Оңтүстік-Шығыс Азиядағы индуизмнің тарихи әсері

Кіріспе

Оңтүстік-Шығыс Азиядағы дін

Оңтүстік-Шығыс Азиядағы индуизм аймақтың мәдени дамуына және тарихына терең әсер етті. Үндістан субконтинентінен индий жазулары енгізілгеннен кейін, Оңтүстік-Шығыс Азия халқы біздің заманымыздың 1-5 ғасырлары аралығында алғашқы жазбаларын жасау арқылы тарихи кезеңге қадам басты. Бүгінде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы индуистер негізінен теңіз арқылы келген үндістер мен балиліктерден құралған. Сонымен қатар, Камбоджа мен Оңтүстік-Орталық Вьетнамда явандықтар (Индонезияның басқа да азшылықтары) және Баламон Чам азшылықтары индуизмді ұстанады. Индуизм өркениеті, өзі әр түрлі мәдениеттер мен халықтардан қалыптасқан, оның ішінде Оңтүстік-Шығыс Азияның ерте кезеңдері, әсіресе Мон-Кхмер әсері, Оңтүстік-Шығыс Азияның жергілікті әлеуметтік құрылымы мен мемлекеттік жүйесіне қабылданып, ассимиляцияланды. Үнділік патшалықтардың құрылуы арқылы, кішігірім басшылар басқаратын шағын жергілікті биліктер Үндістан сияқты мемлекеттік басқаруды меңгерген Махараджа басқаратын ірі патшалықтар мен империяларға айналды. Осының нәтижесінде Оңтүстік Орталық Вьетнамның оңтүстік бөлігіндегі Чампа өркениеті, Оңтүстік Вьетнамдағы Фунан, Индокитайдағы Кхмер империясы, Малай түбегіндегі Лангкасука патшалығы мен Ескі Кедах, Суматрадағы Шривиджая патшалығы, Матарам патшалығы, Сингасари және Жава, Бали және Филиппин архипелагының бір бөлігінде орналасқан Маджапахит империясы құрылды. Үндістан өркениеті осы халықтар мен елдердің тілдеріне, жазуларына, жазба дәстүрлеріне, әдебиеттеріне, күнтізбелеріне, сенімдеріне және көркемдік ерекшеліктеріне әсер етті. Оңтүстік-Шығыс Азияда Үндістан мәдениеті мен діни дәстүрлерін қабылдаудың бір себебі, Үндістан мәдениетінің Оңтүстік-Шығыс Азияның жергілікті мәдениеттерімен ұқсастықтары болуында, бұл ертедегі Оңтүстік-Шығыс Азия (әсіресе ертедегі Мунда және Мон-Кхмер тайпалары) және Гималай (Тибет) мәдениеттері мен тілдерінің жергілікті үнді халықтарына тигізген әсерімен түсіндіріледі. Профессор Прилюски, Жюль Блох және Леви сияқты бірнеше ғалымдар Мон-Кхмер (Аустроазиялық) мәдениетінің ертедегі үнді мәдениеті мен дәстүрлеріне маңызды мәдени, тілдік және саяси ықпал еткенін тұжырымдады. Үндістан батыс, шығыс және жергілікті дәстүрлердің қорытылған ортасы ретінде қарастырылады.

Hinduism in Southeast Asia had a profound impact on the region's cultural development and its history. As the Indic scripts were introduced from the Indian subcontinent, people of Southeast Asia entered the historical period by producing their earliest inscriptions around the 1st to 5th century CE. Today, Hindus in Southeast Asia are mainly Overseas Indians and Balinese. There are also Javanese (also other minorities of Indonesia) and Balamon Cham minority in Cambodia and south central Vietnam who also practice Hinduism. Hindu civilization, which itself formed from various distinct cultures and peoples, including also early Southeast Asian, specifically Mon Khmer influence, was adopted and assimilated into the indigenous social construct and statehood of Southeast Asian regional polity. Through the formation of Indianized kingdoms, small indigenous polities led by petty chieftain were transformed into major kingdoms and empires led by a Maharaja with statecraft akin to India. It gave birth to the former Champa civilisation in southern parts of South Central Vietnam, Funan in Southern Vietnam, the Khmer Empire in Indochina, Langkasuka Kingdom and Old Kedah in the Malay Peninsula, the Sriwijayan kingdom on Sumatra, the Mataram Kingdom, Singhasari and the Majapahit Empire based in Java, Bali and parts of the Philippine archipelago. The civilisation of India influenced the languages, scripts, written tradition, literatures, calendars, beliefs system and artistic aspects of these peoples and nations. A reason for the acceptance of Indian culture and religious traditions in Southeast Asia was because Indian culture already some striking similarities to indigenous cultures of Southeast Asia, which can be explained by earlier Southeast Asian (specifically Austroasiatic, such as early Munda and Mon Khmer groups) and Himalayan (Tibetic) cultural and linguistic influence on local Indian peoples. Several scholars, such as Professor Przyluski, Jules Bloch, and Lévi, among others, concluded that there is a significant cultural, linguistic, and political Mon Khmer (Austroasiatic) influence on early Indian culture and traditions. India is seen a melting pot of western, eastern and indigenous traditions.

