сияқты бірнеше типографтарының қатарында болды, олар жеңілдетілген, фонетикалық негіздегі әліпбиді жасаумен тәжірибе жасады. 1925 жылдан 1930 жылға дейін Байер "Жақсы әмбебап қаріптің ұсынысы" (Herbert Bayer, universal) деп аталатын геометриялық безсерифтің жобасын жасады, ол тек эскиз ретінде ғана сақталды және нақты қаріптерге құйылған жоқ. Бұл жобалар қазір Bayer Universal (P22 Type Foundry Bauhaus Set) ретінде цифрлық форматта шығарылады. Бұл дизайн сонымен қатар ITC Bauhaus және Architype Bayer қаріптеріне әсер етті, оларды стильдік тұрғыдан ұқсас Architype Schwitters қаріптерімен салыстыруға болады. 1923 жылы Байер Веймардағы алғашқы ірі Баухаус көрмесінде фотограф Айрин Байер Хектке жолықты. Олар 1925 жылы үйленді, 1928 жылы ажырасты, 1929 жылы Джулия Александра есімді қызы дүниеге келді және 1944 жылы ажырасты.
Bayer apprenticed under the artist Georg Schmidthammer in Linz. Leaving the workshop to study at the Darmstadt Artists' Colony, he became interested in Walter Gropius's Bauhaus manifesto. After Bayer had studied for four years at the Bauhaus under such teachers as Wassily Kandinsky, Paul Klee and László Moholy Nagy, Gropius appointed Bayer director of printing and advertising. In the spirit of reductive minimalism, Bayer developed a crisp visual style and adopted use of all lowercase, sans serif typefaces for most Bauhaus publications. Bayer is one of several typographers of the period including Kurt Schwitters and Jan Tschichold who experimented with the creation of a simplified more phonetic based alphabet. From 1925 to 1930, Bayer designed a geometric sans serif titled Proposal for a Universal Typeface (Herbert Bayer, universal) that existed only as a design and was never actually cast into real type. These designs are now issued in digital form as Bayer Universal (P22 Type Foundry Bauhaus Set). The design also inspired ITC Bauhaus and Architype Bayer, which bears comparison with the stylistically related typeface Architype Schwitters. In 1923 Bayer met the photographer Irene Bayer Hecht at the first large Bauhaus exhibit in Weimar. They married in 1925, separated in 1928, had a daughter, Julia Alexandra, in 1929, and divorced in 1944.
Германиядағы Баухауздан кейінгі жылдар
1928 жылы Байер Баухаусты тастап, "Vogue" журналының Берлиндегі кеңсесінің көркемдік директоры болды. 1946 жылы Байерлер көшіп кетті. Өнеркәсіпші және көреген Уолтер Пэпке Байерді жалдады, ол шаңғы спортын дамытумен айналысқан кезде Байер Аспен, Колорадоға көшті. Байердің қаладағы архитектуралық жұмыстарына Аспен институтын жобалау және Уилер опера үйін қалпына келтіру кірді, бірақ оның жарнамалық плакаттары шаңғы спортын көңілділік, қызығушылық және сәнділікпен байланыстырды. 1959 жылы ол ағылшын тілі үшін "фонетикалық әліпбиін" жасады. Әліпби сансерифтік және үлкен әріптерсіз болды. Онда "ed", "ory", "ing" және "ion" аяқтарына, сондай-ақ "ch", "sh" және "ng" диграфтарына арнайы символдар болды. Төмен сызылған әріп дәстүрлі орфографиядағы әріптің екі еселенгенін көрсетеді. Аспенде тұрғанда Байер эксцентрикалық мұнайшы, табиғатты жақсы көретін және көреген эколог Роберт О. Андерсонмен кездесті. Андерсон Байердің Аспенде жобалаған және салған Баухаус стиліндегі үйін көргенде, үйдің алдына барып өзін таныстырды. Осы кездесу екі адамның өмір бойына созылған достығының бастамасы болды және Андерсонның заманауи өнерді құлшына жинау құмарлығын оялды. Андерсон Atlantic Richfield Company компаниясын құрғаннан кейін, оның жеке өнер коллекциясы Нью-Мексикодағы ранчосынан және басқа үйлерден тез асып, ARCO әлемдегі ең ірі корпоративтік