Кіріспе

Бақша сортасы Ақ бақша немесе Allium cepa ( тәтті бақша) - ерекше ашық және жұмсақ дәмді пішіні бар құрғақ бақшаның сортасы. Қызыл пияз сияқты, олардың қанты көп, күкірт мөлшері аз, сондықтан сақталу мерзімі өте қысқа. Ақ пияз Мексика мен Еуропаның түрлі тағамдарында қолданылады. Олардың тағамдардағы қолданылуы көбінесе олардың жұмсақ табиғатына байланысты, олар тағамдарға жеңіл, жаңа және қышқыл дәм беру үшін тағамдарға жиі қосылады және көбінесе салат сияқты тағамдарға пісірілмеген күйінде қосылады.

Дәмділік профилі және аспаздық қолданылу

Ақ пияздың өзге пияз сорттарымен, мысалы қызыл және сары пиязмен салыстырғанда ерекше жұмсақ дәм палитрасы бар. Олар басқа пияз түрлеріне қарағанда айтарлықтай аз шырынды және қант пен күкірттің салыстырмалы түрде жоғары мөлшерімен жеңіл дәмі бар. Жасыл ақ пиязды ұсақ шайылғаннан кейін суға батырып алсаңыз, оның дәмділігі төмендейді. Осы дәмділігімен ақ пиязды азық-түлік ретінде көп жағдайда қолдануға болады. Оның қолданылуы көбінесе салаттарды құрастыруда маңызды, өйткені ол жаңа, бірақ өте өткір дәм сезімін береді. Ол сондай-ақ, пісірілген тағамдарды дайындаудың негізгі ингредиенті ретінде кеңінен қолданылады, өйткені оның жеңіл дәмі тағамның басқа элементтеріне әсер етпейді, бұл дәм палитрасының біріктірілуіне ықпал етеді. Ақ пияз ферменттелген тағамдардағы компонент ретінде өте пайдалы, өйткені оның аз қызатындығы тағамда көбінесе тәтті дәмді дәмді қабылдауға мүмкіндік береді. Сондай-ақ, бұл аз қысылудың сальса сияқты тағамдарда көптеген қолданыста болады.

Бақшаның қышқылдары

Паразиттік "Сөле бақшасы" (Colletotrichum circinans (Berk.) Voglino) - бұл барлық сатыдағы халықаралық пияздың тұқымдық түрлерін зақымдайтын ауру. Ауыл шаруашылығы ғалымы Джеймс Чарльз Уокер ақ пияздың сыртқы қабықтарында пигменттің жоқтығына байланысты пияздың жұқпасына әсіресе бейім екенін атап өтті, өйткені түсті пияздың кіші түрлерінде қабықтарында фенол қышқылының концентрациясы жоғары. Бақшада 20 градустан жоғары ылғалды топырақ жағдайында жақсы өседі. Саңырауқұлақ пияз плантацияларының топырағында өмір сүре алады, сондықтан ол өте қауіпті, өйткені ол болашақ дақылдардың өнімділігі мен өнімділігіне әсер етуі мүмкін. Бақшада пайда болған сарымсақ ластануы ақ пияздың сыртқы жапырақтарына зақым келтіріп, оның косметикасына зиян келтіреді және ақыр соңында оның нарықтық құнын төмендетеді. Егер бұл дақ алғашқы кезеңде байқалмаса және пиязды басқа пияздармен араластырмаса. Паразит бүкіл егісті зақымдай алады, сондай-ақ жапырақтың бүлінуіне, ерте көктеп шығуына және одан әрі сақталған кезде шірудің пайда болуына себепші болады.

Сарымсақ ақ шірігі

Ақ шірігіш (Sclerotium cepivorum) (аллиум түбір шірігі деп те аталады) - аллиум тұқымдасының көпшілігіне, соның ішінде сарымсақ, пирожный және пияз сорттарына әсер ететін, өте ауыр және белгілі саңырауқұлақ ауруы. Бұл саңырауқұлақ өзінің өмірінде аса маңызды спораларды шығармайтынында ерекше. Керісінше, топырақта склеротия деп аталатын қатты саңырауқұлақ массасы ретінде болады, олар қолайлы жағдайлар болғанша топырақта тұрып, ұйықтап қалады және ол қожайынға қосылады. Саңырауқұлақтың төзімділігін ескере отырып, ол топырақта 20 жылдан астам уақыт бойы қалуы мүмкін, бұл көптеген егістіктерді пияз отырғызу мен жинау үшін жарамсыз етеді. Ботрит жапырақты жұқпасының әсері негізінен өсімдік жапырақтарында байқалады. Жұқпадан кейін саңырауқұлақ жапыраққа (жапырақ зақымданулары деп те аталады) және өсімдіктің жапырақты тінінің мацерациясына әкеледі, нәтижесінде өлімге ұшырап, зақымданады. Алғашқы кезде зақымданулар көбінесе ақшыл түсті, ұзындығы шамамен 15 мм, айналасы ылғалдайтын ашық жасыл түсті гало. Бұл жапырақ ауруы, жапырақтың ашық жасыл, содан кейін қоңыр, қоңыр немесе сары түске айналып, ақырында құлап кетуіне әкеледі. Саңырауқұлақ ақ пияз дақылдарына өте жұқпалы және көбінесе пияз дақылдарының өрісі ішіндегі сарғаю үлгілерімен байқалады. Жекелеген өсімдіктерде Peronospora Destructor белгілері ақшыл сұр түсті ұсақ, түкті өскіндер түрінде көрінеді. Бұл өсінділер қызғылт пияздың немесе пияздың стемфилий жапырағының жапырағы сияқты аурулармен инфекцияға ұшырайды және егер олар жұқтырса, зақымданудың қызғылт пигментациясын және қара түсті спораларды шығарады. Бақшаға арналған жиынтық: алдыңғы егіннен алынған ұсақ бақшалар пісіп жетілмейді және кептіріледі. Бұл балдырлар ағымдағы маусымда қолданылады және көбінесе барлық отырғызу әдістерінен тез өседі және табиғи балдырлардан үлкен өнім береді. Бақша тұқымы: ақ бақша тұқымы, оны көктемнің соңында себуге болады. Бұл әдіспен өсірудің ұзақтығы ең ұзақ болса да (жетілген балдырлар үшін 4 айға дейін), өндірілген пияз ауруларға ең аз бейімделеді.