Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мешулам Файиш Цви (Герман) Гросс немесе Гросс (18631947) - бизнесмен, өнертапқыш және білімді адам, Тораның екі сефаримі, Нахлас Цви және Атерес Цви романдарының авторы.
Meshulam Fayish Tzvi (Herman) Gross or Grosz (1863–1947) was a businessman, inventor and learned layman, author of two sefarim of Torah novellae, Nachlas Tzvi and Ateres Tzvi.
Ерте өмір
Герман Гросс (осы кезде оның аты осылай жазылатын) 1863 жылы Венгрияның Дебрецен қаласында дүниеге келген. Көп ұзамай оның отбасы Нирбаторға көшіп келеді. Оның әкесі Рубен ат өсіріп, сауда-саттық жасайтын болса керек. Жас кезінде Мәсулам әкесіне ат "жарып" берген. Қай ешиваға оқуы белгісіз, бірақ оның Тораны көбінесе өз бетінше білгені белгілі. 1890 жылы ол Венгрияның Серенц қаласынан шыққан раввин Амрам Ишай Халеви Биллицердің қызы Лия Биллицерге үйленді. Отбасы бастапқыда Испаниядан келген және рабби Исаия Хоровицтің ұрпақтары болған (Шелах Хакадош, оның ата-бабалары Раши мен рабби Йоханан Хасандлар.
Herman Grosz (as his name was then spelled) was born in Debrecen, Hungary, in 1863. Soon after, his family moved to Nyírbátor, where he was raised. His father, Reuven, was engaged in business, possibly as a breeder or trader of horses. As a young man, Meshulam reportedly was involved in "breaking" horses for his father. It is not known which yeshivas he attended, although it is believed that much of his Torah learning was self acquired. In 1890 he married Leah Billiczer, daughter of Rabbi Amram Yishai Halevi Billiczer, Av Beth Din of Szerencs, Hungary, and a descendant of a long line of rabbis. The family originally came from Spain and reportedly were descendants of Rabbi Isaiah Horowitz (the Shelah HaKadosh, whose ancestry has been traced to Rashi and Rabbi Yochanan Hasandlar.
Америкалық діни бизнесмен
Грос 1893 жылы АҚШ-қа көшіп келіп, Нью-Йорктің төменгі шығыс жағына қоныстанды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін отбасы Бруклиндегі Бороу Паркке көшіп келді. Әр түрлі бизнеспен айналысқаннан кейін ол әйелдердің блузкаларын шығаратын бизнеске кірісті, ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін оны ұлдары 1950-ші жылдары жалғастырды. Ол өзінің ісіне тек қана өмір сүрудің бір жолы ретінде қарады, өйткені оның шынайы құштарлығы Тора болды. Ол Тораны зерттеуге арнап, жас кезінде бизнестен зейнеткерлікке шықты және оны ұлдары қолдады. Ол өзінің жұмыс үстелінде, кітаптармен қатарланған кабинетте, алдында "шивиси" деген жазуы бар және оның алдында бірнеше сефарими ашылған күйінде отырды. Ол оқу мен жазу үшін таң атпай көп уақыт бойы ұйықтамай тұрды. Ол діни рәсімдерді әсемдеуге мұқият және мұқият болды, ал этрогты таңдауға, әдемі этрог қорапшасын сатып алуға және оның сукасын безендіруге ерекше көңіл бөлді, бұл елдегі алғашқылардың бірі деп айтуға болады. Оның ұлы Моше бір үйден бір-ақ қашықтықта орналасқан үлкен православие мәжілісханасының хазаны болғанмен, ол сол жерге бармай жүрді, өйткені Тора орталық бимадан оқылмайды.
Gross emigrated to the United States in 1893 and settled in New York's Lower East Side. After World War I, the family moved to Borough Park, Brooklyn. After engaging in a variety of business ventures, he settled in the women's blouse business, which, after his retirement, was carried on by his sons into the 1950s. He viewed his business solely as a means of subsistence, for his true passion was Torah. He retired from business at a relatively young age to devote himself to Torah study and was supported by his sons. He is remembered as sitting at his desk, in a book lined study, with a "shivisi" sign in front of him and a number of sefarim opened before him. He rose many hours before dawn each day to learn and write. He was attentive and meticulous to beautifying religious observance, and paid particular attention to the selection of an etrog, the purchase of a beautiful etrog box, and the decoration of his sukkah, arguably one of the first in the country that had canvas walls. Although his son Moshe was the chazan of a large Orthodox synagogue only a block away, he refrained from going there because the Torah was not read from a central bimah.
