АҚШ Иммиграция және натурализация қызметінің тарихы (1933–2003)
Immigration and Naturalization Service
АҚШ Иммиграция және натурализация қызметі (INS) – 1933-2003 ж. иммиграцияны басқарған агенттік. USCIS, ICE, CBP-ға біріктірілді. Тарихы, құрылымы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының бұрынғы иммиграциялық қызметі (1933–2003)
Former immigration service of the United States (1933–2003)
Америка Құрама Штаттарының иммиграциялық және натурализациялық қызметі (INS) 1933 жылдан 1940 жылға дейін АҚШ Еңбек министрлігінің, ал 1940 жылдан 2003 жылға дейін АҚШ Әділет министрлігінің құрамындағы агенттік болды. Кейбіреулер бұл агенттікті бұрынғы INS деп, ал енді біреулер мұра INS деп атайды. Агенттік 2003 жылдың 1 наурызында өз атауын жойды, оның көптеген функциялары үш жаңа ұйымға – АҚШ Азаматтық және иммиграциялық қызметіне (USCIS), АҚШ Иммиграциялық және кедендік бақылау қызметіне (ICE) және АҚШ Кедендік және шекаралық қорғау қызметіне (CBP) – 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін үкіметтік қайта ұйымдастыру аясында, жаңа құрылған Ішкі қауіпсіздік департаменті (DHS) құрамында берілді. 1933 жылға дейін иммиграция және натурализация мәселелерін басқаратын жеке кеңселер болды, олар тиісінше Иммиграция бюросы және Натурализация бюросы деп белгіленді. INS 1933 жылдың 10 маусымында осы бұрынғы бөлек әкімшілік салаларды біріктіру арқылы құрылды. 1890 жылы федералды үкімет, жеке штаттар емес, Америка Құрама Штаттарына иммиграцияны реттеді, ал 1891 жылғы Иммиграциялық заң Қазынашылық департаментінде Иммиграция комиссары лауазымын құрды. Үкіметтік саясаттың өзгеруіне байланысты, 1903 жылдан кейін иммиграция АҚШ Сауда және еңбек департаментінің, ал 1913 жылдан кейін Еңбек департаментінің қарауына берілді. 1940 жылы ұлттық қауіпсіздік туралы алаңдаушылық күшейгенде, иммиграция және натурализация Әділет департаментінің басқаруына көшті. 2003 жылы тұрақты тұру, натурализация, баспана және басқа да функцияларды қоса алғанда, иммиграциялық қызметтерді басқару Азаматтық және иммиграциялық қызметтер бюросының (BCIS) жауапкершілігіне берілді. Бұл бюро қысқа ғана уақыттан кейін АҚШ Азаматтық және иммиграциялық қызметіне (USCIS) өзгерді. INS-тің тергеу және күш қолдану функциялары (тергеу, депортация және барлау) АҚШ Кедендік тергеушілерімен біріктіріліп, АҚШ Иммиграциялық және кедендік бақылау қызметі (ICE) құрылды. INS-тің шекаралық функциялары, оның ішінде Шекаралық патруль және INS инспекторлары, АҚШ Кедендік инспекторларымен біріктіріліп, АҚШ Кедендік және шекаралық қорғау қызметі (CBP) құрылды.
