Кіріспе
1963 жылғы 24 сағаттық Ле-Ман - Ле-Манның 24 сағаттық сериясындағы 31-ші Гран-при. Бұл 1963 жылғы спорттық автомобильдер әлем чемпионатының оныншы кезеңі болды. Жарыс барысында ауа райы жақсы болғанымен, жарыстың аяқталуы қиын болды, тек он екі финиш қалды. Бірнеше ірі апаттар болды, олардың ең ауырсы бразилиялық жүргізуші Кристиан Хайнстың өліміне және Рой Сальвадори мен Жан Пьер Манзонның ауыр жарақаттануына әкелді. Бұл орта немесе артқы қозғалтқышпен жабдықталған автомобильдің алғашқы жеңісі және F1 жүргізушілері Людовико Скарфиотти мен Лоренцо Бандинидің Ferrari 250 P-де жеңіске жеткен алғашқы итальяндық жеңісі болды. Шын мәнінде, Ferrari алғашқы алты орынды толтырып, нәтижелер тізіміне үстемдік етті, ал жеңімпаздар 200 км-ден астам арақашықтықпен (1927 жылдан бері) ең үлкен болды.
The 1963 24 Hours of Le Mans was the 31st Grand Prix of Endurance in the 24 Hours of Le Mans series and took place on 15 and 16 June 1963. It was also the tenth round of the 1963 World Sportscar Championship season. Despite good weather throughout the race, attrition was high, leaving only twelve classified finishers. There were a number of major accidents, the most serious of which caused the death of Brazilian driver Christian Heins and bad injuries to Roy Salvadori and Jean Pierre Manzon. This was the first win for a mid or rear engined car, and the first all Italian victory – with F1 drivers Ludovico Scarfiotti and Lorenzo Bandini winning in their Ferrari 250 P. In fact, Ferrari dominated the results list filling the first six places, and the winners’ margin of over 200 km (16 laps) was the biggest since 1927.
Ережелер
1963 жылы CSI (Commission Sportive Internationale - FIA-ның реттеуші органы) өзінің GT сыныптарында 4.0 литрлік қозғалтқыш шектеуін алып тастады, сондай-ақ ең төменгі салмаққа қарсы қозғалтқыш өлшеміне арналған жылжымалы шкала енгізді. Бұл өзгеріс сол жылы AC Cobras және Lola Mk6-да қолданылатын үлкен американдық V8-ге жол ашты. Сонымен қатар, ол мәжбүрлі индукциялық/турбо қозғалтқыштардың баламалық қатынасын 1,2 -ден 1,4 -ге дейін қайта қарады. Автомобильдердің ең төменгі биіктігі 850 мм-ге (33,5 дюймге) дейін арттырылды. Automobile Club de l'Ouest (ACO) Эксперименталды санатын Прототип деп атады және осы сыныптар үшін 4,0 литрлік қозғалтқыш шектеуін алып тастады. Жарыс үшін негізгі өзгеріс - старт позициялары енді қозғалтқыштың көлемі бойынша емес, тәжірибедегі ең жылдам уақытпен анықталатын болды. Жүргізушілердің қауіпсіздігі үшін қауіпсіздік белбеулерін кию ұсынылды.
Кірістер
ACO-ға 80 машина келіп түсті, бірақ бірнеше рет қайтарып алғаннан кейін жаттығулар үшін 55 машина болды. Ұсынылған тізімге кіру: Санаты сыныптар ПрототипКомпаниялар GTEКомпаниялар ТотальКомпаниялар Үлкен қозғалтқыштар 3.0+, 3.0, 2.5L141327 Орта қозғалтқыштар 2.0, 1.6, 1.3L21012 Кіші қозғалтқыштар 1.15, 1.0, 0.85L15 (+2 резерв) 015 Жалпы автомобильдер 31 (+2 резерв) 23 54 (+1 тәжірибелік) Феррари қайтадан он бір машинамен тізімге оңай ие болды. SEFAC Ferrari үш жаңа прототип әкелді. 250 P - Мауро Форгиеридің инновациялық орта двигательлі дизайны, ол Dino-ның ұзын нұсқасы болды. 