Кіріспе

Гринвуд функциясы ішкі құлақтағы шашты жасушалардың орналасуын олардың тиісті есту нейрондарын ынталандыратын жиіліктерге байланыстырады. 1961 жылы Дональд Д. Гринвудтың тәжірибелік тұрғыдан анықтаған бұл байланыс сүтқоректілер түрінде кохлеарлық спиральдің тиісті ұзындығына және естілетін жиілік диапазонына масштабталғанда тұрақты болып көрінеді. Сонымен қатар, Гринвуд функциясы кохлеарлық имплантаттың хирургиялық электродының кохлеаға орналасуының математикалық негізін береді.

Эксперименттік әдістер мен нәтижелер

1961 жылы профессор Дональд Д. Гринвуд психоакустика саласындағы эксперименталды әдістерді қолданып, адам кохлеясындағы маңызды жолақтар арасындағы жиілік ажыратылуын өлшеді және ішкі құлақтың шашты жасушаларының анатомиялық орналасуын және оларды ынталандыратын жиіліктерді байланыстыратын функция әзірледі (Гринвуд 1961a,b). Георг фон Бекеси дыбыстың әртүрлі жиіліктері кохлеяның әртүрлі аймақтарын ынталандыратынын физиологиялық тұрғыдан көрсетті (Уилсон 2004). Бейкесидің зерттеулеріне сүйене отырып, Гринвуд 29 жасқа толмаған, кохлеялары сау төрт студентті оқшаулау камераларына орналастырды және естілетін жиіліктер (20 20,000 Гц) ауқымында таза тондарды енгізді. Әр дыбысты қолданғаннан кейін, ол сол жиіліктің екінші таза дыбысын енгізді, содан кейін жиілікті жоғарылатып, төмендетеді, ол бастапқы жиіліктен естуге болатындай ерекшеленеді (Гринвуд 1961а). Субъектілер қолмен ұсталатын құрылғымен жауап берді, бұл Гринвудқа екі дыбыстың қандай жиілік аралығында естіліп, айқын екенін дәл жазуға мүмкіндік берді. Эксперименттер естілетін жиіліктердің барлық диапазонында жүргізілді (Гринвуд 1961а).

Гринвуд функциясын қолдану

Гринвуд функциясы түрге тәуелді және құлақ жиіліктері мен кохлеарлық спираль ұзындығы түріне тәуелді аудио жиіліктері мен кохлеарлық спираль ұзындығы түріне қалыпқа келтірілген кезде сүтқоректілерде сақталатыны дәлелденді (Гринвуд 1990). Адам үшін тұрақтылардың ұсынылатын мәндері (Гринвуд 1990). Гринвудтың мақаласына сәйкес, егер x кохлея ұзындығына қатысты болса, a = 2,1, ал егер x мм-де есептелетін болса, a = 0,06. Сенсорлы- жүйкелік есту қабілеті төмен адамдарға кохлеарлық имплантатты хирургиялық имплантациялау ұсынылады. Кохлеарлық имплантаттың сәттілігі электродтар массивінің кохлеаға орналасуына байланысты, онда орналасу Гринвуд функциясы емпирикалық сипаттаған жиілік кеңістіктік қатынасқа негізделген. Гринвуд функциясы бойынша сипатталғандай, электродтарды базиляр мембранамен байланысқан аудиторлық ганглиялардың орналасуымен сәйкестендіру арқылы кохлеарлық имплантаттың электродтар массиві сөйлеуді танумен байланысты жиіліктерді қабылдаумен байланысты аудиторлық ганглияларды ынталандырады. Электродтар массивінің ену тереңдігі Гринвуд функциясы арқылы құрылған жиілік картасымен басқарылады және дауыс тануға жауапты мидың аймағын ынталандыруға қатысатын нейрондардың электрлік ынталандыруына мүмкіндік береді, сонымен қатар шу шығаратын аймақтардағы ганглиялардың ынталандыруын азайтады. Кохлеарлық имплантаттарды алған пациенттерде жақсы орналастырылған электродтар құлаққапсыз есту жүйелеріне естуге және сөйлеуді тануға мүмкіндік береді. (Chivukula және басқалар. 2006, Уилсон 2004)

Жасыл ағаш функциясы қолданылды

Кохлеарлық имплантаттың типтік электроды 22-25 мм тереңдікте кохлеаға енгізілуі мүмкін Кохлеарлық спиральдің негізіне 25 мм тереңдікте кохлеаның шыңынан ең терең электродына дейінгі қашықтық Гринвуд функциясы бойынша x = 10/35 деген стандартты адам кохлеасының ұзындығы үшін 35 мм орташа мәнін пайдаланып 10 мм құрайды (Гринвуд 1990). Сондықтан, осы кохлеарлық имплант киген адам естійтін ең төменгі жиілік Гринвуд функциясы бойынша есептеледі: 513 Гц шамамен фортепианоның С5 пернесінің жиілігіне тең. Төменгі жиіліктегі ынталандыру дыбыс тануға көмектесудің орнына кедергі келтіретін фоновый шудың жоғары деңгейіне әкеледі деп болжанады (Уилсон 2004).