Ежелгі дәуір

Үндістан ғалымдары шамамен 200 жылға дейін Ява мен Суматрадағы Двипантара немесе Джава Двипа индуисттік патшалығы туралы жазған. "Явадвипа" Үндістанның ең көне дастаны – Рамаянада еске алынады. Рама әскерінің басшысы Сугрива Ситаны іздеу үшін Ява аралындағы Явадвипаға адамдарын жіберді. Сондықтан ол санскрит тілінде "явака двипа" (двипа = арал) деп аталды. Оңтүстік-Шығыс Азияға Шығыс Үндістаннан, әсіресе Калингадан, сондай-ақ Оңтүстік Үндістан патшалықтарынан саудагерлер жиі келіп тұрды. 400-ші жылдар шамасында Батыс Явада үнділік Таруманагара патшалығы құрылды, ол Индонезия тарихындағы ең алғашқы жазулардың бірін жасады. Аймақта шамамен 425 жылдан бастап буддизмнің айқын ықпалы байқалды. 6-шы ғасырда Орталық Яваның солтүстік жағалауында Калинганың үнділік патшалығы құрылды. Патшалық атауы Үндістанның шығыс жағалауындағы Калингадан алынған. Осы Оңтүстік-Шығыс Азия теңізшілері Үндістан және Қытаймен кең ауқымды сауда-саттық жүргізді. Бұл моңғолдардың, қытайлықтардың және жапондықтардың, сондай-ақ 12-ші ғасырда Ачех аймағына жеткен ислам саудагерлерінің назарын аударды. Ортағасырлық үнді ғалымдары Филиппинді "Панюпаяна" (сумен қоршалған жерлер) деп атады. Бүгінде Оңтүстік-Шығыс Азияда кездесетін индуисттік мәдениеттің ықпалы Чола әулетінің мұрасына көп қарызды. Мысалы, Индонезиядағы Прамбанадағы ұлы храм кешені Оңтүстік Үндістан сәулетімен көптеген ұқсастықтарды көрсетеді. Малай тіліндегі Sejarah Melayu жылнамасына сәйкес, Малакка сұлтандығының билеушілері Чола империясының патшаларының ұрпақтары екенін мәлімдеді. Чола билігі Малайзияда бүгінге дейін еске алынады, өйткені көптеген ханзадалардың есімдері Чолан немесе Чуланмен аяқталады, мысалы, Перактың Раджасы Раджа Чулан. Чола өнер мектебі де Оңтүстік-Шығыс Азияға таралып, аймақтың сәулет және өнер саласына әсер етті. Кейбір ғалымдар Икшваку және Сумати туралы аңыздардың Оңтүстік-Шығыс Азия мифологиясындағы адамзаттың ащы қымызбен туғаны туралы мифтен бастау алғанын айтады. Патша Сагардың әйелі Сумати туралы аңызға сәйкес, ол ащы қымыздың көмегімен бала туған.

Indian scholars wrote about the Dwipantara or Jawa Dwipa Hindu kingdom in Java and Sumatra around 200 BC. "Yawadvipa" is mentioned in India's earliest epic, the Ramayana. Sugriva, the chief of Rama's army dispatched his men to Yawadvipa, the island of Java, in search of Sita. It was hence referred to by the Sanskrit name "yāvaka dvīpa" (dvīpa = island). Southeast Asia was frequented by traders from eastern India, particularly Kalinga, as well as from the kingdoms of South India. The Indianised Tarumanagara kingdom was established in West Java around 400s, produced among the earliest inscriptions in Indonesian history. There was a marked Buddhist influence starting about 425 in the region. Around the 6th century, Kalingga Indianized kingdom was established on the northern coast of Central Java. The kingdom name was derived from Kalinga east coast of India. These Southeast Asian seafaring peoples engaged in extensive trade with India and China. Which attracted the attention of the Mongols, Chinese and Japanese, as well as Islamic traders, who reached the Aceh area of Sumatra in the 12th century. Medieval Indian scholars also referred to the Philippines as "Panyupayana" (The lands surrounded by water). Examples of the Hindu cultural influence found today throughout the Southeast Asia owe much to the legacy of the Chola dynasty. For example, the great temple complex at Prambanan in Indonesia exhibit a number of similarities with the South Indian architecture. According to the Malay chronicle Sejarah Melayu, the rulers of the Malacca Sultanate claimed to be descendants of the kings of the Chola Empire. Chola rule is remembered in Malaysia today as many princes there have names ending with Cholan or Chulan, one such being Raja Chulan, the Raja of Perak. The Chola school of art also spread to Southeast Asia and influenced the architecture and art of Southeast Asia. Some scholars have pointed out that the legends of Ikshvaku and Sumati may have their origin in the Southeast Asian myth of the birth of humanity from a bitter gourd. The legend of Sumati, the wife of King Sagar, tells that she produced offspring with the aid of a bitter gourd.

Қазіргі заман

Бүгінде Оңтүстік-Шығыс Азияда, әсіресе Малайзия, Сингапур, Таиланд, Медан (Индонезия) және Филиппинде, өткен ғасырларда Үндістан субконтинентінен көшіп келген тамилдер сияқты үнділердің болуына байланысты, жанды және әртүрлі индуистік қауымдастықтар сақталған. Тамил индуизміне тән Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ерекшелік – Тайпусам мерекесі, ал Дивали сияқты басқа да индуистік діни мерекелер де аймақтағы индустармен бірге кеңінен тойланады. Таиланд пен Камбоджада тай және кхмер халқы буддалық сенімдерімен қатар индуистік рәсімдер мен дәстүрлерді сақтайды, ал Брахма сияқты индуистік құдайлар әлі де зор құрметке ие. Индонезияда индуизмді тек үнді тегіндес адамдар ғана емес, сонымен қатар Балидегі жергілікті индонезиялықтар, бали халқы Агам индуизм дхармасын ұстанады – бұл индуизмнің ежелгі Ява-Бали дәстүрлерінен туындаған және шамамен екі мың жыл бойы аралда дамыған, көбінесе жергілікті рухани элементтерді қамтитын түрі. Балиден басқа, Явада Бромо және Семеру жанартауларының маңындағы Тенгер тау тізбегі, Орталық Явадағы Каранганьяр ауданы және Прамбанан, Йогьякарта маңында индуистердің шағын топтарын табуға болады. Сол сияқты, индуизм Оңтүстік Вьетнам мен Камбоджадағы Чам азшылығының арасында да кездеседі: явандықтар сияқты, олардың көпшілігі мұсылмандар, бірақ аз бөлігі индуистерді құрайды. Индонезияның басқа аймақтарында «Гинду Дхарма» термині көбінесе жергілікті рухани сенімдер мен дәстүрлі діндерді, мысалы, Калимантанның Дайактары ұстанатын индуистік Кахаринганды анықтау үшін қолданылады. Индонезияда индуизмнің қайта жандануы елдің барлық аймақтарында байқалады. 1970 жылдардың басында Сулавесидің Торага халқы алғаш рет «индуизм» санатына енгізілді, содан кейін 1977 жылы Суматраның Каро Батактары және 1980 жылы Калимантанның Нгаджу Дайактары осыған қосылды. 1999 жылғы жарияланбаған есепте Индонезияның Ұлттық статистика бюросы соңғы екі онжылдықта шамамен 100 000 адамның исламнан индуизмге ауысқанын немесе қайта оралғанын мойындады. Дін істері министрлігінің 2007 жылғы мәліметтері бойынша Индонезияда кем дегенде 10 миллион индуист бар. Индуизмнің өсуіне сондай-ақ Джаваның танымал Сабдапалон мен Джаябая болжамдары да ықпал етті. Индуизмге соңғы кезде келгендердің көпшілігі Сукарноның ПНИ партиясының отбасы мүшелері болды және қазір Мегавати Сукарнопутриді қолдайды. «Маджапахит дініне» оралу – ұлттық мақтаныш мәселесі. Бүгінде Индонезияның Бали халқынан кейін, Баламон чамдары Оңтүстік-Шығыс Азиядағы жалғыз тірі қалған жергілікті (индтік емес) индуистер. Вьетнамда шамамен 160 000 чам этносының өкілдері бар, олардың көпшілігі ислам дінін ұстанады, ал қалғандары индуистер. Ғасырлар бойы Кин (вьетнамдықтар) билігінде болғаннан кейін, қазір Чам мәдениетін жаңғыртуға күш салынуда.

