Кіріспе

Underground) - 1976 жылы түсірілген, 1960 және 1970 жылдары АҚШ үкіметін құлату үшін күрескен Студенттер демократиялық қоғам үшін (СДС) ұлтшыл фракциясы ретінде құрылған Уэтермендер туралы деректі фильм. Фильмде топ мүшелерінің жасырынғаннан кейінгі сұхбаттары, соғысқа қарсы және азаматтық құқықтар туралы наразылықтардың бейнелері бар. Оны Эмиль де Антонио, Хаскелл Векслер және Мэри Лэмпсон режиссерлік етті, кейіннен оларды Федералдық тергеу бюросы Weathermen-ті тұтқындауға көмектесетін ақпарат алу үшін фильмнің кадрларын тәркілеуге тырысты.

Шолу

Underground Weathermen-пен сұхбаттар мен мұрағаттық материалдарды біріктіріп, бұл топтың суретін, олардың американдық қоғам туралы пікірлерін және болашаққа деген үміттерін ұсынады. Фильм түсірушілер Weathermen Билл Айерс, Кэти Будин, Бернардин Дохрн, Джефф Джонс және Кэти Уилкерсонмен қарым-қатынастарынан алынған материалды топтың құрылуы мен бағытын зерттеу үшін пайдаланады. Фильм ХХ ғасырдың 60-жылдары азаматтық құқық қозғалысы, соғысқа қарсы қозғалысы және Куба, Ресей және Қытайдағы коммунистік революциялық күрес, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарында Түпкүлгі америкалықтардың құқықтары мен еңбек мәселелері бойынша тарихи күрес арқылы радикализациялану процесін сипаттайтын суреттер мен сөздерді ұсынумен басталады. Фильм Уэтермендердің американдық қоғамды талдауын талқылауға, оларды шабыттандырған адамдарға және олардың жанжалшылдық себептерін түсіндіруге, сонымен қатар тактика мәселесін енгізуге көшеді. Фильмнің соңғы бөлімінде топтың мүлікті жоюды өзгерісті жүзеге асыру және қазіргі, олардың пікірінше, жемқор жүйені тұрақсыздандыру жолы ретінде қолдануы туралы айтылады. Олар "әлеуметтік төңкеріс мемлекетпен қарулы қақтығыстан басқа жерде жүзеге аса алмайды" деп мәлімдейді. Радикалдар жасырын қашқындар ретінде тұрақсыздыққа ұшырағандықтан, олардың бомбалауының нақты деректерін талқылаудан бас тартады, ал фильмнің түсірушілері олардың жасаған әрекеттерінің тізімін ұсынады. Underground Weather Underground тобының ішкі жұмысына жақын көзқарас береді, біз олардың фильмге түсіруден қатер шегуін, ішкі ұжымдық ерекшеліктерін және қоғамнан оқшаулануын көреміз. Фильм түсірушілер сұхбаттар мен суреттерді топты насихаттау немесе олардың іс-әрекеттерін қолдау үшін қолданбайды, және олардың фильмге деген ниеттері олар таныстырып отырған тақырыптардың ниеттерінен өзгеше екені анық. Фильмнің соңында орта таптық американдықтардың өздерін революциялық күресші деп атағандары туралы бұрын-соңды болмаған деректі көреміз. Бұл олардың күресі туралы ғана емес, өткен және болашақ радикалды әрекеттері туралы да сұрақтар туғызады.

Тарихи контекст

Бұл фильм 1960 жылдары АҚШ-та болған саяси және әлеуметтік тәртіпсіздікке негізделген. Азаматтық құқық қозғалысы, Вьетнам соғысы (содан кейінгі соғыс қарсы қозғалысы), маккартизм, жұмыссыздық және қалалардың ыдырауы, көптеген елдерде азаттық күрестері "Ауа райының жер асты" қозғалысын құруға әсер еткенін ғана емес, сонымен қатар Эмиль де Антонионың оларды өзінің фильмінің басты тақырыбы ретінде пайдалану шешімінің маңызды факторы болды. Бұл 1975 жылы, топтың Пентагонды бомбалауға қатысқанынан кейін және Гринвич Виллаждағы үйінде бомба ерте жарылып, үш метеорологты өлтіріп, қалғандарын жер астына алып кеткеннен кейін жасалған. Эмиль де Антонио бұл фильмді түсіру туралы шешімін өзінің марксистік сенімдеріне, 60-шы және 70-ші жылдардағы саяси ахуалға қызығушылығына және олардың манифесті Прерийлік отты (Розенталь, 1978) оқығаннан кейін Weather Underground-ке деген ерекше қызығушылығына байланысты деп санайды. Ол топпен байланыс орнатып, олардың жобаға қатысуға келісіміне ие болғаннан кейін Мэри Лэмпсонды (өткенде онымен жұмыс істеген) және Хаскелл Векслерді (солшыл симпатиясы бар белгілі кинематограф) шақырды. Үшеуі ақша жинап, фильмді өздері түсірді. The Weathermen фильм түсірушілер фильм аяқталғаннан кейін олармен қайтадан байланыспайды деген шартпен қатысуға келісті (Палетц, 1977).

