Кіріспе
Уильям Родерик Джеймс (1892-1942) - американдық батыс өнерінің канаддық-америкалық суретшісі және жазушысы. Ол 1927 жылы Ньюбери медалімен марапатталған "Қылымшы жылқы" және көптеген "каубой" әңгімелерін жазғаны үшін белгілі. Оның суреттерінде көбінесе ковбойлар мен родео сахналары бейнеленген, олар "Чарльз Расселдің дәстүріне" еліктеді және олардың көп бөлігі оның кітаптарын суреттеу үшін пайдаланылды. 1992 жылы ол Ұлттық Каубойлар және Батыс мұрасы мұражайының Ұлы батыс адамдарының залына кірді.
William Roderick James (June 6, 1892 – September 3, 1942) was a Canadian American artist and writer of the American West. He is known for writing Smoky the Cowhorse, for which he won the 1927 Newbery Medal, and numerous "cowboy" stories for adults and children. His artwork, which predominantly involved cowboy and rodeo scenes, followed "in the tradition of Charles Russell", and much of it was used to illustrate his books. In 1992, he was inducted into the Hall of Great Westerners of the National Cowboy & Western Heritage Museum.
Ерте өмір
Джеймс 1892 жылы Канаданың Квебек штатында Сент-Назаир-д'Актон қаласында Джозеф Эрнест Нефтали Дюфо болып дүниеге келді. Ол өзінің франкофондық акценті туралы айтып, анасы бір жасында (грипптен) және әкесі төрт жасында (бозаудан қаза тапқаннан кейін) қайтыс болғаннан кейін, оны туған тілі француз болған тері саудашысы ("баяғы аң аулаушы Жан" Бопре) асырап алды. Сонымен қатар, Бопре ағылшын тілін жетік білмейтін. Джеймс 1910 жылы Валь-Маридің жаңа франко-саскачевандық қонысына жақын жерге қоныстанды және батыс каубойы болуды үйренді. Оған жергілікті ковбой Пьер Бопре күресуді үйретті, екеуі Саскачеванның оңтүстік-батысындағы Француз өзенінің бойында жеке қожалықтарды салды. Кейін Джеймстің меншігі Уолт Ларсонның фермасының бөлігіне айналды, ол жаңа Граслендс ұлттық паркіне қосылды. Джеймс Америка Құрама Штаттарына көшіп барады, онда ол "Уильям Родерик Джеймс" деген жаңа есімді алды. Ол Невадаға Монтанадан 1914 жылы келді. Ол сол жерде мал ұрлағаны үшін тұтқындалып, он екі айдан он сегіз айға дейін түрмеге кесілді, ол алдымен Невада штатының Эли қаласында, содан кейін Карсон Ситидегі Невада штатының жазалау мекемесінде болды. Түрмеде ол суреттеуге көңіл бөлді және суреттер жасады, ал "Эли рекорды" оны "тиісті дайындықпен ол көп ұзамай бірінші дәрежелі жұмыс жасай алады" деген ұсыныспен мақтады. Мемлекеттік түрмеде ол өзінің өнерін шартпен босату туралы өтінішіне байланысты пайдаланды, "Алмас нүктесі" атты эскиз жасап, "Жұмысымды жалғастыруға ниеттімін" деген жазбамен бірге: "Жұмысымды жалғастыруға уақыт болды". Көп ұзамай ол 1918-1919 жылдары АҚШ әскерінде қызмет етті. Ол әскери қызметтен шыққаннан кейін ғана өнерге шынымен кірісті. Ол Невадаға оралып, шілде айында Реноға жетті. Ол бірінші жыл сайынғы Неваданың Ренодағы жиналысына келді, ол бағдарламаның мұқабасын суреттеп, 50 доллар төледі. Жыл соңында, фон Шмидттің байланыстары арқылы Джеймс екі сериялы эскиздерін Батыс жағалаудағы "Сансет" журналына сата алды. Олар екеуі де баяндама жасады және Жақып жазған мәтінді қамтыды; олар қаңтар мен қарашада шығарылды. Джеймс Реноға оралып, 16 жасар Элис Конрадтқа үйленді. Содан кейін ерлі-зайыптылар алдымен Аризона штатының Кингман қаласына, содан кейін Нью-Мексико штатының Санта-Фе қаласына, суретшілер колониясының маңында сапар шекті. Колонияның маңында орналасқан фермерлер Джеймспен танысып, оны Йель университетінің студенттер деканы Бёртон Твичеллмен таныстырды. Кездесудің нәтижесінде және сол шаруалардың қаржылық көмегімен Джеймс келесі күзде Йель университетінде оқуға түсті. Көп ұзамай Алиса да соған ілесіп кетті, бірақ Джеймс академиялық оқуларға ыңғайсыз болды. Жұп Twitchell-тің таныстыруымен Нью-Йоркке барып, оның жұмысын сатады. "Лайф" журналы оның жұмысын қабылдамағанда, ерлі-зайыптылар Реноға оралды. Көп ұзамай олар Уош-Вэллиде Алистің әкесі салған қораға көшіп барды. Сол жерде Джеймс алғаш рет баспаға арнап жазуды бастады.
Жазу
1922 жылдың күзінде Джеймс атпен жүгіру туралы мақала жаза бастады. Ол Макс Перкинстің назарына түсті, ол бұл жазба "нағыз американдық халық ауызын" көрсетті деп сенді және мақаланы Scribner's Magazine журналына жариялауды ұсынды. Scribner's James-тің алғашқы басылып шыққан әңгімесінің иллюстрацияларымен бірге ""Bucking Horses and Bucking Horse Riders" еңбегі үшін 300 доллар төледі.
Отбасы
Джеймс журналист Пьер Дюфоның ағасы және әнші Люс Дюфоның үлкен ағасы.