Today, vibrant and diverse Hindu communities spread across Southeast Asia remain especially in Malaysia, Singapore, Thailand, Medan (Indonesia) and the Philippines mainly due to the presence of Indians, such as Tamil people, who migrated from the Indian subcontinent to Southeast Asia in past centuries. One notably Southeast Asian aspect of Tamil Hinduism is the festival of Thaipusam, while other Hindu religious festivals such as Diwali are also well observed by Hindus in the region. In Thailand and Cambodia, Thai and Khmer people practised Hindu rituals and traditions along with their Buddhist faith, and Hindu gods such as Brahma are still widely revered. In Indonesia, it is not only people of Indian descent who practice Hinduism; Hinduism still survives as the major religion in Bali, where native Indonesians, the Balinese people, adheres to Agama Hindu Dharma, a variant of Hinduism derived from ancient Java Bali Hindu traditions developed in the island for almost two millennia that often incorporates native spiritual elements. Other than the Balinese, a small enclave of Javanese Hindu minorities are also can be found in Java, such as around Tengger mountain ranges near Bromo and Semeru volcanoes, Karanganyar Regency in Central Java, and near Prambanan, Yogyakarta. Similarly, Hinduism is also found among the Cham minority in Southern Vietnam and Cambodia: just like the Javanese, the majority of them are Muslims but a minority are Hindu. In other parts of Indonesia, the term Hindu Dharma is often loosely used as an umbrella category to identify native spiritual beliefs and indigenous religions such as Hindu Kaharingan professed by Dayak of Kalimantan. The resurgence of Hinduism in Indonesia is occurring in all parts of the country. In the early 1970s, the Toraja people of Sulawesi were the first to be identified under the umbrella of 'Hinduism', followed by the Karo Batak of Sumatra in 1977 and the Ngaju Dayak of Kalimantan in 1980. In an unpublished report in 1999, the National Indonesian Bureau of Statistics admitted that around 100,000 people had officially converted or 'reconverted' from Islam to Hinduism over the previous two decades. The Ministry of Religious Affairs, as of 2007 estimates there to be at least 10 million Hindus in Indonesia. The growth of Hinduism has been driven also by the famous Javanese prophecies of Sabdapalon and Jayabaya. Many recent converts to Hinduism had been members of the families of Sukarno's PNI, and now support Megawati Sukarnoputri. This return to the 'religion of Majapahit (Hinduism) is a matter of nationalist pride. Next to Indonesian Balinese, today, the Balamon Cham are the only surviving native (non Indic) Hindus in Southeast Asia. In Vietnam there are roughly 160,000 members of the Cham ethnic minority, majority of them adheres to Islam while some are Hindus. After centuries being dominated by Kinh (Vietnamese), today there are some effort to revive Cham culture.

Елдер

Индуизм Оңтүстік-Шығыс Азиядағы азшылық діні, Индонезия, Малайзия, Сингапур және Мьянмада көптеген жандар бар. Индонезия әлемде индуизмді ұстанатындар саны бойынша төртінші орында.

