Кіріспе
Иоганн Себастьян Бахтың 1724 жылғы музыкалық композициясы Иоганн Иоаннға сәйкес Пассионның басқа музыкалық орнатулары Жоаннның Пассион secundum Жоанн немесе Иоанн Пассион (Йохан Пассион), BWV 245, Иоганн Себастьян Бахтың Пассион немесе ораториясы, Бахтың сақталған Пассиондарының ең ертесі. Ол Лейпцигте шіркеу музыкасының директоры болған алғашқы жылы жазылған және алғаш рет 1724 жылы 7 сәуірде, Қайырлы жұма кешкі мерекесінде, Санкт-Николай шіркеуінде орындалған. Бұл шығарманың құрылымы екіге бөлінеді, бұл уағызды жан-жақтан өткізуге арналған. Анонимді либретто бар шығармаларға (әсіресе Бартольд Генрих Брокестің) сүйенеді және Иоанн Ізгі хабарында айтылғандай, Мәсіхтің азап шегуін баяндаған речитативтер мен хорлардан, әрекет туралы ой жүгіртуге арналған ариоздар мен ариялардан және Бахтың замандастарының қауымына таныс әнұран күйлері мен мәтіндерді қолдана отырып, хорлардан құрастырылған. Матайдың азапты ісімен салыстырғанда, Иоаннның азапты ісі көбірек экстравагантты, көркем бірдендікпен, кейде тосқауылсыз және "толықтай" емес деп сипатталған. Бұл шығарма бүгінде 1739-1749 жылдардағы нұсқасында жиі естіледі (Бахтың көзі тірісінде орындалмаған). Бах алғаш рет 1724 жылы ораторийді орындады және оны 1725, 1730 және 1749 жылдары бірнеше нөмірлер қосып қайта қарады. "O Mensch, bewein dein Sünde groß", 1725 жылы ашылу хорының орнына, 1736 жылы Матайдың құмарлықтары бойынша жаңа үйді тапты, бірақ бірнеше ариялар тек қазіргі басылымдардың қосымшаларында кездеседі.
other musical settings of the Passion according to St John
The Passio secundum Joannem or St John Passion (Johannes Passion), BWV 245, is a Passion or oratorio by Johann Sebastian Bach, the earliest of the surviving Passions by Bach. It was written during his first year as director of church music in Leipzig and was first performed on 7 April 1724, at Good Friday Vespers at the St. Nicholas Church. The structure of the work falls in two halves, intended to flank a sermon. The anonymous libretto draws on existing works (notably by Barthold Heinrich Brockes) and is compiled from recitatives and choruses narrating the Passion of Christ as told in the Gospel of John, ariosos and arias reflecting on the action, and chorales using hymn tunes and texts familiar to a congregation of Bach's contemporaries. Compared with the St Matthew Passion, the St John Passion has been described as more extravagant, with an expressive immediacy, at times more unbridled and less "finished". The work is most often heard today in the 1739–1749 version (never performed during Bach's lifetime). Bach first performed the oratorio in 1724 and revised it in 1725, 1730, and 1749, adding several numbers. "O Mensch, bewein dein Sünde groß", a 1725 replacement for the opening chorus, found a new home in the 1736 St Matthew Passion but several arias from the revisions are found only in the appendices to modern editions.
Нұсқалар
Зерттеушілер Бахтың өзінің "Иоанн құмарлығын" 1740 жылдары соңғы нұсқасын шығарар алдында бірнеше рет қайта қарағанын анықтады. Бахтың 1725 жылы енгізген, бірақ кейіннен алып тасталған баламалы нөмірлерін Neue Bach Ausgabe сияқты жұмыстың қосымшасында табуға болады (және Крейг Смит басқарған Эммануэль Музыканың жазуында естілді, төменде келтірілген). Иоанн азаптары Бахтың алғашқы құмарлығы болған жоқ. Ваймарда Концертмейстер (1714-1717) болып жұмыс істеген кезінде Бах "Веймарлық құмарлық" деп аталатын "Жанығу" жазған болуы мүмкін, бірақ ол қазір жоғалып кетті. 1724 жылғы нұсқада No 33-та "Ии, ғибадатхананың алдыңғы қабырғасы екі бөлікке бөлінді, жоғарыдан төменге дейін". (Марқа 15, 33) және 3 қасық. 1725 жылдан бастап бұл Матай 27: 5152 (бұл 3-ші нұсқадан басқа, бұл мүлдем алынып тасталды) 7 өлшемді цитатамен ауыстырылды. 1725 жылы Бах ашылу және жабылу хорларын ауыстырып, үш арияны (BWV 245a c) қосты, ал біреуі (Ach, mein Sinn) түпнұсқадан кесілді. 1730 жылдары Бах Иоанн азаптарын қайтадан қайталады, бастапқы ашылу хорын қалпына келтіріп, соңғы хоралды алып тастады (осылайша жұмысты хорлық No. 39), үш жаңа арияны алып тастау. Сонымен қатар, ол әлі де жоқ "Ах, мойн Синн" әнін алмастыру үшін ария енгізді. Ария да, симфония да сақталмаған. Бах жалпы алғанда, Киелі кітап мәтінін сақтап, лютерандық әнұран тармақтарын енгізді, осылайша ол шығарманы литургиялық мазмұнына қайтара алды. 1749 жылы ол 1724 жылғы түпнұсқаға қайта оралды, оркестрлеуге кішкене өзгерістер енгізді, әсіресе сол кездегі ескірген viola d'amore-ды өшірілген скрипкалармен алмастырды. 1815 жылдың жазында Бахтың "Жанығулары" тағы да зерттеле бастады. Жақияның азапты өлеңінің кей бөліктері репетицияланып, көп ұзамай Матайдың азапты өлеңдері орындалатын болды. Фред Волье өзінің 1888 жылғы Хорлық одағымен Пенсильванияның Вифлеем қаласындағы Моравияда алғаш рет Америкада Иоанн Крестительінің азаптарын орындады. Бұл Бахтың Жаңа әлемдегі хорлық музыкасының қайта өркендеуіне себеп болды.
