Сан-Хосе Минета Халықаралық Әуежайы

Кіріспе

Сан-Хосе халықаралық әуежайы, ресми түрде Норман Й. Минета Сан-Хосе халықаралық әуежайы, Сан-Хосе, Калифорниядағы қалалық мемлекеттік әуежай. Сан-Хосе қаласының оңтүстік-батысында 5 шақырым қашықтықта орналасқан, бұл әуежай қалаға және Сан-Франциско шығанағының Санта-Клара аңғары аймағына қызмет көрсетеді. Ол Сан-Хосе қаласының бұрынғы әкімі және қалалық кеңес мүшесі болған, АҚШ-тың бұрынғы көлік және сауда министрі Норман Минетаның құрметіне аталған. Сан-Хосе – Бей аймағының ең ірі қаласы болғанымен, SJC жолаушылар саны бойынша Сан-Франциско халықаралық әуежайынан кейін екінші орында тұрады. Бұдан өзге, әуежай АҚШ Кеден және шекара қорғау қызметінің ресми халықаралық кіру порты болып табылады. Ол Сан-Хосе қаласының оңтүстік-батысында, 101 тас жолы, 880 тас жолы және 87 мемлекеттік тас жолының қиылысының жанында орналасқан. 2021 жылы SJC арқылы өткен жолаушылардың 54% Southwest Airlines авиакомпаниясымен, ал 19% Alaska Airlines авиакомпаниясымен ұшқан.

Шолу

Сан-Хосе - Бей аймағындағы халық саны және аумағы бойынша ең ірі қала, ал SJC жолаушылар саны бойынша SFO-дан кейін Бей аймағындағы үш әуежайдың екіншісі болып табылады. 2018 жылы SJC 14,3 миллион жолаушыға қызмет көрсетті, бұл 2001 жылы тіркелген 14,2 миллион жолаушыдан тұратын бұрынғы рекордтық көрсеткіштен асып түсті. 2012 жылдан бері SJC АҚШ-тағы ірі әуежайлардың арасында орындық сыйымдылығының ең жылдам өсуінде болды, 2019 жылы 15,7 миллион жолаушыға жетті. SJC Сан-Хосе қаласының орталығына жақын орналасқан (қала орталығынан 4 миль (6 км) қашықтықта және қала шегінде), ал SFO және OAK қалалық орталықтарынан шамамен 14 миль (23 км) және 10 миль (16 км) қашықтықта орналасқан. Сан-Хосе қаласының орталығына жақын орналасқандығы ыңғайлы, бірақ SJC қаламен қоршалған және кеңейтуге мүмкіндік аз. Қала орталығына жақындығы FAA ережелеріне сәйкес, Сан-Хосе қаласының орталығындағы ғимараттардың биіктігін шектейді.

Басталуы мен кеңейуі

1939 жылы Сан-Хосе қаласының болашақ мэрі Эрни Рензель Сан-Хосе әуежайының орны үшін Крокер отбасынан Стоктон ранчосын сатып алу мүмкіндігін келіскен топты басқарды. 1940 жылы Рензель жерді төлеу үшін облигациялар бойынша дауыс беруді ұйымдастырды. 1945 жылы сынақ ұшқышы Джеймс М. Ниссен және екі серігі ұшу жолағы, ангар және ұшу мектебі үшін осы жердің бір бөлігін жалға алды. Сан-Хосе қаласы муниципалды әуежай құруды шешкен кезде Ниссен авиациялық бизнестегі үлесін сатып, Сан-Хосе әуежайының алғашқы директоры болды. Рензель мен Ниссен келесі онжылдықтарда Сан-Хосе қалалық әуежайының дамуына зор үлес қосты, нәтижесінде 1965 жылы кейіннен Терминал С аталған әуежай ашылды. Сан-Хоседегі алғашқы әуе рейстері 1948 жылы Сан-Франциско мен Лос-Анджелес арасындағы бірнеше тоқталымды рейсте Southwest Airways Douglas DC-3 ұшақтарымен жүзеге асырылды. Southwest өзін Pacific Air Lines деп атады және 1966 жылға дейін әуежайдағы жалғыз әуе компаниясы болды, содан кейін Pacific Southwest Airlines (PSA) LAX-тен Lockheed L 188 Electra және соңынан сол жылы Boeing 727-100 ұшақтарымен рейстерді бастады. SJC әуежайының алғашқы реактивтік ұшақтары Pacific Air Lines Boeing 727-100 болды, олар 1966 жылдың басында LAX-қа тікелей рейстер жасады; Pacific 727-лер 1967 жылы Лас-Вегасқа тікелей рейстер жасады. Pacific сонымен қатар Fairchild F-27 ұшақтарымен SJC-ге рейстер жасады және Bonanza Air Lines және West Coast Airlines компанияларымен бірігіп Air West құрды, кейін ол Hughes Airwest деп аталды, SJC әуежайында McDonnell Douglas DC-9-30 ұшақтарымен рейстерін жалғастырды, содан кейін 1979-1986 жылдары Republic Airlines компаниясына қосылды. 1968 жылы United Airlines әуежайға келді, Boeing 727 ұшақтары Денвер, Чикаго және LAX қалаларынан тікелей рейстер жасады, ал Douglas DC-8 ұшақтары Нью-Йорк пен Балтимор қалаларынан тікелей рейстер жасады. 12R/30L ұшу-қону жолағының ұзындығы 1962 жылға дейін 4500 фут (1372 м) болды, ал Brokaw Rd әуежайдың солтүстік-батыс шекарасы болды. 1964 жылы ол 6312 фут (1924 м), 1965 жылы 7787 фут (2373 м) болды, ал бірнеше жылдан кейін 8900 футқа (2713 м) жетті, ол 1991 жылға дейін сақталды. Қазіргі уақытта екі ұшу-қону жолағының ұзындығы 11000 фут (3353 м) құрайды. 1980 жылдардың басында әуежай АҚШ Конгресі қабылдаған әуежай шу деңгейін анықтау және тұрғын үйлерді дыбыздан қорғау бойынша пилоттық жобаны жасауға бағытталған шуды реттеу бағдарламасына қатысқан елдегі алғашқы әуежайлардың бірі болды. Бұл бағдарлама көрсеткендей, әуежайға жақын жердегі үйлерді ішкі шуды азайту үшін тиімді жаңартуға болады.