Қазақстан

Камбоджаға индуизм алғаш рет Фунан патшалығының басында әсер етті. Хиндуизм кхмер империясының ресми діндерінің бірі болды. Ангкор-Ват, әлемдегі ең үлкен ғибадатхана кешені (қазір буддалық), бір кездері индуистік ғибадатхана болған. Кхмер патшалығында ең көп тараған дін – индуизм, одан кейін буддизм болды. Бастапқыда патшалық индуизмді негізгі мемлекеттік дін ретінде ұстанды. Махадеваның Вишну және Шива кхмер индуистік ғибадатханаларында ең құрметтелген құдайлар болды. Ангкор-Ват сияқты ғибадатханалар шын мәнінде Преа Писнулок (санскрит тілінде Вара Вишнулока) немесе Вишну патшалығы деп аталады, бұл патша Сурьяварман II-ді Вишну ретінде құрметтеу үшін. Хинду рәсімдері мен ырымдары брахмандар (хинду діни қызметкерлері) орындаған, әдетте патша отбасының, дворяндардың және билеуші таптың элитасы арасында ғана қалды. Кхмер империясы күрделі мәдениет, өнер және сәулет өсіп-өркендеген күрделі қоғамды дамытты. Кхмер патшасы мен оның лауазымды адамдары суландыруды басқару мен суды таратуды басқаратын, бұл жүйеге арналар, орлар және бари деп аталатын үлкен су қоймалары сияқты күрделі гидравликалық инфрақұрылымдар кіретін. Қоғам индуистік касталық жүйені бейнелейтін иерархияда ұйымдастырылды, онда қарапайым халық – күріш өсірушілер мен балықшылар халықтың басым көпшілігін құрады. Кшатриялар – патшалар, дворяндар, соғыс әміршілері, сарбаздар және жауынгерлер – басқарушы элита мен билікті құрады. Басқа әлеуметтік таптарға брахмандар (пасторлар), саудагерлер, ағаш ұсталары мен тас ұсталары, қыш құмырашылар, металл өңдеушілер, алтын шеберлері және тоқымашылар сияқты қолөнершілер кіретін, ал ең төменгі әлеуметтік деңгейде құлдар бар. Суармалы суару жобалары үлкен халықты қамтамасыз ететін күріш өнімін қамтамасыз етті. Мемлекеттік дін индуизм болды, бірақ Девараджа культі әсер етті, бұл кхмер патшаларын Вишну немесе Шиваның инкарнациясына байланысты жер бетіндегі тірі құдайлардың құдайлық қасиетіне ие деп жоғарылатты. Саясатта бұл мәртебе патшаның билігін Құдайдың ақтауы деп қарастырылды. Бұл құлшылық кхмер патшаларына жер бетіндегі патшаның құдайлық билігін атап өту үшін Ангкор-Ват және Байон сияқты салтанатты ескерткіштерді салу арқылы үлкен сәулет жобаларын жасауға мүмкіндік берді. Империяның ресми діндері индуизм мен махаяна буддизмі болды, бірақ 13 ғасырда Шри-Ланкадан келгеннен кейін Тхеравада буддизмі тіпті төменгі таптар арасында да басым болды. Содан бері Камбоджада индуизм біртіндеп құлдырап, ақырында корольдіктегі негізгі дін ретінде теравада буддизмімен алмастырылды. Осыған қарамастан, индуизмнің ырымдары патшалықта маңызды рөл атқара береді. Таиландтағыдай, таққа отырғызу рәсімін негізінен брахмандар жүргізеді, оның барысында билеуші Вишну мен Шива құдайларының мүсіндерінің алдында ежелгі ұлттық дәстүрлерді сақтауға ант береді.

Cambodia was first influenced by Hinduism during the beginning of the Kingdom of Funan. Hinduism was one of the Khmer Empire's official religions. Angkor Wat, the largest temple complex in the world (now Buddhist) was once a Hindu temple. The main religion adhered to in Khmer kingdom was Hinduism, followed by Buddhism in popularity. Initially, the kingdom followed Hinduism as its main state religion. The Mahadeva's Vishnu and Shiva were the most revered deities worshipped in Khmer Hindu temples. Temples such as Angkor Wat are actually known as Preah Pisnulok (Vara Vishnuloka in Sanskrit) or the realm of Vishnu, to honour the posthumous King Suryavarman II as Vishnu. Hindu ceremonies and rituals performed by Brahmins (Hindu priests), typically only remained among the ruling elites of the king's family, nobles, and the ruling class
The Khmer Empire has developed a complex society where sophisticated culture, art, and architecture flourish. The Khmer king and his officials were in charge of irrigation management and water distribution, which consisted of an intricate series of hydraulics infrastructure, such as canals, moats, and massive reservoirs called barays. Society was arranged in a hierarchy reflecting the Hindu caste system, where the commoners – rice farmers and fishermen – formed the large majority of the population. The kshatriyas – royalty, nobles, warlords, soldiers, and warriors – formed a governing elite and authorities. Other social classes included brahmins (priests), traders, artisans such as carpenters and stonemasons, potters, metalworkers, goldsmiths, and textile weavers, while on the lowest social level are slaves. The extensive irrigation projects provided rice surpluses that could support a large population. The state religion was Hinduism but influenced by the cult of Devaraja, elevating the Khmer kings as possessing the divine quality of living gods on earth, attributed to the incarnation of Vishnu or Shiva. In politics, this status was viewed as the divine justification of a king's rule. The cult enabled the Khmer kings to embark on massive architectural projects, constructing majestic monuments such as Angkor Wat and Bayon to celebrate the king's divine rule on earth. The empire's official religions included Hinduism and Mahayana Buddhism until Theravada Buddhism prevailed, even among the lower classes, after its introduction from Sri Lanka in the 13th century. Since then, Hinduism slowly declined in Cambodia, and finally being replaced by Theravadan Buddhist as the major faith in the kingdom. Despite this, Hindu rituals continue to play an important role in the kingdom. Like in neighboring Thailand, the ceremony of coronation is conducted mostly by royal Brahmins, during which the sovereign swears in front of the idols of gods Vishnu and Shiva to maintain the ancient national traditions.