Стиль

ФБР іздеген қашқындар ретінде Weatherman-тың жағдайы сұхбаттасуларды жүргізуде әдеттегіден тыс стильді қажет етті. Бұл бейнелеу үш күн ішінде түсірілді, ал Векслер қатысушылардың жеке басын жасыру үшін оларды арт жағынан немесе экран арқылы түсірді. Фильмнің ерекшелігі - көрерменге фильмнің түсірушілерін көруге мүмкіндік беріледі, бірақ суреттегілердің өздерін көрмейді. "Уақытша хабар" мен кино түсірушілер арасындағы қарым-қатынас деректі фильмнің рөлі мен оның жасалма сипаты туралы көптеген сұрақтар тудырады. Бұл фильмдегі бірнеше жерде көрінеді, онда метеорологтар кино түсірушілердің өздерінің бет-әлпеттерін камераға түсіруіне алаңдаушылық білдіреді немесе жалпы әңгімелесудің жасандылығына шағымданады. Де-Антонио фильм түсірілгеннен кейін мүмкін болатын кінәлі фильмдердің теріс материалдарын шығарып, өртеп жібергенін айтады (Розенталь, 1978). Топтың ұжымдық сипаты фильм түсірушілерді топтық сұхбаттарды пайдалануға және жеке адамдарға Американың әлеуметтік және саяси климаты туралы ойларын, сондай-ақ осы жағдайдағы олардың рөлін және өзгерістерді жүзеге асыруға мүмкіндік беруге итермеледі. Көптеген деректі фильмдерден айырмашылығы, олар сұхбаттасушылардың белсенділігін зерттейді, Underground режиссерлері керісінше, артына отырып, Weathermen-ке сөйлеуге мүмкіндік береді. Олар кейде сөзін бүлдіріп, топты сұрақтармен қозғайды, бірақ олармен жұмыс істейтін адамдардың тұрақсыз жағдайын мойындайды, бұл, ақыр соңында, олардың артқа шегінуіне және топтың өз талаптарын білдіруіне мүмкіндік береді. Бұл фильмде Weathermen дауыстары баяндау ретінде пайдаланылады, ал сөздерді суреттейтін жапсарлас тіркестер жасау үшін негізінен мұрағаттық кадрлар қолданылады. Өзінің басқа фильмдеріндей, де Антонио басқа да көрнекті радикалды деректі фильмдердің суреттерін пайдалану құқығын сатып алды, соның ішінде Грей мен Алктың Фред Хэмптонды өлтіру (1971), Крис Маркердің Пентагон демонстрацияларын қамтитын фильмі, Пентагонның алтыншы жағы (1967) Норман Мейлердің сол оқиға туралы фантастикалық емес романымен бірге жиі талқыланады, ол "Түн әскерлері" (1968), Синда Файрстоунның Аттикасы (1974), Векслер Фонда Хейденнің "Дұшпанға кіріспе" (1974), және өзінің Оскар сыйлығына ұсынылған "Шошқа жылында" (1969).

Жауап

1975 жылы фильм аяқталғаннан кейін ФБР жоба туралы біліп, үш режиссерге де сотқа шақыру қағаздарын жіберіп, олардың материалдарын тәркілеп, Уэтермендердің орналасқан жері туралы ақпарат алуға тырысты. Голливуд қауымдастығының барлық көрнекті кинорежиссерлері таба алатын ең жақсы заңгерлерді жалдады, ал басқа кинорежиссерлер мен актерлердің, соның ішінде Уоррен Битти, Элия Казан, Ширли Маклейн және Джек Николсонның қолдауымен сот шақырулары жойылды. Үшеуі де сөз бостандығына қатысты бірінші түзетудегі құқықтарын, сондай-ақ дереккөздерінің құпиялылығын қамтамасыз ететін журналистік адалдық құқықтарын пайдалана отырып, сотпен күресті және фильмді түсіру құқығын сақтады. Underground фильмінің өндірісімен байланысты заңдық мәселелер бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланғанымен, ол сыншылардың аралас пікірлерін алды, олардың көпшілігі Weathermen-ті өздерінің тактикалары негізінде айыптап, фильмнің стилі мен артықшылықтарына назар аудармай отырды. Басқалары фильмді еріншек деп сынға алды және оны біріктіру үшін Weathermen-тің баяндамасына тым көп сүйенді, ал басқалары оны таңғажайып қатарласулары және радикалды солшылдықтың жағдайы мен мотивациясының тарихы ретінде рөлін мақтады. Де Антонионың айтуынша, бұл фильм маңызды, өйткені "фильм әрқашан тарихты секундына 24 кадрмен түсіреді және осы ғана". The Motion Archive-ге берген сұхбатында Хаскелл Векслер Underground-пен байланысы болғандықтан One Flew Over the Cuckoo's Nest-тен шығарылған болуы мүмкін деп сенді.