Кіріспе
Американдық журналист (туған 1973) Бретт Луис Стивенс (туған 21 қараша, 1973) - американдық консервативті журналист, редактор және колоннашы. Ол The New York Times газетінің колонкасы және 2017 жылдан бері NBC News-тің аға қызметкері. 2021 жылдан бастап ол SAPIR: A Journal of Jewish Conversations басылымының бас редакторы болды. Стивенс бұған дейін The Wall Street Journal газетінде сыртқы істер колонкасы және редакторлық беттің редакторының орынбасары болды, оның Еуропа және Азия басылымдарының редакциялық беттерін қадағалады. 2013 жылы Стивенс Уолл-стрит журналында Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 2002 жылдан 2004 жылға дейін ол The Jerusalem Post газетінің бас редакторы болды. Стивенс өзінің неоконсервативті сыртқы саясат көзқарастарымен және Дональд Трампқа қарсы оңшыл оппозицияның мүшесі болып табылады.
Bret Louis Stephens (born November 21, 1973) is an American conservative journalist, editor, and columnist. He has been an opinion columnist for The New York Times and a senior contributor to NBC News since 2017. Since 2021, he has been the inaugural editor in chief of SAPIR: A Journal of Jewish Conversations. Stephens was previously a foreign affairs columnist and deputy editorial page editor at The Wall Street Journal, overseeing the editorial pages of its European and Asian editions. At the Wall Street Journal, Stephens won the Pulitzer Prize for Commentary in 2013. From 2002 to 2004, he was editor in chief of The Jerusalem Post. Stephens is known for his neoconservative foreign policy opinions and for being part of the right of center opposition to Donald Trump.
Өмірбаян
Стивенс Нью-Йоркте, Ксения мен Чарльз Дж. Стивенстің, Мексикадағы химиялық компанияның бұрынғы вице-президенті, General Products-тің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы да яһуди дінін ұстанған. Оның анасы Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Италияда нацистік Германиядан қашып келген еврей ата-анасының отбасында дүниеге келген. Оның әкесінің атасы Луи Эрлих 1901 жылы Кишиневте (қазіргі Чишинев, Молдова) дүниеге келген. Кишинев погромынан кейін отбасымен Нью-Йоркке қашып, отбасылық тегін Стивенс (шиғриетші Джеймс Стивенс) деп өзгертті. Луи Стивенс Мексика қаласына көшіп барып, онда "General Products" компаниясын құрып, байлыққа қол жеткізді. Ол Аннет Марголиске үйленді және екі ұлы, Чарльз мен Луис болды. Чарльз Ксенияға үйленді. Олар жаңа туған ұлы Бретпен бірге Луиден мұрагерлік алған химиялық компанияны басқаруға көмектесу үшін Мексика қаласына көшіп барды. Жасөспірім кезінде ол Конкордтағы (Массачусетс штаты) Миддлсекс мектебінде мектеп-интернатта оқыды. Стивенс Чикаго университетінде саяси философия бойынша бакалавриат дәрежесін алды. Содан кейін Лондон экономика мектебінде салыстырмалы саясат мамандығы бойынша магистр дәрежесін алды. Ол Нью-Йорк Таймс музыка сыншысы Корина да Фонсека Вуллхаймге үйленген. Олардың үш баласы бар және Нью-Йоркте тұрады. Ол бұрын The New York Times Book Review журналының бұрынғы редакторы Памела Полға үйленген.
Журналистік мансап
Стивенс өзінің мансабын 1995-1996 жылдары Commentary журналында редактордың көмекшісі болып бастады. 1998 жылы ол The Wall Street Journal газетінің редакторы болды. Кейін ол Брюсселдегі The Wall Street Journal Europe басылымының редакторлық жазушысы болып жұмыс істеді. Стивенс Еуропалық Одақ туралы апта сайынғы "Елдің жағдайы" рубрикасын редакциялады. 2002 жылы Стивенс Израильге көшіп барып, "The Jerusalem Post" газетінің бас редакторы болды. Ол 28 жаста еді. "Хаарец" газеті Израильден емес Стивенстің тағайындалуы "Jerusalem Post" газеті басшылары мен қызметкерлерінің арасында біршама алаңдаушылық туғызғанын хабарлады. 2006 жылы ол журналдың "Global View" бағанын басқарды. 2017 жылы Стивенс Journal-дан шығып, The New York Times-қа пікір бағаншысы ретінде қосылды және NBC News және MSNBC телеарналарына эфирде қызмет көрсете бастады. 2021 жылы Стивенс Маймонид қоры шығарған SAPIR: A Journal of Jewish Conversations журналының бас редакторы болды.