Индонезия

Бүгінде Индонезияда индуизмді жалпы халықтың 1,7%-ы ұстанады. 2010 жылғы санақ бойынша индустар Бали халқының 83,29%-ын және Орталық Калимантан халқының 5,75%-ын құрайды. Дегенмен, 4-15 ғасырлар аралығында халықтың көпшілігі индуизм мен буддизмді ұстанған, сонымен қатар табиғат пен ата-бабалар рухтарын құрметтеген жергілікті анимизм мен динамизм сенімдерін де сақтаған. 15-16 ғасырларда ислам индуизм мен буддизмді басып, Индонезия архипелагындағы басым дінге айналды. Индуизмнің ықпалы Бали, Ява және Суматра мәдениетінде терең із қалдырды. Бали бір кезде индуизм үстемдік құрған аймақтың соңғы қалдығына айналды. Индуизмнің ықпалы Индонезия архипелагына бірінші ғасырда жеткен. 4-ғасырда Шығыс Калимантандағы Кутай патшалығы, Батыс Явадағы Таруманагара және Орталық Явадағы Холинг (Калинга) аймақтағы алғашқы индуистік мемлекеттердің қатарында болды. Ерекше атақты ежелгі Индонезиядағы индуистік патшалықтар – Матарам патшалығы (9-ғасырдағы әсем Тримурти Прамбанан ғибадатханасын салғанымен танымал), одан кейін Кедири, Сингхасари және 14-ғасырғы Маджапахит, индуистік-буддистік Ява империяларының соңғысы және ең ірісі. Индуизм Индонезия мәдениетіне өз іздерін қалдырды. Махабхарата және Рамаяна эпостары индонезиялық өнер түрлерінде мәңгілік дәстүрге айналды, көлеңкелі қуыршақтар театры (wayang) және би қойылымдарында бейнеленді. Көптеген индонезиялық есімдер санскрит тіліне негізделген, ал индонезия тілі санскриттен алынған көптеген сөздерді қамтиды. Вишнудың көлігі Гаруда ұлттық эмблема – Гаруда Панкасила және ұлттық әуе компаниясы – Гаруда Индонезия ретінде қабылданды. Бүгінде Индонезия үкіметі индуизмді ислам, протестантизм, римдік католицизм, буддизм және конфуциандықпен бірге елдің алты ресми мойындалған дінінің бірі деп таныды. Явадағы индуистік қауымдар көбінесе салынған ғибадатханалардың (пура) немесе индуистік құлшылық орындары ретінде қайта жаңартылып жатқан археологиялық ғибадатханалардың (канди) маңында шоғырланған. Шығыс Явадағы маңызды индуистік ғибадатхана – Мандарагири Сумеру Агунг, ол Яваның ең биік тауы – Семерудың беткейінде орналасқан. Жавадағы соңғы индуистік мемлекет – Бламбаган патшалығына жататын шағын археологиялық қалдықтар бар жерде салынған тағы бір индуистік ғибадатхана, сондай-ақ Пура Лока Мокса Джейабая (Кедириге жақын Менанг ауылында), онда индуистік патша және пайғамбар Джейабая рухани азаттыққа (мокша) қол жеткізді делінеді. Тағы бір орын – Шығыс Явадағы жаңа Пура Пучак Раунг, Бали әдебиетінде Махариши Маркандея индуизмді Балиге 14-ғасырда әкелген жер ретінде еске алынады. Ежелгі индуистік ғибадатханалардың археологиялық қалдықтары маңындағы қайта жаңғыру мысалы, Маджапахит империясының астанасы Можокерто маңындағы Троулан қаласында байқалды. Жергілікті индуистік қозғалыс жаңадан қазылған ғибадатхана ғимаратын басқару үшін күресіп жатыр, оны индуистік құлшылық орыны ретінде қайта жаңартуды көздейді. Ғибадатхана кішкентай индуистік Маджапахит патшалығын империяға айналдырған Гаджа Мадаға арналуы жоспарланған. Шығыс Явада исламға қарсы тұру тарихы айқын болғанымен, индуистік қауымдар Орталық Явада Прамбананның ежелгі индуистік ескерткіштерінің жанында да кеңейіп жатыр. 2019 жылдың 9-12 қарашасы аралығында осы ғибадатхана кешенінде Әбішеканың ұлы салтанаты өтті. Бұл индуистік рәсім 856 жылы Прамбанан ғибадатханасы салынғаннан кейін 1163 жылдан кейін алғаш рет өткізілді. Абишека рәсімі ғибадатхананы тазарту, киелі ету және тазалау мақсатымен өткізілді, осылайша ғибадатхананың археологиялық және туристік орын ғана емес, индуистік діни қызметтің орталығы ретіндегі бастапқы функциясына қайта оралғанын көрсетті.

Today in Indonesia, Hinduism is practised by 1.7% of the total population. Hindus constitute 83.29% of the population of Bali and 5.75% of the population of Central Kalimantan, as of the 2010 census. However, between the 4th century to 15th century, Hinduism and Buddhism was adhered by the majority of the population, along with native indigenous animism and dynamism beliefs that venerated natural and ancestral spirits. By 15th to 16th century Islam had supplanted Hinduism and Buddhism as the majority religion in the Indonesian archipelago. The influence of Hinduism has profoundly left its marks on the culture of Bali, Java, and Sumatra. Bali has become the last remnant of once Hindu dominated region. Hindu influences reached the Indonesian Archipelago as early as first century. In 4th century, the kingdom of Kutai in East Kalimantan, Tarumanagara in West Java, and Holing (Kalingga) in Central Java, were among the early Hindu states established in the region. The notable ancient Indonesian Hindu kingdoms are Mataram Kingdom (famous for the construction of the majestic 9th century Trimurti Prambanan temple) followed by Kediri, Singhasari and the 14th century Majapahit, the last and largest among Hindu Buddhist Javanese empires. The Hindu civilisations have left their marks on Indonesian culture. The epics Mahabharata and Ramayana, became enduring traditions among Indonesian art forms, expressed in wayang shadow puppet and dance performances. Many Indonesian names are Sanskrit based, and Bahasa Indonesia contains loads of loanwords of Sanskrit origin. The vehicle of Vishnu, Garuda, was adopted as both national emblem Garuda Pancasila and flag carrier national airline named Garuda Indonesia. Today, the Indonesian government has recognised Hinduism as one of the country's six officially sanctioned religions, along with Islam, Protestantism, Roman Catholicism, Buddhism and Confucianism. The Hindu communities in Java tend to be concentrated around built temples (pura) or around archaeological temple sites (candi) which are being reclaimed as places of Hindu worship. An important Hindu temple in eastern Java is Pura Mandaragiri Sumeru Agung, located on the slope of Mt. Semeru, Java's highest mountain. Another Hindu temple, built on a site with minor archaeological remnants attributed to the Kingdom of Blambangan, the last Hindu polity on Java, and Pura Loka Moksa Jayabaya (in the village of Menang near Kediri), where the Hindu king and prophet Jayabaya is said to have achieved spiritual liberation (moksa). Another site is the new Pura Pucak Raung in East Java, which is mentioned in Balinese literature as the place from where Maharishi Markandeya took Hinduism to Bali in the 14th century. An example of resurgence around major archaeological remains of ancient Hindu temple sites was observed in Trowulan near Mojokerto, the capital of the legendary Hindu empire Majapahit. A local Hindu movement is struggling to gain control of a newly excavated temple building which they wish to see restored as a site of active Hindu worship. The temple is to be dedicated to Gajah Mada, the man attributed with transforming the small Hindu kingdom of Majapahit into an empire. Although there has been a more pronounced history of resistance to Islamization in East Java, Hindu communities are also expanding in Central Java near the ancient Hindu monuments of Prambanan. On 9 to 12 November 2019, the grand Abhiṣeka sacred ceremony was performed in this temple compound. This Hindu ritual was held for the first time after 1,163 years after the Prambanan temple was founded on 856. The Abhiṣeka ceremony was meant to cleanse, sanctify and purify the temple, thus signify that the temple is not merely an archaeological and tourism site, but also restored to its original function as a focus of Hindu religious activity.

