Кіріспе
Эпилепсиялық шабуылдан кейінгі сананың өзгерген күйі Постиктальдық күй - эпилепсиялық шабуылдан кейінгі сананың өзгерген күйі. Ол әдетте 5 мен 30 минут аралығында созылады, бірақ кейде үлкен немесе ауыр ұстамалар кезінде ұзағырақ созылады және ұйқышылдық, шатасу, еріну, гипертония, бас ауруы немесе мигрень және басқа да адастырушы белгілермен сипатталады. Иктальдық кезең - бұл ұстаманың өзі; интериктальдық кезең - бұл ұстамалар арасындағы уақыт, бұл кезде мидың белсенділігі қалыптырақ; ал преиктальдық кезең - бұл ұстамаға дейінгі уақыт: Иктальдық кезең - бұл физиологиялық жағдай немесе ұстама, инсульт немесе бас ауруы сияқты оқиға. Бұл сөз латын тілінен шыққан, соққы немесе инсульт деген мағынаны білдіреді. Электроэнцефалографияда (ЭЭГ) ұстама кезінде түсірілетін жазбаны "икталь" деп атайды. Келесі анықтамалар ұстап алумен уақыттық байланысты көрсетеді. Пректикалық - бұл шабуыл, инсульт немесе бас ауруының алдындағы жағдай. Постикталь оқиғадан кейін болған жағдайды білдіреді. Интерктикальдық - эпилепсия ауруына тән ұстамалар немесе конвульсиялар арасындағы кезең. Эпилепсиямен ауыратын адамдардың көпшілігі үшін интерктитальдық жағдай олардың өмірінің 99% -ынан астамына сәйкес келеді. Неврологтар эпилепсияны диагностикалау кезінде интерктильді кезеңді жиі қолданады, өйткені ЭЭГ іздері көбінесе шағын интерктильді шұңқырлар мен неврологтар субклиникалық ұстамалар деп аталатын басқа да аномалияларды көрсетеді. ЭЭГ-ның интерктикалық төгілулері - бұл эпилепсиялық симптомдармен байланысты емес, қалыптан тыс толқын формалары.
The postictal state is the altered state of consciousness after an epileptic seizure. It usually lasts between 5 and 30 minutes, but sometimes longer in the case of larger or more severe seizures, and is characterized by drowsiness, confusion, nausea, hypertension, headache or migraine, and other disorienting symptoms. The ictal period is the seizure itself; the interictal period is the time between seizures, when brain activity is more normal; and the preictal period is the time leading up to a seizure:
Ictal period refers to a physiologic state or event such as a seizure, stroke, or headache. The word originates from the Latin word ictus, meaning a blow or a stroke. In electroencephalography (EEG), the recording during a seizure is said to be "ictal". The following definitions refer to the temporal relation with seizures. Pre ictal refers to the state immediately before the actual seizure, stroke, or headache. Post ictal refers to the state shortly after the event. Interictal refers to the period between seizures, or convulsions, that are characteristic of an epilepsy disorder. For most people with epilepsy, the interictal state corresponds to more than 99% of their life. The interictal period is often used by neurologists when diagnosing epilepsy since an EEG trace will often show small interictal spiking and other abnormalities known by neurologists as subclinical seizures. Interictal EEG discharges are those abnormal waveforms not associated with seizure symptoms.
Белгілері мен симптомдары
Жером Энгель постконсультистік күйді "жағдайы өзгермеген, бірақ нейрондық функциядағы қайталанатын өзгерістерді тудыратын ұстамалар" деп анықтайды. Көбінесе, ұстамадан кейін адам бір-екі күнге дейін ақыл-ойдан және тәннен шаршайды. Ең көп кездесетін шағым - бұл нақты ойлана алмау, атап айтқанда "бағдарлаудың төмендігі, қысқа мерзімді есте сақтау қабілетінің нашарлауы, сөйлеу және өзара іс-қимыл қабілетінің төмендеуі және әртүрлі жеке адамдарға тән танымдық ақаулар". Постиктальді мигренілік бас ауруы эпилепсиямен ауыратын адамдардың негізгі шағымдары болып табылады және әртүрлі этиологияларға ие болуы мүмкін. Мигренің бір себебі - мидың посттиктальды ойықшығынан пайда болған мидың жоғары қысымы. Кейде адам ұстама болғанын білмей, мигрені ғана біледі. Түйткіден кейінгі бақыт немесе эйфория туралы да хабарлар бар. Бұл амнезиядан шығумен байланысты өте бақытты сезім ретінде сипатталған. Аурудың басталуы алдындағы күйзеліс сезімі аурудан кейінгі эйфорияға әкелуі мүмкін. Кейбір постсимуляциялық белгілер әрқашан бірнеше сағаттан бір-екі күнге дейін созылады. Абсенс-суреттер постсиректілік күйді тудырмайды және кейбір суреттер түрлерінде өте қысқа постсиректілік күйлер болуы мүмкін. Әйтпесе, эпилепсиялық емес ұстамалар белгісі болуы мүмкін, мысалы, конвульсивті ұстамалардан кейінгі шатасу және летаргия сияқты типикалық постконвульсивті симптомдардың болмауы. Әдетте мұндай ұстамалар синкоппен байланысты немесе психогендік шығу тегі бар ("псевдосойкалар"). Хаммерс ұстамадан кейінгі мидағы қан ағыны ПЭТ белсенділігінің артуын түсіндіре алмайтынын атап өтті. Аумақтық қан ағыны ұстамалардан кейін 70- 80% -ға дейін артады, бірақ 30 минуттан кейін қалыпқа келеді. Зерттеудегі ең қысқа постконфликтті аралық 90 минут болды және сканерлеу кезінде науқастардың ешқайсысында да ұстамалар болған жоқ. Аурудан кейін опиоидтық белсенділіктің төмендеуі ұстап қалудың симптомдарын туғызуы мүмкін, бұл постсигнальдық депрессияға ықпал етеді. Опиоид рецепторларының ұстамалармен байланысы даулы болып келеді, ал опиоидтардың мидың әртүрлі аймақтарында әртүрлі функциялары бар екені анықталды, олардың эпилепсияға қарсы және эпилепсияға қарсы әсерлері бар. Бұл зерттеу үшін жануарлар үлгілерін қолдану қиын, өйткені кез келген ұстап алу үлгісі перфузия мен метаболизмнің ерекше үлгісін тудырады. Осылайша, эпилепсияның әртүрлі модельдерінде зерттеушілер метаболизм мен перфузияның ажыратылуы немесе ажыратылмауы туралы әртүрлі нәтижелерге қол жеткізді. Хосокаваның моделі ЭЛ тышқандарын қолданды, оларда эпилепсиялық ұстамалар гиппокампта басталады және адам эпилепсиясы кезінде байқалатын мінез-құлықтарға ұқсас болады. Егер адамдарда перфузия мен метаболизмнің ұқсас ажыратылуы байқалса, бұл әсер етілген аймақта гипоперфузияға әкелуі мүмкін, бұл аурудың жұқтырылудан кейінгі шатасуы мен " тұмандылығы " мүмкін.