Тораның еңбектері
Оның екі сефаримі - Нахлас твь және Атерес твь - Құмаш туралы Тораның түпнұсқалық ойларын қамтиды. Оның Құмаш, Нави, Талмуд, Ришоним және Ахароним туралы терең білімінің барлығы да айқын көрінеді. Ол энциклопедиялық білімін ойлап табушылық пен шығармашылық ақыл-ойымен біріктіріп, "Чумаш" шығармашылығының ерекше ерекше әрі жаңаша түсіндірмелерін жасады. Зохарды оқыған ол Рабби Йосеф Ицшок Шнеерсонмен бірге кабаланы зерттеу үшін апта сайын шавруса (оқу серіктестігі) өткізді және ол бұл дереккөзді өз еңбектерінде кеңінен қолданды. Оның негізгі еңбегі, Нахлас Цви, кеңінен танымал болмаса да, ерекше ұлы және әйгілі Тораның ағартушыларынан, соның ішінде раввин Йосеф Цви Душинскийден, Иерусалимдегі Эда Хахаредисінің Ав Бет Дини; Сатмар Раби, раввин Йоэль Тейтельбаум; Польшаның Домбровадан раввин Нахум Виденфельд (Чебинер Равның ағасы); және раввин Аврохом Елиашив (рабби Йосеф Шалом Елиашивтің әкесі).
His two sefarim, Nachlas Tzvi and Ateres Tzvi, contain original Torah thoughts on the Chumash. The profundity of his knowledge of Chumash, Navi, Talmud, Rishonim and Acharonim are readily apparent throughout. He combined an encyclopedic knowledge with an inventive and creative mind to develop highly original and novel interpretations of the Chumash. A student of the Zohar, he had a weekly chavrusa (learning partnership) to study Kabbalah with Rabbi Yosef Yitzchok Schneersohn, the Lubavitcher Rebbe, and he used this source liberally in his works. His primary work, Nachlas Tzvi, although not widely known, includes approbations from exceptionally great and famous Torah luminaries, including Rabbi Yosef Tzvi Dushinsky, Av Beth Din of the Edah HaChareidis of Jerusalem; the Satmar Rebbe, Rabbi Yoel Teitelbaum; Rabbi Nachum Wiedenfeld of Dombrova, Poland (brother of the Tchebiner Rav); and Rabbi Avrohom Elyashiv (father of Rabbi Yosef Shalom Eliashiv).
Өнертабыстар
Ол алғашқы автоматтарды ойлап тапты. Бір теңгеге ол тәттілер мен сәлемхаттарды таратты, ал маймыл шапанын иіліп тастады. Сонымен қатар, ол кокос майынан жасалған парве қысқару және тамақты күйдіруден сақтайтын құрылғыны жасады. Оның көптеген өнертабыстарына патент берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, ол солдаттар үшін құрттың күрделі проблема екенін мойындап, тышқандармен ғылыми тәжірибелер жүргізді, тәжірибелік және бақылау топтары, және қорғаныс министрлігіне ұсынған құрттармен күресуді жасады; олар ДДТ-ді таңдады.
He invented one of the first vending machines. For a penny it dispensed candy and a fortune card, and a monkey tipped his hat. He also developed a parve shortening made of coconut oil, and a device to keep food from burning. Patents were issued for many of his inventions. After World War II began, recognizing that lice was a serious problem for soldiers, he performed scientific experiments with mice, experimental and control groups, and developed a lice repellent which he offered to the Department of Defense; they opted, instead, for DDT.
Өлім және мұра
1947 жылы 20 қыркүйекте (6 шешван 5708) қайтыс болды және Нью-Йорк штатының Куинс қаласында Маунт Хеброн зиратында жерленді. Оның отбасы "Нахлас твзи" кітабын оқып үйренуге ниет білдіргендерге тегін ұсынады.
He died on September 20, 1947 (6 Cheshvan 5708) and was buried in Mount Hebron Cemetery in Queens, New York. His family offers free copies of Nachlas Tzvi to anyone who commits to learning from it.