Кіріспе
Herbert Edgar Douglass Jr. (1927 жылы 16 мамыр - 2014 жылы 15 желтоқсан) - жетінші күндіктік адвентистік теолог. Ол АҚШ-тың Массачусетс штатының Спрингфилд қаласында туған. Ол Герберт Эдгар Дуглас Ср (1904-1983) мен Милдред Дженни Мунсонның (1908-1988) бес баланың ең үлкені (барлығы ұлдар). 1964 жылы Тихоокеандық діни мектептен теология ғылымдарының докторы атанды. 1954 жылдан 1957 жылға дейін Дуглас бес кітапқа түсініктеме жазды және "Жетіінші күндікті адвентистердің Киелі кітап түсініктемесі" атты кітапты редакциялаған құрамда қызмет етті. 1967 жылдан 1970 жылға дейін Атлантик Юнион колледжінің президенті; 1970 жылдан 1976 жылға дейін Review and Herald журналының (қазіргі Адвентисттік шолу) редакторы; 1979 жылдан 1985 жылға дейін Тихоокеан баспасы баспа қауымдастығының редакторлық даму жөніндегі кітап редакторы және вице-президенті; 1985 жылдан 1992 жылға дейін Веймар институтының президенті, ал 1997 жылдан 2001 жылға дейін Адвентисттік мұра қызметі филантропия вице-президенті. 2003 жылдан 2005 жылға дейін Дуглас Amazing Facts қызметіне кеңесші болды. 2014 жылы қайтыс болғанға дейін ол Калифорния штатының Линкольн қаласында тұратын.
Herbert Edgar Douglass Jr. (May 16, 1927 – December 15, 2014) was a Seventh day Adventist theologian. He was born in Springfield, Massachusetts, US, the oldest of five children (all sons) to Herbert Edgar Douglass Sr (1904–1983) and Mildred Jennie Munson (1908–1988). He earned his Doctorate in Theology at Pacific School of Religion in 1964. From 1954 to 1957 Douglass wrote commentaries for five books for, and served on the staff that edited, the Seventh day Adventist Bible Commentary. From 1967 to 1970 he served as president of Atlantic Union College; from 1970 to 1976 as associate editor of the Review and Herald magazine (now the Adventist Review); from 1979 to 1985 as associate Book Editor and vice president for Editorial Development at the Pacific Press Publishing Association; from 1985 to 1992 as president of Weimar Institute, and from 1997 to 2001 as vice president for philanthropy at Adventist Heritage Ministry. From 2003 to 2005 Douglass was a consultant for Amazing Facts ministry. Until his death in 2014, he resided in Lincoln, California.
Ілімге қатысты сұрақтар
"Дөрес ілім туралы сұрақтар" атты мақаласында көтерілген мәселелерде Дуглас адвентистік ой-пікірлерге әкеліп отырған өзгерістерге қарсы болды. "Тарихи түбіртекте" 1975 жылы Дуглас қысқаша QoD талқылайды және оның адвентистік христологияны ұсынуына айқын қарсылық білдіреді. Исаның болмысы туралы Дуглас былай деп жазды: "Иса күнәға батқан адам сияқты, пішіні мен табиғаты жағынан бірдей, тек Ол күнә жасамады. Бұл дегеніміз, Ол барлық жағынан құлдыраған адамзаттың адамы сияқты, оның ішінде негізгі қалаулары мен қажеттіліктері де бар. Бірақ ол адамдық әрекет тұрғысынан қарасақ, күнәкар адамзатқа ұқсамады: Ол күнә жасаған жоқ".
