Кіріспе

Манчестердегі сауда орталығы, Англия Манчестер Арндал - Англияның Манчестер қаласында орналасқан ірі сауда орталығы. Ол 1972 және 1979 жылдар аралығында 100 миллион фунт стерлинг құнға кезең-кезеңмен салынған. Манчестер Арндал - 1960 және 1970 жылдары Ұлыбританияда салынған Арндал орталықтарының тізбегінің ең үлкені. Ол 1996 жылғы Манчестердегі бомбалаудан кейін қайта жаңғыртылды. Орталықта сауда алаңдары бар (Селфридж және Маркс пен Спенсер универмагтарын есепке алмағанда, ол байланыс көпірі арқылы байланысты), бұл оны Еуропаның үшінші ірі қалалық сауда орталығы етеді. Бұл Ұлыбританиядағы ең ірі сауда орталықтарының бірі, жылына 41 миллион адам келеді, ал Траффорд орталығы 35 миллион адамды тартады.

Тарих

Манчестер Арндал 1971 және 1979 жылдар аралығында Манчестер қаласының орталығындағы Маркет көшесінде Town & City Properties компаниясы, Prudential Assurance Company және Manchester Corporation қаржылай қолдауымен Арндал Property Trust компаниясының мұрагерлері, салынған. Бірінші кезең 1975 жылы ашылды. Бұл Ұлыбританиядағы ең ірі Арндал орталығы болды.

Арндал мүлкіне сенім білдіру

1950 жылдардың басында құрылған Арндал Мүліктілік Траст өзінің атын негізін қалаушылар Арнольд Хагенбах пен Сэм Чиппиндейлден алды. Швейцариядан шыққан Йоркширдің тұрғыны Хагенбах нан пісіру дүкендерінің желісіне ие болды және 1939 жылдан бастап сауда орындарына инвестиция салды. Чиппиндейл Отлидегі жылжымайтын мүлік агенті және бұрынғы мемлекеттік қызметкер болды. Арндал Лондоннан тыс орналасқан және бөлшек сауда мүлкіне маманданған, бірақ бірегей емес, мүлік компаниялары арасында ерекше болды. Хагенбах көбірек қаржы салды және тыныш серіктес болды. Чиппиндейл ашық және ашық сөйледі, бірақ Лондонға негізделген әзірлеушілер алмайтын компанияның ұсыныстарын қабылдауға сенбейтін солтүстік кеңестерді көндіре алды. 1952 жылы Арндал Маркет көшесінің солтүстігінде жер сатып алды.

Қайта дамыту жоспарлары

Қалалық кеңес Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін Маркет көшесі айналасындағы аумақтың қайта жаңартылуы қажет екенін мойындады, ал 1942 және 1945 жылдар аралығында жоспар жасалды, бірақ ешқандай прогресс жасалмады. The City Surveyor 1962 жылы былай деп мәлімдеді: "Манчестер Викториялық ортада кристалданады. Оның аралас өнеркәсіптік, коммерциялық және тұрғын үй құрылыстары орналасқан көркемсіз аймақтары жүйелі түрде жойылып, қайта жаңғыртылуы керек. Тек осылай ғана қала өзінің аймақтық орталық ретінде тиісті орнын иелей алады". Корпорация бомбадан зақымдалған Market Place (топырақ биржасы мен Royal Exchange арасындағы құрылыс бұзылған), CIS ғимараттары мен Пикадиллидегі қайта құруды жеделдету үшін мәжбүрлі сатып алу тапсырыстарын қолданды. Географтың пікірінше, "Бұл жобалар қаланың орталық бөлігінің көрінісін айтарлықтай жақсартты". Корпорацияның таңдаған құрылымы екі немесе үш қабатты подиумнан жоғары тұрған мұнара болды, бұл үш құрылыста да, кейіннен Арндалдың құрылысында да қолданылған. Корпорация жоспаршылары өздерінің иелік еткен жерлері мен ғимараттарын Арндал сатып алған жерлерге қосты. 1960 және 1970 жылдары ірі қалалардағы көптеген кеңестерде заманауи сауда орындарын қамтамасыз ету тілегі кең тараған, онда Виктория дәуіріндегі ғимараттар заманауи бөлшек сауда орындарының қажеттіліктерін қанағаттандыра алмады. Осы кезеңдегі басқа мысалдарға Биль-Ринг, Бирмингем және Меррион орталығы, Лидс жатады.

