Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері және президенті (1855–1922)
French politician and president (1855–1922)
Пол Эжен Луи Десшанель (pɔl deʃanɛl; 13 ақпан 1855 – 28 сәуір 1922) – француз саясаткері. Ол 1920 жылдың 18 ақпанынан 21 қыркүйегіне дейін Франция президенті қызметін атқарды.
Paul Eugène Louis Deschanel (pɔl deʃanɛl; 13 February 185528 April 1922) was a French politician. He served as President of France from 18 February to 21 September 1920.
Өмірбаян
Пол Дешанель, Франция колледжінің профессоры және сенатор болған Эмиль Дешанельдің (1819–1904) ұлы, әкесі Наполеон III-ке қарсылығы үшін (1851–1859) елден қуылғандықтан Брюссельде дүниеге келді. Ол Франциядан тыс жерде туған екі француз президентінің бірі (екіншісі – Валери Жискар д’Эстен) – Дешанель Бельгияда, ал Жискар Германияның Кобленц қаласында туған.
Paul Deschanel, the son of Émile Deschanel (1819–1904), professor at the Collège de France and senator, was born in Brussels, where his father was living in exile (1851–1859), owing to his opposition to Napoleon III. He is one of only two French Presidents (the other is Valéry Giscard d'Estaing) who were born outside France (Deschanel in Belgium, Giscard in Koblenz, Germany).
Білім
Пол Дешанель Фонтенэй-о-Розадағы Колледж Сент-Барб де-Шамп, содан кейін Париждегі Люи-ле-Гранд және Кондорсе лицейлерінде білім алды. 1870-1871 жылдары Париж қоршауына байланысты отбасы бірнеше айға Парижден кетіп қалды. Дешанель 1873 жылы Париждегі жаяу әскерде әскери қызметін өтеді, содан кейін Париждің "Эколь Либре дес Сәйкес Саяси Ғылымдар" мектебінде және Париж заң факультетінде оқыды, 1874 жылы заң бакалаврі және 1875 жылы заң бойынша лицензиат дәрежесін алды.
Paul Deschanel was schooled at the Collège Sainte Barbe des Champs in Fontenay aux Roses, then at the Lycée Louis le Grand and the Lycée Condorcet in Paris. The family left Paris for several months in 1870–1871, due to the Siege of Paris. Deschanel completed his military service in the infantry in Paris in 1873, then studied at the École Libre des Sciences Politiques and the Faculty of Law of Paris, graduating with a baccalaureate in law in 1874 and a licentiate in law in 1875.
Ерте мансап
Ол өзінің еңбек жолын Дешей де Марсердің (1876) және Жюль Симонның (1876–1877) хатшысы болып бастады. 1885 жылғы қазанда ол Эвр және Луар департаментінен депутат болып сайланды. Бастапқыда, ол прогрессивті республикалық фракцияның ең белгілі ораторларының бірі ретінде палатада маңызды орын алды. 1896 жылғы қаңтарда палата вице-президенті болып сайланды және одан кейін өзінің күшін солшылдарға қарсы күреске арнады, парламентте ғана емес, Франция бойынша қоғамдық жиналыстарда да. Оның 1896 жылғы 26 қазанда Марсельде, 1896 жылғы 27 желтоқсанда Кармода және 1897 жылғы 10 сәуірде Рубеде сөйлеген сөздері прогрессивтік партияның саяси және әлеуметтік мақсаттарын нақты және шебер баяндады. 1910 жылы ол депутаттыққа қайта сайланды, ал 1912 жылғы 23 мамырда палата президенті болып сайланды. Осы қызметінде ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұлттық оратор ретінде маңызды рөл атқарды; ол сөздерін көптеп жеткізді. 1920 жылғы 17 қаңтарда ол Франция президенті болып сайланды, бұл сайлауда ол Жорж Клемансоны басып өтті. Бұл оқиға 1920 жылғы 24 мамырда Монтаргис маңында президенттік пойыздың үлкен терезесінен ұйқы таблеткаларын ішкеннен кейін құлап түсуімен аяқталды. Оны түнгі көйлектің ішінде пойыздың маңындағы қарауылшы тауып алып, жақын жердегі күзетшінің үйіне жеткізді. 1920 жылғы 21 қыркүйекте ол отставкаға кетті және үш ай бойы Рюэль-Мальмезон санаториясында емделді. Санаториядан шыққаннан кейін 1921 жылғы қаңтарда сенатқа сайланды және өмірінің соңына дейін сенатор болып қызмет етті. 1981 жылы өлім жазасы жойылғанға дейін ол Францияда билікте болған кезінде ешбір адамды атқарған жалғыз француз мемлекет басшысы болды. Дешенел өзінің өмірінде өлім жазасына қарсы болды.
He began his career as secretary to Deshayes de Marcère (1876) and to Jules Simon (1876–1877). In October 1885, he was elected deputy for Eure et Loir. From the first, he took an important place in the chamber, as one of the most notable orators of the Progressist Republican group. In January 1896, he was elected vice president of the chamber, and henceforth devoted himself to the struggle against the Left, not only in parliament, but also in public meetings throughout France. His addresses at Marseille on 26 October 1896, at Carmaux on 27 December 1896, and at Roubaix on 10 April 1897, were triumphs of clear and eloquent exposition of the political and social aims of the Progressist party. He was re elected deputy in 1910, and on 23 May 1912 was chosen to be the President of the Chamber. In this role he played a great part during World War I as the national orator; he delivered orations more frequently than he made speeches. He served until he was elected President of France on 17 January 1920 by an overwhelming majority, having beaten Georges Clemenceau in the preliminary party ballot. It all culminated when, late one night, 24 May 1920, he fell out of a large window of the presidential train near Montargis after taking some sleeping pills and was found wandering in his nightshirt by a platelayer, who took him to the nearest level crossing keeper's cottage. His resignation was offered on 21 September 1920, and he was placed in a sanatorium at Rueil Malmaison for three months. After his release he was elected to the senate in January 1921, serving until his death from pneumonia. Until the death penalty was abolished in 1981, he was the only French head of state during whose term in office no persons in France were executed. Deschanel himself was a longtime death penalty opponent.