Rose bengal

Кіріспе

Тетрахлор тетрайодфлуоресцеин бояу ретінде қолданылады Rose bengal (4,5,6,7 тетрахлор 2',4',5',7' тетрайодфлуоресцеин) - бояу. Роза бенгаль ксантендер деп аталатын органикалық қосылыстардың тобына жатады. Оның натрийлі тұзы көбінесе конъюнктива мен мүйіз қабығының зақымдалған жасушаларын бояу үшін және сонда көзге зақым келгенін анықтау үшін көзге құятын тамшыларда қолданылады. Бұл бояу сондай-ақ микроскопиялық талдау үшін Foraminifera дайындауда қолданылады, бұл жиналған кезде тірі немесе өлі формаларды ажыратуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, роза бенгальдың бір түрі кейбір қатерлі ісіктер мен тері ауруларын емдеу үшін зерттеліп жатыр. PV 10 деп аталатын препараттың онкологиялық формуласы қазіргі уақытта меланома үшін клиникалық сынақтардан өтіп жатыр. Базель университетінің профессоры Рудольф Ницки роза бенгальдың негізгі құрауыштарын ди және тетрахлорфлуоресцеиннің йод туындылары ретінде анықтады. Бұл қоспалар ең алдымен жүн бояу ретінде қолданылған. Оның атауы роза (гүл) және Бенгал (аймақ) сөзінен шыққан; ғылыми әдебиетте роза бенгал немесе Роза Бенгал деп басылады.

Химиялық қолдану

Бірнеше түрді қамтитын күрделі фотохимиясына қарамастан, роза бенгаль синтетикалық химияда көрінетін жарық фоторедокс катализаторы ретінде және триплет оттегінен синглет оттегісін өндіру үшін қолданылады. Одан кейін синглеттік оттегі әр түрлі пайдалы реакцияларға, әсіресе алкендермен [2 + 2] циклоадицияларға және ұқсас жүйелерге ұшырай алады.

Туындылар және тұздар

Роза бенгальді маңызды медициналық функциялары бар көптеген туындыларды жасауға қолдануға болады. Мұндай туындылардың бірі соншалықты сезгіш, бірақ фотосезімсіз болып жасалды, сондықтан жоғары интенсивті фокустық ультрадыбыспен оны қатерлі ісікке қарсы емдеуде қолдануға болады. Дериваты роза бенгальді амидтау арқылы қалыптасты, бұл роза бенгальдің флуоресцентті және фотосессивті қасиеттерін өшірді, бұл зерттеуде RB2 деп аталатын қолдануға болатын қосылысқа әкелді. Роза бенгаль тұздарына C20H2Cl4I4Na2O5 (CAS 632 69 9) жатады. Бұл натрийлі тұз - бояу, оның өзіндік ерекше қасиеттері мен қолданылуы бар.

