Кіріспе
Бразилиялық ақын, драматург және суретші (1806-1879) Бразилиялық ақын, драматург және суретші Мануэль Хосе де Араухо Порто Алегре, Санто-Анжело бароны (29 қараша 1806 30 желтоқсан 1879), Бразилиялық романтикалық жазушы, суретші, сәулетші, дипломат және профессор, Бразилияның алғашқы редакциялық карикатуристерінің бірі болып саналады. Ол Бразилия әдебиет академиясының 32-ші кафедрасының қамқоршысы.
the Brazilian poet, playwright and painter
Manuel José de Araújo Porto Alegre, Baron of Santo Ângelo (29 November 1806 – 30 December 1879), was a Brazilian Romantic writer, painter, architect, diplomat and professor, considered to be one of the first Brazilian editorial cartoonists ever. He is the patron of the 32nd chair of the Brazilian Academy of Letters.
Өмір
Порто Алегре Рио-Гранде-ду-Сул штатының Рио-Пардо қаласында Мануэль Хосе де Араухо болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Франсиско Хосе де Араухо мен Франсиска Антония Виана. Бразилия тәуелсіздік алғаннан кейін, ол өзінің атын Мануэль де Араухо Питангейра деп өзгертті. Кейіннен ол оны Мануэль де Араухо Порто Алегре деп өзгертті. 1826 жылы ол Жаң Батист Дебремен Императорлық көркемсурет академиясында сурет салуды үйрену үшін Рио-де-Жанейроға көшіп барды. Ол қазіргі Academia Militar das Agulhas Negras-да оқыды және медицина мен философия курсын оқыды. 1831 жылы ол өзінің сурет салу техникасын жетілдіру үшін Дебретпен бірге Бразилиядан Еуропаға кетті. 1835 жылы Италияға барып, тағы бір бразилиялық ақын Гонсалвес де Магалхеспен танысады. Порто-Алегре мен Магалхаес Францияда 1837 жылы Франсиско де Сальсес Торрес Хоменмен бірге Niterói деп аталатын қысқа мерзімді журнал құрды. Сондай-ақ 1837 жылы ол Императорлық көркемсурет академиясында тарих кескіндемесі мұғалімі болды, бұл лауазым 1848 жылға дейін жалғасты, содан кейін Academia Militar das Agulhas Negras-те сурет салу мұғалімі болды және өзінің алғашқы карикатураларын жасай бастады. 1838 жылы ол Ана Паулина Деламарге тұрмысқа шығып, екі балаға ие болды: Карлота Порто Алегре (болашақтағы суретші Педро Америконың әйелі) және болашақ дипломат Пауло Порто Алегре. 1840 жылы ол император Педро II сарайының ресми суретшісі және сәндеушісі болып тағайындалды. Ол Петрополистегі император сарайының, Педро II-нің Екі Сицилияның Тереза Кристинамен некелесуі мен императордың таққа отырғызуын безендірді. Ол Мәсіх және Роза ордендерімен марапатталған. Гонсалвес де Магалхес пен Торрес Хоменмен бірге ол 1843 жылдан 1845 жылға дейін созылған "Minerva Brasiliense" атты мерзімді журналға негіз қойды. Ол осы журналда өзінің "Бразилиана" атты поэмасын жариялады. 1844 жылы Торрес Хоменмен бірге ол өзінің карикатураларын жариялаған Lanterna Mágica юмористикалық журналын құрды. 1849 жылы Порто Алегре Жоаким Мануэль де Македо және Гонсалвес Диаспен бірге "Гуанабара" журналын құрды. Бразилиядағы романтизм қозғалысының ресми журналы деп саналатын журнал 1856 жылға дейін жұмыс істеді. 1852 жылы саяси мансапка кіріп, Рио-де-Жанейроның қалалық палатасында кенешші орынбасар болып, қала құрылысы және қоғамдық денсаулық сақтау салаларында қызмет көрсетті. Ол бұл лауазымға 1854 жылға дейін, сол жылы Императорлық көркемсурет академиясының директоры болып, 1857 жылға дейін қызмет етті. 1860 жылы Порту-Алегре дипломатиялық мансапка кірісті, онда ол Пруссия Корольдігінде, Саксония Корольдігінде және кейін Португалияда Бразилия империясының консулы болып қызмет етті, ол қайтыс болды. (Порто Алегридің сүйектері Бразилияға 1922 жылы әкелінді.) 1874 жылы император Педро II оған Санто-Анжело барон атағын берді және Бразилия тарихи-географиялық институтының мүшесі болды.
Спиритизм
1865 жылы Дрезденде болған кезде Порто Алегре принцесса Изабелдің балаларының сол кездегі мұғалімі Хоаким Мануэль де Македоға хат жазды. Онда ол спиритизмге түскенін және Адуару әлемінен хабарларды психографтай алатынын және Изабел одан "өзінің қорғаушы рухы кім" деп сұрайтынын айтады. Қазір Бразилияның Ұлттық мұрағатында сақталған бұл хат 12 беттен тұрады.