Кіріспе

Газет Газет, 1727 жылы Мэриленд Газетті ретінде құрылған, Америкадағы ең көне газеттердің бірі. Оның қазіргі ұрпағы, The Capital, 2014 жылы The Baltimore Sun Media Group сатып алды. Бұрын Capital Gazette Communications тобының меншігінде болған, ол The Capital, Bowie Blade News, Crofton West County Gazette және Capital Style Magazine журналдарын жариялаған. Газет пен оның бауырлас басылымдары 270 жылдан астам уақыт бойы Анаполис ауданындағы көптеген жерлерде жасалып, басылып шығарылды. Компания штаб-пәтерін жеті рет, оның ішінде 3 Church Circle-дан 1948 жылы 213 West Street-ке, 1987 жылы 2000 Capital Drive-ке және 2014 жылдың қыркүйегінде Bestgate Road-ке көшірді.

Уильям Паркс

The Maryland Gazette 1727 жылы Мэриленд штатының Аннаполисте құрылды және 1734 жылы Уильям Паркс баспадан шығарды. Паркс 1736 жылы Вирджинияға көшіп келді. Газет Мэриленд пен Оңтүстік штаттарының алғашқы басылымы, сондай-ақ колонияларда алтыншы болып шықты. 1730 жылдан кейін басылымның ретсіз болып, 1734 жылы тоқтатылды. Газет екі жағында екі бағанмен басылып шыққан жартылай парақ болып басталды. Парктер өзінің форматын британдық апталық газеттерден, мысалы, Spectator немесе Tattler-ден үлгі алды. Кейіннен ол толық параққа дейін кеңейтіліп, төрт бетті эссе, жаңалықтар мен жарнамалармен ұсынды.

Анна Кэтрин Хуф Грин

Грин 1767 жылы қайтыс болғанда, оның редактор және баспагер лауазымын әйелі Энн Кэтрин Хуф Грин, отарлаушылардың құқықтарын нық қолдай отырып, күйеуінің Аннаполистегі корольдік губернатордың мұрны астында тәуелсіз газетті жүргізу саясатын жалғастырды. Ақырында ол газетті 8 жыл бойы шығарып, 14 баланы тәрбиеледі. Газет Грин отбасында 94 жыл бойы сақталып қалды. Мэриленд Газетті жариялайтын Аннаполистегі Чарльз көшесіндегі Грин-хауста қазір естелік тарихи тақта орнатылған.

Америка революциясы

Джонас Грин пошта маркасы туралы заңды жек көреді, оның ішінде оның газетінен тікелей салық салынады. Ол ақшаны төлемей, газетке "Мэриленд газетінің мерзімі бітіп барады: қайта тірілу үміті күмәнді" деген жарқын тақырыппен жариялады. Грин газеттің "мөр туралы заң" бойынша "бұл газет енді жарияланбайды" деп жазды. Салық маркасы орналасуы тиіс беттің оң жақ төменгі бұрышында оның орнына бас сүйек пен сүйектер пайда болды. Тынысырақ адамдар Гринді төрешілікке қарсы күрес аясында баспаға оралуға көндірді, кейін ол осы атаумен басылымдарды қайтадан бастады: "Өлмеген, тек ұйықтап жатқан марқұм Мэриленд газеті көрінісі". Бұл газеттің "ұлттың ең көнесі" деген мәлімдемесін қорғаушылар бұл қысқа мерзімді баспаның тоқтатылуы бизнес шешімі емес, қатаң және батыл баспагердің саналы саяси мәлімдемесі деп айтады. 1766 жылы Мэриленд газеті Бостандық декларациясына қол қойған болашақ адам мен Аннаполис саяси құрылтайшыларының бірнеше адамы арасындағы сөз соғысының орындарының бірі болды. 1766 жылдың 19 маусымында Мэриленд газетінде Уолтер Дулани, Джордж Стюарт (17001784), Джон Брайс (17051766) және басқалар 1765 жылғы мөртаңбалық актінің жетекші қарсыласы және Анн Арундл округінің бас бөлімінің негізін қалаушы Сэмюэл Чейсті сынға алған мақала жариялады. Бұл мақалада Чейз "қатыгез, абайсыз жанжалшы, топтардың жетекшісі, араздық пен алауыздықтың ұлы, қарапайым қоғамдық тыныштықты бұзатын" деп аталды. Чейс Стьюарт пен басқаларды "құмарлық пен өркөкіректік" деп айыптайтын ашық хатпен жауап берді және "меншік ықпалы, соттың ықыласы және осы қаланы жайлаған құралдар мен сүйіктілердің байлығы мен ықпалы" арқылы билікке келді. 1772 жылы Кароллтоннан Чарльз Кэрролл Мэриленд газеті арқылы жүргізілген пікірталасқа қатысып, колониялардың өз салықтарын бақылауға құқығы бар екенін айтты. Газетте "Бірінші азамат" деген псевдониммен жазған ол губернатордың мемлекеттік қызметкерлерге және протестант дін қызметкерлеріне заңгерлік алымдарды көбейту туралы жарлығына қарсы шыққан көрнекті өкілі болды. Карроллға қарсы осы жазба пікірталастарда және "Антилон" деп жазуда белгілі заңгер және лоялист саясаткер Дэниел Дулани Кенже болды. Осы пікірталастарда Кэрролл Мэриленд үкіметі ұзақ уақыт бойы төрт отбасының - Оглз, Таскер, Блэден және Дуланийлердің монополиясы болды деп мәлімдеді, ал Дулани керісінше пікір білдірді. Дулани көп ұзамай "Бірінші азаматқа" жеке адамнан жасалған шабуылдарға жүгінді, ал Кэрролл мемлекет қайраткеріне ұқсап, едәуір тыныштықпен жауап берді, Антиль аралдары "жамандықпен және еркіндікке қарсы қорлықпен айналысқан кезде, біз дәлелдер жетіспейді немесе білімсіздік немесе қабілетсіздік оларды қалай қолдануға болатынын білмейді деп болжауымыз мүмкін" деп дәлелдеді. Мэриленд газеті Анаполис пен Энн Арундел округінің Оңтүстікке деген жанашырлығына қарамастан, өмір сүруді таңдады. Мысалы, 1860 жылы Линкольн Анна Арундел округінде үш дауыс алды, ал Аннаполисте бір ғана дауыс. Алайда, ризасыз оқырмандар мен жарнама берушілерден түскен кез келген табыс жоғалту, кем дегенде, президенті Абрахам Линкольн Мэриленд штатының федералды жарнамашысын тағайындаған кезде, ішінара өтелді.

20 және 21 ғасырлар

Газетті 1910 жылы капиталды иеленуші Уильям Эбботт полковник Филипп Э. Портерден сатып алғаннан кейін кешкі капиталмен бірікті. Газет 1969 жылы аптасына екі рет жариялануға көтерілді және негізінен солтүстік округ аймағын қамтыды.