3 литрлік V12 310 ат күшімен жұмыс істеді. Команданың тұрақты Формула 1 жүргізушілері тағайындалды: Джон Суртис Вилли Майрессемен және Людовико Скарфиотти Лоренцо Бандинимен. Үшінші машинаны спорттық машиналарды тұрақты жүргізушілер Майк Паркс және Умберто Маглиоли жүргізді. Сондай-ақ, жеке командалар жүргізген үш жаңа 330 LMB 4 литрлі алдыңғы қозғалтқыш прототиптері болды. Ferrari-дің сенімді адамы Пьер Ноблет жұмыс істеп тұрған кезде, Солтүстік Американың жарыс тобы (NART) тағы бір (Дэн Гурни мен Джим Холл үшін), сондай-ақ 330 TRI / LM, Педро Родригес пен Роджер Пенске үшін жарысты жеңіп алған. Сондай-ақ, жаңа британдық команда болды - Ронни Хоаредің Маранелло концессионерлері Джек Сирс пен Майк Салмон үшін 330 LMB-ге кірді. Төрт өндіруші ірі Ferrari прототиптеріне қарсы: Aston Martin, Maserati, Lister және Lola. Джон Уайер АСО-ны Aston Martin DP214 прототиптерін DB4 машиналарының GT туындылары ретінде қабылдауға көндірді. DP215 жаңа 4.0 литрлік 323 ат күші бар қозғалтқышымен жабдықталды. Оны Фил Хилл мен Люсьен Бьянки жүргізді. Maserati француз агенттіктері үшін жаңартылған Tipo 151 купемен оралды. Жеңіл және қазір 5 литрлік V8 қозғалтқышымен жабдықталған, ол осы саладағы ең үлкен машина болды және 290 кп / сағ (180 миль / сағ) жылдамдыққа қабілетті 430 ат күші шығарды. Бұл жарысқа француз ардагері Андре Симон және Ллойд Лакки Каснер (Мазерати автомобильдері жарысатын американдық Каморади командасының иесі) қатысады. "Лола" екінші рет "Ле-Манға" аттанғанда, революциялық Mk6 GT прототипімен жарысты. Эрик Бродли / Тони Саутгейт дизайны стальды монокок шассимен шыны талшықтан жасалған денеге және күрделі аспа дизайнына ие болды. Бастапқыда 350 ат күші бар 4,2 литрлік Ford Indycar қозғалтқышы орнатылған, кейіннен 4,7 литрлік Ford қозғалтқышына дейін көтерілді. Машина өте жеңіл болғандықтан, оның ең төменгі салмағы 875 кг-ға жету үшін баласт қажет болды. Алайда, ол төменгі жылдамдықпен және тек ең жоғары 240 кп / сағ (150 миль / сағ) жетуі мүмкін. Бұл автокөлікте Дэвид Хоббс жарысқа шығады және дебютант Ричард Атвуд Порше (қазір Porsche System Engineering, жұмыс тобының Швейцарияда тіркелген субъектісі ретінде енгізілген) 2 литрлік класты өзіне ие болды. Олар 718 сериялы дамыған машиналармен келді, олар Ферраридің жеңіліс тапқаннан кейін Тарга Флорионы жеңіп алды. Бірі купе (Jo Bonnier / Tony Maggs үшін), екіншісі - спайдер (Edgar Barth / Herbert Linge үшін), олар жаңа 2 литрлік 8 F1 қозғалтқышын қолданды. Бұл жолы да кішігірім моторлы кластар қатты сынға ұшырады. Шарль Дойч (өткен жылғы жеңімпаз), Panhard қозғалтқыштарының шығарылуынан кейін, Auto Union DKW неміс өндірушісімен келісімге қол қойды. 750 см3 үш цилиндрлі, екі соққылы қозғалтқыш 80 ат күші шығаратын және ағымды денемен 225 кп / сағ (140 миль / сағ) жетуі мүмкін. Оның бұрынғы серіктесі Рене Бонне төрт шығармаға қол қойды. Олардың жаңа, жеңілдетілген нұсқасы "Аэроджет" деп аталды. Алайда олардың француз қарсылығы жаңа командадан болды: Жан Ределедің Альпиндегі маркасы (осылай-ақ 1 литрлік Renault қозғалтқыштарымен жұмыс істейді). Жаңа A110 Ле-Манға өзінің жеңілдетілген M63 ұзын құйрықты нұсқасында келді. Остин Хилидің жаңа корпусы Франк Костиннің дизайнымен Sebring Sprite үшін жасалды. 1100 см3 BMC қозғалтқышы 95 ат күшімен жұмыс істеді. Тағы бір британдық спорттық автокөлік өндіруші Deep Sanderson өзінің жаңа 301 прототипіне кірді. 1953 жылдан бастап АКО 24 сағаттық жарысты аяқтаған турбиналы көлік үшін сыйлық ұсынды. Алайда, ресми түрде тек осы жылы ғана тіркелді. Rover турбиналар бойынша жиырма жыл жұмыс істеді және өткен жылы олардың төртінші прототипі Ле-Манда демонстрациялық айналым жасады. BRM Formula 1 көлігі негізінде, қос турбина 150 ат күші өндірді, бірақ ең жоғары жылдамдығы 230 кп / сағ болды. Регламенттік отынмен жұмыс істей алмайтын (оның парафинмен жұмыс істегені) автомобиль ресми тізімде жоқ және оған 00 нөмірі берілген. Жылу алмастырғышы болмаған кезде турбинаның отын тұтынуы өте жоғары (7мпг), сондықтан ол нормалық отын резервуарымен жұмыс істей алмайды. BRM өз кезегінде өзінің Гран-при жүрг...
