Кіріспе

Апач соғыстарының бір бөлігі Грант лагеріндегі қырғын 1871 жылы 30 сәуірде Сан-Педро өзенінің бойындағы Аризона штатындағы Грант лагерінде АҚШ армиясына бағынған Пинал және Аравайпа апачтарына жасалған шабуыл болды. Бұл қырғын америкалықтар, апачилер және олардың явапай одақтастары арасында жүргізілген бірқатар шайқастар мен науқандарға әкелді, олар 1875 жылға дейін жалғасты, ең танымал - 1872 және 1873 жылдардағы генерал Джордж Круктың Тонто бассейндік науқаны.

Өмірбаян

Кейбір тарихшылар аймақтағы үндістердің қақтығыстарының азаюы Тусонда экономикалық дағдарыс қаупін тудырды деп санайды, өйткені Федералды үкімет жаушы тайпаларды, негізінен апачтарды тыныштандыру және бақылау үшін қаржыны қысқартты. "Тыныштық үшін жамылғы" экономикасымен өмір сүрген саудагерлер көп ұзамай өздерінің табыс көздерін жоғалтудан қорқады. 1871 жылдың басында жаулықтардың артуына және апачтарға "сыйлықтардың" федералды қаржыландыруын арттыру үшін бірнеше Аризоналықтар оқшауланған елді мекендерге шабуыл жасады. Олардың бірі Аравайпа каньонында орналасқан. 1870 жылдардың басында Аризонадағы үндістердің жағдайы бейбітшілік пен соғыс аралығында алға-артқа ауысты. Жаулықтардың әр жаңа кезеңі қоныстанушылар мен солдаттар арасындағы қақтығысты күшейтті. 1867 жылы Үндістанның бейбітшілік жөніндегі комиссиясының есебі екі жылдан кейін Үндістанның комиссарлар кеңесін құруға әкелді. Индей істерінің кеңсесі ішіндегі құқық бұзушылықтарды тергеу, комиссарлар индейлік құқықтарды қорғау үшін өсіп келе жатқан қозғалыстың бастамасы болды, ол президент Улисс С. Грант әкімшілігінің квакер саясатына ұласты. Аризонаның әскери күштері кездескен басты проблема - олардың жер аумағы тым үлкен болғандықтан, жасақтары аз болды. Сол кездегі хроникалардың көпшілігі апачтарды ең үлкен қауіп ретінде қарастырды, бірақ Yuman сөйлеген Yavapais, олар жиі Apache Mohaves немесе Apache Yumas деп аталды, отарлаушыларды жиі өлтірді және қиратты. Төрт субтайпаға бөлінген, Толкапая немесе Батыс Явапаи, Явапе және Випукпая немесе Солтүстік-Шығыс Явапаи және Кевевкапая немесе Оңтүстік-Шығыс Явапаи, Явапаи Колорадо өзенінен Тонто алабына дейін созылып кетті. Апачилер сияқты олар да қозғалмалы және өте тәуелсіз болды, олардың жалғыз саяси билігі - жергілікті топтар таңдаған соғыс басшылары мен кеңесші басшылар болды. Бұл АҚШ армиясының бір уақытта бірнеше Явапай тобымен келіссөз жүргізуін өте қиын етті. Әскерлер Явапаиді шөл даланың қиыр жерлері арқылы қуып жетуі керек болды. Көптеген сарбаздар күннің аппақ ыстығына күйіп кеткен саздан салынған Грант лагері сияқты жерлерден қашып кетті.

