Gaston Defferre

Кіріспе

Гастон Дефферре:Гастон Дефферре (14 қыркүйек 1910 - 7 мамыр 1986) - француз социалистік саясаткер. Ол Марсель қаласының 33 жыл бойы 1986 жылы қайтыс болғанға дейін мэр болып қызмет етті. Ол 1956-1957 жылдары Гай Молледің социалистік үкіметінде теңізден тыс аумақтар министрі болды. Оның басты жетістігі - Африкадағы Франция аумақтарына тәуелсіздік беру үшін негіз жасау. 1967 жылы француз тарихындағы соңғы жекпе-жекте күресті. 1969 жылы социалистік партияның президенттікке кандидаты ретінде ол дауыс берудің 5 пайызын ғана алды. Ол Франсуа Миттеранды 1971 жылы Социалистік партияның (Parti Socialiste; PS) басшысы ретінде алға жылжытуда әлдеқайда сәтті болды. Ол 1981 жылы социалистік жеңістен кейін бірқатар министрлік портфельдерді, әсіресе ішкі істер және орталықсыздандыру министрі қызметін атқарды.

Өмірбаян

Адвокат және жұмысшылар интернационалының француз бөлімшесінің мүшесі (SFIO) Дефферр Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Брут желісі, қарсылық социалистік тобында болды. Ұлттық жиналыстың (1945-1958, 1962-1986) және Сенат мүшесі (1959-1962) ұзақ уақыт бойы Марсель қаласының әкімі (1944-1945, 1953-1986) болды. Ол оңтүстік-шығыста күшті саяси күш болды, онда ол негізгі солшыл орталық газетке ие болды Le Provençal (ол бостандықта бірге құрылған) және кейіннен оңшыл күн сайынғы Le Méridional сатып алды. Дефферр сауда теңізінің министрі (1950-1952) және одан кейін теңізден тыс министр (1956-1957) болып қызмет етті және Ла Кадр Дефферр арқылы Сахаралық Африкадағы француз колониализмін жоюға негіз қалады. Өзінің аймағында ол француз коммунистік партиясының (ФКП) күшті мүшесі болды, ол жиі қақтығыста болды. Қала әкімі ретінде ол қалалық ассамблеядағы голлистік емес орталықтың қолдауына сүйенді. Сол сияқты ол SFIO мен христиандық демократиялық Халықтық республикалық қозғалыстың (MRP) арасындағы ұлттық одақты қолдады. 1965 жылғы президент сайлауына дейін L'Express "Мистер Х" деген атпен солшыл-орталық ең жақсы кандидаттың идентификациясын жариялады. Ол Дефферрдің профиліне сәйкес келді (L'Express-тің негізін қалаушы Жан Жак Серван Шрайбер социалистер, христиан-демократтар және радикалдар арасындағы үшінші күш альянсының белгілі қорғаушысы). Бірақ SFIO MRP Радикалдық партия федерациясын құра алмады, Дефферре Франсуа Миттеранға жол беруге мәжбүр болды, оның социалистер үшін таңдаған стратегиясы ПКФ-ты қосатын солшыл коалиция құру болды. Оның саяси мансабын Корсика мафиясының мүшелері, әсіресе Герани кланы қатты қолдады. Дефферр Франциядағы соңғы дуэльге 1967 жылы қатысты, ол Рене Рибиерді француз парламентіне қорлап, кейіннен семсермен күресті. Дефферре француз Ұлттық Ассамблеясындағы пікірталастан кейін Рибиерде "Taisez vous, abruti!" деп айқайлады. Рибиер кешірім сұраса, Дефферре бас тартты, сондықтан Рибиер жекпе-жекпен қанағаттандыруды талап етті. Рене Рибиер екі рет жараланғаннан кейін жекпе-жектен жеңіліп қалды. Алайда ол қашып құтылды. 1969 жылы Дефферре тағы да Франция президенті лауазымына социалистік кандидат болды. Бұл жолы ол бұрынғы премьер-министр Пьер Мендес Францияның қолдауына ие болды, егер Дефферре сайланса, ол қайтадан премьер-министр болар еді. Бірақ ол 1968 жылғы мамыр оқиғаларынан кейін француз саясатының поляризациясынан зардап шеккендіктен, жеңіліске ұшырады, ол дауыс берудің тек 5% -ын ғана жинады, бұл француз социалистік кандидатының ең төменгі ұпай. Деффердің сәтсіздігі жаңа Социалистік партияның (ПС) пайда болуына себепші болды және оң орталықпен одақ құру идеясын көміп тастады. Партиядағы Гай Молледің басты қарсыласы және Ұлттық Ассамблеядағы Социалистік топтың жетекшісі болған Дефферр Миттеранның коммунистермен одақтасу стратегиясына қатысты оқтауына қарамастан, Эпинай конгресінде (1971) Миттеранға басшылықты алуға көмектесті. Кейіннен Миттеран президент болған кезде Дефферре 1981 жылдан 1984 жылға дейін Миттеранның ішкі істер министрі қызметін атқарды. Ол 1982 жылы орталықсыздандыру реформасының негізін қалады. 1986 жылға дейін қала және ауылды жоспарлау министрі, Марсель қаласының әкімі лауазымында қайтыс болды. Оның жесірі Эдмонд Шарль Ру Гонкур академиясының әдеби орталығының президенті болды.