өнер коллекциясына ие болды. Байердің басшылығымен ARCO Plaza үшін туындылар сатып алынды, 1972 жылы салынған Лос-Анджелестегі 51 қабаттан тұратын екі кеңсе мұнарасы жаңа компанияның штаб-пәтеріне айналды. Байер ARCO логотипін және компанияның корпоративтік имиджін жасауға жауапты болды. ARCO Plaza аяқталуға жақын тұрғанда Андерсон Байерге қара-жасыл граниттен жасалған мұнаралардың арасына орнатылатын монументалды мүсінді фонтанды жобалауды тапсырды. Бастапқыда "Ешқайда баспалдақ" деп аталған мүсінді Андерсон күлді, бірақ акционерлер иронияны түсінбейтінін ойлады, сондықтан оны "Қос көтерілу" деп атауды ұсынды. Бүгінгі күнге дейін мүсін екі көкжиектің арасында тұр. Байердің басшылығымен ARCO-ның өнер коллекциясы бүкіл ел бойынша 30 000-ға жуық туындыға дейін өсті, оны Atlantic Richfield Company Art Collection қызметкерлері басқарды. ARCO коллекциясы эклектикалық болды және өте кең ауқымды медиа мен стильдерді қамтыды: қазіргі және ертедегі суреттер, мүсіндер, қағаз беттеріндегі жұмыстар (суреттер, акварельдер, түпнұсқа литографиялар, эфирлер мен сериграфиялар), қол қойылған фотосуреттер, көптеген мәдениеттердің тайпалық және этникалық өнері, сондай-ақ тарихи басылымдар мен артефакттар. Бұл туындылар Лос-Анджелестегі және басқа бірнеше қалалардағы ARCO ғимараттарында қойылды. 2000 жылы BP компаниясы ARCO-ны сатып алғаннан кейін үш жыл өткен соң, BP төрағасы лорд Браун ARCO өнер коллекциясын сатуға бұйрық берді. Коллекция Christie's және LA Modern Auctions арқылы сатылды. Байер өмірден өткеннен кейін Санта-Барбарадағы ARCO конференц-орталығында сақталған өнер туындыларын Лос-Анджелес округінің өнер мұражайына сыйлау туралы өсиет қалдырды. Бұрын бұл туындылар Денвер өнер мұражайына берілген. 1979 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
In 1928, Bayer left the Bauhaus to become art director of Vogue magazine's Berlin office. In 1946 the Bayers relocated. Hired by industrialist and visionary Walter Paepcke, Bayer moved to Aspen, Colorado as Paepcke promoted skiing as a popular sport. Bayer's architectural work in the town included co designing the Aspen Institute and restoring the Wheeler Opera House, but his production of promotional posters identified skiing with wit, excitement, and glamour. In 1959, he designed his "fonetik alfabet", a phonetic alphabet, for English. It was sans serif and without capital letters. He had special symbols for the endings ed, ory, ing, and ion, as well as the digraphs "ch", "sh", and "ng". An underline indicated the doubling of a consonant in traditional orthography. While living in Aspen, Bayer had a chance meeting with the eccentric oilman, outdoorsman and visionary ecologist, Robert O. Anderson. When Anderson saw the ultra modern, Bauhaus inspired home that Bayer had designed & built in Aspen, he walked up to the front door and introduced himself. It was the beginning of a lifelong friendship between the two men and instigated Anderson's insatiable passion for enthusiastically collecting contemporary art. With Anderson's eventual formation of the Atlantic Richfield Company, and as his personal art collection quickly overflowed out of his New Mexico ranch and other homes, ARCO soon held the unique distinction of possessing the world's largest corporate art collection, under the critical eye and sharp direction of Bayer as ARCO's Art and Design Consultant. Overseeing acquisitions for ARCO Plaza, the newly built (1972) twin 51 story office towers in Los Angeles that served as the new company's corporate headquarters, Bayer was also responsible for the ARCO logo and