Америкалық жазушы Ди Эй Браун және американдықтардың батысқа қарай кеңеюі

Кіріспе

Америкалық романист

Дорис Александр "Ди" Браун (29 ақпан 1908 – 12 желтоқсан 2002) – американдық романист, тарихшы және кітапханашы. Оның ең белгілі туындысы – "Жаралы тізеде маған жер бер" (1970) – 1830 және 1890 жылдар аралығында Америка Құрама Штаттарының континентті батысқа қарай жаулап алу тарихын, жергілікті американдықтардың көзқарасынан баяндайды.

Жеке өмір

Ол 1908 жылы (Билли Кидті өлтірген Пэт Гарреттің 1912 жылы Нью-Мексико болып айналған жерде қайтыс болған күні) Альбертада, Луизиана штатындағы пилорама қалашығында дүниеге келді. Браун Арканзас штатының Оуачита округінде өсті. Кейін анасы оны Литтл-Рокқа көшірді, осылайша ол ағасы мен екі әпкесімен жақсырақ орта мектепке баруға мүмкіндік алды. Ол көп уақытын қоғамдық кітапханада өткізіп, үш томдық «Льюис және Кларк капитандары басқарған экспедиция тарихы» кітабын оқыды. Сонымен қатар, ол Шервуд Андерсон мен Джон Дос Пассостың, кейін Уильям Фолкнер мен Джозеф Конрадтың шығармаларын да танысты. Ол осы авторларды өзінің шығармашылығына ең зор ықпал еткендер деп атады. Арканзас Трэвелерс бейсбол командасының ойындарына қатысқанда ол Сары Жылқы атты питчермен танысты. Оның мейірімділігі және бала кезіндегі крик ұлдарымен болған достығы Браунды сол кездегі американдық халық мәдениетінде басым болған американдық индейстерді қатыгез және жабайы деп сипаттаудан бас тартуға итерді. Ол Харрисон қаласында баспагер және тілші болып жұмыс істеді, содан кейін Арканзас штатының Конвей қаласындағы Арканзас мемлекеттік мұғалімдер колледжінде білімін жалғастыруға шешім қабылдады. Оның ұстазы, тарих профессоры Диан Д. Макбрайн, оған жазушы болу идеясын ұсынды. Олар басқа студенттермен бірге Ford T моделінде екі рет батысқа сапар жасады. Университетте Браун студенттік газеттің редакторы және кітапханада студенттік көмекші болып жұмыс істеді. Соңғысы оны кітапханашы болуға көндірді. Ұлы депрессия кезінде ол Вашингтондағы Джордж Вашингтон университетіне аспирантураға түсті. Браун J. Уиллард Мариотт үшін жартылай штат бойынша жұмыс істеді, сабақтарға қатысты және Салли Страудқа үйленді (Арканзас мемлекеттік мұғалімдер колледжінің тағы бір түлегі, Нью-Дил Вашингтонға тартып әкелді). Ақырында ол толық жұмыс күнін тауып, 1934 жылдан 1942 жылға дейін АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің кітапханашысы болды. Ол Дупонт Сыркл маңындағы 1717 R Street NW мекенжайында тұрды. Браунның алғашқы романы Нью-Дил бюрократиясын сатиралайтын туынды болды, бірақ Перл-Харборға шабуыл салғаннан кейін ол жарияланбады. Баспагер «патриоттық» бірдеңе ұсынды. Ол «Wave High The Banner» романымен жауап берді, ол Дейви Крокеттің (оның арғы атасымен таныс болған) өміріне арналған көркем әңгіме. Ол жарық көргеннен кейін бірнеше ай өткен соң АҚШ армиясына шақырылды, онда ол Мартин Шмитті кездестірді, соғыстан кейін ол осымен бірнеше жұмыста бірлесіп жұмыс істеді. Соғыс кезінде Браун АҚШ Соғыс министрлігінде кітапханашы болып жұмыс істеді және шетелге бармады. 1948 жылдан 1972 жылға дейін ол Иллинойс университетінің Урбана-Шампейн қаласындағы ауыл шаруашылығы кітапханашысы болды, онда ол кітапхана ғылымы бойынша магистр дәрежесін алды, профессор болды және әйелі Саллимен бірге Митчелл және Линда есімді ұл мен қызды тәрбиеледі. Жартылай күндік жазушы ретінде ол 1950 жылдардың соңына дейін тоғыз кітап – үш көркем және алты ғылыми еңбек жариялады. 1960 жылдары ол тағы сегіз кітапты аяқтады, оның ішінде Браун өзінің басқа кітаптарына қарағанда көбірек зерттеуді қажет еткенін айтқан «Гальванизированные янки» және өзінің сүйіктісі деп атаған «Ғасыр жылы: 1876» кітаптары бар. 1971 жылы оның «Жаралы тізеде жүрегімді жерлеу» кітабы бестселлерге айналды. Көптеген оқырмандар Браунның американдық индей мұрасы бар деп ойлады. 1973 жылы Браун әйелімен Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында зейнеткерлікке шықты, онда ол уақытын жазуға арнады. Оның кейінгі еңбектеріне Крик Мэридің қаны, Крик әйелінен тараған бірнеше ұрпақ отбасы туралы роман және Батыс темір жолдарының құрылысына қатысты хикаялар мен романстарды сипаттаған «Ол жалғыз сыбызғыны тыңдаңыз» кітаптары кіреді. Оның соңғы кітаптық жұмысы «Жұлдызды жол» – Азамат соғысы кезінде болған роман. Ол П.Т. Барнумды және Авраам Линкольнді бейнелейтін жалғасын аяқтаған жоқ. Браун Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында 94 жасында қайтыс болды. Оның сүйектері әйелімен бірге Иллинойс штатының Урбана қаласында жерленген.