A lawyer and member of the French Section of the Workers' International (SFIO), Defferre was involved in the Brutus Network, a Resistance Socialist group, during World War II. A long standing member of the National Assembly (1945–1958, 1962–1986) and member of the Senate (1959–1962), he also served for many years as mayor of Marseille (1944–1945, 1953–1986). He was a formidable political force in the South East, where he owned the major centre left newspaper Le Provençal (which he co founded at the Liberation) and later acquired the right wing daily Le Méridional. Defferre served as Merchant Marine Minister (1950–1952), then Overseas Minister (1956–1957), and laid the groundwork for the end of French colonialism in sub Saharan Africa through Loi cadre Defferre. In his region, he faced a strong French Communist Party (PCF) with which he was frequently in conflict. As mayor, he relied on the support of the non Gaullist center right in the municipal assembly. In the same way, he advocated a national alliance between the SFIO and the Christian democratic Popular Republican Movement (MRP). Before the 1965 presidential election, L'Express published an identikit of the best center left candidate under the name of "Mister X". It corresponded with Defferre's profile (L'Express co founder Jean Jacques Servan Schreiber being a well known advocate of a Third Force alliance of socialists, Christian democrats and Radicals). But, failing to create an SFIO MRP Radical Party federation, Defferre had to give way to François Mitterrand, whose preferred strategy for the Socialists was the formation of a left wing coalition including the PCF. His political career was strongly supported by members of the Corsican mafia, not least the Guérini clan. Defferre was a participant in the last duel in France that took place in 1967 when Defferre insulted René Ribière at the French parliament and was subsequently challenged to a duel fought with swords. Defferre yelled ‘Taisez vous, abruti!‘ (‘Shut up, stupid!’) at Ribière following an argument in the French National Assembly. Ribière demanded an apology, Defferre refused, so Ribière demanded satisfaction by duel. René Ribière lost the duel, having been wounded twice. He escaped relatively uninjured, however. In 1969 Defferre was the Socialist candidate once again for the French presidency. This time he had the support of ex Premier Pierre Mendès France, who would have been Premier again had Defferre been elected. But he was soundly defeated, suffering from the polarisation of French politics following the events of May 1968, scoring only 5% of the vote, the lowest ever score for a French Socialist candidate. The failure of Defferre prompted the birth of the new Socialist Party (PS) and buried the idea of an alliance with the centre right. Having been the main opponent of Guy Mollet in the party, and leader of the Socialist group in the National Assembly, Defferre helped Mitterrand take the leadership during the Epinay Congress (1971), in spite of his reservations concerning Mitterrand's strategy of an alliance with the Communists. Later, when Mitterrand became President, Defferre served as Mitterrand's interior minister from 1981 to 1984. He was the architect of the 1982 decentralization reforms. Town and Country Planning Minister until 1986, he died in office as Mayor of Marseille. His widow, Edmonde Charles Roux, was president of the literary circle the Académie Goncourt.