Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ара - араның неотропикалық туысы. Араның сегіз түрі бар және кем дегенде екі түрі жойылған. Бұл тұқым атауын 1799 жылы француз натуралисі Бернард Жермен де Ласепед енгізген. Бұл атауды Арини немесе неотропикалық попугайлар тайпасына береді. Ара деген атау тупи тіліндегі ара деген сөзден алынған. Ара аралары - ұзын құйрықтары, ұзын, тар қанаттары және ашық түсті қауырсындары бар үлкен, таңғажайып тоңазытқыштар. Олардың бәрінде көз айналасындағы беті ашық таңба бар. Аталық пен аналықтардың қауырсындары ұқсас. Оның көптеген мүшелері үй жануарларын сатуда танымал, ал құс контрабандасы бірнеше түрлерге қауіп төндіреді.
Neotropical genus of macaws
Ara is a Neotropical genus of macaws with eight extant species and at least two extinct species. The genus name was coined by French naturalist Bernard Germain de Lacépède in 1799. It gives its name to and is part of the Arini, or tribe of Neotropical parrots. The genus name Ara is derived from the Tupi word ará, an onomatopoeia of the sound a macaw makes. The Ara macaws are large striking parrots with long tails, long narrow wings and vividly coloured plumage. They all have a characteristic bare face patch around the eyes. Males and females have similar plumage. Many of its members are popular in the pet trade, and bird smuggling is a threat to several species.
Таксономия
Ара тұқымдасын 1799 жылы француз натуралисі Бернард Жермен де Ласепед құрды. Типтік түрді 1916 жылы Роберт Риджвей қызыл макао (Ara macao) деп атады. Тұқым атауы бразилиялық тупи тілінде "макао" деген мағынаны білдіретін арадан шыққан. Бұл сөз олардың дауысына негізделген ономатопея. Көптеген жылдар бойы буын қосымша түрлерді қамтыды, бірақ ол үш қосымша тұқым жасау үшін бөлінді: Orthopsittaca, Primolius және Diopsittaca. Ортопситтака мен Диопситтака монотипті және морфологиялық және мінез-құлық жағынан әртүрлі, ал үш Примолиус аралары жасыл және кішірек. Қазіргі кезде 8 тірі қалған түрі бар, қазіргі уақытта жойылып кеткен 2 түрі бар, ал үшінші түрі тек суффизильдік қалдықтардан ғана белгілі. Ара тұқымдасының бірнеше гипотетикалық жойылған түрлері өте аз дәлелдерге негізделген. Олар бір аралға әкелінген, кейіннен жеке тұлғаға ие деп саналатын белгілі бір түрлер немесе таныс тотықтар болуы мүмкін.
The genus Ara was erected by the French naturalist Bernard Germain de Lacépède in 1799. The type species was designated as the scarlet macaw (Ara macao) by Robert Ridgway in 1916. The genus name is from ará meaning "macaw" in the Tupi language of Brazil. The word is an onomatopoeia based on the sound of their call. For many years the genus contained additional species but it was split to create three additional genera: Orthopsittaca, Primolius, and Diopsittaca. Orthopsittaca and Diopsittaca are monotypic and are morphologically and behaviourally different, whereas the three Primolius macaws are green and smaller. There are eight surviving species, two extinct species that died out during modern times, and a third extinct species known only from subfossil remains. Several hypothetical extinct species of the genus Ara have been postulated based on very little evidence. They may have been distinct species, or familiar parrots that were imported onto an island and later presumed to have a separate identity.
