Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз нацистік әріптесі Ксавье Валлат (23 желтоқсан 1891 - 6 қаңтар 1972), француз саясаткері және антисемит, ол соғыстағы Виши үкіметінде еврей мәселесі жөніндегі бас комиссар болған және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін француз еврейлерін қудалауға қатысқаны үшін он жылға бас бостандығынан айырылды.
French Nazi collaborator
Xavier Vallat (December 23, 1891 – January 6, 1972), French politician and antisemite who was Commissioner General for Jewish Questions in the wartime collaborationist Vichy government, and was sentenced after World War II to ten years in prison for his part in the persecution of French Jews.
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін
Валлат Воклюз департаментіне консервативті католик отбасында дүниеге келген. Жас кезінде ол католиктік ұйымдарда белсенді болды және француз саясатының ең маңызды оң жағындағы монархистік Action Française тобына қосылды. Ол француз армиясына кірмес бұрын католик мектептерінде мұғалім болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол ауыр жарақат алып, сол аяғы мен оң көзінан айырылды. 1919 жылы Ардешаның Ұлттық Ассамблеясына "тәуелсіз" ретінде сайланды, ол Ұлттық блокты қолдады. Ол 1924 жылы жеңілді, 1928 жылы қайта сайланды, әлі де "тәуелсіз" ретінде, содан кейін 1940 жылы Ассамблея тоқтатылғанға дейін қызмет етті. Алайда 1936 жылы өткен сайлаудан кейін ол оңға қарай жылжыған Республикашыл федерациясына мүше болды. 1930 жылдары Вальа француз саясатында католиктік, антисемиттік экстремалды оң жақтың жетекші өкілі болды. Ол сондай-ақ протестанттарға және масондарға қарсы болды, ол яһудилер, протестанттар мен масондардың барлығы католиктік Францияға қарсы жоспардың бір бөлігі екенін айтты. Ол либерализмге, социализмге және коммунизмге қатты қарсы болды. Алайда, оңшылдардың көпшілігінен айырмашылығы, Валат монархияны қалпына келтіруді жақтырмады, және фашизмге деген жанашырлығына қарамастан, ол әсіресе неміске қарсы болды. Ол Франция, Испания, Италия және Португалияның латын блогы жобасын жақтырады. 1936 жылы Леон Блум еврей социалисі Франция премьер-министрі болды. Валлат Блумға жеке риторикалық шабуыл жасап, "Бұл ежелгі Галло-Рим жерін алғаш рет еврей басқарады" деп мәлімдеді. Валлатты солшылдар бұл сөзден кейін көп ұзамай Париждегі көшелерде оңшыл топтың Блумға жасаған физикалық шабуылға жауапты деп айыптады.
Vallat was born in the department of Vaucluse into a family of conservative Catholics. In his youth he was active in Catholic organisations and joined the monarchist Action Française, the most important group on the extreme right of French politics. He became a teacher in Catholic schools before joining the French Army. In World War I he was severely wounded, losing his left leg and right eye. He was elected to the National Assembly for the Ardèche in 1919 as an "independent", who supported the National Bloc. He was defeated in 1924, re elected in 1928 still as an "independent", and then served until the Assembly was suspended in 1940. He took membership however after the 1936 elections in the Republican Federation which was moving increasingly to the right. In the 1930s Vallat was a leading representative of the Catholic, anti Semitic extreme right in French politics. He was also anti Protestant and anti Masonic, arguing that Jews, Protestants and Masons were all part of a plot against Catholic France. He was violently opposed to liberalism, socialism and communism. Unlike many on the far right, however, Vallat did not favour restoration of the monarchy, and he was notably anti German despite his sympathy for fascism. He favoured the project for a Latin Bloc of France, Spain, Italy and Portugal. In 1936 Léon Blum, a Jewish Socialist, became Prime Minister of France. Vallat made a series of personal rhetorical attacks on Blum, saying that "For the first time this ancient Gallo Roman land will be governed by a Jew." Vallat was accused by the left of responsibility for the physical attack on Blum by a right wing mob in the streets of Paris which occurred not long after this speech.
Виши Франция
1940 жылы маусымда Германия Францияны басып алғаннан кейін Вальат Вишиде орналасқан коллаборационисттік режимнің басында маршал Филипп Петеннің билікке келуін қолдады. 1940 жылы 10 шілдеде ол маршал Петен басқарған кабинетке жаңа конституция әзірлеу өкілеттігін беруді қолдады, осылайша Франция Үшінші Республикасын тоқтатып, Виши Франциясын құрды. 1941 жылдың наурыз айында ол Петен үкіметі қабылдаған антисемит заңдарын жүзеге асыру үшін құрылған еврей мәселесі жөніндегі бас комиссариатының басшысы болып тағайындалды. Кейін ол 1941 жылы 29 қарашада Франция Израильдіктерінің жалпы одағын құрды. Бұл лауазымда ол француз экономикасын, білім беру жүйесін, мемлекеттік қызмет пен кәсіптерді "арийлендіруді" және барлық еврейлерді полицияда тіркелуді талап ететін заңдарды жүзеге асыруды бақылады. Тарихшы Роберт Пакстонның дәлелдейінше, бұл заңдарды Виши режимі өзінің бастамасымен қабылдады, ал Петен мен Валлат соғыстан кейінгі сот процестерінде айтқандай, неміс қысымымен емес. Вишидегі неміс елшісі Отто Абец Петеннен Валлатты 1942 жылдың мамырында болған сыбайлас жемқорлық үшін жұмыстан босатуды талап етті. Бұл дегеніміз, Валланың мұрагері Луи Даркье де Пеллепои француздардың 70 000-нан астам француз еврейін Аушвицтегі құрту лагеріне Германияға депортациялауға қатысты француздық ынтымақтастықтың көп бөлігін бақылаған, олардың көпшілігі өлтірілген. Алайда Валлат Виши саясатының жақтауы болып қалды және 1944 жылдың маусым айында, одақтас әскерлер Нормандияға қоныс аударған кезде, ол Филипп Анриоттың қарсылық күштерінің өлтіруінен кейін Виши радиосының басшысы болып тағайындалды. Ол Аугустта Вишиді одақтастар азат еткенге дейін тұрақты антисемиттік тирадаларды таратты.