Category Classes PrototypeEntries GTEntries TotalEntries Large engines 3.0+, 3.0, 2.5L141327 Medium engines 2.0, 1.6, 1.3L21012 Small engines 1.15, 1.0, 0.85L15 (+2 reserves)015 Total Cars 31 (+2 reserves)23 54 (+1 experimental)
Once again Ferraris easily dominated the entry list with eleven cars. SEFAC Ferrari brought three new prototypes. The 250 P was an innovative mid engined design of Mauro Forghieri that was a longer version of the Dino. The hefty 3 litre V12 generated 310 bhp. The team's regular Formula 1 drivers
were assigned: John Surtees with Willy Mairesse, and Ludovico Scarfiotti with Lorenzo Bandini. The third car was driven by sports car regulars Mike Parkes and Umberto Maglioli
There were also three new 330 LMB 4 litre front engined prototypes run by privateer teams. While Ferrari stalwart Pierre Noblet ran a works supported entry, the North American Racing Team (NART) ran another (for Dan Gurney and Jim Hall) as well as the 330 TRI/LM, for Pedro Rodriguez and Roger Penske, that had won the race the previous year. There was also a new British team – Ronnie Hoare's Maranello Concessionaires entered a 330 LMB for Jack Sears and Mike Salmon. Four manufacturers lined up against the big Ferrari prototypes: Aston Martin, Maserati, Lister and Lola. John Wyer had convinced the ACO to accept the Aston Martin DP214 prototypes as GT derivatives of the DB4 cars. The successor DP215 had a new 4.0 litre engine capable of 323 bhp. It was driven by Phil Hill and Lucien Bianchi. Maserati returned with an updated Tipo 151 coupé for their French agency. Lightened and now fitted with a fuel injected 5 litre V8 engine, it was the biggest car in the field and produced an impressive 430 bhp capable of 290 kp/h (180 mph). It would be raced by French veteran André Simon and Lloyd ‘Lucky’ Casner (owner of the American Camoradi team racing Maserati cars). For their second foray into Le Mans, Lola rushed their revolutionary Mk6 GT prototype. The Eric Broadley / Tony Southgate design had a steel monocoque chassis with fibreglass body and intricate suspension design. Initially fitted with a mid mounted Ford 4.2 litre Indycar engine generated 350 bhp, it was subsequently uprated to the 4.7 litre Ford engine. The car was so light that it needed ballast to reach its 875 kg minimum weight. However it was undergeared and could only reach a maximum 240 kp/h (150 mph). The car would be raced by David Hobbs and debutante Richard Attwood
Porsche (now entered as Porsche System Engineering, a Swiss registered entity for the works team) had the 2 litre class to itself. They arrived with a pair of developed 718 series cars that had won the Targa Florio when the Ferrari s had failed. One a coupé (for ‘Jo’ Bonnier/Tony Maggs), the other a spyder (for Edgar Barth/Herbert Linge), they used the new 2 litre flat 8 Formula 1 engine. Once again the smaller engined classes were strongly contested. Charles Deutsch (last year's victor), after the withdrawal of Panhard's engines, signed a deal with German manufacturer Auto Union DKW. The 750cc three cylinder, two stroke engine could develop 80 bhp and with the streamlined body, could reach 225 kp/h (140 mph). His erstwhile partner, René Bonnet had four works entries. Their new streamlined version was now named the “Aerodjet”. Their French opposition however was from a new team: Jean Rédélé's Alpine marque (also running with 1 litre Renault engines). The new A110 came to Le Mans in its streamlined M63 longtail version. Austin Healey had a new body designed by Frank Costin for their Sebring Sprite. The 1100cc BMC engine developed 95 bhp. Another British boutique sports car manufacturer, Deep Sanderson, entered its new 301 prototype. Since 1953 the ACO had offered a prize for a turbine drive car to complete the 24 hour event. Yet it was only this year that a formal entry was received. Rover had worked on turbines for twenty years and the previous year their fourth prototype had done demonstration laps at Le Mans. Based on a BRM Formula 1 car, the twin turbines generated 150 bhp but only gave a maximum speed of 230 kp/h (145 mph). Unable to run on regulation fuel, (it ran on paraffin) the car was not on the official entry list, and given number “00”. And without a heat exchanger, the turbine's fuel consumption was so great (7mpg) that it could not run with a regulation fuel tank. BRM, in turn, released their grand prix drivers, Richie Ginther and current World Champion Graham Hill. In the GT division there were four Ferrari 250 GTOs. The works car was driven by sports car regulars Carlo Maria Abate and Fernand Tavano. The two Belgian teams, Ecurie Francorchamps and Equipe Nationale Belge, returned and NART ran a long wheelbase version. Aston Martin had got two of their DP214 cars homologated, running with the same 3.7 litre engine as the DB4. The works team had Grand Prix drivers Bruce