Грант лагері

1871 жылдың басында 37 жастағы бірінші лейтенант Роял Эмерсон Уитман Тусоннан солтүстік-шығысқа қарай 80 шақырым жерде орналасқан Аризона территориясындағы Грант лагерінің командалығын қабылдады. 1871 жылдың ақпан айында бес апач қарт әйел тұтқынға алынған ұлын іздеу үшін Грант лагеріне кірді. Уитман оларды тамақтандырып, мейіріммен қарады, сондықтан Аравайпа мен Пинал тайпаларының басқа апаштары сиыр еті мен ұн үлестерін алу үшін тез арада постқа келді. Сол көктемде Уитман Аравайпа сайының бойында, Грант лагерінен шығысқа қарай 8 шақырым жерде, 500-ге жуық аравайпа және пинал апачтары үшін баспана жасады, соның ішінде бас эскиминзин. Апачилер астық ұстайтын жердің жылқыларына арналған шөпті кесіп, көрші малдарының егіндіктерінен арпа жинай бастады. Уитман бейбітшілік ұзаққа созыла алмайтынын сезінген болар. Ол эскиминзинді өз халқын 1870 жылы құрылған Апач форты маңындағы Ақ тауларға көшіруге шақырды, бірақ ол бас тартты. Қыс пен көктемде Уильям С. Оури мен Хесус Мария Элияс

Салдары

Лейтенант Уитман жарақаттанғандарды іздеді, тек бір әйелді тапты, денелерді көміп, Apache еркектерін табу және оларды өзінің сарбаздары "жаман мәмілеге" қатыспағанын растау үшін тауларға аудармашыларды жіберді. Келесі күні кешке аман қалған аравайпалар Грант лагеріне оралды. Оңтүстік Аризонадағы қоныс аударушылардың көбісі шабуылды ақталатын кісі өлтіру деп санады және Оуримен келісті, бірақ бұл оқиғаның соңы емес еді. Қаза болғаннан кейін бір аптадан кейін жергілікті кәсіпкер Уильям Хопкинс Тонге Үнді істер комиссарына: "Қорбандық кезінде үндістерді таң қалдырды және өздерін мүлдем қауіпсіз деп санайды, олар қарусыз қашып кетті". Ол болған оқиғаны қырғын деп атаған алғашқы адам. Әскерилер мен шығыс баспасөзі оны қырғын деп атады, сондықтан президент Грант губернатор А. П. К. Саффордқа егер қылмыскерлер сотқа тартылмаса, Аризонаға әскери заң енгізетінін айтты. 1871 жылдың қазан айында Тусондағы сот 100 адамды 108 адам өлтірген деп айыптады. Екі айдан кейін өткен сот процесінде тек қана апачилердің ұрлауына назар аударылды; алқабилер 19 минут ішінде кінәсіз деп үкім шығарды. Батыстағы апачилер тобы кейіннен шабуылдан қорқып, Тюсон маңындағы фермалары мен жиналатын орындарын тастап кетті. Алғашқы пионерлер келіп, сол жерге қоныстанған соң, апачилер Сан-Педро өзенінің аңғарындағы ата-бабаларының жерлерін қайтадан иеленуге мүмкіндік ала алмады. Көптеген апачилер топтары Тонто бассейніндегі Явапаимен бірікті, содан бастап партизандық соғыс басталды, ол 1875 жылға дейін жалғасты.

Грант лагері және қырғын орны

Қаза болған жерлер Грант лагерінің маңында орналасқан. 1871 жылы оның орны Сан-Педро өзенінің шығыс жағалауындағы жоғарғы террасада, Аравайпа сағасының тоғысуынан солтүстікке қарай орналасқан. Лагерь 32°50'51.22"N, 110°42'11.91"W маңында болды. Грант лагерінің орны қазіргі Орталық Аризона Қоғамдық Колледжінің Аравайпа кампусына жақын, ол 77 -ші Аризона штатының автожолында Маммут және Винкельман қалаларының арасында орналасқан. Бұл жердің аз ғана қалдықтары бар. Қазіргі билік бұл жерді Аравайпа өзенінің оңтүстігіне қарай және Грант лагерінен бес шақырымға қарай орналасқан деп есептейді. Бұл жерде ешқандай белгі жоқ, ал жері жалпыға белгілі. 2021 жылы қаза тапқандардың ұрпақтары қаза тапқан жерге жақын жердегі Оук Флэт қаласында үлкен мыс шахтасының орналасуына қарсы болды.