1965 жылғы жоспар

1965 жылы жобаның 15 миллион фунт стерлингке бағаланған нұсқасы Маркет-стрит, Корпорация-стрит, Уитси-Гроув және Хай-стрит арқылы шектелген. Шекаралардың жалғыз өзгеруі (2009 жылғы жағдай бойынша) 1973 жылы (яғни ашылғанға дейін) Маркет-стриттің қарама-қарсы жағындағы бұрынғы Манчестер Гардиан кеңселерінің орнына болды. Ботс (жұмба) кеңейтуді толық алып кетті, бұл сол кездегі ең үлкен дүкені болды.

Қалалық және қалалық мүлік

1968 жылы сәуірде Arndale Property Trust компаниясын Town & City Properties сатып алды. 1968 жылы 18 маусымда құрылыс туралы қоғамдық тексеру басталды. Онда қазіргі көше үлгісі тарихи болғанымен, "заманауи талаптарға сәйкес келмейтін" деп мәлімделген. Қалалық жоспарлау жөніндегі қызметкер "осы жоба Солтүстік Америка мен Скандинавиядағы жобалармен салыстырмалы болады" деген дәлел келтірді. Жобаға жеті қонақ үй мен 200 орындық қонақ үй кірмек еді. Тергеу 1968 жылдың 8 шілдесінде аяқталды және 1969 жылдың қараша айының басында есеп берілді. Инспектор бұл жобаны мақұлдады, өйткені Маркет көшесінен солтүстікке қарай қайта құру қажет және қасбеттің қайта құруы ақылға қонымды болды. Манчестер корпорациясы 1970 жылы мүлкі бар қосымша жерлерді сатып алды

1971 жылға дейінгі көшелер мен ғимараттар

Бұл аймақ 17-18 ғасырлардағы көшелер, аллеялар мен соттардың орналасуы бойынша негізінен Викториялық ғимараттардың жапсырмасы болды. Стюарттың "Манчестер тастары" (1956) немесе Шарп және басқалар. "Манчестер ғимараттары" (1966) зерттеуінде аудан немесе белгілі бір ғимараттар сипатталады. Стюарт жалпы алғанда Виктория архитектурасына қатты сүйенеді және оның 60 "негізгі ғимаратының" ешқайсысы қайта құру аймағында болған жоқ. Шарп және басқалар. Ескі және жаңа ғимараттарды қамтыды; көптеген сипатталғандардың елуден астамы қаланың орталығында, бірақ ешқайсысы тазартылған аймақта болған жоқ. Певснер 1969 жылы, ол кіргізудің жақын арада болатынын жазған кезде, ештеңе таба алмады. Қала хатшысы Х. В. Д. Скульторп ғимараттарды қоғамдық тергеу үшін ескірген дәлел ретінде сипаттады. Shop Property 1971 жылы "жаңа ғимараттар қазіргі ескіргендердің орнына" қала орталығы өзінің Coronation Street имиджін жоғалтады және бөлшек сауда үшін "өте тартымды" болады деп болжады. Крос-стритте кеңсесі бар Гардиан 1976 жылы Маркет-стрит 30 жыл бойы "баяулау және құрып бара жатқанын" жазды. Гамильтон (2001 жылы) бұл аймақ Манчестердің байлығы мен көшбасшылығын 19-ғасырдың ортасында, Ұлыбританияның жетекші сәулетшілері жасаған ғимараттармен көрсетті деп жазды. Моран (2006 жылы) оны "характерлі көшелердің лабиринті" деп атады. 1960 жылдардың басында бұл аймақта бірнеше мекемелер болды, олар Манчестерді Лидің сипаттамасында "Еуропаның қызықты қаласы" ретінде Гамбургке қарсылас етті. Лицензиясы жоқ, адамдар тікелей эфирде және жазылған музыка тыңдайтын, алкоголь таратпаған кофеханалар полиция бақылауынан тыс болды. 1965 жылы полиция "мод отряды" деп аталатын азаматтық киімде жүрген кадеттер туралы баяндамасында оларды "түсті ерлер" басқаратын гигиеналық емес, нашар жарықтандырылған есірткі ордалары ретінде сипаттады, онда жас ерлер ақшасынан айырылып, жас әйелдер жезөкшелікке түскен. Манчестер корпорациясы туралы 1965 жылғы заң осы есептен кейін қабылданды және олардың көпшілігін жапты. Cinephone Cinema Манчестерде бірінші болып "континенталды" X рейтингті фильмдерді көрсетті, көбінесе эротикалық. Екінші қол кітап дүкендері мен Ли "Манчестердің өзінің Карнаби көшесі" деп атаған жері 1970 жылдардың басында ашылды. Уитси Гроувтағы Жеті жұлдыз Манчестердегі ең көне пабтардың бірі болды, оның лицензиясы 1356 жылы берілген. Редфорд оны "Ұлыбританиядағы ең көне лицензиялы үй" деп мәлімдеген, бірақ бұл мүмкін емес.