In 1939, Ernie Renzel, a wholesale grocer and future mayor of San Jose, led a group that negotiated an option to buy of the Stockton Ranch from the Crocker family, to be the site of San Jose's airport. Renzel led the effort to pass a bond measure to pay for the land in 1940. In 1945, test pilot James M. Nissen and two partners leased about of this land to build a runway, hangar and office building for a flight school. When the city of San Jose decided to develop a municipal airport, Nissen sold his share of the aviation business and became San Jose's first airport manager. Renzel and Nissen were instrumental in the development of San Jose Municipal Airport over the next few decades, culminating with the 1965 opening of what later became Terminal C.

San Jose's first airline flights were Southwest Airways Douglas DC 3s on the multistop run between San Francisco and Los Angeles, starting in 1948. Southwest changed its name to Pacific Air Lines and was the only airline at the airport until 1966, when Pacific Southwest Airlines (PSA) started flying Lockheed L 188 Electras nonstop from LAX and Boeing 727 100s later that year. SJC's first airline jets were Pacific Air Lines Boeing 727 100 nonstops to LAX earlier in 1966; Pacific 727s flew nonstop to Las Vegas in 1967. Pacific also flew Fairchild F 27s to SJC, and merged with Bonanza Air Lines and West Coast Airlines to form Air West which was renamed Hughes Airwest, continuing at SJC with McDonnell Douglas DC 9 30s before it merged into Republic Airlines (1979–1986). In 1968 United Airlines arrived, with Boeing 727 nonstops from Denver, Chicago and LAX, and Douglas DC 8 nonstops from New York and Baltimore. The runway which became 12R/30L was 4500 feet (1372 m) until about 1962— Brokaw Rd was the northwest boundary of the airport. In 1964 it was 6312 feet (1924 m), in 1965 it was 7787 feet (2373 m), and a few years later it reached 8900 feet (2713 m), where it stayed until around 1991. The two runways are now both 11000 feet (3353 m) in length. In the early 1980s, the airport was one of the first in the country to participate in the noise regulation program enacted by the U. S. Congress for delineation of airport noise contours and developing a pilot study of residential sound insulation. This program showed that homes near the airport could be retrofitted cost effectively to reduce indoor aircraft noise substantially.

