Кіріспе

Американдық романшы Марджери Уильямс Бьянко (22 шілде 1881 - 4 қыркүйек 1944) - ағылшын-америкалық автор, негізінен танымал балалар кітаптарының авторы. Он тоғыз жасынан бастап кәсіби жазушы болған ол қырық бір жасында 1922 жылы өзінің ең танымал шығармасы - "Күзекті қоян" атты классикалық шығармасын жариялағаннан кейін мәңгілік атақ-даңққа ие болды. Ол "Қысқы жол" үшін Ньюбери сыйлығын алды.

Ерте өмір және білім

Марджер Уильямс 1881 жылы Лондонда дүниеге келді. Ол атақты адвокаттың және классикалық зерттеуші Роберт Уильямс пен Флоренс Уильямстың екінші қызы. Ол мен оның әпкесі, оны өте сүйікті және қамқор ата ретінде еске алған әкесі, оларды оқып, қиялдарын қолдануға шақырды. Көп жылдар өткен соң балалық шағы туралы жазғанда, ол әкесінің әртүрлі кітаптардағы кейіпкерлерді қалай жан-жақты суреттегенін және басылған беттерде жатқан білім мен оқиғалардың шексіз әлемін еске алды. Ол кітап оқыуға деген құштарлығы, көп ұзамай жазуға деген қажеттілікке айналған, өмір бойы оған әкеден мұра болып қалатынын айтты.

Неке, балалар және Уолтер де ла Маре жазбаларының әсері

Марджери Уильямс баспасына барып келген кезде Лондонда тұратын итальяндық Франческо Бьянкомен танысты. 1904 жылы үйленіп, ұлы Секко мен қызы Памеланың ата-анасы болды. Памела атақты бала суретші болды. Ормандағы нәрсе Х. П. Лавкрафтқа белгілі болды, ал кейбір комментаторлар оның "Дунвич қорқынышына" әсер еткен болуы мүмкін деп санайды.

Америкаға қайту және "Күмелқоян қоян"

1918 жылдың соңында Ұлы соғыс аяқталды, бірақ соғыстан кейінгі аштық пен мұқтаждық Еуропадағы проблемаға айналды. 1921 жылы Бьянко отбасымен бірге Америка Құрама Штаттарына оралып, Гринвич-Виллиджге қоныстанды. Балаларының кінәсіздігі мен ойыншықтығы, сондай-ақ Уолтер де ла Маре шығармаларында қамтылған сиқырлылық пен мистикадан алған әсерінен ол жазуын қайта бастауға шешім қабылдады және бірден атақ тапты. "Керемет қоян немесе ойыншықтар қалай шынайы болады" Марджери Уильямс Бьянконың алғашқы американдық жұмысы болды және ол оның ең танымал шығармасы болып қала береді. Ол балалар театрында, радиода, теледидарда және кинода көптеген бейімделулер арқылы әдебиеттің классикалық бөлігі болып қалды. Автордың сезімталдық пен қайғылылық сезімі Рождестволық шұлықта барқыт түлкі тапқан кішкентай бала туралы әңгімесінде сақталған. Балабақшада қоянға сәнді ойыншықтар төмен қарап тұрады. Ол терілі жылқыдан: "Не шынайы?" деп сұрайды. "Егер бала сені ұзақ уақыт бойы жақсы көрсе, тек ойнауға емес, шын сүйсе, онда сен Шынайы боласың" дейді. Бала қоянға құлшылық етеді, олар үнемі бірге жүреді. Қоян онымен бірге қалып, оған жақсырақ болған кезде ойнайтын ойындар туралы құлақ түріп айтады. Баланың жағдайы жақсара түскенде, отбасы оны теңіз жағасына шығаруға дайындалады. Қоян жағаға өте қуанып бара жатса да, дәрігер оны басқа зақымданған ойыншықтармен бірге лақтырып, өртеп жіберуге мәжбүрлейді. Қоян өртелуді күтіп тұрған кезде, ол шынайы жылап, одан жұлдыз шығады. Әнші қоянға ол жігіт үшін шынайы екенін айтады, өйткені жігіт оны жақсы көреді, бірақ енді ол оны шын мәнінде шынайы етеді. Кейіннен бала бақшада шынайы қоянды көреді. Ол өзінің ескі қоянға ұқсайды деп ойлайды, бірақ ол шын мәнінде ол бұрын сүйген бархатты қоян екенін білмейді.