Лаос

Лаоста индуизм халқының 0,1% -дан кемді құрайды. Лаос халқының шамамен 7000 адамы индуист. Ежелгі Лаос индуисттік Кхмер империясының бір бөлігі болған. Ват-Фу сол дәуірдің соңғы ықпалының бірі. Рамаянаның лаос нұсқасы Пхра Лак Пхра Лам деп аталады.

Малайзия

Индуизм Малайзиядағы төртінші ірі дін. 2010 жылғы Малайзия халық санағы бойынша, Малайзия тұрғындарының шамамен 1,78 миллионы (жалпы халықтың 6,3%) индуист болып табылады. Малайзия индуистерінің көпшілігі Малайзия түбегінің батыс бөлігінде қоныстанған. Үндістандық индуистер мен буддистер Малайзияға ежелгі және орта ғасырларда келуді бастады. 19-шы және 20-шы ғасырларда британдық отаршылдық империясы Оңтүстік Үндістаннан көптеген индуистерді кофе және қант плантацияларында, сондай-ақ қалайы кен орындарында жұмыс істеу үшін Малайзияға әкелді. Кейін олар, қытай буддистерімен бірге, резеңке плантацияларында кең көлемде жұмыс істеді. Британдық кангани жүйесі, еңбек айналымын азайту және еңбек тұрақтылығын арттыру мақсатымен құрылған, индуист жұмысшыларын Үндістаннан достарын және туыстарын Малайзиядағы британдық операцияларда жұмыс істеуге ынталандырды. Кангани жүйесі 20-шы ғасырдың басында көптеген тамил индуистерін Малайзияға әкелді. 1950 жылдары Малайзия халқының шамамен 12,8%-ы өзін индуист деп жариялады. 1957 жылы Малайзия британдық отаршылдық империядан тәуелсіздік алғаннан кейін, ол исламды мемлекеттік дін деп жариялады және дискриминациялық конституцияны, сондай-ақ 1971 жылғы бүлік туралы заңды қабылдады, бұл Малайзияның дін, тіл және азаматтық саясаты бойынша қоғамдық пікір алмасуды шектеді. Соңғы онжылдықтарда Малайзияның түрлі мемлекеттік үкіметтері мен шариғат соттары индуистерді және басқа да азшылық діндерді діни қудалауға ұшырату туралы көбірек хабарлар пайда болды. Малайзияның тәуелсіздігінен бұрын жеке меншікте салынған индуист ғибадатханалары соңғы жылдары Малайзия үкіметінің өкілдерімен бұзылды. 1970 жылдардан бері индуистер (буддистер мен христиандармен бірге) Малайзиядан жаппай көшіп кетіп жатыр. Малайзия индуистері Дипавали (жарық фестивалі), Тайпусам (Лорд Муруган фестивалі), Понгал (егін фестивалі) және Наваратри (Дурга фестивалі) мерекелерін тойлайды.

Мьянма

Мьянмада индуизмді шамамен 840 000 адам ұстанады, бірақ сенімді халық санағы деректері жоқ. Мьянмадағы индуистердің көпшілігі – бірмалық үндістер. Қазіргі Мьянмада индуистердің көп бөлігі Янгон және Мандалай қалаларында шоғырланған. Бағандағы Вишнуға арналған 11 ғасырлық Натлаунг Кяунг ғибадатханасы сияқты ежелгі индуистік ғибадатханалар Мьянманың басқа аймақтарында да бар. Мьянмадағы индуизмге буддизм де әсер еткен, Мьянмадағы көптеген индуистік ғибадатханаларда Будданың мүсіндері орналасқан. Бүгінде Мьянмада индуизмнің элементтері, тіпті буддизм басымдығына қарамастан, сақталып қалған. Мысалы, Тагьяминге табыну бар, оның түбірі индуизм құдайы Индраға дейін жетеді. Бірма әдебиеті де индуизмнің ықпалымен байыған, оның ішінде Рамаянаның бірма тіліне аудармасы – Яма Заттау. Бірмалықтар көптеген индуизм құдайларына табынады, мысалы, Сарасвати (бірма тілінде Туататхиди деп аталады), білім құдайы, көбінесе емтихан алдында оған дұға етіледі; Шива – Парамизва, Вишну – Витано және тағы да басқалары. Осы идеялардың көптегені Бірма мәдениетіндегі отыз жеті Нат, яғни құдайлардың құрамына кіреді.

Филиппин

1450 жылы Сулуға ислам діні келгенге дейін және 1521 жылы Испаниядан кемемен келген Фердинанд Магеллан христиан дінін әкелгенге дейін, аралдардағы көптеген қауымдастықтардың басшылары Раджа деп аталды, ал жазу Брахмиден тараған. Карма ұғымы филиппин халқының көптеген топтарында дәстүрлі көзқарастың бір бөлігі ретінде түсініледі, сондай-ақ, одан туындаған ұғымдар бар, мысалы, пампанган тіліндегі калма және висай тілдеріндегі Габа. Батала сияқты ежелгі құдайлардың аттары түп нұсқасы бойынша индуизмнен шыққан, сондай-ақ көптеген діни терминдер мен идеялар да содан алынған, тіпті бүгінде филиппиндіктердің көпшілігі христиан. Барлық филиппин тілдерінің сөздік қоры индуизмнің әртүрлі деңгейдегі әсерін көрсетеді. Бүгінде индуизмді ұстанатындардың саны филиппин халқының 0,3% құрайды, яғни 34 634 адам. Елімізде қазіргі таңда 22 гурдвара бар, олардың көпшілігі үндістер, шри-ланкалықтар және непалдықтардан тұрады. Сондай-ақ, елде Харе Кришна ұйымдарының әртүрлі тобы танымалдылыққа ие болып келеді, сонымен қатар Ананда Марга және Брахма Кумарис қауымдастықтары да бар.

