Кіріспе

Француз дирижері және композиторы (1884-1970) Альберт Луи Вольф (19 қаңтар 1884 - 20 ақпан 1970) - голланд тектес француз дирижері және композиторы. Карьерасының басым бөлігі Еуропалық орындарда өтті, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Метрополитен операсында дирижер ретінде екі жыл және Буэнос-Айресте бірнеше жыл өткізді. Ол Париждегі Опера Комикінің бірнеше жыл бойы бас дирижері болғандығымен танымал. Ол француз меццо-сопраносы Симон Баллардқа үйленген.

Ерте өмір және білім

Вольф Парижде голландтық ата-анадан туған, бірақ ол туғаннан бастап француз азаматы болған, ешқашан Голландияда тұрмаған және голландиялық паспортқа ие болған емес. Ол 12 жасында Париж консерваториясында музыка білімін бастады. Ол Андре Гедалж, Ксавье Леру және Пол Антонин Видал сияқты ұстаздардан сабақ алды. Сонымен қатар, ол кабарелерде фортепиано ойнады және төрт жыл бойы Париждегі Сент-Томас-д'Акуин шіркеуінде органшы болды. 22 жасында мектеп бітірген соң, Вольф гармония мен аккомпанемент бойынша бірінші жүлдеге ие болды.

Ерте мансап

1906 жылы Вольф өзінің мансабының орталығы болған театр - Opéra Comique ұжымына қосылды, сонымен қатар Париж қаласының басқа жерлерінде ансамбльдерді басқарды. Ол өзінің дирижерлік дебютін 1909 жылы 9 мамырда Страсбургтегі (содан кейін неміс бақылауында) опера галасында жасады. Осы арада, 1908 жылы Вольф Опера Комикесінде хордың жетекшісі болып тағайындалды. Бұл оның сахнадағы кез келген жұмыстың алғашқы тәжірибесі болды. Ол Лапарраның "La jota" операсының премьерасын өткізуге мүмкіндік алғанға дейін үш жыл осы қызметте болды. 1910 жылдың тамызында Вольф Фуреның Жоржетт Лебланның "Пеллеас және Мелисанда" пьесасының музыкалық композициясын Сент-Вандрилл аббатшылығының сарайлары мен бақшаларында жүргізді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Opéra Comique-де дирижер болып қызмет етті. Осы қақтығыс кезінде Вольф елге алдымен Лес-Эпаржеде, содан кейін ұшқыш ретінде (Мароккоға саяхатты қоса алғанда) қызмет етті және батылдығы үшін марапатталды. Соғыс аяқталғаннан кейін Вольф Америка Құрама Штаттарына барып, Метрополитен операсының дирижерлік ұжымына қосылды. Ол өзінің тұңғыш рет 1919 жылы 21 қарашада Гуноның "Фауст" ролімен өнер көрсетті. Вольфтің компаниямен жұмысы сыншылардың үнемі оң пікірлерін алса да, ол Метрополитен операсында екі толық маусымнан аз уақыт өткізді. Компанияда болған кезде Вольф өзінің операсы L'oiseau bleu-ның бірнеше қойылымын жүргізе алды, премьерасы операның негізі болған Морис Метерлинктің қатысуымен өтті. 1938 жылы ол Берген филармониясының екі рет қонақ дирижері болды; 1947 жылы ол Geirr Tveitt-пен бірге сол оркестрді соңғысының 3-ші фортепиано концерті жазды. Ол сонымен қатар NRK радиосында өзінің флейталық концертімен Пер Ванмен бірге Осло филармониясы оркестрінің солисті ретінде радиода орындады. Вольф Эммануэль Бондевиллдің "Ле-Эколь де-Марис" (1935) және "Мадам Бовари" (1951) комедиялық операларының премьерасын жүргізді. 1945 жылы ол қысқа уақытқа Opéra Comique директоры болды. Ол жерде ол Пуленктің "Les mamelles de Tirésias" (1947) қойылымының тұңғыш қойылымын жүргізді. Ол бұл лауазымнан кеткеннен кейін көп ұзамай, Вольф 1970 жылы қайтыс болғанға дейін театрда кейде-ақ жүргізді. Ол үйде "Пеллеас және Мелисанда" операсының 124 қойылымын басқа дирижерлерге қарағанда көп орындады. Сонымен қатар, ол 1949 жылдан бастап Париж опера театрының дирижері болды. Альберт Вольф 1930-шы жылдары Париждегі Полидор үшін француз оркестрлік музыкасын, кейбір орыс шығармаларын және Фауст пен Ла Богеманың қысқартылған нұсқаларын жазды. 1950 жылдары ол Decca үшін опералық және оркестрлік музыка жазды, алдымен моно, кейін бірнеше стерео. Оның жазбаларына Кармен және Бизедің толық музыкасы (шоу аясында) кірді L'Arlésienne . Париж консерваториясының оркестрімен бірге оның дискографиясына Адамның Жизель (толық) және Глазуновтың "Сезондар", Берлиоз, Обер, Герольд, Суппе, Николай және Резничектің увертюралары, Фалла, Равел, Лало және Франктың оркестрлік шығармалары, Густав Шарпентьедің "Италия әсерлері" және Массененің "Сцены живописные" және "Сцены алсасские" кірді. Пасделуп оркестрімен Ландовскидің No симфониясын жазды. 1 "Жан де ла Пейр". Кейбір опералық жазбалары француз радиосына кейіннен CD-ге шығарылды, мысалы Адамның Le chalet (Gaité Lyrique лейблі), Массенеттің Thaïs (Le Chant du Monde); ол сондай-ақ Бондевиллдің L'École des maris (Декка / Лондон) үзінділерін жазды.

Балет

Le clochard, оның ұлы Пьердің сценарийінен.