Кіріспе
Кеуде қуысының бөлігі Кеуде қуысының қуысы немесе қуыс - кеуде сүйегінің бөлігі. Гленоид сөзі /g/l/iː/n/ɔɪ/d/ немесе /g/l/ɛ/n/ɔɪ/ (екеуі де кең таралған) деп айтылады және ол "gléne", "сокет" сөзінен шыққан, бұл иық буынының шар және сокет түрін көрсетеді. Бұл - парақшаның бүйір бұрышында орналасқан, піриформды, терең емес буындар беткі жағы. Ол бүйірлік және алдыңғы жаққа бағытталған және көкірек сүйегінің басымен байланысады; төменгі жағынан жоғарыдан кең, ал тік диаметрі ең ұзын. Бұл қуыс көкірекпен бірге гленохумеральды буынды құрайды. Бұл буынның түрі синовиальды, шарлы және сокеттік буын ретінде жіктеледі. Құйрық сүйегі бицепс суырғының ұзын басы арқылы гленоид қуысында ұсталады. Бұл суыршық без гленоид қуысының жоғарғы жиегінде пайда болады және иықтың үстінен өтіп, көкірек сүйегін қуысқа қарсы бекітеді. Ротаторлық манжетка бұл буынды, сонымен қатар, омыртқа үсті tendon-мен нығайтады, бұл омыртқаның басын гленоид қуысында ұстайды. Қуыстың бетін жаңа күйінде кеміршекпен жабады, ал оның шеттері сәл көтеріліп, қуысты тереңдететін фиброкартилягенді құрылымға, гленоидтық лабрумға жалғасады. Бұл керамота жыртылуға өте бейім. Бұзылған кезде, ол көбінесе SLAP зақымдануы ретінде белгілі, ол әдетте иықтың қайталанатын қозғалыстарынан пайда болады. Ацетабулуммен салыстырғанда (бүйір буындағы) гленоид қуысы салыстырмалы түрде жай ғана. Бұл иық буынының ығысуына (люксация) бейім етеді. Қуатты жіңішке-қолын байламдары мен бұлшық еттері көбінесе дислокацияның алдын алады. Гленоид қуысының тереңдігі арқасында иық буыны денедегі барлық буындардың ішіндегі ең үлкен қозғалыс қабілетіне ие болады, бұл 120 градусқа дейін көмексіз иілуге мүмкіндік береді. Иық бүгілудегі қосымша қозғалыс диапазоны (әдетте адамдарда 180 градусқа дейін) скапуланың (иық бледосының) үлкен қозғалыс қабілеті арқылы скапулоумерл ритмі деп аталатын процесс арқылы жүзеге асырылады.
The glenoid fossa of the scapula or the glenoid cavity is a bone part of the shoulder. The word glenoid is pronounced '/g//l//iː//n//ɔɪ//d/ or '/g//l//ɛ//n//ɔɪ//d/ (both are common) and is from gléne, "socket", reflecting the shoulder joint's ball and socket form. It is a shallow, pyriform articular surface, which is located on the lateral angle of the scapula. It is directed laterally and forward and articulates with the head of the humerus; it is broader below than above and its vertical diameter is the longest. This cavity forms the glenohumeral joint along with the humerus. This type of joint is classified as a synovial, ball and socket joint. The humerus is held in place within the glenoid cavity by means of the long head of the biceps tendon. This tendon originates on the superior margin of the glenoid cavity and loops over the shoulder, bracing humerus against the cavity. The rotator cuff also reinforces this joint more specifically with the supraspinatus tendon to hold the head of the humerus in the glenoid cavity. The cavity surface is covered with cartilage in the fresh state, and its margins, slightly raised, give attachment to a fibrocartilaginous structure, the glenoid labrum, which deepens the cavity. This cartilage is very susceptible to tearing. When torn, it is most commonly known as a SLAP lesion which is generally caused by repetitive shoulder movements. Compared to the acetabulum (at the hip joint) the glenoid cavity is relatively shallow. This makes the shoulder joint prone to dislocation (luxation). Strong glenohumeral ligaments and muscles prevents dislocation in most cases. By being so shallow the glenoid cavity allows the shoulder joint to have the greatest mobility of all joints in the body, allowing 120 degrees of unassisted flexion. Additional range of motion in shoulder flexion (typically up to 180 degrees in humans) is also accomplished by the great mobility of the scapula (shoulder blade) through a process known as scapulohumeral rhythm.
Эволюция
Австралопитек африканус (STS 7) және А. афаренсис (AL 288 1; a. к. а. Люси) қалдықтарының интерпретациясы гленоидтық қақпақтың қазіргі адамдарға қарағанда бұл түрлерде көбірек бас сүйегіне бағдарланғандығын көрсетеді. Бұл жоғары аяқ-қолдың маңыздылығын көрсетеді және осы гоминоидты приматтарда ағашқа бейімделуді сақтайды, ал қазіргі адамдардағы гленоидтың бүйірлік бағыты қолдың төменгі орналасуын көрсетеді.
Динозаврлар
Динозаврларда көкжиек белдеуінің негізгі сүйектері - иық (шеше) және жүрек сүйек сүйектері, екеуі де тікелей ойық сүйекпен байланысқан. Скаланың омыртқа сүйегімен (алдыңғы аяқтың жоғарғы сүйегімен) байланысқан жері гленоид деп аталады. Гленоидты мүше маңызды, өйткені ол омыртқа сүйегінің қозғалыс ауқымын анықтайды.