After the German occupation of France in June 1940, Vallat supported the rise to power of Marshal Philippe Pétain at the head of a collaborationist regime based in Vichy. On 10 July 1940, he voted in favour of granting the Cabinet presided by Marshal Pétain the authority to draw up a new constitution, thereby effectively ending the French Third Republic and establishing Vichy France. In March 1941, he was appointed as head of the Commissariat General for Jewish Questions, a body set up to implement the anti Semitic laws enacted by Pétain's government. He later established the Union générale des israélites de France on 29 November 1941. In this position, he oversaw the "Aryanisation" of the French economy, education system, civil service and professions, and the enforcement of laws requiring all Jews to be registered with the police. As the historian Robert Paxton has demonstrated, these laws were passed by the Vichy regime on its own initiative and not under German pressure, as both Pétain and Vallat claimed at their trials after the war. The German Ambassador to Vichy, Otto Abetz, demanded that Pétain dismiss Vallat because of his corruption which happened in May 1942. This meant that it was Vallat's successor, Louis Darquier de Pellepoix, who oversaw most of French co operation with the German deportation of more than 70,000 French Jews to the extermination camp at Auschwitz, where most of them were killed. Vallat remained a supporter of Vichy's policies, however, and in June 1944, when the Allied armies had already landed in Normandy, he was appointed head of the Vichy Radio following the assassination of Philippe Henriot by the Resistance. He broadcast regular anti Semitic tirades until the Allies liberated Vichy in August.
Соғыстан кейін
1947 жылдың желтоқсанында Жоғары Сот алдындағы сотта Валлат өкінбейтін антисемит болып қалды, судьялардың бірі Морис Кригель Вальримонттың еврей болғандықтан, біліктілігін жоюды талап етті. Ол француз еврейлерінің депортациясына тікелей жауапты екенін жоққа шығарып, өзінің саясаты еврейлердің жартысынан астамын депортациядан құтқарды деп мәлімдеді. Ол Вишидің еврейлерге қарсы заңдары неміс бұйрықтары бойынша қабылданды деп мәлімдеді, бірақ оларды шын мәнінде француздар жасаған. Валат он жылға бас бостандығынан айырылды. Сот оның Бірінші дүниежүзілік соғыста атқарған қызметіне және яһудилерді жалған құжаттармен құтқарып қалды деген көптеген куәгерлерге байланысты салыстырмалы түрде жеңілдетілген жазаны алғанын айтты. Ол яһудилердің жойылуын емес, оларға арналған бөлек аймақты қалаған. Валат 1949 жылы шарт бойынша босатылып, 1954 жылы рақымшылық жасады. Ол антисемиттік агитацияға қайта оралды, бірақ соғыстан кейінгі Францияда аз ізбасар тапты. 1962 жылдан 1966 жылға дейін ол оңшыл "Aspects de la France" апталық басылымының редакторы болды. 1972 жылы қаңтарда Валат қайтыс болғанда, нацистерді аулаушылар Серж және Беате Кларсфельд наразылық білдіріп, оның жерлеу рәсіміне нацистер француз еврейлерін киюге мәжбүрлеген сары Дәуіт жұлдызы тәрізді үлкен гүл шоғын алып келді.
At his trial before the High Court of Justice in December 1947, Vallat remained an unrepentant anti Semite, demanding that one of the judges, Maurice Kriegel Valrimont, be disqualified because he was Jewish. He denied direct responsibility for the deportations of the French Jews, claiming that his policies had saved more than half of the Jews from deportation. He claimed that Vichy's anti Jewish laws had been enacted on German orders, but they were really done by the French themselves. Vallat was sentenced to ten years in prison. The court said he received a relatively lenient sentence in light of his service in World War I, and the many witnesses who said he had saved Jews by giving them false papers. He wanted a separate zone for the Jews, not their extermination. Vallat was released on parole in 1949 and amnestied in 1954. He returned to anti Semitic agitation, although he found few followers in postwar France. From 1962 to 1966 he was editor of the extreme right wing weekly Aspects de la France. When Vallat died in January 1972, the Nazi hunters Serge and Beate Klarsfeld protested by arriving at his funeral with a large wreath in the shape of a yellow Star of David, the symbol that French Jews had been forced to wear by the Nazis.