Кіріспе

Америкалық суретші (1891-1978) Алма Вудси Томас (22 қыркүйек 1891 - 24 ақпан 1978) - Вашингтонда тұрып, жұмыс істеген африкалық-америкалық суретші және мұғалім. Қазір ол 20-шы ғасырдың ірі американдық суретшісі ретінде танылған. Томас Вашингтонның Шоу орта мектебінде 35 жыл өнер сабағын оқытып, зейнеткерлікке шыққаннан кейін жасаған "өте бай", түрлі-түсті, абстрактіл суреттерімен танымал. Томас, көбінесе Вашингтонның Түстер мектебі өнер қозғалысының мүшесі деп саналады, бірақ кейбіреулер экспрессионист деп атайды, Колумбия округінің университетінен (ол кезде Miner Normal School деп аталатын) оқытушылық дәрежесін алды. Ол Говард университетінің өнер кафедрасының алғашқы түлегі болды және өмір бойы сол университетпен байланысын сақтады. Ол өз уақытында сегрегация мен бейтаныс көзқарасқа қарамастан, африкалық-америкалық әйел суретші ретінде табысқа жетті. Томастың беделі оның өлімінен кейін де өсе берді. Оның суреттері белгілі музейлер мен коллекцияларда қойылған, олар бірнеше кітаптар мен жеке музей көрмелерінде болған. 2021 жылы мұражай Томастың "Алманың гүл бақшасы" картинасын жеке мәміледе 2,8 миллион долларға сатып жіберді.

Балалық шағы, білім беру және ерте оқытушылық лауазымдар

Алма Томас 1891 жылы 22 қыркүйекте Колумбуста (Джорджия штаты) дүниеге келді. Ол Джон Харрис Томас, бизнесмен және Амелия Канти Томас, киім дизайнерінің төрт қызының ең үлкені. Оның анасы мен әпкелері, ол кейінірек жазды, мұғалімдер және Тускеги институтының түлектері болды. Ол бала кезінен шығармашылыққа бейім болған, бірақ оның көркемдік мансабы өмірінде әлдеқайда кейін басталды. Томас өскен кезде өзінің өнер қабілетін көрсетті және кішкентай өнер туындыларын, мысалы қуыршақтар, мүсіндер мен табақтар жасауды ұнатты, негізінен оның балалық шағындағы үйінің артындағы өзеннен балшықтан. Оған музыка сабақтары берілді, өйткені оның анасы скрипкада ойнайды. 1907 жылы Томас 16 жасқа толғанда, отбасы Джорджиядағы нәсілдік зорлық-зомбылықтан қашу үшін және Вашингтонның мемлекеттік мектеп жүйесінің пайдасын көру үшін Вашингтонның Логан Сёркл маңындағы ауданына көшіп барды. Оның ата-анасы бұл қадамға отбасы "біраз төмендеп кеткеніне қарамастан" әлеуметтік және экономикалық жағынан, Грузиядағы жоғарғы орта таптық өмірін тастап кеткен. Ол отбасының көшіп кетуінің себебін былай деп түсіндірді: "Мен Колумбуста бастауыш мектепті бітірген соң, білім алуымды жалғастыра алатын басқа жер болмады, сондықтан ата-анам отбасын Вашингтонға көшіруді шешті". Басқа жазушылар оның отбасының Джорджиядан кету себептерінің бірі ретінде Атлантадағы нәсілдік тәртіпсіздіктер мен 1906 жылғы нәсілдік қырғынға назар аударды. Грузияда оның отбасы бастан кешкен нәсілдік зорлық-зомбылықтың тағы бір мысалы ретінде Альма туылмай тұрып, оның әкесі линч толқынымен кездесті, ал оның отбасы оның есту қабілетінің нашарлауын осы оқиғадан қорқынышпен байланыстырады. Әлі де бөлініп-жарылса да, елдің астанасы афроамерикалықтарға басқа қалаларға қарағанда көбірек мүмкіндіктер ұсынатыны белгілі болды. Ол 1970 жылдары жазғандай, "кем дегенде Вашингтон кітапханалары негрлерге ашық болды, ал Колумб негрлерді өзінің жалғыз кітапханасынан шығарды". Вашингтон қаласында Томас Армстронг техникалық орта мектебінде оқыды, онда ол алғашқы өнер сабақтарын өткізді. Ол туралы ол былай деді: "Мен суретханаға кіргенде, көкке кіргендей болдым. . Армстронг орта мектебі менің өмірімнің негізін қалады".