McLaren and Innes Ireland in one and Bill Kimberly / Jo Schlesser in the second. Jean Kerguen also returned with his French Aston Martin for the third year. Briggs Cunningham was back this year with three of the Jaguar E type ‘Lightweight’ specials overseen by Lofty England. The fuel injected 3.8 litre Straight 6 engine now developed 310 bhp. Cunningham drove with Bob Grossman while his other regular drivers Walt Hansgen and Roy Salvadori were paired with Augie Pabst and Paul Richards respectively. After his success in winning the 1959 race, Carroll Shelby had been working with Derek Hurlock, owner of AC Cars, to fit the new 260cu in (4.2 litre) small block Ford V8 to the AC Ace chassis that was already race proven at Le Mans. Put into production, it was the Mk 2 version with the bigger 289cu in (4.7 litre) Ford Windsor engine that was entered for the race. One from AC Cars (for Ninian Sanderson and Peter Bolton) was managed by Stirling Moss and the other came from Ed Hugus, who had run the car's race development in America. In the smaller categories the Porsche works team had a pair 356 B 2000 GS Carrera GT Dreikantschaber for their regular Dutch drivers Carel Godin de Beaufort and Ben Pon. The cars were now fitted with a new 2.0 litre flat 4 engine. They would be up against a privateer MG MGB, the manufacturer's latest model, driven by top British rally driver Paddy Hopkirk. In the 1600cc class a pair of works Sunbeam Alpines were matched against three Alfa Romeos run by the teams Scuderia Sant Ambroeus and Scuderia Filipinetti. The two Team Elite Lotuses had the 1300cc to themselves when the Equipe Nationale Belge Elite entry was withdrawn.
Практика
6 және 7 сәуір аралығында 23 автокөлік сынақ аптасын өткізді. Бұл Ferrari 330 LMB-нің алғашқы пайда болуы болды және оның жұмыс жүргізушісі Майк Паркс ұзақ Мюльсанн тік жолында сағатына 300 кп (186 миль / сағ) жылдамдықты ресми түрде бұзған алғашқы жүргізуші болды. Бірақ ең жақсы уақытты 3 минут 45 секундпен Жон Суртис аяқтады. Ол өзінің Lola GT-ін уақытында дайындауға асығып, Эрик Бродли бірінші машинаны Бромлидегі зауытынан өзі алып шықты. Тексерулер ресми түрде аяқталғаннан кейін келгенімен, ACO, таңқаларлықтай, көлікке кіруге рұқсат берді. Екінші машинаны әлі құрастырылмаған күйінде, сызып тастау керек болды. Пэт Фергюсон өзінің "Лотос Элит" машинасын бірінші айналымда Мулсаннның құм жағасына отырғызды. Ол оны шығарып алды, бірақ келесі айналымда дәл сол жерге тастады. Екінші айналымда CD DKW жүргізушісі Андре Гильхаудин Индианаполисте апатқа ұшырады, зақымданулар өте ауыр болды. Ал биылғы бесінші айналымда, жетекшілер артқы жақтағыларды айнала бастағанда, Роджер Массонның капоты Дунлоп көпірінен кейін маңдайдың шетіне тиді. Ол екі рет керемет серпілді, бірақ Масон еш зардап шекпей шықты. Филь Хилл, қазір төртінші орында, және Питер Сардженттің Листері қалдықтарға соқтығысып, жылдамдығын төмендетуге тырысқанда, олардың беріліс қораптарына зақым келтірді, бірақ жүгіруді жалғастыра алды. Саймон өзінің екі сағаттық кезеңі бойы көшбасшылықты жалғастырды, содан кейін оның жүргізушісі Лакки Каснерге тапсырды. Алайда жарысқа бір сағаттан кейін Каснер Мазератиді соңғы беріліс қорабының проблемасымен әкелді. Сондай-ақ, Хиллдің Aston Martin және Sargent Lister-дегі бұрынғы стрессі өз әсерін тигізді және олар да сынық берілістермен ертерек зейнетке шықты. Феррарилер ең алдыңғы бес орында тұрды. 4 сағаттық белгіде Surtees / Mairesse және Parkes / Maglioli 250-ші жұмыс орны NART 330 TRI / LM-ден, содан кейін Scarfiotti / Bandini басқа 250 P-ден және Noblet-тің капері 330-дан алдыда болды. Алтыншы орын - Брюс Макларен, ол GT санатында алдыңғы орынды иеленді. Алайда сағат 20.20-да ол Мюльсанн бұрылысына жылдамдықпен кіргенде қозғалтқыштың поршеньдері жарылып кетті. Макларен машинаны жолдың жағасына аман-есен жеткізе алды, бірақ тесікті сорғыдан шыққан ұзақ майлы сақина апаттардың апатты тізбекті реакциясын бастады: Жан Кергеннің DB4 Aston Martin-і арыққа айналып, дифференциалды бұзды. Сандерсон өзінің Кобрасында бірнеше рет айналып өтті, бірақ бақытымызға орай ештеңеге тигізбей, алға қарай ұшты. Содан кейін Сальвадордың "Ягуар" көлігі келіп, сағатына 265 километр жылдамдықпен айналып, банкке соқты. Бақытымызға орай, Сальвадори (оның толық арматурасын жасай алмағаны) көліктің жалынынан кейін арткы терезеден лақтырылды, содан кейін Керген көмектесті. Бұл содан кейін Жан Пьер Манзонның шағын капотымен соқтығысты, ол жолдың ортасына қайтып келді. Француздық ұлы жарыскер Роберт Манзонның ұлы Манзон ауыр жарақат алып, жолға құлап түсті. Крисчн Хайнс, өз сыныбында және Әрекет индексі бойынша алдыңғы орында, Манзон мен апаттардан қашып құтылуға тырысты, бірақ мұны жасай отырып, оның Альпиндегі Реносы бақылаудан шығып, дөңгелетіп, шам бағанасына соқты, содан кейін жалынға айналды. Ал Бразилияда "Уиллис" франшизасы "Альпины" салған "Бино" Хайнс бірден қаза тапты.