Born on Leap Year Day 1908 (a Saturday, and the same day Billy the Kid killer Pat Garrett died in what would in 1912 become New Mexico) in Alberta, Louisiana, a sawmill town, Brown grew up in Ouachita County, Arkansas, which experienced an oil boom when he was thirteen years old. Brown's mother later relocated to Little Rock so he and his brother and two sisters could attend a better high school. He spent much time in the public library reading the three volume History of the Expedition under the Command of Captains Lewis and Clark which saw him develop an interest in the American West. He also discovered the works of Sherwood Anderson and John Dos Passos, and later William Faulkner and Joseph Conrad. He cited these authors as those most influential on his own work. While attending home games by the baseball team the Arkansas Travelers, he became acquainted with Chief Yellow Horse, a pitcher. His kindness, and a childhood friendship with a Creek boy, caused Brown to reject the descriptions of Native American peoples as violent and primitive, which dominated American popular culture at the time. He worked as a printer and reporter in Harrison, Arkansas, and decided to continue his education at Arkansas State Teachers College in Conway, Arkansas. His mentor, the history professor Dean D. McBrien, helped give him the idea to become a writer. They traveled west along with other students on two occasions in a Model T Ford. On campus, Brown worked as an editor to the student newspaper and was a student assistant in the library. The latter convinced him that he should become a librarian. In the midst of the Great Depression he went to George Washington University in Washington, D. C. for graduate study. Brown worked part time for J. Willard Marriott, attended classes, and married Sally Stroud (another graduate of Arkansas State Teachers College drawn to Washington by the New Deal). Eventually he found a full time job and became a librarian for the U. S. Department of Agriculture from 1934 to 1942. He lived at 1717 R Street NW, in the Dupont Circle neighborhood. Brown's first novel was a satire of New Deal bureaucracy, but it was not published, owing to the bombing of Pearl Harbor. The publisher suggested "something patriotic" instead. He responded with Wave High The Banner, a fictionalized account of the life of Davy Crockett (who was an acquaintance of his great grandfather). A few months after its publication, he was drafted into the U. S. Army where he met Martin Schmitt, with whom he collaborated on several works after the war. During the war, Brown worked for the United States Department of War as a librarian and never went overseas. From 1948 to 1972, he was an agriculture librarian at the University of Illinois at Urbana–Champaign, where he had gained a master's degree in library science, became a professor, and raised a son, Mitchell, and daughter, Linda, with his wife Sally. As a part time writer, he published nine books, three fiction and six nonfiction, by the end of the 1950s. During the 1960s, he completed eight more including The Galvanized Yankees, which Brown described as requiring more research than any of his other books, and The Year of the Century: 1876, which he described as his personal favorite. During 1971, his book Bury My Heart at Wounded Knee became a best seller. Many readers assumed that Brown was of Native American heritage. During 1973, Brown and his wife retired in Little Rock, Arkansas, where he devoted his time to writing. His later works include Creek Mary's Blood, a novel telling of several generations of a family descended from one Creek woman, and Hear That Lonesome Whistle Blow, which described the chicanery and romance concerning the construction of the western railroads. His last book length work, The Way To Bright Star, is a picaresque novel set during the Civil War. He never completed its sequel, which was to feature P. T. Barnum and Abraham Lincoln. Brown died at the age of 94 in Little Rock, Arkansas. His remains are interred in Urbana, Illinois, along with those of his wife.

Мұра мен құрмет

Орталық Арканзас кітапхана жүйесі Литтл-Рок, Арканзас қаласындағы бір филиалдық кітапханаға оның атын қойды.