Сингапур

Сингапурға индуизмнің енгізілуі Чола дәуірінде, 10 ғасырдың басында басталады. Оңтүстік Үндістаннан, негізінен тамилдерден келген иммигранттар, Британдық Шығыс Үндістан компаниясы үшін жұмыс істеу үшін келді және өздерімен бірге діні мен мәдениетін әкелді. Олардың келуімен арал бойынша дравид ғибадатханалары салынып, көрнекті индуистік мәдениет қалыптаса бастады. Сингапурдың Қытай ауданындағы Шри Мариамман ғибадатханасы – салынған алғашқы ғибадатхана. Қазір Сингапурда индуистер пантеонының әртүрлі құдайлары мен құдайшаларына арналған триццаға жуық негізгі ғибадатхана бар. Бүгінде индуистердің мәселелерімен екі мемлекеттік орган айналысады: Индуистер қоры және Индуистер кеңесшілер кеңесі. 2010 жылы Сингапур азаматтары мен тұрақты тұрғындарының шамамен 10,1 пайызын индуистер құрады, олар Сингапурда азшылық болып табылады. 15 жастан асқан халықтың арасында шамамен 558 000 индуистер болды; Сингапурдағы индуистердің 37 пайызы үйде тамил тілінде, ал тағы 42 пайызы ағылшын тілінде сөйлейді. Дипавали – Сингапурдағы маңызды индуистер мейрамы және мемлекеттік мереке.

Тайланд

Таиландта көптеген индуистер, көбінесе қалаларда тұрады. Бұрын бұл ел Хмер империясының ықпалына кірді, оның тамыры берік индуизмге негізделген. Бүгінде Таиланд буддистік көпшілік ел болғанына қарамастан, тай мәдениетінің көптеген элементтері мен символикасы индуистік ықпал мен мұраны көрсетеді. Мысалы, Рамакиен атты эпос Рамаянаға негізделген. Таиланд елтаңбасында Вишнудың ваханасы (көлігі) Гаруда бейнеленген. Таиландтың Бангкок қаласына жақын Аюттая қаласы Раманың туған жері Аёдхьяның атымен аталған. Брахманизмнен алынған көптеген ырымдар, мысалы, қасиетті жіптерді қолдану және құмырадан су құю сияқты рәсімдерде сақталған. Сонымен қатар, көптеген тайлықтар буддизммен қатар индуистік құдайларға табынады, мысалы, атақты Эраван ғибадатханасындағы Брахмаға және Ганеш, Индра және Шива мүсіндеріне, сондай-ақ индуистік құдайларға қатысты көптеген символдарға, мысалы, монархияның символы Гарудаға табынады. Храм қабырғаларындағы рельефтер, мысалы, Сурин провинциясындағы 12-ғасырдағы Прасат Сихорафумда би билеген Шива, Парвати, Вишну, Брахма және Ганешаның кішірейтілген бейнелері бейнеленген. Девасатан - 1784 жылы король Рама I құрған индуистік ғибадатхана. Ғибадатхана Таиландта брахманизмнің орталығы болып табылады. Патша сарайындағы брахмандар ғибадатхананы басқарады, олар жылына бірнеше патшалық рәсімдер жүргізеді. Триямпавай Трипавай деп аталатын жыл сайынғы Гигант Айналым рәсімі 1935 жылға дейін Таиландтың ірі қалаларында өткізілді, ол қауіпсіздік себептерімен тоқтатылды. Рәсімнің атауы тамил тіліндегі екі индуистік әннің аттарынан алынған: Тхирувембавай және Тхирупавай. Бұл рәсімде, сондай-ақ тай корольінің тажына отырғызу рәсімінде Тирувембавайдан ақын прату сивалаи ("Шива үйінің есіктерін ашу") тамил өлеңдері оқылғаны белгілі. Т. П. Минакшисундарамның айтуынша, фестивальдің атауы Тирупавай да оқылған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Айналым рәсімі құдайдың әлемді қалай жаратқаны туралы аңызды бейнелеген. Дүкендердің сыртында, әсіресе қалалар мен ауылдық жерлерде Нанг Квак мүсіндері байлық, сәске және өркендеу құдайы ретінде (Лакшми нұсқасы) кездеседі. Элита мен патшалық үй іші көбінесе брахмандарды жерлеу рәсімдері мен мемлекеттік рәсімдерде, мысалы, Патшалық егін салу рәсімінде жақсы өнім алу үшін шақырады. Бұл дәстүрлердің көбісі буддизммен біріктірілгенімен, индуизмнің маңыздылығын жоққа шығаруға болмайды. 2005 жылғы тай халық санағы бойынша Таиландта 52 631 индус тұрады, бұл жалпы халықтың 0,09% -ын құрайды.

A number of Hindus remain in Thailand, mostly in cities. In the past, the nation came under the influence of the Khmer Empire, which had strong Hindu roots. Despite the fact that today Thailand is a Buddhist majority nation, many elements of Thai culture and symbolism demonstrates Hindu influences and heritage. For example, the popular epic, Ramakien, is based on the Ramayana. The Emblem of Thailand depicts Garuda, the vahana (vehicle) of Vishnu. The Thai city, Ayutthaya near Bangkok, is named after Ayodhya, the birthplace of Rama. Numerous rituals derived from Brahmanism are preserved in rituals, such as the use of holy strings and pouring of water from conch shells. Furthermore, Hindu deities are worshipped by many Thais alongside Buddhism, such as Brahma at the famous Erawan Shrine, and statues of Ganesh, Indra, and Shiva, as well as numerous symbols relating to Hindu deities are found, e. g., Garuda, a symbol of the monarchy. Reliefs in temple walls, such as the 12th century Prasat Sikhoraphum in Surin Province, show a dancing Shiva, with smaller images of Parvati, Vishnu, Brahma and Ganesha. The Devasathan is a Hindu temple established in 1784 by King Rama I. The temple is the centre of Brahminism in Thailand. The royal court Brahmins operate the temple, they perform several royal ceremonies per year. An annual Giant Swing ceremony known as Triyampavai Tripavai was held in major cities of Thailand until 1935, when it was abolished for safety reasons. The name of the ceremony was derived from the names of two Tamil language Hindu chants: Thiruvempavai and Thiruppavai. It is known that Tamil verses from Thiruvempavai — poet pratu sivalai ("opening the portals of Shiva's home") — were recited at this ceremony, as well as the coronation ceremony of the Thai king. According to T. P. Meenakshisundaram, the name of the festival indicates that Thiruppavai might have been recited as well. The swinging ceremony depicted a legend about how the god created the world. Outside shops, particularly in towns and rural areas, statues of Nang Kwak as the deity of wealth, fortune and prosperity (version of Lakshmi) are found. The elite, and the royal household, often employ Brahmins to mark funerals and state ceremonies such as the Royal Ploughing Ceremony to ensure a good harvest. The importance of Hinduism cannot be denied, even though much of the rituals has been combined with Buddhism. According to the Thai Census of 2005, there are 52,631 Hindus living in Thailand, making up just 0.09% of the total population.