Балалар кітаптарының табысты авторы

Бьянко көптеген басқа балалар кітаптарын жазды, оның ұлы олардың бірінің есімін алды, 1925 жылы шыққан Кедей Чекко: Әлемді зерттеуге шыққанға дейін үйдегі ең қызықты ойыншық болған керемет ағаш иттің керемет тарихы, балалар ойыншықтарының өзара әрекеттесуі туралы және ойыншық шкафтан тыс әлемнің адам, жануар және ойыншық мүшелерімен. Біріне-бірі қарапайым тақырыптарға оралу Бьянконың басқа да танымал туындыларына тән, мысалы сол жылы оның қызы Памела суреттеген "Кішкентай ағаш қуыршақ" , онда кейбір балалар титул кейіпкеріне қатты жамандық жасайды, бірақ басқа бала сүйіспеншілік пен жанашырлық танытады, бұл оны қайтадан толықтырады. Өмірінің қалған 20 жылында Бьянко жыл сайын көптеген кітаптар мен әңгімелерді шығарды. Олардың көбісі оның ойыншықтармен айналысуын жалғастырды, олар тірі және жансыз заттар мен жануарлардың адам сезімдері мен сезімдерін білдіру қабілетімен айналысты. Әрқашан күйзеліске ұшырайтын, бірақ ақыр соңында оқырман рухани көтеріліп шығады. 1926 жылы жарық көрген "The Apple Tree" және "The Adventures of Andy", 1927 жылы жарық көрген "The Skin Horse", сонымен қатар Памела суреттеген, 1929 жылы жарық көрген "The Candlestick", 1930 жылы жарық көрген "Other People's Houses" және 1931 жылы жарық көрген "The House that Grew Smaller" - оның сол кезеңдегі кейбір туындылары.

Кейінгі жылдар және өлім

Соңғы тоғыз жылдарында Бьянко балалар кітаптарын жастарға арналған романдармен араластырды. Олардың барлығы да белгілі бір жолмен қоғамнан оқшауланған немесе шеттетілген, өздерінің теңдері секілді бақытты, табысты, табысты және әлеуметтік жағынан танылған жастарды бейнеледі. Сол кітаптардың бірі, "Қысқы қайың", жасөспірім шақтағы екі қыз туралы, олар ата-аналары кенеттен кетіп қалғанда, кішкентай бауырларына қамқорлық жасау үшін ересектер жауапкершілігін мойнына алуға шақырылады. Бұл кітап 1937 жылы жастар әдебиетіндегі үздіктерді көрсету үшін Ньюбери медаліне ие болды. 1971 жылы Ньюбери құрметінің құрылуымен, бұл еңбек осы беделді атаумен кейіннен ерекшеленді. 1939 жылы туған елі Ұлыбритания Екінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде, Бьянко өзінің шығармаларына патриоттық тақырыптарды және Еуропа тарихындағы сілтемелерді енгізе бастады, мысалы 1941 жылы Франци мен Гизи. Оның соңғы кітабы 1944 жылы шыққан "Forward Commandos!" - соғыс уақытындағы ерлік туралы әсерлі әңгіме, оның кейіпкерлерінің бірі қара тәнді сарбаз болды. Соғыс күш-жігеріне афроамерикалықтардың үлесін мойындау сол кездегі әдеби шығармада өте сирек кездесетін және бұл факт кітаптың шолуларында айтылған. Марджер Уильямс Бьянко Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталғанын көрмеді. Алға қарай команда ретінде! сатылымға шықты, ол ауырып, үш күн ауруханада болғаннан кейін, 63 жасында 1944 жылы 4 қыркүйекте Нью-Йоркте қайтыс болды.

Аудармалары

1927 жылы "Африкалық сага" Блез Сендрас француз тілінен аударған. 1928 ж. Жүніс фермасы Рене Базиннің француз тілінен аударған. 1929 жылы Блез Сендрас француз тілінен аударған Кішкентай қара әңгімелер. 1935 жылы Дагни Мортенсенмен Сидсел Лонгскирт және Сольвейг Сунтрап. Аудармашы: Ханс Аанруд. 1937 Руфус, Түлкі Самивельдің француз тілінен аударған.