1988-2010: өсім мен құлдырау

American Airlines 1988 жылы Сан-Хоседе хаб ашты, ол 1986 жылы AirCal (бұрынғы Air California) сатып алу кезінде алған слоттарды пайдаланды. 1990 жылы А терминалы американдық операцияны қамтамасыз ету үшін ашылды. Компания 1991 жылдың наурыз айында McDonnell Douglas DC 10 ұшақтарын пайдалана отырып, Токиоға ұшуды бастады. Бұл Сан-Хосе қаласының Азияға алғашқы тікелей байланысы болды. Ұшақ маршрутқа жарамсыз болып шықты; Сан-Хосе әуежайының қысқа ұшу-қону жолағы ұшақтардың толық кабинамен және отын резервуарларымен ұшып кетуіне кедергі келтірді. Нәтижесінде, American DC-10-ды McDonnell Douglas MD-11мен алмастырды. 2001 жылдың сәуірінде American әуежайы Парижге бағыт алды, бұл әуежайдың алғашқы трансатлантикалық рейсі болды. Авиакомпания Boeing 767 ұшағымен қызмет көрсетті. Сол жылдың жазында әуе компаниясы Париж, Тайбэй және Токио қалаларына Сан-Хоседен тоқтамай қызмет көрсетті және Остин, Бостон, Денвер, Гонолулу, Лас-Вегас, Мауи, Ориндж округі, Портленд, Финикс, Сан-Диего және Сиэтл қалаларына ішкі рейстерді жүргізді. 2001 жылы 11 қыркүйектегі шабуылдар мен интернет-кеңдіктің жарылуынан кейін қала өзінің көп бөлігін жоғалтты. Air Canada Торонто мен Оттава қалаларына ұшуды тоқтатты, ал American Airlines Тайбэй, Ванкувер және Париж қалаларына ұшып баруды тоқтатты. American сонымен қатар Майами, Сент-Луис, Сиэтл/Такома, Портленд (Орлеан), Денвер, Ориндж Каунти (CA) және Финикске рейстерін тоқтатты; әуе компаниясының Лос-Анджелеске рейстері American Eagle өңірлік рейстеріне төмендетілді. 2001 жылы қарашада әуежай Сан-Хосе қаласының тұрғыны, бұрынғы мэрі және конгрессмен, сондай-ақ АҚШ-тың бұрынғы сауда министрі және АҚШ-тың көлік министрі Норман Ю. Минетаның есімімен аталды. Сол айда Сан-Хосе қалалық кеңесі әуежайдың үш кезеңді, тоғыз жылдық кеңейту жоспарын ұсынған өзгертілген бас жоспарын мақұлдады. Gensler мен The Steinberg Group жасаған жоспарда 40 қақпалы (қазіргіден төрт артық), халықаралық конкорс және кеңейтілген қауіпсіздік аймақтары бар бірыңғай "Орталық терминал" болды. Кеме шамы пішінді қасбеті жылына 17,6 миллионға дейін жолаушыларды қарсы алады. Адамдарды тасымалдау жүйесі жаңа терминалды VTA жеңіл рельсімен және Санта-Клара Caltrain станциясының жанында жоспарланған BART станциясымен байланыстырады. Жүк тасымалдауға арналған нысандар әуежайдың шығыс жағына көшіріледі. Қазір жалға берілетін көліктер орналасқан жерге ұзақ мерзімді автокөлік тұрағы салынады. 2003 жылы 16 желтоқсанда Сан-Хосе әуежайының комиссиясы әуеайлаққа бұрынғы мэр Эрни Рензельдің есімімен және болашақ Орталық терминалға Джеймс Ниссеннің есімімен ат қойды. 2004 жылдың тамызында қала бас жоспарының бірінші кезеңі - Солтүстік конкорстың ісіне кірісті. 2005 жылы бастапқыда мақұлданған бас жоспарды қысқартты. Жаңа екі кезеңдік жоспарда бастапқыда ұсынылған Джеймс Ниссен Орталық терминалынан гөрі, жеңілдетілген B терминалы ұсынылды. Бұған қоса, А терминалы қосымша бақылауға арналған, қауіпсіздік пункттері және тротуарда орын қалдыру / алу үшін кеңейтіледі. Жаңа жоспардың құны 1,3 миллиард долларды құрайды, бұл бастапқы жоспардың 3 миллиард долларының жартысынан аз. Бірінші кезең 2010 жылдың 30 маусымында аяқталды, ол кезде B терминалы мен Солтүстік конкорс ресми түрде пайдалануға берілді. ІІ кезеңді жоспарлау 2018 жылдың басында басталды, 6 қосымша қақпа қосылады және B терминалының оңтүстік шетінде жаңа кеңістікті кеңейтеді. Қызметтерді қысқарту 2000-шы жылдардың басында жалғасты. Alaska Airlines әуекомпаниясы Пуэрто-Вальярта мен Кабо-Сан-Лукасқа арналған маусымдық бағыттарын тоқтатты, Horizon Air әуекомпаниясы Тусонға арналған қызметін тоқтатты, ал American Airlines әуекомпаниясы Сан-Луис-Обиспо мен Бостон Логан қалаларына арналған бағыттарын тоқтатты. Кейбір қосымшалар әлі де болды. 2005 жылдың қазан айында Hawaiian Airlines әуе компаниясы күн сайын Гонолулуға ұшып бара бастады. 2006 жылдың қазан айында American Airlines Сан-Хосе-Токио-Нарита бағытын тоқтатты. SJC 2008 жылы мұнай бағасының өсуі кезінде көптеген орта деңгейдегі әуежайлармен бірге зардап шекті, өйткені әуе компаниялары маржиналды қызметтерді қысқартты. Әуежай күзде АҚШ-тың трансматериктік қызметінен айрылды. Continental Ньюарк рейстерін тоқтатты, JetBlue Бостонды тоқтатпады, ал United өзінің Чикаго-О'Хэр және Вашингтон Даллес хабтарына рейстерін тоқтатты. The New York Times 2007-2009 жылдар аралығында SJC өзінің орындық қуатының 22% жоғалғанын хабарлады. Frontier Airlines компаниясы 2010 жылдың мамырында SJC-ден шықты, себебі әуежайдан Денверге (Колорадо штаты) жалғыз рейспен ұшып, табыс табу мүмкін болмады. 2010 жылдың тамызында Mexicana Airlines де банкроттық жағдайына байланысты барлық рейстерін тоқтатты.