Дизайн және құрылыс

Архитекторлары Хью Уилсон мен Дж. Л. Уоммерсли болды. Олардың бірлескен жұмысына Хюльме Крессентс және Манчестер білім беру округі кірді. Воммерсли Шеффилд қаласының сәулетшісі ретінде 1950 және 1960 жылдары Шеффилдтің соғыстан кейінгі қайта жаңартылуына жауапты болды, соның ішінде қала орталығы мен кең тұрғын үйлер, атап айтқанда Парк-Хилл. Құрылысшылар мен корпорация сәулетшілерге еркіндік бермеді. Құрылысшылар табиғи жарық аз жабық ғимаратты талап етті және ашық, шатыр жарық дизайнын қабылдамады. Корпорация автобус стансасы, базар, көлік тұрағы, жер асты темір жол стансасы және кейінірек дамуға арналған палубаға кіруді талап етті. Канон көшесіне дүкендер жабылмауы керек еді. Корпорация көшесі мен Хай-стритке Маркет-стритке қайтуда дүкен фасадтарына рұқсат берілді. Базар көшесі, тығыз орналасқан көшеде, жаяу жүргіншілерге арналған жоба ұсынылған кезде дүкендер болды, бірақ бұл 1981 жылға дейін болған жоқ. Орталықтың сыртқы қабырғаларының көпшілігіне терезелерді қоюға тыйым салынды және оның орнына ішке орналастырылды. Архитекторлар, құрылысшылар мен қалалық кеңес жақсы қарым-қатынас жасамады. Архитекторлар "есепте берілген тапсырма өте интровертті ғимаратты шығаратынын" түсінді. Біз бұл тартымды бола қоймас деп шештік". Құрылыс 1972 жылы басталды және орталық кезең-кезеңмен ашылды, Арндал мұнарасы және 60 дүкен 1976 жылы қыркүйекте ашылды, содан кейін 1977 жылы мамыр айында Knightsbridge Mall (Маркет көшесіндегі көпір), 1977 жылы қазанда солтүстік сауда орталығы, базар залы, Бутс және 1978 жылы Шамблзге (Корпорация көшесіндегі) көпір, ал Кэннон көшесіндегі автобус станциясы және 1979 жылы Littlewoods және Британдық үй дүкендері. Ашылған кезде орталықта 210 дүкен және 200-ден астам базарлық киіз үй болды. 1974 жылы £ 30 миллионға дейін, Манчестер ипотекалық корпорациясының құрылуын, Таун & Сити, Пруденциалдық сақтандыру компаниясы және Манчестер корпорациясының серіктестігін мәжбүрледі. Манчестер корпорациясы басқаратын бірлескен компания қор нарығында 5 миллион фунт жинады (жергілікті билік органы құрған компания үшін бірінші рет), Prudential жобаны толықтай қаржыландыра алмайтынын мойындағаннан кейін. Town & City банкротқа жақын болды, оларды 1974 жылдың сәуірінде Джеффри Стерлингтің Стерлинг кепілдік қорынан кері сатып алуға мәжбүр етті және 1975 жылы 25 миллион фунт стерлингтік құқықтарды берді. Паркинсон Бейлидің "өте үлкен" деп сипаттаған соңғы құны 100 миллион фунт болатын, ол 11,5 миллион фунт жерді, 44,5 миллион фунт ғимаратты және 44 миллион фунт жабдықты құраған.