Вьетнам

Чампа халқының алғашқы жазылған діні – Үндістаннан теңіз арқылы әкелінген Шива индуизмі болды. Индуизм шам халқының маңызды діні болды (буддизм, ислам және жергілікті сенімдермен бірге) он алтыншы ғасырға дейін. Шиваға арналған көптеген ғибадатханалар қазіргі Вьетнамның орталық бөлігінде салынды. Бастысы индуистік Ок Эо археологиялық ескертікі Вьетнамның оңтүстігіндегі Меконг өзенінің дельтасында VII ғасырдан бұрынғы кезеңге дейін сақталған. Чампа өркениеті қазіргі Орталық Вьетнамның оңтүстік бөлігінде орналасқан және Үндістан мәдениетіне жақын индуисттік мемлекет болды, Үндістаннан теңіз арқылы әкелінген шаивит индуизмін қабылдады. Чам халқы салған, Вьетнамның орталық бөлігіндегі индуисттік ғибадатханалар кешені – Mỹ Sơn, Куанг Нам провинциясында қираған күйінде әлі де тұр. 15 ғасырдан бастап солтүстіктен өсіп келе жатқан Вьетнам мемлекетінің басып алуы нәтижесінде Чампа саяси құрылым ретінде әлсіреп, қысқарды. Чамдар кейіннен вьетнамдықтарға сіңірілді және бүгінде Вьетнамның көптеген этникалық азшылықтарының бірі ретінде танылды. Вьетнамдағы Чам Баламон (индуист брахмандар) Чам халқының аз бөлігін құрайды, ал көпшілігі ислам дінін ұстанады және Чам Бани деп аталады. Баламон атауы брахман сөзінен шыққан деп саналады, алайда басқа зерттеулер 70% Нагавамши кшатрия кастасынан тараған (чам тілінде "Сатриялар" деп айтылады) және Чампа империясының ұрпақтары екенін көрсетеді. Қалай болғанда да, Баламон индуистерінің көп бөлігі брахмандар саналады. Чам тілінде индуисттік ғибадатханалар Бимонг деп, ал діни қызметкерлер Халау Тамунай Айер деп аталады. Вьетнамдағы индуистердің нақты саны мемлекеттік санақта жарияланбайды, бірақ кем дегенде 10 000 Баламон индуісі бар деп есептеледі, ал тағы 4 000 индуіс Хо Ши Мин қаласында тұрады, олардың көпшілігі үнді (тамил) немесе үнді-вьетнамдық тегінен шыққан. Мариамман ғибадатханасы Хо Ши Мин қаласындағы ең танымал тамил индуисттік ғибадатханаларының бірі. Соңғы халық санағы бойынша Вьетнамдағы Чам этносының көп бөлігі (≈65%) Нинь Тхуан және Бинь Тхуан провинцияларында тұрады. 2002 жылы Нинь Тхуандағы Чам Баламон (индуист Чам) саны 7 000-ға жетіп, 34 Чам ауылының 6-сында қоныстанды.

The first recorded religion of the Champa was a form of Shaiva Hinduism, brought by sea from India. Hinduism was an important religion among the Cham people (along with Buddhism, Islam, and indigenous beliefs) until the sixteenth century. Numerous temples dedicated to Shiva were constructed in the central part of what is now Vietnam. The mainly Hindu Óc Eo archeological site in Mekong River Delta in southern Vietnam, dates back to the 7th century and earlier. The Champa civilisation was located in the more southern part of what is today Central Vietnam, and was a highly Indianized Hindu Kingdom, practising a form of Shaivite Hinduism brought by sea from India. Mỹ Sơn, a Hindu temple complex in central Vietnam built by the Cham people is still standing albeit in ruins in Quảng Nam Province, in Vietnam. Since the 15th century under the growing Vietnamese kingdom from the north, Champa was conquered and reduced as a polity. The Chams were subsequently absorbed by the Vietnamese and today are recognised as one of the many ethnic minorities of Vietnam
The Chams Balamon (Hindu Brahmin Chams) form a minority of the Cham population in Vietnam while most of the Chams are known to follow Islam and are known as Cham Bani. The term Balamon is considered to have been derived from Brahmin, however, another study suggests that 70% are considered to descend from the Nagavamshi Kshatriya caste (pronounced in Cham(?) as "Satrias"), and claim to be the descendants of the Champa Empire. In any case a sizeable proportion of the Balamon Hindu Cham are considered Brahmins. Hindu temples are called Bimong in the Cham language and the priests are called Halau Tamunay Ahier. The exact number of Hindus in Vietnam are not published in Government census, but there are estimated to be at least 10,000 Balamon Hindus, with another 4,000 Hindus living in Ho Chi Minh City; most of whom are of Indian (Tamil) or of mixed Indian Vietnamese descent. The Mariamman Temple is one of the most notable Tamil Hindu temples in Ho Chi Minh City. Ninh Thuan and Binh Thuan Provinces are where most of the Cham ethnic group (≈65%) in Vietnam reside according to the last population census. Cham Balamon (Hindu Cham) in Ninh Thuan numbered 7,000 in 2002 inhabiting 6 of 34 Cham villages.