Rushing to have their Lola GTs ready in time, Eric Broadley drove the first car himself across from their Bromley factory. Although arriving after inspections had officially closed, the ACO, perhaps surprisingly, still allowed the car to enter. The second car, still unassembled, had to be scratched. Pat Ferguson planted his Lotus Elite into the sandbank at Mulsanne on the first lap. He eventually managed to extricate it, only to drop it back in exactly the same spot on his next lap. On the second lap André Guilhaudin, owner driver of the CD DKW, crashed it at Indianapolis, and the damage was terminal. Then on only the fifth lap, as the leaders were lapping the tail enders, Roger Masson's Bonnet clipped the verge on the brow after the Dunlop bridge. It spectacularly somersaulted twice but Masson got out unharmed. Both Phil Hill, now running fourth, and Peter Sargent's Lister hit debris and damaged their gearboxes trying to slow but were able to keep on running. Simon continued to lead throughout his opening 2 hour stint before handing over to his co driver ‘Lucky’ Casner. However, only an hour into his race, Casner brought the Maserati in with terminal gearbox problems. Likewise the earlier stress on the Hill Aston Martin and Sargent Lister took its toll and they too retired early with broken transmissions. Ferraris now assumed the top five positions. At the 4 hour mark the works 250s of Surtees/Mairesse and Parkes/Maglioli were ahead of the NART 330 TRI/LM then Scarfiotti/Bandini in the other 250 P and Noblet's privateer 330. Sixth place was Bruce McLaren in the Aston Martin, leading the GT category. However at 8.20pm, a piston shattered in the engine while he was at speed going into the Mulsanne kink. McLaren managed to get the car safely to the roadside but the long oil slick from the holed sump started a catastrophic chain reaction of accidents: Jean Kerguen's DB4 Aston Martin spun out into a ditch, wrecking its differential. Sanderson endured a series of spins in his Cobra but luckily hit nothing and carried on. Then Salvadori's Jaguar arrived and spun at 265 kp/h (165 mph) and crashed into the banking. Fortunately, Salvadori (who had been unable to do up his full harness) was thrown out the rear window as the car burst into flames, then helped by Kerguen. This was then hit by Jean Pierre Manzon's little Bonnet which rebounded into the middle of the track. Manzon, son of the great French racer Robert Manzon, was seriously injured and thrown onto the road. Christian Heins, leading his class and the Index of Performance, managed to avoid Manzon and the wrecks but in doing so, his Alpine Renault went out of control, rolled and hit a lamp post then exploded into flames. ‘Bino’ Heins, whose Willys franchise built the Alpines in Brazil, was killed instantly.
Түнгі
Түн түсе, Ферраридің тағдыры өзгеріске ұшырады: Ноблет / Гуише машинасы Феррари механикінің май толтыру қалпағын ауыстыруды ұмытып кеткенінен кейін зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды. Содан кейін Паркс пен Маглиоли 10 айналымға кешігіп, дистибьюторды ауыстыруға мәжбүр болды. Карло Абате GTO-да үшінші орында жүріп, түн ортасында Maison Blanche бұрышынан өтіп бара жатып, жолдан шығып кетті. Ол жылдамдықпен апатқа ұшырап, көлікті қиратты, бірақ зардап шекпеді. Ал Боб Олтофтың жағдайы бұлай емес еді. Ол содан кейін көп ұзамай "Себринг Сприт" машинасымен апатқа ұшырап, бас сүйегі сынғандықтан ауруханаға жеткізілді. Түн бойы Суртис пен Майрес команда мүшелеріне қарсы озық ойнай берді. NART Ferrari кешіктіріліп, үшінші орынға көтерілді. Алайда таңғы сағат 2-де мұнай құбыры жарылып, Пенскедің қозғалтқышы бұзылып кетті. Жо Бонье, оның Поршесі 7-ші орында жүріп, орта класты басқарған, қозғалтқыш түтінінің үлкен көлеңкесінен байқаусыз өтіп, ағаштарға қатты соқтығысты. Боньеге ешбір зардап шекпей аман қалуы сәтті болды. Бір сағаттан кейін үшінші орынды иеленген "Гарни/Холл НАРТ" "Феррари" "Бланш" үйінде кенеттен жылдамдығын бәсеңдетті. Холл соққыға қарай жағалай, содан кейін жарты шахтаның бұзылғанын айту үшін соңғы қашықтықты итеріп жіберді. Кимберли / Шлезер Aston Martin бірінші орынды иеленді, бірақ үшінші орынның қарғысы таңғы сағат 2-ден кейін қайтадан соққы берді, олар поршень проблемаларымен зейнетке шығуға мәжбүр болды, бұл Aston Martin-тің сынағын аяқтады. Бірнеше сағаттан кейін Барт/Лингедің алдыңғы қатардағы Porsche-і, қазір 5-орынға көтерілді, негізгі тураға келе жатып, артқы дөңгелегін жоғалтты. Эдгар Барт оны жарты шақырымға дейін шұғылдап, сонда жөндеуден өткізіп, қайтадан тасымалдады. Олар бірінші сағатта тоқтаған үшінші машинаның бөлшектерін ұрлап, екі сағат жоғалтты, бірақ жарысқа қайта оралды. Олардың командаластары Скарфиотти мен Бандини алға шығып, көш бастады, олар берілмеді.