Алғашқы жылдары

Орталықты Маркет көшесі мен Каннон көшесі бөледі. Market Street оңтүстігінде, ескі Guardian ғимараттарының орнында, Бутс филиалы болды. Маркет көшесін сауда орталығы, Найтсбридж және кейінірек Вояджер көпірі арқылы көпірлендірді. Маркет көшесі мен Кэннон көшесі арасындағы бөлік негізінен екі қабатты және зәкір дүкендерінің көпшілігі мен кеңсе блогына кіру бар. Жер деңгейіндегі кіреберіс жоғары көшеден жоғары және Корпорация көшесінен төменгі деңгейде болды, бұл шамамен 24 фут (7 м) еңіс пайдаланды. Орталықта орналасқан кіреберіс Market Street-тен мезонин арқылы Hallé Square-ке, толық биіктіктегі ашық кеңістікке кіреді. Бұл аумақтар 2009 жылы негізінен өзгермеген. Кеннон көшесінің солтүстігінде төменгі қабатты автобус станциясы, жоғарғы қабаттағы дүкендер және олардың үстіндегі 60 пәтер иеленді. Басты көшеде екі қабатты базар орналасқан. Канон көшесі Корпорация көшесіне қарай сауда орталығымен көпірден өтіп, Хай-стрит түбінде туннельмен өтіп барады. Ортада бірден емес, бір деңгейден жалғасқан жол бар. Базар орталығы мен Канон көшесінің үстінде Хай-стрит аяғында көп қабатты автокөлік тұрағы орналасқан. Барлық сауда орталықтары болды. Орталығының астында толық циклді толық биіктіктегі қызмет жолы болды, ұзындығы, Уитси Гроувтен кіру мүмкіндігімен. Биіктіктің өзгеруін пайдаланып, сәулетшілер сатып алушыларды жоғарғы сауда аймағын пайдалануға көндіру мәселесін шешуге үміттенді. Солтүстік бөлігінде зәкір қоймалары болмаған кезде, көлік тұрағы мен автобус бекеті жаяу жүргіншілердің бұл аймақтан өтуін, тыныш жерлерден аулақ болуын білдірді. Орталықтың ішкі бөлмесінде бастапқыда чех суретшісі Франта Белскийдің "Тотем" атты мүсіні болған. 1977 жылы орнатылған бұл ғимарат фонтанның ортасында жылтыратылған терраццолық тұғырға орнатылған. Ол Манчестердің экономикалық тарихын бейнелейді және Манчестер кеме каналынан капстанның бейнесі бар. Белский бастапқыда оны су мүсіні ретінде пайдалануға ниеттенген, бірақ бұл идеяны әзірлеушілер тастап кетті. Тотемге 1976 жылы Британдық Корольдік мүсіншілер қоғамының медалі берілді. Кейіннен 1987-1988 жылдары қалпына келтіру жұмыстары кезінде алып тасталды. Соңғы ғимарат тым үлкен болып саналды. 1978 жылы "Гардиан" газетінде бұл "Британияның қалаларында тым үлкен ойлаудың алдын алудың қорқынышты ескертуі" және "сыртқы жағынан қаланы қатты ұқсатады, сондықтан кез келген ортағасырлық әскер оны сатып алудың орнына автоматты түрде қоршап алады" деп сипатталды. және тек қана палубаға кіру Шамблстегі басқа Town & City құрылысына Corporation Street арқылы болды. Оның ашылуында Манчестер қаласының мэрі Кэтлин Оллереншоу: "Балса ағашынан жасалған үлгілерді көргенде, бұл ғимараттың осындай болатынын ойламаған едім", - деді. 1997 жылы "Файненшл таймс" газетінде бұл ғимарат "өте сұм" деп аталып, 2000 жылы "Британияның ең сүйкімсіз ғимараттарының бірі" деп аталды. Оның нашар қабылдануының басты себебі оның сыртқы көрінісі болды. Ортаның көп бөлігі керамикалық плиткалармен қапталған бетон панельдермен жабылған. The Guardian газетінің мәліметінше, бұл сөздерді газеттің саяси колонкасы Норман Шрапнел жазған.

