Olaus Johannis Gutho

Кіріспе

Швед студенті және монах Олаус Йоханнис Гуто (1516 жылы қайтыс болды) Уппсала университетінің 15-ші ғасырдың соңында оқыған студенті, оның сақталған дәріс жазбалары ортағасырлық жалғыз швед университетінің оқу бағдарламасының бірнеше көздерінің бірі болып табылады.

Өмірбаян

Олаус 1477 жылы алғашқы семестрден бастап, кем дегенде 1486 жылға дейін Уппсала университетінің студенті болды, кейіннен Вадстенаның Бригитин абатханасында монах болды. Оның есімі Олоф Йоханссон немесе Олоф Джонссонның латыншасы (немесе осыған ұқсас форма), оның аты Готланд аралынан екенін көрсетеді. Ол бакалавр ретінде аталған artibus датасы жоқ жазбада және 1506 жылы монастырға кірген кезде magister artium болды. Алайда, Олаус 1486 жылы бакалавриатты әлі бітірген жоқ, бұл оның жасқа кіруімен түсіндірілуі мүмкін. Студенттер жеті немесе сегіз жаста университетке түсе алды, бірақ он жеті жасқа дейін бакалавриатқа түсуге рұқсат етілмеді. Олаус 1516 жылы Польшаға сапар кезінде қайтыс болды. 1506 жылы монастырға кіргенде Олафтан барлық жеке меншігін беруді талап етті; Упсаладағы дәрістерден алған жазбалары монастырь кітапханасына жеті томдық жинақты берді. Олар 16 ғасырдың аяғында Вадстена абатшылығы таратылғаннан кейін кітапхананың қалған бөлігімен бірге Уппсалаға қайтарылды. Қолжазбалар (C 195, 242, 599, 600, 601, 602 және 627) редакцияланып, оның кіріспесімен латыншы Андерс Пилц өзінің диссертациясында Studium Upsalense (1977) жарияланды. Ең алғашқы жазбалар теологияны қамтиды, бірақ Олаус өзінің философия факультетінде 1482-де білім алуын бастады. Бұл жазбаларда Аристотель философиясы мен Альбер Магнус пен Томас Аквиннің сол кездегі Еуропаның барлық университеттерінде білім беруді кеңінен қамтыған ықпалы қатты баса айтылған. Оның ұстаздары арасында "Chronica regni gothorum" атты еңбегімен есімі қалған теолог Эрикус Олай мен кейіннен Швецияда протестанттық реформацияға қарсы шыққан жетекшілердің бірі Педер Галле бар еді. Уппсала оқу бағдарламасына Евклидтің математикасы мен Иоганн де Сакробосконың De sphaera mundi астрономиялық мәтіні кірді. Астрономиялық жазбалар Уппсала астрономдарына 1992 жылы ашылған 8869 Олаусгуто астероидінің атын беруге ықпал етті.

Olaus was a student at Uppsala University from its very first semester in 1477 until at least 1486, and later became a monk in the Brigittine Abbey of Vadstena. His name is a latinization of Olof Johansson or Olof Jonsson (or a similar form), with the byname indicating that he was from the island of Gotland. He is mentioned as a baccalaureus in artibus in an undated note, and was a magister artium by the time he entered the monastery in 1506. However, Olaus had not yet graduated as a baccalaureus in 1486, at the time of the last dated notes, which may be explained by his young age at the time of enrollment; students could enter university as young as seven or eight years old, but were not allowed to take the baccalaureate until the age of seventeen. Olaus died in 1516 during a visit to Poland. When entering the monastery in 1506, Olaus was required to give up all his private possessions; the notes from lectures in Uppsala which he donated to the monastery library made up seven bound volumes. These were eventually returned to Uppsala along with the rest of the library after the dissolution of the Abbey of Vadstena in the late 16th century, and they now belong to the Uppsala University Library. The manuscripts (C 195, 242, 599, 600, 601, 602 and 627) were edited and published with an introduction by the Latinist Anders Piltz in his dissertation Studium Upsalense (1977). The earliest notes cover theology, although Olaus started his studies in the Faculty of Philosophy in 1482. The notes show a strong emphasis on Aristotelian philosophy and the influence of Albertus Magnus and Thomas Aquinas that pervaded education in all universities in Europe at the time. His teachers included the theologians Ericus Olai, remembered for his chronicle Chronica regni gothorum, and Peder Galle, who later became known as one of the leading opponents of the Protestant reformation in Sweden. The Uppsala curriculum also included Euclid's mathematics and the astronomy text De sphaera mundi by Johannes de Sacrobosco. The astronomy notes have influenced Uppsala astronomers to name an asteroid after him, 8869 Olausgutho, discovered in 1992.