The United States Immigration and Naturalization Service (INS) was an agency of the U. S. Department of Labor from 1933 to 1940 and the U. S. Department of Justice from 1940 to 2003. Referred to by some as former INS and by others as legacy INS, the agency ceased to exist under that name on March 1, 2003, when most of its functions were transferred to three new entities – U. S. Citizenship and Immigration Services (USCIS), U. S. Immigration and Customs Enforcement (ICE), and U. S. Customs and Border Protection (CBP) – within the newly created Department of Homeland Security (DHS), as part of a major government reorganization following the September 11 attacks of 2001. Prior to 1933, there were separate offices administering immigration and naturalization matters, known as the Bureau of Immigration and the Bureau of Naturalization, respectively. The INS was established on June 10, 1933, merging these previously separate areas of administration. In 1890, the federal government, rather than the individual states, regulated immigration into the United States, and the Immigration Act of 1891 established a Commissioner of Immigration in the Treasury Department. Reflecting changing governmental concerns, immigration was transferred to the purview of the United States Department of Commerce and Labor after 1903 and the Department of Labor after 1913. In 1940, with increasing concern about national security, immigration and naturalization was organized under the authority of the Department of Justice. In 2003 the administration of immigration services, including permanent residence, naturalization, asylum, and other functions, became the responsibility of the Bureau of Citizenship and Immigration Services (BCIS), which existed under that name only for a short time before changing to the United States Citizenship and Immigration Services (USCIS). The investigative and enforcement functions of the INS (including investigations, deportation, and intelligence) were combined with the U. S. Customs investigators to create U. S. Immigration and Customs Enforcement (ICE). The border functions of the INS, which included the Border Patrol and INS Inspectors, were combined with U. S. Customs Inspectors to create U. S. Customs and Border Protection (CBP).
Миссия
INS (Иммиграция және натурализация қызметі) иммиграциялық және ұлттық заңды (8-тарау, АҚШ кодексі) қоса алғанда, федералдық иммиграциялық заңдар мен ережелерді басқарды. Оның қызметкерлері ресми кіру портында (POE) келген шетелдіктерді тексерді, порттар арасында (INS құрамындағы шекаралық патрульдің көмегімен) және теңіз арқылы заңсыз кіруді анықтады және тоқтатуға тырысты, сондай-ақ Заңның қылмыстық және әкімшілік бұзушылықтарын тергеді. INS сонымен қатар тұрақты тұруға өтініштерді ("жасыл карталар"), мәртебесін өзгерту, натурализацияны (шетелдік [шетелде туған адам] азаматтыққа ие болу процесі) және осыған ұқсас мәселелерді қарады.
The INS (Immigration and Naturalization Service) administered federal immigration laws and regulations including the Immigration and Nationality Act (Title 8, United States Code). Its officers inspected foreigners arriving at an official Port of Entry (POE), detecting and deterring illegal entry between the ports (with the assistance of the Border Patrol, a component of the INS) and by sea, and conducting investigations of criminal and administrative violations of the Act. The INS also adjudicated applications for permanent residency ("green cards"), change of status, naturalization (the process by which an alien [foreign born person] becomes a citizen), and similar matters.
Құрылымы
INS-тің төрағасы ретінде Президент тағайындаған, Әділет министрлігінің Бас прокурорына есеп беретін комиссар тағайындалған. INS Біріккен Ұлттар Ұйымы, Мемлекеттік хаттар департаменті және Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер департаментімен тығыз байланыста жұмыс істеді. INS өте ірі және күрделі ұйым болды, оның құрамында төрт негізгі бөлімше болды: Бағдарламалар, Далалық операциялар, Саясат және жоспарлау, және Басқару. Олар операцияларды және басқаруды жүзеге асыруға жауапты болды. INS-тің операциялық функцияларын Бағдарламалар және Далалық операциялар бөлімшелері атқарды. Бағдарламалар бөлімшесі заңсыз иммигранттарды қамауға алу, ұстау және депортациялау, сондай-ақ заңды және заңсыз кіруді бақылауды қоса, күш қолдану және тексеруге қатысты барлық функцияларды орындауға жауапты болды. Далалық операциялар бөлімшесі ел және әлем бойынша жұмыс істейтін INS-тің көптеген кеңселерін қадағалауға жауапты болды. Бұл бөлімше үш аймақтық кеңсе арқылы елдегі 33 аудан мен 21 шекаралық аймақты бақылап, саясатын жүзеге асырып, міндеттерін орындады. Халықаралық деңгейде Далалық операциялар бөлімшесі Халықаралық істер жөніндегі бас кеңсеге басшылық етті, ол өз кезегінде елден тыс 16 кеңсеге басшылық жасады. INS-тің басқару функцияларын Саясат және жоспарлау, және Басқару бөлімшелері атқарды. Саясат және жоспарлау кеңсесі INS үшін барлық ақпаратты үйлестірді және басқа да әріптес мемлекеттік органдармен және халықпен байланыс жасады. Бұл кеңсе үш бөлімге бөлінді: Саясат бөлімі, Жоспарлау бөлімі және Бағалау және зерттеу орталығы. Басқару бөлімі деп аталатын екінші басқару бөлімшесі INS-тің көптеген кеңселерінде оның жалпы миссиясын сақтау және осы кеңселерге әкімшілік қызметтер көрсету үшін жауапты болды. Бұл міндеттерді Ақпараттық ресурстарды басқару, Қаржы, Адам ресурстары және әкімшілік, және Тең мүмкіндіктер бөлімдері атқарды.