Морфологиясы мен сыртқы түрі
Ара аралары - ұзындығы 285 - 287 г (10 унция) салмақты, қоңыр макаға дейін және жасыл қанатты араға дейін жететін ірі тотықтар. Бұл макаулардың қанаттары ұзын және тар, бұл азық іздеу үшін ұзақ қашықтыққа жүретін попугайлардың түрлері үшін тән. Олардың жоғарғы жамбасының төмен қарай иілген үлкен бөлігі және көзінің айналасындағы ақшыл теріден тұратын жапырақ, ол құйрықтың түбіне дейін созылады. Бұл тері жамылғысында терісі жалаңаш қызыл араадан басқа барлық түрдегі теріге бір үлгі құрайтын, сызықтарға орналастырылған ұсақ қанаттар бар. Көптеген түрлердің құйрығы қара түсті, бірақ қызыл ара мен жасыл қанатты араның жоғарғы жамбасының түсі мүйіз, ал төменгі жамбасының түсі қара. Ара араларының қауырсындарының түстері керемет. Төрт түрі негізінен жасыл, екі түрі көбінесе көк және сары, ал үш түрі (соның ішінде құрып кеткен Куба араасы) көбінесе қызыл. Қауырсындарында жыныстық диморфизм жоқ, ал жас құстардың қауырсыны ересектерге ұқсас, бірақ кейбір түрлерде сәл жұмсақ. (бірақ кейін қайта енгізілген), және бірнеше гипотетикалық түрлер, айқын түрде, Кариб теңізіндегі аралдарда жойылып кетті. Ара аралары әдетте тіршілік ету ортасының талаптарына бейімделеді; бұл қызыл арада өзінің шегіне жетеді, оның кең таралуынан көрініп тұрғандай, ылғалды жаңбырлы ормандардан ашық орманға саваннаға дейінгі тіршілік ету ортасының көпшілігін пайдаланады. Тек қана үлкен ағаштар қажет, олар олардан азық-түлік пен көбейетін жерлерін алады. Басқа түрлер мекендеу ортасын таңдауда сәл тар, бірақ үлкен ағаштарға деген қажеттілік жалпыға ортақ. Көк кеуделі арая әдетте саваннадағы орманды "айлаларда" тұрады, ал қызыл кеуделі арая құрғақ шалғынды және кактус ормандарын жақсы көреді. Құстар өздерінің таралу аймағында азық іздеп, маусым сайын кеңінен саяхаттай алады. Олар ауқымды көші-қонға ұшырамайды, керісінше әртүрлі тіршілік ету орталары арасында көбірек жергілікті қозғалыстар жасайды.
The Ara macaws are large parrots ranging from in length and 285 to 287 g (10 oz) in weight in the chestnut fronted macaw, to and in the green winged macaw. The wings of these macaws are long and narrow, which is typical for species of parrot which travel long distances in order to forage. They have a massive downward curved upper mandible and a patch of pale skin around the eye that extends to base of the beak. The skin patch bears minute feathers arranged in lines that form a pattern over the otherwise bare skin in all species of the genus except the scarlet macaw in which the skin is bare. In most species the bill is black, but the scarlet macaw and green winged macaw have a predominantly horn coloured upper mandible and a black lower one. The colours in the plumage of the Ara macaws are spectacular. Four species are predominantly green, two species are mostly blue and yellow, and three species (including the extinct Cuban macaw) are mostly red. There is no sexual dimorphism in the plumage, and the plumage of the juveniles is similar to adults, although slightly duller in some species. (but was later reintroduced), and several hypothetical species apparently became extinct in the islands of the Caribbean. The Ara macaws are generally fairly adaptable in their habitat requirements; this reaches its extreme in the scarlet macaw, which as suggested in its widespread distribution, uses most habitat types from humid rainforest to open woodlands to savannah. The only requirement is sufficient large trees, which is where they obtain their food and breeding holes. The other species are slightly more narrow in their habitat choices, but the need for large trees is universal. The blue throated macaw generally inhabits forest "islands" in the savanna, and the red fronted macaw prefers arid scrub and cactus woodland. Within their range, birds may travel widely seasonally in search of food. They do not undertake large scale migrations, but instead more local movements amongst a range of different habitats.