Финиш және жарыстан кейінгі
Ақырында олар жеңіске жетіп, 16 айналымда жеңіске жетті. Бұл - Бентлидің 1927 жылғы елеулі жеңісінен (350 км) бері ең үлкен жеңісі. Скарфиотти, Бандини және Ферраримен бұл Le Mans-те тұңғыш итальяндық жеңісі болды, сонымен қатар орта немесе артқы қозғалтқыш машинасының алғашқы жеңісі болды. Ferrari командасы бірінші алты орынды иеленді. Scuderia бірінші орындарды екі бельгиялық GT командасымен бөлісті: Паркс пен Маглиоли қатты қуды және екінші орында тұрған Equipe Nationale Belge GTO-ны 100 метрден сәл ғана асыра ұстай алмады. Төртінші орынға Ecurie Francorchamps GTO жетіп, бір айналымға ғана артта қалды. Бельгиялық жүргізушілер екі күннен кейін Парижге барып, таңғы 4-ке дейін түнгі клубқа барып, сыртта тұрған жарыс машиналарын қалдырып, бірге тойлады. Маранелло концессионерлері Феррари жарыстың көп бөлігінде қызу мәселесімен күрескеннен кейін 5-ші орынға ие болды. Бір қызығы, қиындықсыз жұмыс істегеннен кейін (механикалық жұмыс немесе тіпті дөңгелектерді ауыстыру қажет емес) Rover турбинасы 3600 км ең төменгі арақашықтықты (орташа 150 км / сағ) оңай арттырды және ACO-ның 25000 ФРФ сыйлығын алды. Ол сыныпталмағанымен, жетінші орынды иеленіп, 1958 жылғы жеңімпазды жеңе алатын жеткілікті қашықтықты басып өтті. Шын мәнінде, 7-орында Сандерсон / Болтон AC Cobra болды, Барт / Линдж Порше қиындықтардан кейін 8-орында, ал Каннингхэмнің Ягуары 9-орында болды. Жарыс басталғаннан кейін Фергюсон мен Вагстаффтың Lotus Elite командасы оныншы орынды иеленіп, сынып жеңімпазы атанды. Жақсы ауа райына қарамастан, көліктердің шығындары көп болды және үлкен апаттардың саны 49 старттан тек 14 автокөліктің ғана аяқтап тұрғанын білдірді. Жалғыз тірі қалған Боне Клод Бобровски мен жас дебютант мотоциклші Жан Пьер Белтуаз жүргізген Термиялық тиімділік индексі жеңімпазы атанды
After their troubles, the Barth/Linge Porsche came in 8th and Cunningham's Jaguar was 9th. After the race start antics the Lotus Elite of Ferguson and Wagstaff, finished tenth and class winner. Despite the good weather, attrition was high and the number of major accidents meant there were only fourteen cars running at the end, of the 49 starters. The sole surviving Bonnet won the Index of Thermal Efficiency, driven by Claude Bobrowski and young debutante motorcyclist Jean Pierre Beltoise
Аяқтаушылар
Квентин Сперрингтің кітаптарынан алынған нәтижелер, ACO сынып жеңімпаздарының ресми лицензиясы бар, қалың мәтінде. Pos Class No Команда жүргізушілері Шасси Қозғалтқыш 1 P3.0 21 SpA Ferrari SEFAC Людовико Скарфиотти Лоренцо Бандини Ferrari 250 P Ferrari 3.0L V12 339 2 GT3.0 24 Equipe Nationale Belge Beurlys (Жан Блатон) Жерард Ланглоис ван Офем Ferrari 250 GTO Ferrari 3.0L V12 323 3 P3.0 22 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Умберто Маглиоли Ferrari 250 P Ferrari 3.0L V12 323 4 GT3.0 25 Экури Франкошамп Пьер Дюмаилде (Леон Дернье) Ferrari 250 GTO 3.0L V12 322 5 P3.0 12 Мараньелло Концессионерлер Лтд. Ескерту: ** Сыныптастырылмаған, өйткені жеткіліксіз қашықтыққа жол жүрді.