designing all corporate branding related to the company. Prior to the completion of ARCO Plaza, Anderson commissioned Bayer to design a monumental sculpture fountain to be installed between the dark green granite towers. Originally titled "Stairway to Nowhere" Anderson laughed, but felt the Shareholders wouldn't see the irony; thus he suggested it be named Double Ascension and it still stands between the twin skyscrapers today. Under Bayer's direction, ARCO's art collection grew to nearly 30,000 works nationwide, managed by Atlantic Richfield Company Art Collection staff. ARCO's collection was eclectic, and consisted of an extremely wide range of media & styles; ranging from contemporary and earlier paintings, sculpture, works on paper (including drawings, watercolors and signed original lithographs, etchings and serigraphs) and signed photographs to tribal and ethnic art from many cultures, as well as historic prints and artifacts, all displayed throughout ARCO's buildings in Los Angeles and several other cities. Three years after ARCO was taken over by BP in 2000, that company's then chairman, Lord Brown, personally ordered ARCO's art collection liquidated. It was sold through Christie's and LA Modern Auctions. Bayer made provisions to donate, after his death, a collection of his works which had been housed in ARCO's conference center in Santa Barbara to the Los Angeles County Museum of Art. The works have been loaned previously to the Denver Art Museum. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1979.
Мұрасы мен ықпалы
Байердің туындылары көрнекті мемлекеттік және жеке коллекцияларда, соның ішінде MIT List Visual Arts орталығында кездеседі. Байер Вашингтон штатының Кент қаласында орналасқан Милл Крик Каньон жер құрылысын, экологиялық мүсінді жобалаған. 2019 жылы қайырымдастықпен айналысатын Линда мен Стюарт Резниктер Байерге арналған орталық құру үшін Аспен институтына 10 миллион доллар сыйлады. Бұл орталық, Байердің өзі жобалаған Аспен институтының Аспен Медоус кампусында орналасқан. Герберт Байерді зерттеу орталығы – Ресник орталығы галереялар, білім беру бағдарламаларын қамтиды және Байердің туындыларын сақтау мен зерттеуге қажетті құралдармен қамтамасыз етуді мақсат етеді. Герберт Байер Техас штатының Форт-Уорт қаласындағы Форт-Уорт заманауи өнер мұражайының архитекторы болды. 2002 жылы мұражай архитекторы Тадао Андо жобалаған жаңа ғимаратқа көшірілді. Форт-Уорт қаласына тиесілі бұл ғимарат қазір Форт-Уорт қауымдық өнер орталығы болып табылады, онда аймақтық және ұлттық суретшілердің туындыларын көрсететін жеті галерея бар.
Bayer's works appear in prominent public and private collections including the MIT List Visual Arts Center. Bayer designed the Mill Creek Canyon Earthworks, an environmental sculpture located in Kent, Washington. In 2019, the philanthropists and entrepreneurs Lynda and Stewart Resnick donated $10 million to the nonprofit Aspen Institute for a center dedicated to Bayer that will be located on the Institute's Aspen Meadows campus, which Bayer designed. The facility, the Resnick Center for Herbert Bayer Studies, is to have galleries, educational programs, and an overall aim to provide tools for the preservation and study of Bayer's work. Herbert Bayer was the architect for the Modern Art Museum of Fort Worth, in Fort Worth, Texas. The institution moved to its new location designed by architect Tadao Ando in 2002. The building, owned by the City of Fort Worth, is now the Fort Worth Community Arts Center, which features seven galleries highlighting regional and national artists.