American Airlines opened a hub at San Jose in 1988, using slots it obtained in the buyout of AirCal (formerly Air California) in 1986. In 1990, Terminal A was opened to help accommodate the American operation. The company launched a flight to Tokyo using McDonnell Douglas DC 10s in March 1991. This was San Jose's first direct link to Asia. The aircraft proved ill suited for the route; the San Jose airport's short runway prevented the planes from taking off with a full cabin and fuel tanks. Consequently, American replaced the DC 10s with McDonnell Douglas MD 11s. In April 2001, American commenced a route to Paris, the airport's first transatlantic flight. The airline operated the service with a Boeing 767. By the summer of that year, the airline served Paris, Taipei, and Tokyo nonstop from San Jose and had domestic flights to Austin, Boston, Denver, Honolulu, Las Vegas, Maui, Orange County, Portland, Phoenix, San Diego and Seattle. After the September 11 attacks and the dot com bubble burst in 2001, the city lost much of its service. Air Canada dropped its flights to Toronto and Ottawa, Canada, and American Airlines ended its nonstops to Taipei, Vancouver, and Paris. American also canceled service to Miami, St. Louis, Seattle/Tacoma, Portland (OR), Denver, Orange County (CA) and Phoenix; the airline's flights to Los Angeles were downgraded to American Eagle regional flights. In November 2001, the airport was renamed after Norman Y. Mineta, a native of San Jose, its former mayor and congressman, as well as both a former United States Secretary of Commerce and a United States Secretary of Transportation. That same month, the San Jose City Council approved an amended master plan for the airport that called for a three phase, nine year expansion plan. The plan, designed by Gensler and The Steinberg Group, called for a single, consolidated "Central Terminal" with 40 gates (four more than present), an international concourse and expanded security areas. The sail shaped facade would greet up to 17.6 million passengers a year. A people mover system would link the new terminal with VTA light rail and the planned BART station next to the Santa Clara Caltrain station. Cargo facilities would be moved to the east side of the airport. A long term parking garage would be built where the rental car operations are now. A short term parking lot would be built on the site of Terminal C. On December 16, 2003, the San Jose Airport Commission named the airfield after former mayor Ernie Renzel and named the future Central Terminal after James Nissen. In August 2004, the city broke ground on the North Concourse, the first phase of the master plan. The originally approved master plan was scaled back in 2005. The new two phase plan called for a simplified Terminal B, rather than the initially proposed James Nissen Central Terminal, with a North Concourse to replace the aging Terminal C. In addition, Terminal A would be expanded for additional check in counters, security checkpoints, and drop off/pick up curbside space. The new plan cost $1.3 billion, less than half of the original plan's $3 billion. The first phase was completed on June 30, 2010, when Terminal B and the North Concourse officially opened for service. Planning for Phase II began in early 2018, with 6 additional gates to be added along with a new concourse extension at the south end of Terminal B. Service reductions continued throughout the early 2000s. Alaska Airlines halted its Puerto Vallarta and Cabo San Lucas seasonal routes, Horizon Air ended its Tucson service and American Airlines ended its San Luis Obispo and Boston Logan links. Some additions still occurred. In October 2005, Hawaiian Airlines began daily nonstops to Honolulu. In October 2006 American Airlines ended the San Jose–Tokyo Narita route. SJC suffered with many mid tier airports during the 2008 rise in oil prices as airlines reduced marginal services. The airport lost much of its transcontinental U. S. service in the fall with Continental ending Newark flights, JetBlue ending Boston nonstops, and United ending flights to its Chicago–O'Hare and Washington Dulles hubs. The New York Times reported that between 2007 and 2009, SJC lost 22% of its seat capacity. Frontier Airlines pulled out of SJC in May 2010, citing lack of profitability on its single flight from the airport to Denver, Colorado. In August 2010, Mexicana Airlines also suspended all flights permanently due to bankruptcy.