Салдарлар

Орталық ашылғанға дейін кешенді дамуға қарсы қарсылық болды. Амери мен Дэн Крюкшенктің "Британияны зорлау" атты кітабы Джон Бетджеманның алғы сөздерімен 1975 жылы Еуропалық сәулет мұрасы жылына орай жарық көрді. Кітапта "Зорлау орындары" деген тақырыппен шамамен 20 қаланың қайта жаңғыртылуы сипатталады және Арндал "Манчестер қаласының орталығы футуристикалық көрініске немесе Ле Корбюзьеден алынған варварлық жаңа қалаға ұқсауы керек деп шын мәнінде сенетін ақыл-ойдың" қолға алған "жұртты жою" мысалы ретінде қолданылады. Сол жылы Англияның солтүстігінде қарапайым өнеркәсіп ғимараттарын бұзып тастауды тоқтату үшін Save Britain's Heritage деп аталатын қысым тобы құрылды. Бірнеше факторлар, соның ішінде 1974-6 жылғы мүлік құлдырауы, 1974 жылы жергілікті басқарудағы өзгерістер және Поулсон ісі бойынша заңдағы өзгерістер, онда құрылысшылар кең қоғамдық мүддеге қарсы жоспарларды жеделдету үшін саясаткерлерді сыбайлас жемқорлыққа ұшыратты, Арндалдың көлемі мен түрінің одан әрі дамуына қарсы әрекет етті. "Built Environment" журналы Арндалл "әр қала үшін пайдалы" болса да, бұл жоба "қаланың жалпы мүддесінен тыс оппортунизмді аңғартады" деп түсіндірді. Олдам көшесіндегі ірі дүкендер ұзақ уақыт жұмыс істеген жерлерінен айырылды және бұл аймақтың зардап шегетіні анық болды. Арндалға тазаланған дүкендер мен бұрынғы тоқыма қоймаларының жабылуы аймақтың тез нашарлауына әкелді және Bennison et al. "Бірақ көздері қазбаланғандай" 1990 жылдардың соңында Солтүстік тоқсан ретінде қайта жанданғанға дейін аймақ құлдырап қалды. 1966 жылы аяқталған Пикадилли Плаза Арндал ашылған кезде саудадан айырылып, 1979 жылдың ортасында 10 млн фунтқа сатылды; сауда орталығы ретінде ол ешқашан қалпына келмеді. Стокс бұл факторлар Ұлы Манчестер округінің кеңесі стратегиялық көзқарасының артында жатыр деп айтады, округтің бөлшек саудасы бойынша тым көп сыйымдылығы бар. 1977 жылдан бастап GMC әрдайым одан әрі дамуға қарсы болды және 1986 жылға дейін оны қолдамайды. Сауда 1980 жылдардың басында өсті, бірақ GMC саясаты дамуға қарсы және бөлшек сауда орталықтарының салыстырмалы маңыздылығын сақтау үшін сақталды. 1980 жылдардың ортасына қарай бөлшек сауданың бағыты қала орталықтарынан қала сыртына ауысты. ГМК 1986 жылы жойылған және "бас сауда схемалары үшін өтініштер адамсыз бөгеттің үстінен түсіп кетті". Жақында құрылған Сальфорд және Траффорд әкімдіктері қаладан тыс схемаларға, Бартон шлюздары мен Дамплингтонға, Арндалға ұқсас өлшемдерге қатысты "қамауға алудың дилеммасына" тап болды. 1989 жылы Үлкен Манчестердегі сауда алаңдарының көпшілігі бойынша жобалау өтініштерінің шешімі табылмады.