Биологиялық қолдану

ІІ фазадағы меланома зерттеуінде зерттеушілердің айтуынша, PV 10 (роза бенгальдың инъекциялық түрі) емделген ісіктердің 60% - ында байқалатын жауап береді. Аурудың локальді аймақтық бақылауы науқастардың 75% - ында байқалды. Сондай- ақ, бұрын І фазадағы сынақта байқалған " көрші әсері " расталды, онда емделмеген зақымданулар емге жауап берді, мүмкін иммундық жүйенің жауабына байланысты. Бұл деректер 80 науқаспен жүргізілген зерттеуде алғашқы 40 емделушінің аралық нәтижелеріне (2009 жылы) негізделген. 2016 жылдан бастап PV 10 бір препаратпен жергілікті түрде дамыған тері меланомасы бар науқастарға арналған (клиникалық зерттеу ID NCT02288897) 3- фазалық зерттеуге науқастар енгізілуде. Роза бенгальдың жұмыртқа безі қатерлі ісігінің өсуі мен таралуын болдырмағаны ғана емес, сонымен қатар қатерлі ісік жасушаларының апоптоздық клеткалық өлімін тудырғаны дәлелденді. Бұл ин витро әдісімен дәлелденді, бұл роза бенгаль әлі де қатерлі ісікке қарсы емделудің мүмкін нұсқасы болып табылады және одан әрі зерттеулер жүргізілуі керек. Роза бенгальді өскенде ішек қатерлі ісігін емдеуде қолданылады. Осындай зерттеулердің бірінде иммуногенді жасушалардың өлімі арқылы қорғаныш иммундық реакциясы пайда болды. Роза бенгал биомедициналық зерттеулерде ишемиялық инсульт (фототромботиялық инсульт модельдері) жануарлар үлгілерінде де қолданылады. Құралды болус түрінде веналық жүйеге енгізеді. Содан кейін қызығушылық тудыратын аймақ (мысалы, ми қабығы) 561 нм лазерлік жарықпен жарыққа шығарылады. Жарық қан тамырларында тромб пайда болады, бұл байланысты ми тінінде инсульт тудырады. Роза бенгаль 50 жыл бойы бауыр мен көз қатерлі ісігін диагностикалау үшін қолданылып келеді. Роза бенгал бояуы Бруцелланың гомогенатымен араластырылады және ерітінді pH 3,8 деңгейінде ұсталады, бұл бояу күдікті сарысуды агглютинациялау арқылы Бруцеллезді диагностикалау үшін қолданылады. Роза бенгаль көзді сәл дәнділендіреді және уландырады. Роза бенгаль күзет алдындағы жауынды қабықшамен беткі эпителий дұрыс қорғалмаған кезде жасушаларды бояуға қабілетті, өйткені роза бенгаль күзет алдындағы жауынды қабықшалардың қорғаныш қызметіне байланысты жасушаларды бояуға қабілетсіз екені дәлелденді. Сондықтан роза бенгаль көбінесе кейбір медициналық мәселелерді, мысалы конъюнктива және қақпақ ауруларын диагностикалауда пайда болады. Роза бенгал кремінің кератоконъюнктивит ауруын емдеуде пунктуальды тығындар тиімділігін зерттеу үшін көздің бетін бояу үшін пайдаланылды. Роза бенгальді нано тігістерді жасау құралы ретінде зерттеу жүргізілуде. Оның көмегімен жаралардың екі жағына бояу салып, оны қатты жарықпен жарықтайды. Бұл жарақатты жабыстыру үшін ұсақ коллаген талшықтарын біріктіреді. Емдеу жылдам болады және пломба инфекция қаупін азайтады. Роза бенгал бірнеше микробиологиялық ортада бактериялардың өсуін басу үшін қолданылады, оның ішінде Кук роза бенгал агары. Роза бенгальді 1950 жылдардан бастап, Билл Уолтон бұл әдісті дамытқаннан бері тірі және өлі микроорганизмдерді, әсіресе Foraminifera-ды ажырататын протоплазмалық бояу ретінде қолданған. Роза бенгал ацетаты фотосенсибилизатор ретінде әрекет ете алады және кейбір қатерлі ісіктерді емдеу үшін фотодинамикалық терапияда әлеуетті болуы мүмкін.

PV 10 (an injectable form of rose bengal) was found to cause an observable response in 60% of tumors treated, according to researchers in a phase II melanoma study. Locoregional disease control was observed in 75% of patients. Also confirmed was a "bystander effect", previously observed in the phase I trial, whereby untreated lesions responded to treatment as well, potentially due to immune system response. These data were based on the interim results (in 2009) of the first 40 patients treated in an 80 patient study. as of 2016 a phase 3 study of PV 10 as a single agent therapy for patients with locally advanced cutaneous melanoma (Clinical Trials ID NCT02288897) is enrolling patients. Rose bengal has been shown to not just prevent the growth and spread of ovarian cancer, but also to cause apoptotic cell death of the cancer cells. This has been proven in vitro, in order to prove that rose bengal is still a possible option in the treatment of cancer, and further research should be done. Rose bengal has been used to treat colon cancer. In one such study, a protective immune response was generated from immunogenic cell death. Rose bengal is also used in animal models of ischemic stroke (photothrombotic stroke models) in biomedical research. A bolus of the compound is injected into the venous system. Then the region of interest (e. g., the cerebral cortex) is exposed and illuminated by LASER light of 561 nm. A thrombus is formed in the illuminated blood vessels, causing a stroke in the dependent brain tissue. Rose bengal has been used for 50 years to diagnose liver and eye cancer. Rose bengal dye is mixed with the homogenate of Brucella and pH of the solution is maintained at 3.8, and this dye is used to diagnose Brucellosis by agglutinating the suspected serum. Rose bengal is slightly irritating and toxic to the eye. Rose bengal is able to stain cells whenever the surface epithelium is not being properly protected by the preocular tear film, because rose bengal has been proven to not be able to stain cells because of the protective functioning of these preocular tear films. This is why rose bengal is often useful as a stain in diagnosing certain medical issues, such as conjunctival and lid disorders. Rose bengal has been used for ocular surface staining to study the efficacy of punctal plugs in the treatment of keratoconjunctivitis sicca. Rose bengal is being researched as an agent in creating nano sutures. Wounds are painted on both sides with it and then illuminated with an intense light. This links the tiny collagen fibers together sealing the wound. Healing is faster and the seal reduces chances of infection. Rose bengal is used to suppress bacterial growth in several microbiological media, including Cooke's rose bengal agar. Rose bengal has been used as a protoplasm stain to discriminate between living and dead micro organisms, particularly Foraminifera, since the 1950s when Bill Walton developed the technique. Rose bengal acetate can act as a photosensitiser and may have potential in photodynamic therapy to treat some cancers.