2010-2019: қызмет көрсетуде қайта жану

2010 жылдан бастап SJC әуежайында бірнеше жылдан бері алғаш рет қызметтер кеңейтілді. Ішкі рейстерді жүзеге асыратын JetBlue Airways және Alaska Airlines жаңа рейстер қосты немесе қызметін жаңартты, ал халықаралық рейстерді жүзеге асыратын Volaris 2010 жылдың мамырында Мексиканың Гвадалахара қаласына рейстермен қызмет көрсетуді бастады. Alaska Airlines кейіннен Гавайи және Мексикаға да рейстер ұсынды. Он жылдық ішінде әуежай қарқынды дамыды. 2012 жылы Hawaiian Airlines Мауи қаласына рейстер бастады. All Nippon Airways 2012 жылы Сан-Хосе мен Токио арасында рейстер ашатынын хабарлады, бұл екі қала арасындағы бұрынғы байланысты, American Airlines 2006 жылы маршрутты тоқтату салдарынан жоғалған байланысты қалпына келтірді. Бұл бағытта әуекомпания Boeing 787 Dreamliner ұшағын пайдаланды, соның арқасында Сан-Хосе АҚШ-та 787 ұшақтарымен жоспарланған рейстерді алғашқы қалалардың біріне айналды. 787 ұшақтарының жеткізілуі кешіккендіктен, әуекомпания маршрутты 2013 жылдың басына дейін кейінге шегерді. 2015 және 2016 жылдары бірнеше жаңа халықаралық рейстер ашылды. Hainan Airlines Бейжіңге тікелей рейстер бастады. British Airways Лондон-Хитроу әуежайынан күнделікті Boeing 787 Dreamliner рейсін іске қосты; Air Canada қайта оралды және Air Canada Express Ванкуверден рейстер ұсынды. 2017 және 2018 жылдары Volaris Мексикадағы Морелия, Леон және Закатекас қалаларына рейстер ұсынысын кеңейтті. Барлық халықаралық бағыттар сәтті болған жоқ. Lufthansa SJC және Франкфурт қалаларын Lufthansa CityLine Airbus A340 300 ұшақтарымен байланыстырды, Aeromexico Гвадалахараға күнделікті рейстер бастады, кейіннен Мексика қаласына маусымдық рейстер қосты, ал Air China Airbus A330 200 ұшағымен Шанхай-Пудунға рейстер ұсынды. Бірақ Lufthansa және Air China 2018 жылы рейстерді тоқтатты, ал Aeromexico 2019 жылдың қаңтарында екі бағытты да тоқтатты, бірақ 2019-2020 жылдардың қысқы демалыс маусымында Гвадалахараға рейстерді қайта бастады. Virgin America компаниясын сатып алғаннан кейін, Alaska Airlines 2015 және 2018 жылдар аралығында Минета және Сан-Франциско халықаралық әуежайларында қарқынды өсті, Orange County, Los Angeles және San Diego сияқты штат ішіндегі қалаларды, сондай-ақ Шығыс жағалаудағы Newark және New York–Kennedy қалаларын қосты. Alaska Airlines жаңа бағыттарды жариялағанда бірнеше мақалада SJC-ні өріс орталығы деп атады. Дегенмен, барлық бағыттар сәтті болған жоқ, өйткені Юджин, Бурбанк және Даллас-Love қалаларына рейстер 2019 жылы тоқтатылды, ал Санта-Ана, New York–Kennedy және Тусон қалаларына рейстер 2020 жылы тоқтатылды. Басқа ішкі рейстерді жүзеге асыратын әуекомпаниялар да қызметтерін ұлғайтты немесе әуежайға қайта оралды. Frontier Airlines Денверге рейстерді қайта бастады және Лас-Вегасқа рейстер ашты. Остин, Атланта, Цинциннати және Сан-Антонио қалаларына қосымша рейстер 2018 жылдың көктемінде ашылды, бірақ келесі жылы қайта жаңартылмады. Delta Air Lines New York–Kennedy және Детройт қалаларына рейстерін ұлғайтты. Southwest Airlines 2016 жылдан 2020 жылға дейін қызметін кеңейтіп, SJC-ге бүкіл ел бойынша онға жуық жаңа қалаларды қосты және 2019 жылдың мамыр айында Гонолулу мен Мауиге рейстер ашты.

