Кіріспе

Италиялық психиатр (1914-1981) Сильвано Ариети (28 маусым 1914 жылы Пиза, Италия 7 тамыз 1981 жылы Нью-Йоркте) шизофрения бойынша әлемдегі ең алдыңғы қатарлы авторитеттердің бірі болып саналатын психиатр. Ол Пиза университетінен медицина докторы дәрежесін алып, көп ұзамай Бенито Муссолинидің ұлғаюы антисемиттік нәсілдік саясатына байланысты Италиядан кетіп қалды. Ариети Нью-Йорк медицина колледжінде психиатрия профессоры болды. Сонымен қатар ол Уильям Алансон Уайт институтының психоанализ бөлімінде талдаушы болып жаттықты және алты томдық "Американдық психиатрияның нұсқаулығының" редакторы болды. Оның "Шизофренияны түсіндіру" еңбегі 1975 жылы Ұлттық ғылым кітап сыйлығын жеңіп алды. Оның "Адам болу еркі" кітабы 1973 жылы философия және дін саласындағы Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. Ариети шизофрениямен ауыратын науқастарға психотерапия жасады, бұл оның әріптестерінің аз ғана таңдаған әдеттегі тәсіл. Оның еңбегі өз уақытында Крейплин мен Блюлерден кейін шизофрения туралы түсініктің негізгі қайта қарастырылуы ретінде қарастырылды. Ол "Шизофренияның түсіндіруі" атты еңбегінде айтқан пікірлері бұл бұзылысқа жан-жақты биопсихологиялық-әлеуметтік көзқараспен қарастырды, бұл көптеген ғасырдың ортасындағы басқа психиатрлар қабылдаған биологиялық көзқараспен қарама-қайшы болды. Балалық шақтағы уайым-қайғылар мен психологиялық тәжірибелер шизофренияның кейінгі дамуының негізгі себебі болып саналды. Ол психодинамикалық мектептің идеяларын алға жылжытты, оның үлесі шизофренияның психотерапиясы бойынша кейінгі еңбектердің негіздеріне айналды. Сильвано Ариети өмірін психикалық аурулардың ең ауыр түрлеріне арнаған ақыл-ой иесі ретінде еске алынады.

Емдеу әдістері мен антипсихиатрияның қате түсініктері

Сильвано Ариети жиі психиатрияға қарсы қозғалысқа байланысты, бірақ бұл қате түсінік, өйткені ол ешқашан қозғалыстың бөлігі болмаған және шын мәнінде Р. Д. Лэйн және Томас Сзацтың шизофренияға қатысты көзқарастарын мақұлдамаған. Шын мәнінде, Ариети өзі шизофрениямен ауыратын адамдарды психотерапияға қолжетімді ету үшін антипсихотикалық дәрілерді қолдануды қолдады және олардың симптоматикасын азайту үшін, ол жиі ұйымдаспаған шизофрениямен ауыратын науқастарды электрошок терапиясын алуға жіберді. Ол шизофренияның интерпретациясында нейролептиктердің қолданылуы мен тиімділігі және науқастарды емдеудегі пайдасы туралы кеңінен жазды. Ариети негізінен шизофренияның жедел сатысындағы науқастарды психотерапия арқылы, кейде қосымша нейролептиктермен емдеді және аурудың созылмалы фазасындағы науқастарды бірдей әдістермен емдеудің қиындығын сипаттады, себебі аурудың осы кезеңіндегі алдаулар мен психотикалық ойлаудың кристалдануы, және осы кезеңде психикалық төмендеудің психотерапиямен емдеуді қиындататынын атап өтті. Сондай-ақ, ол аурудың алдын ала және соңғы сатысындағы аурулардың мінез-құлқы мен симптоматикасын зерттеді. Қазіргі уақытта мұндай сатыдағы науқастар өте сирек кездеседі, бұл невролептикалық дәрі-дәрмектерді кеңінен қолданудың арқасында болды.