Note *: Not Classified as the entry was in the Experimental class. Note **: Not Classified as insufficient distance had been covered.
Аяқталмаған
Pos Class No Team Drivers Chassis Engine Laps Reason DNF P3.0 23 SpA Ferrari SEFAC John Surtees Willy Mairesse Ferrari 250 P Ferrari 3.0L V12 252 жанар-жағар майдың төгілуі / өрт (19 сағат) DNF P1.0 50 Автомобильдер Alpine Bernard Boyer Guy Verrier Alpine A110 M63 Renault Gordini 996cc S4 227 conrod (23 сағат) DNF GT1.6 32 Sunbeam Talbot Keith Ballisat Jack Lewis Sunbeam Alpine Sunbeam 1592cc S4 200 қозғалтқыш (19 сағат) DNF GT1.3 38 Team Elite Gardner Frank John Coundley Lotus Elite Mk14 Coventry Climax 1216cc S4 167 қозғалтқыш (16 сағат) DNF GT1.6 34 Scuderia Sant'Ambroglio Gian Salacarlo Romero Alfa Romeo Giulietta Rossi SZ 1570 Alfa Romeo S4 155cc S4 коробкасы (16 сағат) DNF P3.0 6 P3.0 6 Davidwood Ltd. Richard David Ford V6 4.7 L.L. Уильям Кимберли Жо Шлесссер Астон Мартин DP214 Астон Мартин 3.7L S6 139пистон (11сағ) DNF P+3.0 11 Солтүстік Америка Жарыстар Тобы Дан Гурни Джим Холл Феррари 330 LMB Феррари 4.0L V12 126 Gearbox (10сағ) DSQ GT+3.0 4 Е. Хугус(жеке қатысушы) Эд Хугус Питер Джопп AC Кобра Купе Форд 4.7L V8 117Прематуралы май алмастыру (10сағ) DNF GT2.0 30 Порше Жүйелік Инженер Бен Пон Хейнц Шиллер Порше 356 B 2000 GS/GT 1967 Porsche Fcc4 115engine (10сағ) DNF P+3.0 10 Солтүстік Америка Жарыстар Тобы Педро Родригес Роджер Пенске 330 Феррари TRI/LM Феррари 4.0L V12 113 (9сағ) DSQ P1 Инженерлік 44 Лоренс Тюне Лоренс Крис Сандлерсон Феррари 330 LMB Феррари 4.0L V12 126Гигербокс (10сағ) DSQ GT+3.0 ГТК Клоберна Клопе Форд 4.7 Клори Клопе Форд 4.7 V8 V8 V8 Пьером Форд 4.750 Гурс Клорд Клорд Клорд Клорд Клорд Клорд Клорд Клорд Клордлордлордлордлордлордлордло Гур Клордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлордлорд Брюс Макларен Иннес Ирландия Астон Мартин DP214 Астон Мартин 3.7L S6 59 поршень (6 сағат) DNF P1.0 48 Автомобильдер Альпиндегі христиандық Bino Heins Хосе Росински Альпиндегі A110 M63 Renault Gordini 996cc S4 50 қайтыс болған оқиға (6 сағат) DNF P1.0 52 Urbain Fabre Жан Пьер Манзон Жан Ролланд Бонетт Аэроджет LM6 Renault Gordini 996cc S4 47 оқиға (6 сағат) DNF P+3.0 2 Maserati Франция Андре Саймон Ллойд "Лакки" Каснер Maserati Tipo 151/3 Maserati Coupé 4.9L V8 40 Gearbox (4 сағат) DNF GT+3.0 16 Бриггс Кунингэм Рой Сальвадор Пол Ричардс E Jaguar Lightweight Jaguar 3.8L S6 40 (6 сағат) DNF P+3.0 17 P. J. Сержант (Peter Sargent) Питер Сарден Листер Купе 298L Costin (Peter David Lister) Jaguar Coupe 18 S6 + 3 сағат) DNF S4 Racing (Jaguar De Brown) Фил Хилл Люсьен Бьянки Aston Martin DP215 Aston Martin 4.0L S6 29 (4 сағ) DNF P1.0 54 Автомобильдер Рене Бонне Герард Лаурь Жан Винатье Бонне RB5 Renault 716cc S4 25 (3 сағ) DNF GT+3.0 14 Бриггс Каннингхам Уолт Хансген Август Jaguar E типіндегі жеңіл Jaguar 3.8L S6 8 беріліс (1 сағ) DNF GT1.6 36 Scuderia Filipinetti Карл Фойтек Арманд Шейфер Alfa Romeo Giulietta GZ Alfa Romeo 1570cc S4 7 клапандық беріліс (2 сағ) DNF P1.0 51 Автомобильдер Рене Бонне Роджер Массон Пьер Моннере Бонне Аэрод LM6 Renault G6 994cc S4 (1 сағ) DNF P1.0 55 "Сарая" 55cccc ((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((
