Кіріспе
Неаполиттік банктік отбасы Неаполиттің Ротшильд банктік отбасы Ротшильд отбасының Неаполиттік тармағы болды. Ол Карл Майер фон Ротшильд (1788-1855) құрған, ол 1821 жылы Франкфурттан Екі Сицилия патшалығына жіберілген. Отбасыдағы ендогамия Ротшильдтердің байлығын басқаруды отбасының қолында қалдыру үшін стратегиясының маңызды бөлігі болды. Ротшильдтер өздерінің бірлескен күш-жігерлерімен банк ісінің әртүрлі түрінде, соның ішінде несиелер, мемлекеттік облигациялар мен алтынмен сауда-саттық жасауда танымал болды. Олардың қаржыландыруы инвестициялық мүмкіндіктер берді және 19-ғасырда олар Еуропаның қарқынды дамып келе жатқан өнеркәсіптік экономикасы үшін маңызды болған ірі тау-кен және теміржол көлігі кәсіпорындарының негізгі мүдделі тұлғаларына айналды. 1820 жылы N M Rothschild & Sons банкі Лондонда, Англияда, Парижде Rothschild Frères және Австрияның Вена қаласында S M von Rothschild-те табысты жұмыс істеді, онда Соломон Майер фон Ротшильд Австрияның князі Клеменс Меттернихтің күшті одақтасы болды. 1821 жылы наурыз айында екі Сицилия патшасы Фердинанд І-ді қолдап, Австрия әскері Сицилия патшалығына кірді және Неапольді басып алды. Бұл оқиға Ротшильдтердің мүдделеріне жол ашты және Карл фон Ротшильд Неаполге жіберілді, онда ол C M de Rothschild & Figli компаниясын Германияның Франкфурт-на-Майндағы Ротшильдтер банктік отбасының бас кеңсесі ретінде жұмыс істеуге тағайындады.
The Rothschild banking family of Naples was the Neapolitan branch of the Rothschild family. It was founded by Carl Mayer von Rothschild (1788–1855), who was sent to the Kingdom of the Two Sicilies from Frankfurt in 1821. Endogamy within the family was an essential part of the Rothschild strategy in order to ensure control of their wealth remained in the family's hands. Through their collaborative efforts, the Rothschilds rose to prominence in a variety of banking endeavors including loans, government bonds, and trading in bullion. Their financing afforded investment opportunities and during the 19th century, they became major stakeholders in large scale mining and rail transport ventures that were fundamental to the rapidly expanding industrial economies of Europe. By 1820, N M Rothschild & Sons bank was already operating successfully in London, England, de Rothschild Frères in Paris, and S M von Rothschild in Vienna, Austria where Salomon Mayer von Rothschild became a powerful ally of Austria's Prince Klemens Metternich. In March 1821, in support of King Ferdinand I of the Two Sicilies, the Austrian army entered the Sicilian Kingdom and occupied Naples. This event opened the door to the Rothschild interests and Carl von Rothschild was sent to Naples where he established C M de Rothschild & Figli to operate as a satellite office to the Rothschild banking family of Germany headquarters in Frankfurt am Main.
Австрияның дворяндық дәрежесіне көтерілу
1822 жылы Еуропаның әртүрлі аймақтарындағы отбасылық банктердің басшылары болған бес Ротшильд ағайындыларына Австрия императоры Франциск I (бұрынғы Франциск II, соңғы Киелі Рим императоры) Австрияның дворяндары арасында Freiherr (барон) мұрагерлік атағын берді. Нәтижесінде Ротшильдтер отбасының кейбір мүшелері абыройының берілуін мойындау үшін өздерінің тегі алдында de немесе von деген абыройы бөлшегін қолданды.
Неаполь филиалын жабу
Неаполь бөлімшесінің соңы революция басталғанда басталды және Джузеппе Гарибальди 1860 жылы 7 қыркүйекте Неаполды басып алды және уақытша үкімет құрды. Отбасының Австрия мен Франциямен тығыз саяси байланыстары болғандықтан, Адольф Карл фон Ротшильд күрделі жағдайға тап болды. Ол екі Сицилияның Бурбон королі Франциск II-ге уақытша бас сауғалауды таңдады, бірақ Лондон, Париж және Венадағы Ротшильд үйлері құлатылған патшаны қаржылай қолдауға дайын емес еді. Италияның бірігуімен және Адольф пен отбасы мүшелерінің арасындағы шиеленістердің артуымен, қырық екі жыл жұмыс істегеннен кейін, Неаполь үйі 1863 жылы жабылды. Неаполь / Франкфурттан Вильгельм Карл фон Ротшильдке үйленген Австрияның отбасы тармағының Матильда Ханна фон Ротшильд (1832-1924) Карл фон Ротшильд қоғамдық кітапханасын қоғамдық мекеме ретінде құрды және игіліктерді берді. 1901 жылы Ротшильдтердің Франкфурт кеңсесі жабылған кезде Неаполь үйінің жазбаларын орналастыру туралы отбасылық талқылаулар болды. Альфонс Джеймс де Ротшильд Франкфурттағы Ротшильд кітапханасында құжаттарды сақтау идеясына қарсы болды және ақыр соңында Неаполь кеңсесінің барлық жазбалары жойылсын деп келісті. Мейер Карл мен Вильгельм Карл фон Ротшильд ағайындыларының тек қыздары болды (барлығы он) және 1935 жылы Эмма Луиза де Ротшильдтің (Майер Карлның қызы) және Адельхайд де Ротшильдтің (Вильгельм Карлның қызы) қайтыс болуымен Неаполитандық тармақ еркек желіде жойылып кетті. Ротшильд банктік отбасының барлық тармақтары өзінің өнер коллекцияларымен және олардың бірнешеуі сарайлық мүліктерімен танымал. Неаполь бөлімшесін тек екі отбасы мүшесі, әкесі Карл Майер фон Ротшильд пен ұлы Адольф басқаратындықтан, олар тұрып жатқан жалғыз үлкен мүлік 1841 жылы сатып алынған Ривьера-ди-Чиаядағы Вилла Пигнателли болды.