At the head of the INS was a commissioner appointed by the President who reported to the Attorney General in the Department of Justice. The INS worked closely with the United Nations, the Department of State, and the Department of Health and Human Services. The INS was a very large and complex organization that had four main divisions—Programs, Field Operations, Policy and Planning, and Management—that were responsible for operations and management. The operational functions of the INS included the Programs and Field Operations divisions. The Programs division was responsible for handling all the functions involved with enforcement and examinations, including the arrest, detaining, and deportation of illegal immigrants as well as controlling illegal and legal entry. The Field Operations division was responsible for overseeing INS' many offices operating throughout the country and the world. The Field Operations division implemented policies and handled tasks for its three regional offices, which in turn oversaw 33 districts and 21 border areas throughout the country. Internationally, the Field Operations division oversaw the Headquarters Office of International Affairs which in turn oversaw 16 offices outside the country. Managerial functions of the INS included the Policy and Planning and Management divisions. The Office of Policy and Planning coordinated all information for the INS and communicated with other cooperating government agencies and the public. The office was divided into three areas: the Policy Division; the Planning Division; and the Evaluation and Research Center. The second managerial division, called the Management division, was responsible for maintaining the overall mission of the INS throughout its many offices and providing administrative services to these offices. These duties were handled by the offices of Information Resources Management, Finance, Human Resources and Administration, and Equal Employment Opportunity.
Тарих
АҚШ-тағы Азамат соғысынан кейін көп ұзамай, кейбір штаттар өздерінің иммиграциялық заңдарын қабылдауға кірісті, бұл АҚШ Жоғарғы Сотының 1876 жылы иммиграцияның федералдық жауапкершілік екенін шешуіне себеп болды. 1891 жылғы Иммиграциялық заң Қазынашылық департаменті ішінде Иммиграцияны басқару кеңсесін құрды. Бұл кеңсе АҚШ-қа кіруге үміттенген барлық иммигранттарды қабылдауға, қабылдамауға және өңдеуге, сондай-ақ ұлттық иммиграциялық саясатты іске асыруға жауапты болды. Оларды сол кезде "Иммигрант инспекторлары" деп атады және олар АҚШ-тың ірі кіру портарында орналасып, келген жолаушылардың тізімдерін жинады. Оның ең ірі станциясы Нью-Йорк портындағы Эллис аралында орналасқан. Басқа нәрселермен қатар, әрбір иммигранттан елу центтік "бас салығы" алынды. Қазіргі заманғы иммиграциялық алаңдаушылықтарға параллельді, 1900 жылдардың басында Конгрестің иммиграцияға деген басты қызығушылығы американдық жұмысшылар мен жалақыны қорғау болды – осы себепті ол бастапқыда федералдық мәселеге айналды. Бұл иммиграцияны кіріс емес, коммерция мәселесіне айналдырды. 1903 жылы Конгресс Иммиграция бюросын жаңа құрылған (қазір жойылған) Сауда және Еңбек департаментіне ауыстырды, ал 1933 жылдың 10 маусымында агенттік Иммиграция және натурализация қызметі ретінде құрылды. 1941 жылдың шілдесінде Әділет департаментінің шенеуніктері АҚШ соғысқа кірген жағдайда ФБР ұстаған жау шетелдіктердің ұсталуын INS қадағалайтынына шешім қабылдады және Перл-Харборға шабуылдан кейін бұл жоспарлар күшіне енді. 10 желтоқсанда, шабуылдан үш күн өткен соң, INS-тің құрамында 1291 жапон, 857 неміс және 147 итальян азаматы болды. Олардың көпшілігі ондаған жылдар бойы АҚШ-та тұрған, осы "жау шетелдіктер" ордерсіз немесе ресми айыптаусыз ұсталды. Олар иммиграциялық бекеттерде және түрлі реквизицияланған орындарда бірнеше ай бойы ұсталды, содан кейін сотқа (заңгерлік көмек немесе қорғау куәгерлерісіз) жіберілді және босатылды, шартты түрде босатылды немесе Әділет департаментінің интернациялық лагеріне жіберілді. 1979 жылдың қарашасында Бас прокурор Бенджамин Сивилетти INS "тінтулері" тек жұмыс орындарында ғана, заңсыз шетелдіктер тұрып жатқан деп күдіктенген тұрғын үйлерде емес болатынын жариялады.