Соңғы буын теологиясы
Дуглас 1970 жылдары соңғы буын теологиясын жақтаған көрнекті тұлға болды, ол редактор Кеннет Х. Вудпен бірге ЛГТ-ны қолдаған, қазір Адвентистік шолуда мақалалар жариялады. Ол адвентистік шіркеудің жетекші теологы болды. Дугластың LGT-ге қосқан негізгі үлесі "Жем-жырақ принципі" деп аталатын нәрсе туралы сөз болды. Герберт Э. Дуглас негізінен Андреасеннің тұжырымдамаларын әзірледі, бірақ өз бетінше. Дуглас сол сенімнің пайдасына "Ревию" журналына редакторлық мақалалар жазып жүрді, бірақ ол ешқашан Андреасенді оқымаған. Ақырында, осы редакциялық мақалалардан кейін ол Андреасеннің пікірлерін оқыды және көптеген ортақ нәрселерді тапты. Бірақ Дуглас, Андреасен сияқты, Киелі кітапты мұқият зерттей отырып, Елен Г. Уайттың жазбаларын оқып, өз түсініктерін дамытты. Дуглас Исаның сынақты жеңгені Оның құдайлық болғанына байланысты емес, дұғаға, Жазбаларды зерттеуге және Әкесіне арқа сүйегеніне байланысты деп үйретті. Бұл жеңіс Мәсіхтің адамдық қасиеті арқылы жүзеге асты. Оның әдісі барлық адамдарға қолжетімді. Осылайша, Дуглас бойынша, Мәсіхтің күнәкар адамнан артықшылығы жоқ, тек адам күнә жасады, ал Мәсіх ешқашан күнә жасаған жоқ. Осыған байланысты, ол өзінің "Адамзаттың күнәкарлықпен теңелуіне" деген пікірін білдірді. Дуглас Мәсіхтің адамгершілік үлгісі Мәсіх пен Шайтан арасындағы "үкілетті дауды" шешу үшін аса маңызды деп сенген. Құдай мүмкін болатын нәрсені күтіп отыр, ол кезде күнәға батқан ерлер мен әйелдердің бүкіл ұрпағы Мәсіхтің үлгісіне еліктеп, Ол адам болып өмір сүргендей өмір сүреді және ақыр соңында Құдайдың мінез-құлқын ақтайды. Дугластың негізгі үлесі - ол "Жем-жырақ принципі" деп аталатын принципті түсіндірді. Дуглас адамның жетістіктері Мәсіхтің жетістіктерімен бірдей емес деп сенді. Ақыр соңында күнәкар адамзат Иса Мәсіхтің өмірін қайтадан қайталайды. Д. Дуглас "өнім" қағидасында адамның көрнекі жетіспеушілігі мәселесіне жауап тапты. Өсімдік тұқымнан бастап сабаққа, содан соң толық дәнге дейін өсіп-өнеді. Д. Дуглас әр ұрпақтың өсіп-өніп, жетіліп, кемелденгенше дамып келе жатқанын көрді. Марқа 4:26 29 (NIV) және Аян 14:14 16 (NIV) -ға сілтеме жасай отырып, Дуглас Құдай пісіп жетілген егінді күтіп отырғанын, ал ол егін "толық піскенде" Ол орағын созып, жерді орады деп дәлелдеді. Мәсіхтің екінші келуі ақырында болады.
Ұлы дау тақырыбы
Дуглас Ұлы дау тақырыбын (GCT) тұжырымдамалық кілт ретінде, адамзатқа ең үлкен сұрақтарды түсінуге әкелетін ұйымдастырушы принцип ретінде ұсынды: Өмір қалай басталды? Неге жақсылық пен жамандық, және олардың айырмашылығын қалай білуге болады? Өлгеннен кейін не болады? Неге азап шегіп, өлеміз? Ұлы дау тақырыбы зұлымдықтың дамуының негізін береді Люцифердің (шайтанның) Құдайдың үкіметке қарсы көтерілісі туралы әңгіме. Шайтанның басты дәлелі - Құдайға сенім артуға болмайды, Оның заңы қатал әрі әділетсіз, сондықтан Заң шығарушы әділетсіз, қатал әрі қасақана. Дуглас бойынша: Ұлы дау тақырыбы құтқару жоспарын, Киелі кітап шындығын, Исаның адамзаттың қатарына кіруі мен айқышқа шегеленуінің қауіп-қатерлері мен жеңісін біріктіреді. Ол - Мәсіхтің біз үшін өлгені мен оның бізді құдіретті күшімен қайта тірілтуі. Бұл кітапта Құдайдың ақыр заманның адамдарына рақымымен не істей алатыны туралы дәлел келтіріледі және Шайтанның айыптаулары қалай жоққа шығарылатыны түсіндіріледі. Құдай ақырғы заманда бір халықты шақырды, олар Құдайдың сүйіспеншілігін ұғып, өмір сүрулері үшін, және ғаламға біздің жеке мүмкіндіктеріміз арқылы ұлы даудың шыңына дейін.
(Мұхаммед Ғ.С.)
1998 жылы Дуглас Еллен Г. Уайттың пайғамбарлық сыйы туралы "Иеміздің хабаршысы: Еллен Г. Уайттың пайғамбарлық қызметі" атты кітапты жариялады.