Марапаттар мен мойындау
2005 жылы Дүниежүзілік экономикалық форум Стивенске Жас жаһандық көшбасшы атағын берді. 2008 жылы пікір журналистикасының үздіктері үшін Эрик Брайндель сыйлығын жеңіп алды. 2009 жылы Мелани Киркпатрик зейнеткерлікке шыққаннан кейін редакциялық беттің редакторының орынбасары болып тағайындалды. 2010 жылы Стивенс "Reason Foundation" Bastiat сыйлығын жеңіп алды. Стивенс 2013 жылы Пулитцер сыйлығын "Американың сыртқы саясаты мен ішкі саясатына қатысты, көбінесе қарама-қайшы бұрылыстармен жанданған" бағаналары үшін жеңіп алды. Ол Ливингстон сыйлығының ұлттық төрешісі. 2015 жылы Стивенс қысқа формалы өнер және ғылым академиясының нақты уақытына қосылды. Real Time Academy конкурсанттарды Shorty Awards сыйлығына бағалайды, ол әлеуметтік желідегі ең үздік адамдар мен ұйымдарды марапаттайды. Стивенс екі рет Пулитцер сыйлығының қазылар алқасының төрағасы болды. 2017 жылы Стивенс "Сторм Лейк Таймс" газетінің Арт Калленге редакциялық жазу бойынша Пулитцер сыйлығын берген қазылар алқасының төрағасы болды. Стивенс Чикаго университетінің 2023 жылғы сынып күнінде, шақыру аптасы кезінде сөйледі. Оның шақыруына әртүрлі студенттік топтар, соның ішінде Палестинадағы әділдік үшін студенттер, оның Израиль туралы көзқарасына қарсы болды.
Жарияланған еңбектер
Стивенс "Америка шегінуде: жаңа оқшаулану және болашақ жаһандық тәртіпсіздік" атты кітабын 2014 жылдың қарашасында шығарды. Онда ол АҚШ соңғы онжылдықта "әлемдік полиция" рөлінен бас тартып отырғанын, бұл әлемдегі проблемалардың одан да үлкендеуіне әкелетінін айтады.
Джордж Вашингтон университеті
2019 жылдың тамызында Стивенс Джордж Вашингтон университетінің (GWU) профессорына және университет проректорына профессор Стивенсті "жатақ" деп атаған твиттер туралы шағым жіберді. Стивенс келесі мақаласының тақырыбы нацистік Германия сияқты авторитарлық режимдер қолданатын "жапыртқыштар риторикасы" болды. Бұл дау интернетте кең тарады, содан кейін президент Дональд Трамп "Жоғардағы журналист Брет Стивенс, газеттегі басшылары не айтса, соны істейтін консерватор! Ол қазір "Твиттерден" кетпекші, себебі оны "жатақ" деп атаған. Қатты жігіт!"
