Кіріспе

Сале қарсы Гаити орталықтары кеңесі, 509 U. S. 155 (1993), АҚШ Жоғарғы Сотының президенттің ашық теңізде ұсталған барлық шетелдіктерді елге қайтару туралы жарлығы 1952 жылғы Иммиграция және азаматтық туралы заңмен немесе Біріккен Ұлттар Ұйымының босқындардың мәртебесі туралы конвенциясының 33-бабымен шектелмеген деп шешкені туралы ісі. Бастапқыда, АҚШ пен Гаити үкіметі 1981 жылы АҚШ-қа келетін барлық кемелерді тоқтату және босқын емес және қайтып оралған кезде зиян келтірілмейтін кез келген құжатсыз шетелдіктерді қайтару туралы келісім жасады. Гаитиде режим өзгергеннен кейін Америка саясаты өзгерді және Құжатталмаған шетелдіктер Құрама Штаттар аумағына кірмесе, кері қайтарылады деп түсіндірілді. 1993 жылдың 2 наурызында сотқа келіп, 1993 жылдың 21 маусымында шешім шығарылды. Арыз беруші үшін ауызша дәлелдемені сол кездегі Йель заң профессоры Гарольд Кох ұсынды (2009 жылдан 2013 жылға дейін Кох Мемлекеттік Департаменттің заң кеңесшісі болды). 81 шешімді судья Джон Пол Стивенс, судья Гарри Блэкмун қабылдады және Екінші апелляциялық соттың шешімін жоққа шығарды. Көпшілік шешімді сынға алып, судья Блэкмун былай деп жазды: "Бүгінгі көпшілік гаитилік босқындарды мәжбүрлеп елге қайтаруды толықтай заңды деп санайды, өйткені "қайтару" сөзі қайтару дегенді білдірмейді, өйткені "АҚШ-та" дегеннің қарама-қарсысысы АҚШ-тан тыс емес және иммиграцияны бақылауға жауапты лауазымды адамның иммиграцияны бақылауға арналған бұйрықты орындауда рөлі жоқ". (цитаталар алынып тасталды) Саудаға қарсы Гаити орталықтары кеңесі деген атпен сәл басқаша іс Кохтың командасы Йельдегі заң студенттері Нью-Йорк қаласының шығыс округінің АҚШ округінің сотының судьясы Стерлинг Джонсон алдында айтысып, жеңіп алды. Бас кеңесші ретінде Simpson Thacher & Bartlett компаниясының Джо Трингали тегін қызмет көрсетті. Алайда, бұл шешім кейін Клинтон әкімшілігі мен Йель заң мектебінің келіссөздер арқылы жасалған келісімге байланысты жойылды. Екі істің де толық тарихы мен егжей-тегжейін Брандт Голдштейннің "Сорминг д'Арт" кітабынан табуға болады.