Кіріспе

Самлесбери Холл – Англияның Ланкашир графтығындағы Самлесбери ауылында орналасқан тарихи үй. Ол 1325 жылы Гилберт де Саутворт (т. 1270) салған, және 17 ғасырдың басына дейін Саутворт отбасының негізгі үйі болды. Самлесбери Холл 1322 жылғы Ұлы шабуыл кезінде шотландтардың шабуылында қиратылған ескі ғимараттың орнына салынған болуы мүмкін. Бұл зал тарихында түрлі мақсатта қолданылған, оның ішінде қоғамдық үй және қыздарға арналған пансион мектеп болған. Бірақ 1925 жылдан бері, ағашы үшін бұзылудан құтқарылғаннан кейін, ол тіркелген қайырымдылық қоры – Самлесбери Холл Траст басқаруында. Бұл I санаттағы ортағасырлық сарай жыл сайын 50 000-нан астам келушіні қызықтырады. Самлесбери Холл сенбі күнінен басқа күн сайын жұртшылыққа ашық.

Тарих

Саутворттарға тиесілі болғанға дейін Самлсбери уәлиесі д'Эвиас отбасына тиесілі болған. Уоррингтондық Гилберт де Саутворт Алиса д'Эвиасқа үйлену арқылы уәлиенің жартысына ие болды және 1325 жыл шамасында Ұлы залды салғанымен есептеледі. Оның шөбересі Томас оңтүстік-батыс қанатын салдырды. Саутворттардың ұрпақтары 1677–78 жылдарға дейін уәлиенің бұл бөлігін иеленді, содан кейін Эдвард Саутворт оны Томас Брейдиллге сатты. Брейдилл залде тұрмады, бірақ Ольверстондағы Конисхед монастырының негізгі үйінде пайдалану үшін оның көптеген ішкі безендірулерін алып тастады. Ол 1830 жылы залды Брейдилл Армс мейрамханасына айналдырудан бұрын, оны қолмен тоқушыларға жалға берді. Келесі иесі Джон Купер болды, ол ғимаратты 1850 жылы сатып алып, оны Мэри Энн Харрисонға біріктірілген мектеп-интернат ретінде жалға берді. Ол 18 ғасырдағы швейцариялық білім беру реформаторы Иоганн Генрих Песталоццидің идеяларына негізделген Песталоцци институтын құрды. Мектеп өте алдымен болды және белгілі Монтессори жүйесінен шамамен елу жыл бұрын оның кейбір принциптерін көре білді. 1862 жылдың қарашасында оны сатып алғаннан кейін, Галлигривс Холлдың көрнекті Блэкберн өнеркәсіпшісі Жозеф Харрисон залды жақсартты. Жозефтің үлкен ұлы Уильям Харрисон 1879 жылға дейін, яғни өзіне қол жұмсағанға дейін залде тұрды. Сол жылдың қаңтар айында мұзда сығу салдарынан Уильямның миы мен аяғына ауыр жарақаттар келді, бұл оны үлкен депрессияға ұшыратты. Оның әкесі Жозеф Харрисон келесі жылы, 1880 жылдың 18 ақпанында "ұзаққа созылған аурудан кейін" Галлигривс Холлде қайтыс болды. Содан кейін уәлиелік Жозефтің кіші ұлы Генриге өтті, ол Блэкбернде тұрды. Ол 1880–81 жылдары Блэкберннің мэрі болды және қаланың құрметті азаматы атанды. Уәлиелік әлі де Харрисондарға тиесілі болғанымен, Фредерик Бейнс және оның отбасы бірнеше жыл бойы онда жалға тұрды. Бейнс сондай-ақ 1896 жылдан 1897 жылға дейін Блэкберннің мэрі болды. Алайда, зал 1909 жылдан бастап бос тұрды, 1924 жылы оны оны бұзып, тұрғын үйлер салуды жоспарлаған құрылыс фирмасы сатып алды. Халықтан жиналған қаржы арқасында 1925 жылы зал сатып алынып, Самлсбери Холл Трастына тапсырылды, ол оны сол кезден бері басқарып келеді.

Сәулет

Зал дәстүр бойынша шығысқа қараған терезелермен салынған. 140 жыл өткен соң салынған шіркеу де шығысқа қаратылған. Бірақ, шіркеу 60 жылдан кейін негізгі залға қосылғанда, жылдар өте Күннің орнының өзгеруіне байланысты қосылу бұрышы 90 градустан кем болды. Саутворт отбасы бастапқыда шіркеуді үйді поместье деңгейіне жеткізу үшін салған, мұндай поместьеде үлкен шаруашылық, шіркеу және дін қызметкері, жұма күндері балық сақтауға арналған қойма, әдетте көл, су диірмені және астық сақтау орны болуы тиіс еді. Сондықтан Сэмлсбери залы 14 ғасырдан бері қазіргі күнге дейінгі сәулет стилі мен діни сенімдерін көрсетеді.