Beginning in 2010, service expanded at SJC for the first time in several years. Domestic carriers JetBlue Airways and Alaska Airlines added or adjusted service while international carrier Volaris began service in May 2010 with flights to Guadalajara, Mexico. Alaska subsequently expanded offerings to include those in Hawaii and Mexico. The decade saw rapid expansion for the airport. In 2012, Hawaiian Airlines added service to Maui. All Nippon Airways announced it would begin service between San Jose and Tokyo in 2012, restoring the link between the two cities that was lost when American Airlines ended service on the route in 2006. The airline used the Boeing 787 Dreamliner, making San Jose one of the first cities in the United States to see scheduled 787 flights. Due to delivery delays of its 787 aircraft, the airline postponed the launch of the route to early 2013. In 2015 and 2016, several new international flights were launched. Hainan Airlines began nonstop flights from Beijing. British Airways commenced daily Boeing 787 Dreamliner service from London–Heathrow; Air Canada returned, providing flights from Vancouver operated by Air Canada Express. Later in 2017 and 2018, Volaris expanded its offerings to Mexico with service to Morelia, Leon, and Zacatecas. Not all international routes proved successful. Lufthansa connected SJC and Frankfurt on flights operated by Lufthansa CityLine Airbus A340 300 aircraft, Aeromexico started a daily flight to Guadalajara, and later added seasonal service to Mexico City, and Air China introduced Shanghai–Pudong flights with an Airbus A330 200, but Lufthansa and Air China ended service in 2018 while Aeromexico ceased both flights in January 2019, later resuming Guadalajara for the 2019–2020 winter holiday season. In the wake of its acquisition of Virgin America, Alaska Airlines grew quickly at Mineta Airport as well as San Francisco International Airport between 2015 and 2018, adding intrastate cities like Orange County, Los Angeles, and San Diego, along with East Coast destinations Newark and New York–Kennedy. Alaska has designated SJC a focus city in several articles when announcing new destinations. Not all routes were successful, however, as service to Eugene, Burbank, and Dallas–Love ended in 2019, with Santa Ana, New York–Kennedy, and Tucson ending in 2020. Other domestic carriers increased service or returned to the airport. Frontier Airlines resumed service to Denver and began flights to Las Vegas. Additional service to Austin, Atlanta, Cincinnati and San Antonio began in the spring of 2018 but did not return the next year. Delta Air Lines added service to its New York–Kennedy and Detroit hubs. Southwest Airlines greatly expanded service from 2016 to 2020, connecting almost a dozen new cities across the country to SJC and added flights to Honolulu and Maui in May 2019.

2020 қазіргі заман: COVID-19 пандемиясы және қалпына келтіру

2020 жылдың наурыз айынан бастап COVID-19 пандемиясы туризмге тигізген әсер әуежайдағы жолаушылар ағыны мен рейстер санын күрт азайтты. 2019 жылы 15,6 миллион жолаушы қызмет көрсеткеннен кейін, 2020 жылы әуежайды бар болғаны 4,7 миллион жолаушы пайдаланды. Frontier Airlines және Hainan Airlines әуекомпаниялары SJC бағытындағы қызметін тоқтатты, ал басқа әуекомпаниялар көптеген бағыттарын тоқтатты немесе қысқартты, оның ішінде Азия мен Еуропаға барлық континенттер аралық рейстерді де. Саяхаттың күрт төмендеуіне және жолаушылар сұранысының азаюына қарамастан, Alaska Airlines 2021 жылы Палм-Спрингс бағытына рейстер қосты. Volaris та 2020 жылдың қараша айында Мексика қаласына жаңа бағыт ашты. 2022 жылдың маусым айына қарай саяхат қалпына келгендіктен, British Airways Лондон–Хитроу бағытындағы рейстерін қайта бастады, ал Japan Airlines компаниясына тиесілі Zipair Tokyo желтоқсан айында Токио–Нарита бағытында жаңа рейстер басталатынын хабарлады. Дегенмен, British Airways 2023 жылдың қазанынан бастап Сан-Хосеге рейстерді тоқтататынын мәлімдеді, ал JetBlue әуежайдың Нью-Йорк аймағына соңғы қалған рейсін жойды. 2024 жылдың 3 сәуірінде American Eagle Лос-Анджелес бағытындағы рейстерін тоқтатты.

Ғимараттар мен ұшақтар

Норман Ю. Минета Сан-Хосе халықаралық әуежайы 62 фут (19 м) биіктікте жатыр. Оның екі қолданыстағы ұшу-қону жолағы бар: 12L/30R және 12R/30L, екеуі де асфальт/бетоннан жасалған. Ұшу-қону жолақтарының арақашықтығы жеткіліксіз: орталық сызықтары арасында 700 фут. 2018 жылдың 28 ақпанына дейінгі кезеңде әуежайда 181,686 ұшақ операциясы тіркелді, күніне орташа 498 операция жасалды: 66% жолаушылар тасымалдаушы әуе компаниялары, 13% әуе таксисі, 20% жеке авиация және <1% әскери авиация. Ол кезде әуежайда 133 ұшақ базасы болды: 46% бір моторлы, 12% көп моторлы, 39% реактивті және 3% тікұшақ. Әуежайдың алғашқы заманауи терминалы – C терминалы 1965 жылы ашылып, 2010 жылы жабылып, сөйтілді. Оның орнында қазір қысқа мерзімді тұрақ орналасқан, бірақ ол B терминалының екінші кезеңі салынысқанда пайдаланылатын болады.

