Кіріспе
Явадағы төрт жергілікті мемлекет, Голландиялық Шығыс Үндістан Ворстенландтар (голландша "бастықтың жерлері" немесе "бастықтың мемлекеттері", жапонша: 公地, гепбернше: kōchi, Nihon shiki / Kunrei shiki: kooti, praja kejawen) - Голландиялық Шығыс Үндістандағы Ява аралында орналасқан төрт жергілікті, княздік мемлекет. Олар Нидерланд Корольдігінің үстемдігімен өздігінен басқаратын вассалдар болды. Алайда олардың саяси дербестігі қатаң келісімдер мен келісімдер арқылы шектеліп қалды. Олардың екеуі қазіргі тәуелсіз Индонезия республикасының құрамында княздік аумақ ретінде жалғасуда. Жаваның төрт княздік мемлекеті: Суракарта, солтүстікке қарай сунанат, Йогьякарта, оңтүстікке қарай Мангкунегаран сұлтанат, шығысқа қарай герцогтік Пакуаламан, негізінен Йогьякарта сұлтанының аумағында орналасқан кішігірім герцогтік. Бұл княздіктер Матарам сұлтанының мұрагерлік мемлекеттері болды және Жаваның дворяндары арасындағы азаматтық соғыстар мен мұрагерлік соғыстарынан пайда болды. Суракартаның сусухунаны тікелей мұрагерлік желісін білдірді; қалған үш билеуші кадеттік тармақтарды білдірді.
The Vorstenlanden (Dutch for 'princely lands' or 'princely states', Japanese: 公地, Hepburn: kōchi, Nihon shiki/Kunrei shiki: kooti, , , praja kejawen) were four native, princely states on the island of Java in the colonial Dutch East Indies. They were nominally self governing vassals under suzerainty of the Kingdom of the Netherlands. Their political autonomy however became increasingly constrained by severe treaties and settlements. Two of these continue to exist as a princely territory within the current independent republic of Indonesia. The four Javanese princely states were:
Surakarta, a sunanate to the north
Yogyakarta, the sultanate to the south
Mangkunegaran, a duchy to the east
Pakualaman, a small duchy largely enclosed within the area of the Sultanate of Yogyakarta
These princely territories were successor states to the Mataram Sultanate and originated in civil wars and wars of succession within the Javanese nobility. The susuhunan of Surakarta represented the direct line of succession; the other three rulers represented cadet branches.
Тарих
Матарам әлі бөлінбеген кезде, голландиялық отаршылдық әкімшілік өз бақылауындағы аймақты Бовенланд деп атады. 1755 жылы қол қойылған Гиянти келісім-шарты Матарамды екіге бөліп, атап айтқанда, Суракарта мен Йогьякарта өздерінің аумақтарымен және бірлесіп басқарылатын Ұлы мемлекетпен (Негара Агунг) бөлді. Сол кезде оның аумағы қазіргі Силакаптан Шығыс Явадағы Келуд тауының айналасына дейін созылып кеткен. Үшінші Явандық мұрагерлік соғысынан кейін Матарам сұлтанат Суракарта сұлтанат және Йогьякарта сұлтанатқа бөлінді. 1757 жылы Мангкунегаран герцогтығы Суракартадан бөлінді. Соңында, Пакуаламан герцогтығы 1812 жылы Яваға шабуылдан кейін (1811) Йогьякартадан бөлінді.
Йогьякарта сұлтандастығы және Пакуаламан герцогтығы
Йогьякарта сұлтандығы - қазіргі Индонезия Республикасындағы ерекше мәртебеге ие жалғыз князьдік жер, атап айтқанда daerah istimewa (арнайы аймақ).
Суракарта сұлтандастығы мен Мангкунегаран герцогтігі
Суракарта сұлтандығы мен Манкунегаран герцогтығы тәуелсіздік алғаннан кейін Орталық Ява провинциясына қосылса да, дәстүрлі монархиялар жойылмаған және әлі күнге дейін сақталған. Алайда, олардың саяси және үкіметтік билігі жоқ, олар жавалық мәдениетті сақтау мен дамытуға айтарлықтай ықпал ететін мәдени және салтанатты фигуралар болып табылады. Осы арада саяси билікті Суракарта қаласының мэрі мен вице-мэрі иеленеді.