Shortly after the U. S. Civil War, some states started to pass their own immigration laws, which prompted the U. S. Supreme Court to rule in 1876 that immigration was a federal responsibility. The Immigration Act of 1891 established an Office of the Superintendent of Immigration within the Treasury Department. This office was responsible for admitting, rejecting, and processing all immigrants seeking admission to the United States and for implementing national immigration policy. 'Immigrant Inspectors', as they were called then, were stationed at major U. S. ports of entry collecting manifests of arriving passengers. Its largest station was located on Ellis Island in New York Harbor. Among other things, a 'head tax' of fifty cents was collected on each immigrant. Paralleling some contemporary immigration concerns, in the early 1900s Congress's primary interest in immigration was to protect American workers and wages: the reason it had become a federal concern in the first place. This made immigration more a matter of commerce than revenue. In 1903, Congress transferred the Bureau of Immigration to the newly created (now defunct) Department of Commerce and Labor, and on June 10, 1933, the agency was established as the Immigration and Naturalization Service. By July 1941, Justice Department officials had decided that the INS would oversee the internment of enemy aliens arrested by the FBI should the U. S. enter the war, and immediately after the attack on Pearl Harbor these plans went into effect. By December 10, three days after the attack, the INS had 1,291 Japanese, 857 German, and 147 Italian nationals in custody. These "enemy aliens," many of whom had resided in the United States for decades, were arrested without warrants or formal charges. They were held in immigration stations and various requisitioned sites, often for months, before receiving a hearing (without the benefit of legal counsel or defense witnesses) and being released, paroled, or transferred to a Department of Justice internment camp. In November 1979, Attorney General Benjamin Civiletti announced that INS "raids" would only take place at places of work, not at residences where illegal aliens were suspected of living.
Фильмдер
Иммиграциялық қызметтің жұмысы әдебиетте, музыкада, өнерде және театр өнерінде көркемделіп суреттелген немесе бейнеленген. Оның жұмысын тақырып еткен фильмдердің қатарында "Көшпелі" (1917), "Қуатты адам" (1926), "Эллис аралы" (1936), "Пэдди О'Дэй" (1936), "Гейтвей" (1938), "Ауадағы құпия қызмет" (1939), "Шығынды экспресс" (1939), "Бес қайтып келді" (1939), "Заңсыз кіру" (1949), "Депортацияланған" (1950), "Құмар ойындары үйі" (1951), "Конхедс" (1993), "Қара киімдегілер" (1997), "Дик пен Джейнмен ойын-сауық" (2005) және "Ип Ман 4: Финал" (2019) фильмдері бар.
The work of the immigration service has been dramatized or depicted in literature, music, art, and theatre. Films using its work as a theme include The Immigrant (1917), The Strong Man 1926), Ellis Island (1936), Paddy O'Day (1936), Gateway (1938), Secret Service of the Air (1939), Exile Express (1939), Five Came Back (1939), Illegal Entry (1949), Deported (1950), Gambling House (1951), Coneheads (1993), Men in Black (1997), Fun with Dick and Jane (2005) and Ip Man 4: The Finale (2019).