National Day of Mourning (Canadian observance)

Кіріспе

Канадада 28 сәуірде Ұлттық аза күту күні немесе Жұмысшылардың аза күту күні атап өтіледі. Бұл күні жұмыс орнында болған қауіп-қатерлер мен кәсіби қауіптілік салдарынан қайтыс болған, жарақат алған немесе ауырып қалған жұмысшыларды еске алады. Жұмысшылар мемуарлық күні 1983 жылдың сәуір айының басында екі еңбек белсендісі Колин Ламберт пен Рэй Сентес кәсіподақ жиналысына бара жатқанда, оларды қызметтік міндетін атқару кезінде қаза тапқан өрт сөндірушінің жерлеу процесі тоқтатты. Олар жұмыстан қайтыс болған басқа жұмысшылар осындай құрметке ие бола алмайтынына алаңдаушылық білдірді және Эллиот-Лейктегі Біріккен Болат жұмысшыларының мүшелері жыл сайын уран кеншілері үшін "Жұмысшылар еске алу күнін" өткізгенін еске алды. Ламберт пен Сентес ұлттық аза тұту күнін өткізу идеясын кәсіподақ қызметкерлерінің қолдауына ие болды, ал Канаданың мемлекеттік қызметкерлер одағы (CUPE) 1983 жылы өзінің жылдық съезінде осы мақсатта қаулы қабылдады, ал Канаданың Еңбек конгрессі келесі жылы өзінің жылдық съезінде соған сәйкес болды. 1989 жылы AFLCIO аза күту күнін жариялады және 100-ден астам елде "жұмыскерлердің еске алу күні" атап өтіледі. 1990 жылдың желтоқсанында бұл күн Канадада жұмысшылардың аза күту күні туралы заңның қабылдануымен ұлттық мерекеге айналды. 1991 жылдың 28 сәуірінде бұл жұмыс орнында қаза тапқан немесе жарақат алған адамдар үшін ресми аза күту күні болды. Канадада жұмыс орнында жарақаттану мен өлім-жітім мәселесі маңызды мәселе болып табылады. Көптеген канадалық мүшелер күн сайын апаттар мен оқиғаларды азайту үшін көп жұмыс істейді. Тәуекел - көптеген жұмыстардың ажырамас бөлігі, сондықтан қауіпсіздік кез келген жұмыс орнында негізгі құндылықтардың бірі болуы тиіс. Бұл мереке әлемнің 80-ден астам елінде атап өтіледі, бірақ басқа елдерде жұмысшылардың еске алу күні ретінде белгілі. 28 сәуір күні 1914 жылы сол күні жұмысшылардың жалақысын өтеу туралы заң үшінші оқылымда қабылданғаны үшін таңдалды. Халықаралық еңбек ұйымы 2001 жылы осы күні алғаш рет Дүниежүзілік еңбек қауіпсіздігі және еңбекті қорғау күнін атап өтті. Жұмыс орнында зардап шеккен немесе қаза тапқандарды еске алу - қайтыс болғандарға құрмет көрсету, сонымен қатар еңбек қауіпсіздігі мен денсаулығының маңыздылығын еске салу. Канаданың туы күн шыққаннан күн батқанға дейін барлық федералды үкімет ғимараттарында, соның ішінде Парламент төбесінде жартылай желбіретіледі. Жұмысшылар мен қызметкерлер бұл күнді түрлі жолдармен атап өтеді, мысалы, шам жағып, таспалар мен қара қолғаптар киіп, сағат 11:00-де бір минут үнсіздік сақталады. Қайғы күніне орай өлген немесе жарақат алғандарды еске алу және құрметтеу, сондай-ақ еңбек қауіпсіздігі мен денсаулығын жақсартуға деген ұмтылысты қайта жаңғырту, еңбекке байланысты өлім-жітім, жарақат пен аурулардың алдын алу мақсатында екі мақсатпен атап өтіледі.

The National Day of Mourning, or Workers' Mourning Day is observed in Canada on 28 April. It commemorates workers who have been killed, injured or suffered illness due to workplace related hazards and occupational exposures. Workers' Memorial Day was started when two labour activists, Colin Lambert and Ray Sentes, were driving in early April 1983 to a union meeting, and were stopped by a funeral procession for a firefighter who had been killed in the line of duty. They worried that other workers who died because of work did not receive similar honours, and recalled how members of the United Steelworkers in Elliot Lake held each year a "Workers' Remembrance Day" for uranium miners who had succumbed to exposures. Lambert and Sentes sought endorsements from union officials for the idea to hold a national day of mourning, and the Canadian Union of Public Employees (CUPE) passed a resolution to that effect at its annual convention in 1983, and the Canadian Labour Congress followed suit at its annual convention the following year. The AFL–CIO declared a day of mourning in 1989 and a "workers' Memorial Day" is observed in over 100 countries. In December 1990, this day became a national observance in Canada with the passing of the Workers Mourning Day Act, so that on April 28, 1991, it was officially the National Day of Mourning for persons killed or injured in the workplace; making April 28, an official Workers' Mourning Day. Injuries and deaths in the workplace continue to be a matter of important concern across Canada. Many Canadians members work hard each day in an effort to minimize accidents and incidents. Risk is an inherent element of many jobs, and this is why safety should be one of the core values in any workplace. Since its inception, the observance has spread to over 80 countries around the world, but is known is most other countries as the Workers' Memorial Day. The date 28 April was picked because on that day in 1914, the Workers Compensation Act received its third reading. In 2001 the International Labour Organization first observed World Day for Safety and Health at Work on this day. Commemorating those who have been hurt or killed in the workplace shows respect for the fallen, while serving as a reminder of the importance of occupational health and safety. The Canadian flag is flown at half mast from sunrise to sunset on all federal government buildings, including on Parliament Hill. Workers and employees observe this day in various ways including lighting candles, donning ribbons and black armbands, and observing a moment of silence at 1100 hrs. The purpose of Day of Mourning is twofold to remember and honour those lives lost or injured and to renew the commitment to improving health and safety in the workplace to prevent further deaths, injuries and diseases from work.

Жас жұмысшылар

15-24 жас аралығындағы жас жұмысшылар кез келген басқа топқа қарағанда жұмыста жарақаттануға көбірек ұшырайды, іс жүзінде барлық жарақаттардың 1/3 осы жас тобында орын алады, ал ерлер әйелдерге қарағанда екі есе көп жарақаттанады. Жарақат алудың ең жоғары деңгейі құрылыс және қонақжайлылық салаларында орын алады. Бұл көрсеткіш көптеген провинцияларда жас және жаңа жұмысшыларға қосымша және арнайы оқытуды қамтамасыз ететін арнайы заңдарға әкелді. Осы статистикаға байланысты, бұл мерекені мектептерде жас жұмысшыларды өз құқықтары туралы оқыту үшін пайдалану үшін жаңа толқын пайда болды.