А терминалы

А терминалында 17 қақпа бар: 1–7, 7А және 8–16. (7А қақпасы – алыс тұрақ орындарына арналған жер деңгейіндегі қақпа.) HTB, Inc. басқарған архитекторлар мен инженерлер тобы жобалаған А терминалы және оған іргелес тұрған паркинг 1990 жылы American Airlines үшін жобаланып, салынған. Жалпы бағдарламаны Сан-Хосе әуежайы мен Қоғамдық жұмыстар қызметкерлерінің бірлескен тобы, «Аэропортты дамыту тобы» деген атпен жүргізді. Жоба Калифорния құрылыс инженерлері кеңесінің «Жылдың қоғамдық жобасы» сыйлығына ие болды. 2009 жылы кең ауқымды жөндеу және кеңейту жүргізілді, нәтижесінде жер деңгейіндегі билет сату орындары үлкейтілді, жағалаудағы тұрақ орындары көбейтілді, қауіпсіздік тексеру бекеттері кеңейтілді және қызмет көрсету нысандары көбейтілді. Жаңарту және кеңейтуді Curtis W. Fentress, FAIA, RIBA (Fentress Architects) жобалады. Терминалға 15 және 16 қақпалары бар халықаралық ұшулар келгендер ғимараты кіреді. Әуежайға халықаралық рейстермен келген барлық жолаушылар осы ғимараттан кеден және иммиграция бақылауын өтуі тиіс (АҚШ шекарасында алдын ала бақылаудан өткен әуежайлардан келген рейстерден басқа). 2015 жылдың басында B терминалындағы 17 және 18 қақпалары халықаралық ұшулар келгендерге қызмет көрсету үшін қайта жабдықталды. Әуежайдағы жалғыз лаунж American Airlines жолаушыларына арналған 8 қақпасының қарсы жағында орналасқан Admirals Club болды, ол авиакомпанияның хабы ретінде жұмыс істеді. Авиакомпания хабын қысқартумен байланысты ол 2010 жылдың қыркүйегінде жабылды, себебі авиакомпания өсетін шығындар мен рейстер кестесін қысқартуды атап өтті. А терминалында қазір «The Club at SJC» деп аталатын екі ақылы лаунж бар, онда жолаушылар рейстерін күте алады және тамақ пен сусындарға қол жеткізе алады. Priority Pass картасының иегерлері «The Club at SJC» лаунжына тегін кіре алады. Бір лаунж халықаралық қақпаларға жақын орналасқан, ал екіншісі 2019 жылдың соңында ашылды және бұрынғы Admirals Club ғимаратының бір бөлігін иеленді, оны жаңартты.

Әуе компаниясының нарықтық үлесі

+ SJC әуежайындағы ең ірі әуе компаниялары (2022 жылдың қарашасы – 2023 жылдың қазаны)ОрынАвиакомпанияЖолаушылар саныҮлесі1 Southwest Airlines7,167,00063.83%2 Alaska Airlines972,0008.67%3 SkyWest Airlines943,0008.41%4 Delta Air Lines670,0005.98%5 American Airlines496,0004.43%

Апаттар мен оқиғалар

14–15 қыркүйек, 1975 (1130 P – 130 A) – Continental Airlines – Boeing 727 (түнде тоқтаған реактивтік ұшақ). Сан-Хосе қаласының 24 жасар тұрғыны Фред Соломон әйел зорлап, дүкенді тонауға әрекеттенді, екі көлік ұрлады, дәрігер мен тағы төрт адамды құнып алып, содан кейін сол кездегі Сан-Хосе қалалық әуежайында Continental Airlines Boeing 727 ұшағын қақпаға салуға тырысты. Қарулы адам екі әуежай механигін кепілге алып, ұшақтың қозғалтқыштарын іске қосуды талап етті. Ұшақ ұшу-қону жолағына қарай жылдамдық алғанда, полиция оның дөңгелектерін атып бұзды. Ұшақтың есігінде кепілге алған адамның алдында тұрып, полициямен келіссөздер жүргізу кезінде, қарулы адам оларға қаруын бағыттап, полицияның Басты терминалының (C терминалы) үстінде орналасқан снайпері оқтап өлтірді. 25 қазан, 1999 жыл – Сан-Хосе полиция департаментінің McDonnell Douglas 500N тікұшағы, тіркеу нөмірі N904PD, SJC әуежайына техникалық жөндеу үшін келе жатқанда қозғалыс схемасына кіргенде басқаруын жоғалтты. Тікұшақ қалалық көшеге құлап, экипаждың екеуі де қаза тапты. Жерде зақым келген немесе жарақат алған адамдар туралы хабарлама түспеді. NTSB анықтағандай, тікұшақты SJC-ге қайта тасымалдау мақсатында жасалған уақытша жөндеулер, бақылау мәселесін нашарлатты, оны шешуге тырысқан. NOTAR (құйрық роторы жоқ) тікұшағының нұсқаулықтары мен оқытуы, дәстүрлі тікұшақтарда тәжірибелі ұшқыштарға, қозғалтқыштың істен шығуынан кейін жағдайды түзету үшін жеткілікті дайындық бермеді. 21 сәуір, 2014 жыл – Жасөспірім ұл қауіпсіздік қоршауын асып, Hawaiian Airlines Boeing 767 ұшағының доңғалақ қуысына жасырынып, Мауиге бес сағаттық ұшудан аман қалды. Конгрессмен Эрик Суолвелл Сан-Хосе әуежайының қауіпсіздік шараларын қайта қарау қажеттігін атап өтті. Әуежай өкілі әуежай қауіпсіздігінің "барлық федералдық талаптарға сай келетінін және одан да жоғары екенін" және "біздің ойларымыз бен тілектеріміз [жасырынып кірген адаммен] және оның отбасымен бірге" деді. Ол сондай-ақ "ешқандай жүйе 100 пайыз кепілдік бере алмайтынын және әуежай периметрін, әсіресе қараңғыда асып өтуге және байқалмай қалуға болады, және бұл жасөспірім солай жасаған сияқты" деп қосты.