Колледжден кейінгі мансап

1924 жылы Томас Вашингтонның сол кездегі бөлінген мемлекеттік мектептеріндегі қара мектеп Шоу орта мектебінде өнер сабағын бастады. Ол 1960 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін жұмыс істеді. Ол: "Мен онда отыз бес жыл болдым және бір сыныпта оқыдым" деп жазды. Ол өзінің әріптесі Малкиа Робертспен бірге сабақ берді. Шоу орта мектебінде ол студенттердің көркем өнерді бағалауын көтермелейтін қоғамдық өнер бағдарламасын бастады. Бағдарламаға сүйікті куурьтер қойылымдары мен студенттер жасаған мерекелік открыткалар үлестірілді, олар Тюскеги ардагерлер медициналық орталығының сарбаздарына берілді. Сондай-ақ, оның естеліктеріне сәйкес, "Шоуда мен 1938 жылы Вашингтонның мемлекеттік мектептеріндегі алғашқы өнер галереясын ұйымдастырдым, ол Хауардтың өнер галереясынан көрнекті негр суретшілерінің суреттерін жинады". Томастың 1924 жылдан 1960 жылға дейінгі үш жарым онжылдық оқытушылық мансабы, DC африкалық америкалық өнер сатушысы (соның ішінде Томастың досы Лилиан Эванстың немересі, опера әншісі) Томастың "ферменттеу кезеңі" деп сипатталды; олардың ішінде ол көптеген идеялар мен әсерлерді сіңірді, ал 1960 жылдан кейін ол осы идеялар мен әсерлерден өзінің ерекше өнерін жасады. Шоу орта мектебінде сабақ берген кезінде Томас өзінің өнерін, ресми және бейресми білімін және Вашингтон, округтік өнер қоғамдастығымен іс-әрекетін жалғастырды, соңғысы көбінесе Говард университетіне байланысты. Осы уақыт ішінде Томас сурет салған, әсіресе акварельмен; 1930 жылдары оның стилі әлі де "әдеттегідей дәстүрлі" және натуралистік деп сипатталса, ол "жақсы акварелист" деп аталды. Жазғы демалыс кезінде ол Нью-Йоркке барып, көркемсурет мұражайларына, соның ішінде Метрополитен өнер мұражайына және галереяларға баратын. 1930-1934 жылдар аралығында ол Колумбия университетінің мұғалімдер колледжінде оқыды, 1934 жылы өнер білімінде магистр дәрежесін алды; оның зерттеулері мүсінге бағытталған және ол марионеткаларды пайдалану туралы диссертация жазды. 1935 жылдың жазында ол Нью-Йоркте америкалық кукольщик Тони Саргпен, Америкада заманауи кукольщиктің атасы ретінде танымал, марионеткаларды зерттеді. 1936 жылы ол балаларға өнерге мүмкіндік беру үшін "Мектептік өнер лигасы" жобасы деп аталатын ұйым құрды. 1943 жылы Томас Джеймс В. Херрингке, оның бұрынғы профессорына, және Алонзо Дж. Аденге Барнетт Аден галереясын, АҚШ-тағы алғашқы сәтті қара нәсілді жеке өнер галереясын табуға көмектесті. Ол галереяның вице-президенті болып қызмет атқарды. Томастың Барнетт Аден галереясымен байланысы "критикалық" және куратор Адельин Дом Брескиннің айтуынша, оның кәсіби суретші ретінде дамуындағы "ең маңызды" даму ретінде сипатталған. Бұл оны қазіргі заманғы ұлттық суретшілермен байланысқа шығарды, бұл "сурет өнерінің үрдістері мен бағыттары туралы хабардарлығын арттырды" және "оған қарсы шыққан және шабыттандырған" жергілікті суретшілермен таныстырды. 1940 жылдары Томас Лоис Майлоу Джонстың "The Little Paris Group" (немесе "Little Paris Studio" немесе "Little Paris Studio group") суретші қауымдастығына қосылды. Бұл топқа қара Вашингтон суретшілері Джонс пен Селин Мари Тэбари, екеуі де суретшілер және Говард университетінің өнер факультетінің мүшелері (Джонс 1930 жылдан 1977 жылға дейін, ал Тэбари 1945 жылдан бастап) құрды. Топтың құрылған күніне неміс Парижді басып алған кезде (1940-1944 жж.) немесе 1948 ж. Ол апта сайын Джонстың студиясында, "Кіші Париж студиясында", оның үйінде 1220 Куинси-стрит NE, Вашингтонның Брукленд ауданында кездесті. Ол бес жыл бойы өмір сүрді. Бұл модельден сурет салуға мүмкіндік беретін өнерпаздарды дамытуға мүмкіндік берді. Топтың басқа мүшелері Джонс пен Тэбариден басқа Делайла Пирс пен Томас, сондай-ақ Брюс Браун, Рут Браун, Ричард Демпси, Барбара Лингер, Дон Робертс, Дездемона Уэйд, Франк Уэст және Элизабет Уильямсон. 1958 жылы Томас Темпл университетінің студенттерімен бірге Батыс Еуропадағы өнер орталықтарына барып, сол университеттің Тайлер өнер мектебі ұйымдастырған кең ауқымды турда болды. Оның Кіші Париж тобымен байланысы Томасқа Америка университетінде академиялық білім алуды жалғастыруға ықпал етті. Бір деректе 1950 жылдардың басында "А.У. өнер бөлімі көптеген жерлерде елдің авангардтық өнер бөлімі ретінде қарастырылды" делінген. Осыған сәйкес, 1950 жылы 59 жасында ол сол университетте он жыл бойы сабақ оқыды, кешкі және демалыс күндері сабақ алып, өнер тарихы мен сурет салуды зерттеді. Американ университетінде Роберт Франклин Гейтс пен Бен "Джо" Саммерфордпен суре�...