Тамақтандыру және тамақтану
Барлық аралар мен көпшілік попугайлар сияқты, аралар тұқымының да негізгі азығы - тұқымдар мен жемістер. Арнайы түрлер мен диетаның ауқымы әр түрге байланысты әр түрлі. Көптеген құстардан айырмашылығы, аралар тұқым тарататын емес, тұқым жыртқыш болып табылады, олар тіпті ең қатты қабықтарды ашу үшін өте күшті тұмсықтарын қолданады. Олардың тамақтануы кейбір маймыл түрлерінің тамақтануымен салыстырылады; Венесуэладағы жасыл қанатты аралардың бір зерттеуінде олар сақылы сақы сияқты көптеген ағаштармен бөлісті, бірақ кей жағдайларда олар тұқымдарды сақыларға қарағанда ертерек пісіп, уыты көп болған кезде жеді. Басқа да попугайлар сияқты араулар да кейбір улардан шығатын уларды сіңіру үшін балшықты жейді. Сондай-ақ, кейбір тағамдардың улы қосылыстарын танин сияқты қосылыстар теріге түсіреді.
Like all macaws and most parrots, seeds and fruit are the major part of the diet of the genus Ara. The particular species and range of diet varies from species to species. Unlike many birds, macaws are seed predators not seed dispersers, and use their immensely strong beaks to open even the hardest shells. Their diet overlaps with that of some monkey species; in one study of green winged macaws in Venezuela they shared many of the same trees as bearded sakis, although in some cases they ate the seeds at an earlier stage of ripeness than the sakis, when they contained more poison. Macaws, like other parrots, may consume clay to absorb toxic compounds produced by some poisons. As well, the toxic compounds of some foods may be neutralized by compounds, such as tannins, found in other foods consumed at the same time.
Өсіру
Барлық попугайлар сияқты ара аралары да ұя салып тұрады. Көптеген түрлер тірі немесе өлі ағаш қуыстарында ұя салады. Ағаштардағы табиғи шұңқырлар, әсіресе өлі ағаштарды, басқа түрлер жасаған шұңқырлар пайдаланылуы мүмкін; Мексикада әскери аралар әлі күнге дейін қазір құрып кету қаупі төнген императорлық шұңқыр қазған қуыстарды пайдаланады. Ағаштарда ұя салғаннан басқа, әскери ара мен жасыл қанатты ара жартастардағы жаратылыстану ошақтарында ұя салады. Бұл мекен - қызыл макаулардың жалғыз мекені, өйткені оның құрғақ аймағында жеткілікті ағаш жоқ.
Like almost all parrots, the Ara macaws are cavity nesters. The majority of species nest in cavities in trees, either live or dead. Natural holes in trees may be used, particularly those in dead trees, otherwise holes created by other species; in Mexico military macaws still use the cavities excavated by the now critically endangered imperial woodpecker. In addition to nesting in trees, the military macaw and green winged macaw will also nest in natural fissures in cliffs. This nesting habitat is the only one used by the red fronted macaws, as large enough trees are absent in its arid range.
Гипотетикалық жойылған ара
Аралар Кариб аралдары мен Оңтүстік Американың материгінен Еуропалықтармен және палеоамерикандармен тарихи дәуірлерде тасымалданғандығы белгілі. Кариб аралдарында тұрып жатқан жергілікті тұрғындардың мәдениеті үшін көкпарға өте маңызды орын берілген. Құстар аралдар арасында саудаға түсіп, 1492 жылы Багам аралдарына жеткенде, Христофор Колумбқа сыйлық ретінде берілді. Сондықтан осы аралдардағы араулардың көптеген тарихи жазбаларында ерекше, эндемикалық түрлер туралы айтылғанын анықтау қиын, өйткені олар қашып кеткен адамдар немесе сол жерге тасымалданған белгілі түрлердің шетелдік арауларының жабайы популяциялары болуы мүмкін. Кейде аралдарда соңғы кездерге дейін он үш құрып кеткен аралар өмір сүрген деп болжанады. Кариб арасының тек үш эндемикалық ара түрі ғана физикалық қалдықтардан белгілі; Куба арасы (Ара триколор) он тоғыз мұражай терісі мен субфоссилден белгілі, Сент-Круа арасы (Ара автохтон) тек субфоссилден белгілі, ал Кіші Антиль арасы (Ара гуадельупенсис) субфоссилден және есептерден белгілі. Кариб араларының эндемикалық макаялары қазір