Кіріспе

Benedicamus Domino (лат. "Біз Иемізге бата берейік") - бұрын латын массасында Ite орнына қолданылған құрметті сәлемдесу, missa est Глория жоқ массаларда (яғни, Адвент, Септуагима, Ораза және Пассион кезінде маусымның массалары; жыл сайынғы мерекенің массалары, өткен жексенбідегі масса қайталанады, Пасха кезінде ғана; ең көп құлшылықтар). Сосын, "Deo gratias" ("Құдайға шүкір") деп жауап береді. Ол сондай-ақ барлық қызметтердің соңында өлең ретінде де айтылады.

Тарих және литургиялық қолданыс

1000 жылға дейін Римде бұл ән белгісіз болған, және ол Галликан литургиясынан пайда болған болуы мүмкін. Қазіргі заманғы ән кітаптарында әнге берілген музыка Ите missa est үшін дәл солай, бірақ ортағасырлық кезеңде де қаншалықты дұрыс болғаны белгісіз. Мәтін жиі троппен, әсіресе екі сөздің арасында мәтін қосу арқылы немесе күйді орган үшін кантус фирмас ретінде пайдалану арқылы жасалатын. Бұл әнді тенор ретінде қолдану Сент - Пэристе кең тараған. Марсиал және Нотр-Дам полифония мектептері, соның ішінде Magnus Liber Organi-дегі оншақты орнатулар. Папа Пий XII (1938-1958) және Папа Иоанн XXIII (1958-1963) литургиялық реформалар кезінде Benedicamus Domino пайдалану өте шектеулі болды. 1963 жылы ол тек қашан ғана айтылатын немесе айтылатын болды (Eucharisticum Mysterium, 120). Бұл ән англосаксон елдерінде сирек естіледі, өйткені шерулер осында сирек кездеседі. Алайда ол әлі күнге дейін діни қызметте қолданылады. Лютерандықтар оны діни қызметте және діни қызмет соңында қолдана береді. Кейбір дәстүрлі католиктер 1955 жылға дейінгі литургиялық кітаптарды Киелі орынның рұқсатысыз, мысалы, Қасиетті Пий V қоғамы (SSPV), Ізгі кеңес анасы институты (IMBC) және Бп. Дональд Дж. Санборнның Рим католик институты (RCI), және осылайша Benedicamus Domino-ды дәстүрлі түрде қолданады.