Кіріспе

Куба жазушысы Виргилио Пиньера Льера (4 тамыз 1912 - 18 қазан 1979) - Кубаның жазушысы, драматургы, ақыны, әңгіме жазушысы, очеркші және аудармашы. Оның ең танымал шығармалары - "La isla en peso" (1943) поэмасы, "Cuentos Fríos" (1956) әңгімелер жинағы, "La carne de René" (1952) романы және "Electra Garrigó" (1959) пьесасы. Ол поляк жазушысы Витольд Гомбровичтің "Фердидурке" романын испан тіліне аударудағы рөлімен де танымал. Пинера - Куба әдебиетінің ең танымал авторларының бірі. Оның шығармалары шеттен танылу, ақымақтық пен ақымақтыққа арналған, кейіпкерлері жиі күлкілі және әзіл-сықақ жағдайларға тап болады. Ол ашық гомосексуалист еді; Алайда, христиан отбасында туылған Пиньера кінәлілікпен күресті, кейін Куба революциясынан кейін үкімет тарапынан остракизммен күресті. Дегенмен, Пиньераның шығармашылығы Куба және Латын Америкасы авторлары Северо Сардуй, Виктор Фаулер, Роландо Санчес және Рикардо Пилья сияқты авторлар арқылы қайта ашылды. Оның шығармалары 100 жылдық мерейтойына қайта басылып шығарылды және Антон Арруфат басқарған комиссия оның құрметіне коллоквиум ұйымдастырды.

Өмірбаян

Вирджилио Пиньера Кубаның Карденас қаласында дүниеге келген. 1925 жылы ол отбасымен бірге Камагуэйге көшіп барып, орта мектепті бітірген. 1938 жылы ол Гаванада тұрақтап, 1940 жылы Гавана университетінен философия және хаттар бойынша докторлық дәрежесін алды. Алдыңғы жылдан бастап ол өлеңдерін Оригеннің алдыңғы адаби журналында Espuela de plata (Күміс шұңқыр) жариялай бастады. 1941 жылы ол өзінің алғашқы өлеңдер жинағын Las furias (Фуриялар) және ең танымал пьесасын Electra Garrigó жазды. Соңғысы сегіз жылдан кейін Гаванада премьера болып, баспасөзде нашар қабылдады. 1942 жылы Пиньера Poeta (Poet) журналын құрып, басқарды. Келесі жылы ол Куба әдебиетінің биіктіктерінің бірі ретінде қарастырылатын La isla en peso (Аралдың салмағы) атты шығармасын шығарды, бірақ сол кезде оның әріптестері Гастон Бакеро, Елисей Диего және Синтио Витье сияқты сыншылардың жек көруіне ұшырады. Хосе Лезама Лима және Хосе Родригес Феомен бірге олармен эстетикалық келіспеушіліктеріне қарамастан, Оригенді құрды. Оның ең көрнекті еңбектері арасында бірқатар өлеңдер, "Кафка құпиясы" атты эссе және Аргентина әдебиеті туралы тағы бір эссе болды. 1946 жылдың ақпан айында Пиньера Буэнос-Айреске сапар шегеді, онда ол 1958 жылға дейін Куба елшілігінде корректор және аудармашы болып жұмыс істеді. Аргентинада жүргенде ол Хорхе Луис Борхес, Виктория Окампо, Гразиелла Пейру және Хосе Бьянкомен достық қарым-қатынас орнатты. Бианко Пинераның "El que vino a salvarme" ("Мені құтқаруға келген адам") атты қысқа әңгімелер жинағына кіріспе жазды, оны "Editorial Sudamericana" баспасы шығарды. Пиньера Витольд Гомбровичпен де достық қарым-қатынас құрды және Куба жазушысы Хумберто Родригес Томеудің көмегімен Фердидуркені испан тіліне аударған комитеттің төрағасы болды. Осы кезеңде ол өзінің Jesús және Falsa alarma (Жалған дабыл) пьесаларын жазды. Пинераның алғашқы романы "Рененің еті" (La carne de René) 1952 жылы жарық көрді. Үш жылдан кейін, негізін қалаушылар арасындағы қатал дау-дамай Оригеннің жабылуына әкелгеннен кейін, ол өзінің соңғы журналын Ciclón (Циклон) құрды. Ол кейде Sur, сондай-ақ француз журналдарына Lettres Nouvelles және Les Temps modernes журналдарына да үлес қосатын. 1958 жылы Аргентинадан кетіп, тұрақты Кубаға қоныс аударды. Ол Куба революциясына дейін жетті және Революция газетінде және оның қосымшасында Lunes de Revolución-да еңбек етті. 1960 жылы ол тағы да Электра Гарригоны сахнаға шығарып, өзінің толық пьесаларын жариялады. 1968 жылы Кубада 1990 жылға дейін орындалмаған Dos viejos pánicos (Екі ескі паника) пьесасы үшін Premio Casa de las Américas сыйлығын алды. Вирджилио Пиньера 1961 жылы Үш П-тың түні тұтқындалып, қысқа уақыт қамауға алынды, бірақ көп ұзамай халықаралық қысымға байланысты босатылды. 1971 жылдан бастап Пинера Куба үкіметі мен әдебиет мекемелері оның айтарлықтай әртүрлі идеологиялық сенімдері мен гомосексуализмі үшін айырылды. 1979 жылы 18 қазанда қайтыс болды, оның сүйегі туған жері Карденаста жерленді.

Ағылшын тіліндегі аудармалар

"Ренедің денесі" атты кітапты Марк Шафер аударды. Антон Арруфаттың алғы сөзі. Эриданос баспасы, 1988 жыл. "Салқын әңгімелер" кітабының аудармашысы: Марк Шефер. Гильермо Кабрера Инфантедің кіріспе сөздері. Эриданос баспасы, 1988 жыл. "Электра Гарриго" деген кітапты Маргарет Карсон аударған. Конфликт кезеңдерінде: Латын Америкасының театр және спектакльдер туралы сын антологиясы, ред. Диана Тейлор мен Сара Дж. Таунсенд. Энн Арбор: Мичиган университеті баспасөзі, 2008.