Тәжірибелік емес
Поздық сынып No команда жүргізушілері Шасси Двигатель себебі DNP GT+3.0 1 A. Жасыл ((жеке қатысушы) Джерри Грант Дон Кэмпбелл Chevrolet Corvette (C2) Chevrolet 5.4L V8 келмеді DNP GT+3.0 5 Lola Cars Ltd. Тони Маггс Джон Лав Лола Mk6 GT Ford 4.7L V8 уақытында келмеді DNP GT1.3 40 Equipe Nationale Бельгиялық Клод Дубои Жорж Харрис Lotus Elite Mk14 Ковентри Climax 1216cc S4 келмеді DNP P1.0 44 Equipe Лозанне Бернард Колломб Deep Sanderson 301 BMC 997cc S4 келмеді DNP P1.15 43 Scuderia Filipinetti Герберт Мюллер Жан Жак Туннер ASA 1000 GT ASA 1032cc S4 келмеді DNP P1.0 46 Scuderia ASmo Elmo dArgento Жан Винатье Кондриллир Пол Кондрильер ASA 1000 GT ASA 996 S4 S1 Scuderia PNP 470 DNP 471 АСмо Эльмо dArgento Ассисси Карло Фациа АSA 996 ASA 1000 ASA GT4 S6 келмеді
Жылу тиімділігінің индексі
Pos Class No Team Drivers Chassis Score 1 P1.15 53 Automobiles René Bonnet Claude Bobrowski Jean Pierre Beltoise Bonnet Aérodjet LM6 1.25 2 P3.0 21 SpA Ferrari SEFAC Ludovico Scarfiotti Lorenzo Bandini Ferrari 250 P 1.18 3 GT1.3 39 Team Elite Pat Ferguson John Wagstaff Lotus Elite Mk14 1.17 4 P3.0 22 SpA Ferrari SEFAC Mike Parkes Umberto Maglioli Ferrari 250 P 0.95 5 GT3.0 26 North American Racing Team Masten Gregory David Piper Ferrari 250 GTO/LMB 0.93 6 GT3.0 24 Equipe Nationale Belge “Beurlys” (Jean Blaton) Gérard Langlois van Ophem Ferrari 250 GTO 0.90 7 GT3.0 25 Ecurie Francorchamps Pierre Dumay “Eldé” (Leon Dernier) Ferrari 250 GTO 0.85 8 GT2.0 31 A. Hutcheson(private entrant) Alan Hutcheson Paddy Hopkirk MG MGB Hardtop 0.85 9 P+3.0 12 Maranello Concessionaires Ltd. Mike Salmon Jack Sears Ferrari 330 LMB 0.85 10 P2.0 28 Porsche System Engineering Edgar Barth Herbert Linge Porsche 718/8 W RS Spyder 0.84
Note: Only the top ten positions are included in this set of standings.
Note: Only the top ten positions are included in this set of standings.
Орындау көрсеткіші
Моитидің кітабынан алынған, Квентин Сперрингтің кітабына қайшы. Поз сынып No Команда жүргізушілері Шасси Скор 1 P3.0 21 SpA Ferrari SEFAC Людовико Скарфиотти Лоренцо Бандини Ferrari 250 P 1.236 2= GT3.0 24 Equipe Nationale Belge Beurlys (Жан Блатон) Жерар Ланглой ван Офем Ferrari 250 GTO 1.178 2= P3.0 22 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Умберто Маглиоли Ferrari 250 P 1.178 4 P3.0 22 SpA Ferrari SEFAC Майк Паркс Умберто Маглиоли Ferrari 250 P 1.174 5 P2.0 28 Porsche Engineering System Edgar Barth Herbert Linge Porsche 718/8 W RS Spyder 1.141 63.0 GT 26 Солтүстік Америка Мастын командасы Дэвид Грегори Пайпер 250 Ferrari GTO/LMB 1.138 P1.715 Автомобильдер 53 Рене Боб Клод Бобровски Жан Пьерри Бэлло Бонджет Пьерро 8121 Пьер 8121 Пьер 12 Пьер Аниона 250 250 250 Пьер 250 Пьер 250 Пьер 101.09 3 Стептептепкелі АТК АТК АТК-да ең үздік он позициялар бар. 1,00 балл - бұл автомобиль үшін ең төменгі қашықтықты орындау, ал жоғары балл - номиналды мақсатты қашықтықты арттыру.
Note: Only the top ten positions are included in this set of standings. A score of 1.00 means meeting the minimum distance for the car, and a higher score is exceeding the nominal target distance.