Көркемдік мансап

"Жаратушылық өнер барлық уақыт үшін және сондықтан уақыттан тәуелсіз. Ол барлық дәуірлерде, барлық елдерде бар, егер бұл адамның шығармашылық рухы болса, ол сурет немесе мүсінді бүкіл өркениетті әлемге ортақ, жас, нәсіл және ұлтына қарамастан; бұл мәлімдеме даусыз болуы мүмкін ". Алма Томас, 1970 Томас 1960 жылы 68 немесе 69 жасқа толғанға дейін толық уақытты, кәсіби суретші болмады, ол оқытушылықтан зейнеткерлікке шыққан. Американдықта алғашқы сабақтан кейін он екі жыл ішінде ол Нью-Йорк мектебі мен абстрактілік экспрессионизмнің жұмысынан шабыт алған Түсті өріс суреттерін жасай бастады. Ол былай деді: "Мен үшін суреттерімдегі түстердің қолданылуы өте маңызды. Түстер арқылы мен суреттерімде адамның басқа адамға деген қатыгездігіне емес, сұлулығы мен бақытына назар аударғым келеді". Түстерді қолдану туралы ол тағы былай деді: "Түстер - өмір, ал жарық - түстердің анасы". 1963 жылы досы опера әншісі Лилиан Эванспен бірге Вашингтонға шеруге аттанды. Томас негізінен саяси емес суретші болғанымен, ол 1963 жылғы оқиғаны 1964 жылғы суретте суреттеді. Бұл суреттің бір бөлшегі 2005 жылы Вашингтонға наурыз науқанын еске алу үшін АҚШ-тың пошта маркасына айналды. Оның алғашқы ретроспективті көрмесі 1966 жылы (24 сәуір - 17 мамыр) Говард университетінің өнер галереясында болды, оны өнер тарихшысы Джеймс А. Портер ұйымдастырды. Оған 1959 жылдан 1966 жылға дейін 34 жұмыс кірді. Бұл көрме үшін ол "Жер суреттері" сериясын шығарды, оның ішінде "Қайта тірілу" (1966) сияқты табиғаттан шабыт алған абстрактілі жұмыстар, 2014 жылы ол Ақ үй коллекциясына сатып алынды. 1967-1975 жылдар аралығында Томас әртүрлі американдық өнер ұйымдары мен мұражайларынан бірнеше марапаттар мен марапаттар алды. 1967 жылы Томас "Вена вальстері" картинасымен Америка австриялық қоғамының сурет көрмесінде құрметті атау алды, ал 1972 жылы 81 жасында Томас Уитни американдық өнер мұражайында жеке көрме өткізген алғашқы афроамерикалық әйел болды. Сол жылы Коркоран өнер галереясында әлдеқайда үлкен көрме өтті. Томас өзіне суретші ретінде берілген белгілерді жоққа шығарды және оның шығармашылық процесі мен өнер мансабына кедергі келтіретін ешқандай кедергілерді қабылдамады, оның ішінде қара