September 14–15, 1975 (1130 P – 130 A) – Continental Airlines – Boeing 727 (jet parked overnight). Fred Salomon, a 24 year old resident of San Jose, had raped a woman, attempted to rob a store, stolen two vehicles, kidnapped a doctor and four others, then attempted to hijack a Continental Airlines Boeing 727 at what was then called San Jose Municipal Airport. The gunman had taken two airline mechanics hostage, demanding that they start the engines on the aircraft. As it started to roll towards the runway, the tires were shot out by police. Standing in the doorway of the jet with a hostage in front of him, while negotiating with police, the gunman pointed his gun at them and was shot and killed by a police sharpshooter, who was positioned on top of the Main Terminal (Terminal C). October 25, 1999 – San Jose Police Department McDonnell Douglas 500N helicopter N904PD lost control while entering the traffic pattern at SJC during a maintenance ferry flight. The helicopter crashed into a city street, killing both of the occupants. There were no reported damage or injuries on the ground. The NTSB determined that temporary repairs made in order to ferry the helicopter back to SJC actually made the controllability problem that was intended to be solved worse. Pilot manuals and training for the NOTAR (no tail rotor) helicopter did not provide adequate preparation for the pilot experienced in conventional helicopters to recover from a stuck thruster condition which occurred. April 21, 2014 – A teenage boy scaled a security fence and stowed away in the wheel well of a Hawaiian Airlines Boeing 767, surviving the five hour flight to Maui. Congressman Eric Swalwell reiterated his call to scrutinize San Jose Airport's security measures. An airport spokeswoman stated that the airport's security "meets and exceeds all federal requirements" and "our thoughts and prayers are with [the stowaway] and his family". She also noted that "no system is 100 percent and it is possible to scale an airport perimeter fence line, especially under cover of darkness and remain undetected and it appears that's what this teenager did."

Жер үсті тасымалы

Санта-Клара аңғарының көлік басқармасы (VTA) автобус бағыты әуежайдың А және В терминалдарына қызмет көрсетеді, және екі терминалдан да оған тегін мінуге болады. 60-шы бағыт әуежайды Санта-Клара транзит орталығымен байланыстырады, онда Альтамонт коридоры экспресі, Caltrain және Amtrak теміржол қызметтері, сондай-ақ көптеген басқа VTA автобус бағыттары бар. 60-шы бағыт Metro/Airport, Milpitas және Winchester станцияларында VTA жеңіл рельстік көлігімен, ал Milpitas станциясында Bay Area Rapid Transit (BART) жүйесімен де байланысады. Әуежайға түрлі такси және жалға берілетін көлік компаниялары қызмет көрсетеді, және ол Interstate 880 және US Route 101 тас жолдары арқылы, Калифорния мемлекеттік 87-ші бағытымен қолжетімді. Бес тұрақ бар: Экономикалық 1-ші тұрақ, сағаттық 2-ші, 3-ші және 5-ші тұрақтар, және күнделікті 4-ші тұрақ. Жалға берілетін көліктер B терминалының қарсысындағы көп қабатты CONRAC гаражында орналасқан. Әуежайдан 87 мемлекеттік тас жолының ар жағында тегін ұялы телефон күту аймағы бар. Әуежай терминалдар мен экономикалық тұрақ арасында тегін автобус қызметі ұсынылады.