Қайта жаңарту

Сауда орталығының өмір сүру ұзақтығы 10-20 жыл, содан кейін меншік иелері ештеңе істемеуі, қайта жаңартуы немесе бұзуы мүмкін. Арндал қаласында жөндеу жұмыстары ашылғаннан кейін алты жыл өткен соң басталды. Жасанды жарық пен көзге көрінбейтін сауда орталықтары, көптеген тұйық жолдар мен айналмалы жолдар жоқ, бұл Morris сөздері бойынша, сатып алушыларды "оның лабиринтіндей қарқындылығымен таң қалдырды". Паркинсон Бейли орталықты "қызыл және ыстық уақытта сауда жасау үшін ең жағымды орын емес" деп сипаттады. Жарым миллион фунттан тұратын жаңарту кезінде сын-пікірлер айтылды, онда күндізгі жарық пен құмыра өсімдіктерін енгізу үшін шатыр жарықтары енгізілді. Кеме қатынасын жақсарту және сыртқы түрін азайту үшін әр аймақтың еденіне түрлі-түсті бояулар берілді, әшекейлі темір бұйымдар орнатылды, бір бұрышта фонтан, екіншісінде екі қабатты құс үйі орналастырылды. Арндалдың өз радиостанциясы, Centre Sound орнатылды. Hallé Square күніне тамақ алаңын орналастырды және қажет болған жағдайда түнде концерттік алаң ретінде пайдаланылуы мүмкін. Беддингтон бұл нәтижелерді "жұмыскерлік, бірақ романтикасыз" деп сипаттады. Town & City 1983 жылы Sterling Guarantee Trust деп аталды, ал 1985 жылы ақпанда Джеффри Стерлинг басқаратын Peninsular and Oriental Steam Navigation Company (P & O деп аталады) компаниясымен бірікті. P & O Knightsbridge (Маркет көшесіндегі көпір) жөндеуді және жалға алу ақысын екі есе көбейтуді шешті. Жұмыс 1990 жылы жүргізілді, ал ең көрнекті өзгеріс - бұған дейін жұртшылыққа ашық болмаған аймақта 9 млн фунт стерлингтік тамақ алаңшасы (Voyagers). Қайта жөндеу жұмыстары сәтті аяқталып, орталықтың танымалдылығы артты. 1991 жылы басқа жөндеу жұмыстары жүргізілді, бірақ саудагерлер орталықты "нарыққа" шығаратын өзгерістерге қарсы болды. Орталықтың солтүстік бөлігінде жылдар бойы инвестициялар аз болды, ал базар залы жақсару үшін пісіп жетілген деп саналды. Автобус станциясы Манчестердегі ең көп жолаушыларды қабылдайтын болды, 1991 жылы күніне 30 000 жолаушы және 1500 автобус қозғалысы болды. Жаман болсақ та, жағымсыздығымыз сіздікінен үлкен. Хауард Джейкобсон 1996 жылы Арндал толық жалға берілді, жылына 20 млн фунт стерлинг жиналды, сату бойынша Ұлыбританиядағы ең көп сауда жасалатын жетінші аймақ болды және аптасына 750 000 адам келді. Ақын Лемн Сисси "Арндал орталығы" әрқашан "Арндал орталығы" болған деп жазған. Перспекс пен адамдар сарайы. Жеңіл экстраваганс. Дүкеншілердің жер бетіндегі аспан. Мен оны ұлылығы жағынан жақсы көремін. Оның сұмдық екені немесе жоқ екені тек субъективті пікір. Оның ішінде керемет нәрсе бар".

1996 жылы ИРА-ның бомбалауы

Орталық террористердің нысанасына айналды. 1991 жылдың сәуірінде өртке қарсы шабуылдар 1991 жылдың желтоқсанында өрт сөндіруші бомбалармен жалғасты, олар төрт дүкенге үлкен залал келтірді. Бұл оқиғалар үшін уақытша Ирландия республикалық армиясы (IRA) кінәлі деп танылды, онда құрылғылар сауда уақытында жұмсақ жиһаздарға орналастырылды. Екінші шабуылдан кейін келесі күні шыршалы дүкендерде Рождестволық сауда әдеттегідей жалғасты. Бір аты аталмаған өрт сөндіруші: "Егер үлкен өрт орын алса, бұл жерде көп шыны болады, көп адам қаза болады" деп ескерді. 1996 жылы 15 маусымда сағат 09:20 шамасында екі адам Маркс пен Спенсер мен Арндалдың арасындағы Корпорация көшесінде бомба салынған жүк көлігін тоқтатты. Сағат 09:45-те "Гранада" телеарнасына шифрланған ескерту келіп түсті. Демалыс күндері әдеттегідей саудаға келушілермен бірге футбол жанкүйерлері де келді. Полиция мен дүкен қызметкерлері 1992 жылы ИРА-ның бомбалау оқиғасынан кейін әзірленген процедураларды қолдана отырып, шамамен 80 000 адамды аймақтан алып тастады, оған футбол жанкүйерлеріне көмектесу үшін жиналған көпшілікке бақылау жасау бойынша тәжірибелі сыртқы қызметкерлер көмектесті. Бомба 11:17 -де жарылды, Ливерпульден келген әскери бомбалаушылар тобы оны қауіпсіз етіп шығара бастағаннан кейін көп ұзамай. Ешкім қаза таппады, бірақ 200-ден астам адам жарақат алды, кейбіреулері ауыр, көбінесе ұшып бара жатқан шыныдан, бірақ жарылыстан бір жүкті сатып алушы көкке ұшырылды. 43 көшедегі 1200 үйдің барлығы зардап шекті. Маркс пен Спенсердің және іргелес Лонгридж үйінің қауіпсіз еместігі бірнеше күн ішінде анықталып, қиратылды. Арндалдың Корпорация көшесіндегі қасбеті мен жаяу жүргінші көпірінің құрылымы зақымдалды. Қайта сақтандыру компаниясы Swiss Re соңғы сақтандыру төлемінің 400 млн фунт стерлингтен асатынын бағалады, бұл сол кездегі ең қымбат адам апатына айналды.