жоқ, олардың барлығын адамдар құртқан болуы мүмкін, кейбіреулері тарихи, ал басқалары тарихи дәуірге дейін. Қалдықтардан белгілі үш түрден басқа, бірнеше гипотетикалық жойылған ара аралары тек заманауи есептерге негізделген, бірақ бүгінгі күні күмәнді болып саналады. Олардың көпшілігін 20-ғасырдың басында Уолтер Ротшильд атады, ол түрлерді аз айқын дәлелдерге негізделген атауға бейім болды. Басқа түрлер де айтылған, бірақ олардың көпшілігі ешқашан биномиалдар алған емес немесе басқа түрлердің кіші синонимдері болып саналады. Вудс пен Стьэдман Кариб аралдарындағы макаулардың көпшілігі бар екенін және әр үлкен және кіші Антиль аралдарында өздерінің эндемикалық түрлері бар деп сенді. Гипотетикалық жойылған түрлерЖалпы және биномдық атаулар БейнеТүсініктемеАйналысыЖамайка†Жамайканың қызыл макауы Госсе макауы ((Ara gossei) Өлген Ұзындығы белгісіз. Бұл Кубаның қызыл арасына ұқсас, бірақ маңдайы сары. Ямайка†Мартиника араасы ((Ara martinicus) Өлген Ұзындығы белгісіз. Көк түсті, сары түсті көкше. Мартиника†Доминикандық жасыл және сары ара ((Ара атвуди) Өлген Ұзындығы белгісіз. Жасыл, сары және қызыл. Доминика†Кіші Антиль арасы макауы Гваделупа макауы ((Ara guadeloupensis) Өлген. Ол бар ма, жоқ па, белгісіз. Құйрығының қауырсыны 15 - 20 дюйм. Түсі қызыл араға ұқсас, бірақ кішірек, тұтас қызыл құйрығы бар. Суреттер мен суреттерден белгілі. Гваделупа
Macaws are known to have been transported between the Caribbean islands and from mainland South America both in historic times by Europeans and in prehistoric times by Paleoamericans. Parrots were important to the culture of native Caribbeans. The birds were traded between islands, and were among the gifts offered to Christopher Columbus when he reached the Bahamas in 1492. It is therefore difficult to determine whether or not the numerous historical records of macaws on these islands mention distinct, endemic species, since they could have been escaped individuals or feral populations of foreign macaws of known species that had been transported there. As many as thirteen extinct macaws have at times been suggested to have lived on the islands until recently. Only three endemic Caribbean Ara macaw species are known from physical remains; the Cuban macaw (Ara tricolor) is known from nineteen museum skins and subfossils, the Saint Croix macaw (Ara autochthones) is only known from subfossils, and the Lesser Antillean macaw (Ara guadeloupensis) is known from subfossils and reports. No endemic Caribbean macaws remain today, and they were likely all driven to extinction by humans, some in historic, and others in prehistoric times. In addition to the three species known from remains, several hypothetical extinct Ara macaws were only based on contemporary accounts, but are considered dubious today. Many of these were named by Walter Rothschild in the early 20th century, who had a tendency to name species based on little tangible evidence. Other species have been mentioned as well, but many never received binomials, or are considered junior synonyms of other species. Woods and Steadman defended the validity of most named Caribbean macaw species, and believed each Greater and Lesser Antillean island had their own endemic species. Hypothetical extinct speciesCommon and binomial names ImageDescriptionRangeJamaica†Jamaican red macawor Gosse's macaw(Ara gossei)ExtinctLength unknown. Similar to the Cuban red macaw, but with a yellow forehead. Jamaica†Martinique macaw(Ara martinicus)ExtinctLength unknown. Blue with an orange yellow chest. Martinique†Dominican green and yellow macaw(Ara atwoodi)ExtinctLength unknown. Green, yellow and red. Dominica†Lesser Antillean macawor Guadeloupe macaw(Ara guadeloupensis)ExtinctNot known if it existed. Tail feathers 15–20 inches long. Similar colour as the scarlet macaw, but smaller with an entirely red tail. Known from descriptions and possibly paintings and subfossils. Guadeloupe