Антисемитизм туралы пікірлер
2016 жылдың тамызында The Wall Street Journal Стивенстің Египет жюдошысы Олимпиадалық матчтан кейін Израиль қарсыласымен қол алысудан бас тартқаны туралы колонкасын жариялады, онда Стивенс антисемитизмді "араб ақыл-ойының ауруы" деп атады. Кейбір оқырмандар мұны барлық арабтар антисемит деп қарастыратын нәсілшіл жалпылау деп сынға алды. Стивенс The New York Times газетіне қосылғаннан кейін газеттің бірнеше репортерлері Стивенстің бұрынғы жазбаларын сынға алды. 2019 жылдың желтоқсанындағы "Яһуди гениінің құпиялары" атты бағанында ол ашкенази еврейлерінің ақыл-ойы жоғары екенін айтып, евгеника мен расизмге айып тақты. Бастапқыда бұл баған "Ашкенази еврейлері өздерінің басқа ұлттарға тән әріптестерінен жақсы ойлауға келгенде аз артықшылыққа ие болуы мүмкін. Олардың артықшылығы көбінесе басқаша ойлауда". Көпшілік тарапынан сынға ұшырағаннан кейін, "Нью-Йорк Таймс" газетінің редакторлары оның ашкенази еврейлері басқа топтардан генетикалық жағынан жоғары деп мәлімдеген бағандағы бөлімін өшірді. Редакторлар Стивенс "расистік көзқарасы" бар автордың академиялық зерттеуін келтіре отырып, қателік жасады деп айтты. Оның 2005 жылғы мақаласы ашкенази еврейлерінің ақыл-ойының негізі генетикалық гипотезаны алға тартты. "Таймс" газетінің бұл шешімін Джонатан Хайдт, Надин Строссен, Памела Парески және Стивен Пинкер сынға алды. Олар мұны "қаһарлы топқа берілу" деп атады. 2021 жылдың ақпан айында Стивенс студенттермен сөзді қолдану туралы талқылау барысында африкалық американдықтарға қарсы нәсілдік қорлауды қолданғаны үшін Дональд МакНилді "Таймс" газетінің жұмыстан босатуын сынға алған. Бұл жағдайда болған алты студент МакНейлдің сөзін "олар кездейсоқ, қажетсіз немесе тіпті тегін деп санайтын" деп айтты, бірақ олардың бірі "МакНейлдің пікірлері афроамерикандықтарды кемсітпеді" деп қосты. "Таймс" газетінде бұл мақаланың мазмұны өзгертілді, бірақ оны жариялаған "Нью-Йорк Пост" газетіне ақпарат ағып түсті. Стивенс редактордың газеттің "қайырынан тыс расистік тілге төзбейтіндігі" туралы бастапқы ұстанымына қарсы болды;
Әлемдік ауа райының жылынуы
Стивенс климаттың өзгеруіне қарсылық білдіруімен де танымал. Ол климаттың өзгеруін жоққа шығаратын адам ретінде сипатталған, бірақ бұл терминді жоққа шығарып, өзін агностик деп атайды. Стивенс климаттың өзгеруін "20 жыл бұрын болған жаппай истерия құбылысы" деп санайды және парниктік газдар шығарындылары қоршаған ортаға қауіп төндіреді деген пікірді жоққа шығарады. Оның айтуынша, "бұл ғылым емес" және "жанды дін" болғандықтан, "сенім саласына" жатады. Ол сондай-ақ климаттың өзгеруіне қарсы белсенділікті истерикалық үрейленушілік деп мазақтайды, алдағы 100 жылда температураның елеулі өзгеруі болатынын жоққа шығарады және терроризм сияқты маңызды мәселелерден алаңдатады деп дәлелдейді. Стивенс жаһандық жылыну белсенділігі ғылымға емес, теологиялық сенімге негізделгенін, күнә үшін жаза күтудің Батыс үрдісі деп мәлімдейді. Ол сондай-ақ, егер белсенділер өз сенімдеріне сенімді болмаса, олар көбірек сендіретін болады деп болжады. Стивенстің бұл мәселедегі ұстанымы 2013 жылы климаттың өзгеруі туралы бағаналарын тастап кеткен Пулитцер марапатына наразылық білдіруге және 2017 жылы Нью-Йорк Таймс газетінде жұмысқа орналасуына қарсы наразылық білдіруге әкелді. "Нью-Йорк таймс" газеті Стивенстің "ақыл-ойдағы адалдығы мен әділдігін" мақтады. 2022 жылдың 28 қазанында Стивенс климаттық ғалым Джон Инглермен Гренландияға саяхаттағаннан кейін антропогендік климаттың өзгеруінің шындықты қабылдағанын айтты, дегенмен ол нарықтар проблеманы шешуде үкіметке қарағанда тиімді деп санайды.
Қару құқығы
Стивенс екінші түзетуді қолдаған консервативті басымдықпен келіспейді және оны жоюды талап етті, бірақ ол қару иеленуді тыйым салуды қолдамайды.
Дональд Трамп
2016 жылғы АҚШ президенттік сайлау науқаны кезінде Стивенс "Стоп Трамп" қозғалысының құрамына кірді, ол "The Wall Street Journal" газетіне Дональд Трамптың кандидатурасына қарсы мақалалар жазып, "Трамптың ең ашық консервативті сыншыларының біріне" айналды. Стивенс Трампты итальяндық диктатор Бенито Муссолинимен салыстырды.