әйел ретінде. Ол үшін ең маңыздысы - нәсілдік сегрегацияға қарамастан, өзінің көркем шығармалары арқылы көркемөнерде жұмыс істеу. Осыған қарамастан, Томас қара әйел суретші ретінде әлі де кемсітілді және оның абстрактты стилі үшін сынға ұшырады. Оның жұмыстары көптеген басқа афроамерикандық суретшілермен бірге галереяларда және көрмелерде, мысалы Колумбия округінің алғашқы қара нәсілді галереясында көрсетілді. Көптеген ақ тәнтілер оны "қазіргі түсті суретшілердің Сигнак" және "талантты, өршіл абстракционист" деп мақтады. Алма Томас өзінің өнерінің философиясы бойынша, оның шығармалары энергияға толы, ал бұл энергияны жоюға да, құруға да болмайды. 1970 жылдан 1981 жылға дейін Ұлттық көркемөнерлер жинағының (қазіргі Смитсоновтың американдық өнер мұражайы) директоры Джошуа Тейлор оның кейбір жұмыстарын сатып алды және 1975 жылы Томасқа қонақ бөлмесінде ілінетін сурет үшін алғыс білдіріп, хат жазды: "Бұл жазық уақытынан бұрын көктемге ұқсайды". Мэри Бет Эдельсонның "Американың кейбір тірі әйел суретшілері / Соңғы кешкі ас" (1972) Леонардо да Винчидің "Соңғы кешкі ас" шығармасын иеленді, онда Мәсіх пен оның елшілерінің бастарына атақты әйел суретшілердің бастары қойылды; Алма Томас сол атақты әйел суретшілердің бірі болды. Бұл сурет әйелдердің бағыныстылығындағы діни және өнер тарихи иконографиясының рөлін қарастырып, "феминисттік өнер қозғалысының ең көрнекті суреттерінің біріне" айналды.

Жеке өмір

Барлық дәлелдерге сүйенсек, Томас ешқашан үйленбеген. Ол 1977 жылы New York Times газетіне "Менің өнерімнен басқа ешкімге үйленбедім. Менің не істеп жүргенімді қандай еркек бағалар еді?" Ол былай деп жазды: "Бір кезде, "Мисс" деген есімді қабір тасына жазып өлме. Мен өз қызымды сақтап қалғаным үшін мақтанамын. Менің ойымша, бұл қыз өмірде жоғалтқан барлық Jackasses үшін тұр. " Ол былай деп қосты: "Жақсы жігіт - керемет, бірақ Құдай үшін, ақылсызмен араласпа". Ол көптеген өнер достарымен белсенді әлеуметтік өмір сүрді. Бұл үй қазір Алма Томас үйі деп аталады. Ол шамамен 1875 жылы салынған және Ұлттық тарихи орындар тізілімінде тіркелген.

Өлім және мұрағаттар

Алма Томас 1978 жылы 24 ақпанда Говард университетінің ауруханасында аорталық операциядан кейін қайтыс болды.

