French cruiser Gloire (1935)

Кіріспе

{9120 тонна (толық жүктеме) }Көмектің ұзындығы= Көмектің арқауы= Көмектің биіктігі= Көмектің тартылымы= Көмектің күші= Көмектік қозғалтқышы=*2 вал Парсонс бір редукциялық диірменді турбиналар 4 Индрет қазандықтар Кеме жылдамдығы= Көмектің қашықтығы= Көмектің толықтығы=540 Кеме сенсорлары= Көмектің қарулануы=*Бастапқы 9 × /55 (3 × 3) 90 мм (3.5 дюйм) АА (4 × 2) 8 × жарық АА (4 × 2) 12 × жарық АА (4 × 3) 4 × 550 (21.7 дюйм) торпеда құбырлары (2 × 2) Виши қайта жөндеу (1941)

Құрылыс және мансап

Сынақтарды аяқтағаннан кейін Глоир Брестке 1937 жылы 18 қарашада келді, содан кейін 1 желтоқсанда Француз Индокитайына кетті, 1938 жылы 16 сәуірде Брестке оралды. Глоир 1939 жылы қаңтарда 4-ші крейсерлік дивизияға қосылды, ол Ұлыбритания мен АҚШ-қа барды. 1939 жылдың қазан мен желтоқсан айларында қайта жөндеуден өтті. Содан кейін ол алтын тасымалдайтын француздық "Дюнкерк" әскери кемесімен бірге Канадаға қарай жүзіп, кейіннен Канада әскерлерінің конвойын ертіп қайтып келді. Атлантикада вице-адмирал Марсель Бруно Гензульдің рейдтік күшінің бөлігі ретінде патрульдер жасалды. 1940 жылы маусымда француздар бас тартқан кезде Глоир Алжирде болды, бірақ 4 шілдеде Тулонға оралды, онда 4-ші крейсерлік дивизия француздық тәуелсіз теңіз күштерінің бір бөлігін құрады. Глоир бастапқыда Виши француз үкіметінің адалдығын сақтады. Азат француз күштерінің Чад пен Камерундағы табыстары саяси жағынан ұятқа қалдырды, сондықтан осьтік әскери-теңіз комиссиясы крейсерлер француз крейсері Монкальм мен француз крейсері Жорж Лейгті Дакарға Force Y ретінде жіберуге рұқсат берді. Гибралтар арқылы қарсылықсыз өткеннен кейін, жергілікті британдық командирді алып тастады, олар 14 қыркүйекте келді. 18 қыркүйекте 4-ші крейсерлік дивизия Либревиллге (Француздық Экваторлық Африка) жөнелтілді. Оларды британдықтар ұстап алды. Глоир машиналық проблемаларға ұшырап, британдық флотилиядан асып түсе алмады, сондықтан ол кері бұрылды және оны одақтас крейсерлер Касабланкаға "командалады", сондықтан Дакарға британдық шабуыл кезінде (Қорқыт операциясы) қатыспады. Сәуір мен шілде айларында Глоир Касабланкада жөндеуден өтті. 1942 жылдың 12 қыркүйегінде жолаушылар лайнері батып кеткеннен кейін құтқару жұмыстарына қатысты. 1942 жылдың қарашасында Солтүстік Африкаға одақтастардың басып кіруінен кейін (Операция Факел) және содан кейін немістердің соғыс бітісін бұзуынан кейін (Антон ісі) Глоир одақтастарға қайта қосылды. Дакар қаласында орналасқан үш "Галиссоньер" класының крейсерлері 1943 жылы қайта жөнделген. Филадельфияда қайта жабдықталған әпкелерінен айырмашылығы, ол Нью-Йоркте қайта жабдықталды. Әуе кемелерін жою және жеңіл әуе кемелеріне қарсы қаруды қосу. Глоир содан кейін басқа француз және итальян крейсерлерімен бірге Дакардан жұмыс істеді. Ол 1944 жылдың 16 қаңтарына дейін Орталық және Оңтүстік Атлантикада ось блокадасы жүгірушілерін іздеді. Ақпан айында Анциоға шығатын одақтастардың жерін қорғайды, Гаета шығанағындағы жау позицияларын бомбалады (604 рейдтен атылды) және әскерлерді Италия мен Корсикаға тасымалдайтын болды. 27 сәуір мен 17 маусым аралығында Алжирде қайта жөндеуден өткеннен кейін, ол тамыз айында Францияның оңтүстігінде (Драгун операциясы) қонуға қатысып, 15 және 28 тамыз аралығында жағалауда қолдау көрсету үшін 2000 жуық раундты атып жіберді. Глоир желтоқсан айында АҚШ-қа арнайы сапардан басқа, соғыс аяқталғанға дейін француз және итальян Ривьерасында одақтас күштерді қолдауды жалғастырды. Соғыстан кейін Глоир Индо-Қытайға үш рет жіберілді. Ол ақыры 1955 жылы 1 ақпанда резервке қойылды.

After completing trials, Gloire arrived in Brest on 18 November 1937, then left for French Indochina on 1 December, returning to Brest on 16 April 1938. Gloire joined the 4th Cruiser Division in January 1939, with which she visited Britain and the United States. She was refitted between October and December 1939. She then sailed for Canada with the battleship French battleship Dunkerque, carrying gold, and subsequently escorted a Canadian troop convoy on her return. Atlantic patrols as part of Vice Admiral Marcel Bruno Gensoul's Force de Raid followed. At the time of the French surrender in June 1940, Gloire was at Algiers, but returned to Toulon on 4 July, where the 4th Cruiser Division formed part of the French Independent Naval Force. Gloire initially stayed loyal to the Vichy French government. Free French Forces’ successes in Chad and Cameroon became politically embarrassing, and so the Axis Naval Commission permitted the despatch of the cruisers French cruiser Montcalm and French cruiser Georges Leygues to Dakar as Force Y. After an unchallenged passage past Gibraltar, for which the local British commander was removed, they arrived on 14 September. On 18 September the 4th Cruiser Division sailed for Libreville, French Equatorial Africa. They were intercepted by British forces. Gloire suffered machinery problems and was unable to outrun the British flotilla, so she turned back and she was 'escorted' into Casablanca by the Allied cruisers and and was therefore not present during the subsequent British attack on Dakar (Operation Menace). Between April and July, Gloire underwent a refit at Casablanca, and on 12 September 1942 took part in the rescue operations after the passenger liner had been sunk, arriving on the scene in the evening of 17 September. After the Allied invasion of north Africa (Operation Torch) and the consequent abrogation by the Germans of the armistice (Case Anton) in November 1942, Gloire rejoined the Allies. Three surviving La Galissonnière class cruisers, based at Dakar, were refitted in 1943. Unlike her sisters which were refitted at Philadelphia, instead she was refitted at New York. removing aircraft installations and adding light anti aircraft weapons. Gloire then operated from Dakar together with other French and Italian cruisers, searching for Axis blockade runners in the central and south Atlantic until 16 January 1944, when she moved to the Mediterranean. In February, she supported the Allied landings at Anzio, bombarding enemy positions in the Bay of Gaeta (firing 604 rounds) and transporting troops to Italy and Corsica. After a refit at Algiers between 27 April and 17 June, she participated in the landing in the south of France (Operation Dragoon) in August, firing nearly 2,000 rounds in shore support between 15 and 28 August. Gloire continued to support Allied forces along the French and Italian Rivieras until the end of the war, except for a special trip to the United States in December. Postwar, Gloire made three deployments to Indo China and she was finally placed in reserve on 1 February 1955, being condemned for disposal on 2 January 1958.