Қауым үшін
Бах "Иоанн азаптары" атты әуенін жазған кезде ғибадат қызметінің қауымдық рухын сақтауға ниеттенген. Жақында, 2023 жылы Финляндияның Коккола қаласында Ұлы жұма күні толық көлемде қызмет көрсету үшін Иоанн азаптарын қосу дәстүрі қайта жаңғыртылды.
Басты беттер
"Ашылу хоры": "Херр, нашер Герршер" ("Біздің қожайынымыз, Ием"). Қобыздың жарылғыш кіруінен бұрын 36 такт оркестрлік интонация болады. Бұл такталардың әрқайсысы төменгі тонның бір ғана қысымы, тактаның соңына дейін әлсірейді. Бұл бас күйлері жоғары тондағы аспаптармен бірге, легато болашақ тақырыпты әндейді. Оркестрлік intro-ның соңғы алты тактасы күшті крессендо шығарады, ол "Херр, Херр, Херр!" деген қатты айқаймен аяқталады. бірінші рефлексінде. Көп ұзамай, тақырыптың бірінші бөлігінен кейін, үш рет айқайлау қайтадан келеді, бірақ бұл жолы, баттардың соңында, баттардың басындағы оркестрлік терең қысымдарға қарсы жауап ретінде. Ақырында, барлық А бөлімі қайталанады. "Herr, unser Herrscher" және "O Mensch, bewein dein Sünde groß" - екі түрлі сипаттағы сөз. Соңғысының мәтіні азапқа толы, бірақ музыканың салтанатты әсемдігі. "Herr, unser Herrscher" дыбысы екі гобой мен струндық он алтыншы ноталардың күрт шуы арасында дисонанс тізбектері бар сияқты. Әсіресе, олар басс үстіне шабуыл жасағанда, ол қайғыға толы, сондықтан ол Сент-Джонның құмарлығын сипаттайды. Бастысы төмен түсетін, бірақ жалпы тақырып эмоцияға толы. Алайда, осы хорды жеке орындау, егер ол шынайы рәсімнің соңында айтылмаса, жабылу хоры сияқты естілмейді.
Сын
Бахтың мәтінін музыкаға келтіргені антисемиттік деп сынға алынды. Бұл айыптау Жаңа Келісімдегі Жоханның Ізгі хабарының яһуди дініне қатысты тонға қатысты кең ауқымды даумен тығыз байланысты. 1937 жылы нацистік Германиядан АҚШ-қа еврей босқыны ретінде келген Лукас Фосс, бұл шығарманы орындаған кезде "Juden" мәтінін "Leute" (адамдар) деп өзгертті. Бұл ХХ ғасырдың соңынан бастап көптеген негізгі христиан конфессияларының үрдісі болды, мысалы, Епископальдық шіркеу, олар Ұлы жұма қызметінде ізгі хабарды оқығанда. Майкл Мариссеннің "Лютерандық, антииудаизм" және Бахтың "Иоаннның ықыласы" атты еңбектері бұл дауды егжей-тегжейлі қарастырады. Ол Бахтың "Иоанн құмарлығы" және "Матай құмарлығы" еврейлерге деген қарама-қайшылықты басқа да көптеген қазіргі заманғы музыкалық орындарына қарағанда аз айтады деген қорытындыға келеді. Сондай-ақ, Бахтың сөздері Исаның өліміне "иуделердің" емес, мәсіхшілер қауымының кінәлі екенін көрсететін әндер мен ән-жырларға қолданылғанын атап өтті.