Қайта дамыту

Бомбалаудан кейін орталықтың оңтүстік жартысы жөндеуден өтіп, қайта жаңартылды. Солтүстік жартысы жапсырылған, автобустар бастапқыда Канон көшесінде тоқтаған, автобустық станция 2006 жылдың қаңтарында Шудехилл алмастыруымен ауыстырылды. Жарылыстан қатты зақымдалған Маркс пен Спенсер, Стивен Ходер жобалаған шыны жаяу көпір арқылы бірінші қабаттағы негізгі сауда үйіне байланысты бөлек ғимаратта қайта ашылды. Үлкен филиал ашылғаннан кейін көп ұзамай ғимарат екі бөлікке бөлінді. Оның жартысы Marks and Spencer-дің филиалы болып қала берді, ал The Triangle-ге қараған жағы Selfridges-тің филиалы болды. 2003 жылдың күзінде бомбалаудан кейін қала орталығын қайта құрудың соңғы кезеңі ретінде Канон көшесінен солтүстікке қарай орталықтың жартысы жабылды және қиратылды. Келесі екі-үш жыл ішінде орталықтың солтүстік жартысы толығымен қайта құрылып, кеңейтілді. "Солтүстік кеңейтудің" бірінші кезеңі 2005 жылғы 20 қазанда ашылды. Exchange Court-те Ұлыбританияның флагманы және әлемдегі ең ірі Next дүкені орналасқан. Осыдан кейін 2006 жылдың 6 сәуірінде ашылған "New Cannon Street" деп аталатын екінші кезең пайда болды. Бұл кезеңдегі дүкендерге TopShop және Topman жаңа флагмандық филиалы кіреді. 2006 жылдың 7 қыркүйегінде солтүстік кеңейтудің үшінші және соңғы кезеңі ашылды. Жаңа Қысқы бақта жаңа Superdry (бұрынғы HMV, Zavvi & Virgin Megastores), Waterstone кітап дүкені және Арндал базары үшін жаңа бір деңгейлі бөлімше сияқты дүкендер бар. Аяқталған сауда орталығы Exchange Square және The Triangle-тен Солтүстік тоқсанға және Market Street-тен The Printworks-ке байланысты. Орталықтың оңтүстік жартысы да қайта жаңартылды. Халле алаңы жаңа көкжарларды қоса алғанда, жаңғыртылды, бірақ бастапқы сауда орталықтары мен солтүстік кеңейту арасындағы табиғи жарық деңгейінде әлі де үлкен айырмашылық бар, мұнда дизайнерлер оны барынша арттыруға тырысты.

Тамақ сот

Көптеген ірі сауда орталықтары сияқты, Манчестер Арндалде де тамақ дүкені бар. 1991 жылы Voyagers ретінде ашылған Food Chain - бұл орталықтың оңтүстік-батыс шетінен жоғары екінші қабатта орналасқан 800 орындық тамақ алаң. Оған Market Street-тен шынымен қоршалған эскалатормен, Бутстың сыртынан кіретін лифтпен және Аргосқа жақын орталықтың оңтүстік-батыс шетіндегі бірінші қабаттан және Бутстың бірінші қабаттағы кіреберісінен кіруге болады.

Көлік

1970 жылдары Picc Vic туннель схемасында жер асты темір жол стансасын салу жоспарлары пайда болды. Корольдік биржа станциясы Крос-стрит астында Арндал мен Корольдік биржаға қызмет көрсету үшін жоспарланған. Жоба тоқтатылды, бірақ болашақта жер асты станциясының қосылуын қамтамасыз ету үшін орталықтың астында жер асты бос жер салынды. Бүгінгі таңда Манчестер Арндалға Манчестер Метролинк трамвай жүйесінің үш станциясы қызмет көрсетеді.