Көркемдік стилі

Алма Томастың алғашқы еңбектері бейнелеушілік тұрғыда болды. Американ университетінде білімін жалғастырғаннан кейін және Джеймс В. Херринг пен Лоис Майлоу Джонстың ықпалынан кейін оның жұмысы абстрактілірек болды. Оның акварель және майлы бояулары түрлі-түсті төртбұрыштарды (кейде бір-біріне жабысып тұратын) қолданады. Ол осы әдісті ағаштарда, гүлдерде, бақтарда және басқа да табиғи бейнелерде кездесетін түстерді зерттейтін жұмыстарында жалғастырды. The Washington Post оны "Вашингтон түсті мектебінің күштері" деп сипаттады. 1998 жылы өнер тарихшысы Шарон Паттон Томастың 1973 жылғы Жел және Креп Мюрт концерті туралы "африкалық америкалық суретші жасаған ең минималистік түсті өрістердің бірі" деп жазды. Ватуси (Hard Edge) ақырында ақ үйден алынып тасталды, өйткені Мишель Обаманың Шығыс қанатындағы кеңсесіне кіретін орынға сәйкес келеді. "Скай Лайт" - Хиршхорн мұражайы мен мүсіндер бағында салынған, Обама отбасының жеке бөлмесіне ілінген. 2015 жылы оның тағы бір суреті, Қайта тірілу (1966), 2014 жылы Ақ үйдің тарихи қауымдастығынан 290 000 доллар қаржыландырылып, Ақ үйдің ескі отбасылық асханасында көрнекті түрде ілінеді. Бұл "Африка-американ әйелінің алғашқы суретшісі болды, ол ақ үйдің қоғамдық орындарында ілінеді және тұрақты жинаққа кіреді". 2016 жылы промо-материалдарда "20 жылдай уақыт ішінде суретшінің шығармашылығына алғашқы жан-жақты көзқарас" деп сипатталған және "Томастың 1950-ші жылдардың аяғынан 1978 жылы қайтыс болғанға дейінгі шығармашылығының кең ауқымын" таныстыратын "Алма Томас" көрмесі Скидмор колледжінің Франсис Янг Тан оқыту мұражайы мен өнер галереясы және Гарлемдегі Студия мұражайы ұйымдастырды. Бұл көрмені Теңіз мұражайының Дейтон директоры Ян Берри және Харлемдегі Студия мұражайының тұрақты коллекциясының ассоциативтік кураторы Лорен Хейнс ұйымдастырды. 2019 жылы Томастың 1970 жылғы "Құятын таң" картинасы Кристи аукционында сатылған. Ол 2,655 миллион долларға сатылды. 2021 жылы Томастың жұмысына жаңа рекордтық баға қойылды, шамамен 1968-1970 жылдары суреттелген Алманың гүл бағын Гринвилл округінің өнер мұражайы сатып алды, ол оны жеке сатуда 2,8 миллион долларға белгісіз сатып алушыға сатты. Музей 2008 жылы суретті 135 мың долларға сатып алған. Оның "Алма В. Томас: бәрі әдемі" атты көрмесінің көрмесі 9 шілдеде 2021 жылы Крайслер музейінде ашылды. Ол 2021 жылдың 3 қазанына дейін сонда өтеді, содан кейін ол 2021 жылдың күзінде Вашингтондағы Филлипс коллекциясында, 2022 жылдың көктемінде Нэшвиллдегі Фрист өнер мұражайында және 2022 жылдың жазында Колумб мұражайында өтеді. Көрмемен бірлесіп, "Мисс Алма Томас: Түсті өмір" атты қысқаша деректі фильм түсірілді. Шери Гольк режиссерлік еткен және Джон Ганн продюсерлік еткен фильм әлемнің 40 кинофестивалінде көрсетіліп, марапаттар мен марапаттар алды. 2023 жылы оның жұмыстары Action, Gesture, Paint: Women Artists and Global Abstraction 1940 1970 көрмесінде Лондонның Уайтчепель галереясында болды.

Ескерткіштер

Мартин Лютер Кинг кіші ескерткіш кітапханасындағы Алма Томас жасөспірімдер кеңістігіне оның есімі берілді.