Кіріспе

Британ армиясының генерал-лейтенанты генерал сэр Джордж Монтегю Харпер (1865 жылы 11 қаңтар - 1922 жылы 15 желтоқсан) - Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британ армиясының аға офицері. Генерал Генри Уилсонның қорғауында болған ол соғыстан бұрын Соғыс кеңсесінде және 1914 жылы Британдық экспедициялық күштер (BEF) штабында маңызды лауазымдарды атқарды. Кейіннен ол 51-ші (Таулы) дивизияға Анкре, Аррас, Үшінші Ипр және Камбрей шайқастарында қолбасшылық етті. Танк офицерлері оның Камбрейде ерекше тактиканы қабылдауы оның дивизиясының мақсаттарына қол жеткізе алмауына себеп болды деп кеңінен мәлімдеді, дегенмен бұл пікір қазір күмән тудырады. 1918 жылы IV корпустың қолбасшысы болды.

Ерте өмір

Харпер 1865 жылы 11 қаңтарда Сомерсет штатының Батестон қаласында Чарльз мен Эмма Харпердің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі дәрігер және хирург болған.

Ерте әскери мансап

Джордж Харпер Бат колледжінде және Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алған. 1884 жылы 5 шілдеде Корольдік инженерлер құрамына лейтенант болып тағайындалды, 1892 жылы 1 қазанда капитандыққа көтерілді. 1899 жылы Оңтүстік Африкаға жіберілді, онда ол 37-ші далалық ротаның Корольдік инженерлеріне қосылды және Spion Kop, Val Kranz, Tugela Heights және Pieter's Hill-те әрекет етті.

Қызметкерлер штабының қызметкері

Харпер 1901 жылы 1 сәуірде майор болып тағайындалды және сол жылы Камберлидегі штаб колледжіне оқуға түсті. Камберлиден бітіргеннен кейін, ол 1902 жылы 15 қазанда штаб капитаны болып тағайындалды. Кейіннен ол 1908 жылдың мамыр айынан 1910 жылдың желтоқсанына дейін директорлық құрамда қызмет еткен штаб колледжіне оралды. Харпер Генри Уилсонды, содан кейін штаб колледжінің комендантын, болашақ соғыс театрын барлауда ертіп жүрді. 1908 жылдың тамызында Эдвард Персивальмен ("Перкс") бірге пойызбен және велосипедпен Намурдың оңтүстігін зерттеді. 1909 жылдың тамызында Харпер мен Уилсон Монстан француз шекарасына дейін Швейцарияға дейін саяхат жасады. Келесі жылдың көктемінде, бұл жолы автокөлікпен, олар Роттердамнан Германияға сапар шегіп, содан кейін шекараның неміс жағын зерттеді, Сент-Вит пен Битбургке жақын салынған жаңа темір жол желілері мен "көптеген жолдарды" атап өтті (неміс әскерлерін Арденге жақын шоғырландыру үшін).

Әскери операциялар

Ол 1911 жылы Соғыс кеңсесінің әскери операциялар директорының орынбасары (ДДМО) болды (Уилсонның, ДДМО-ның басқаруымен қызмет етті). Құпиялылық қажеттілігі үшін Харпердің МО1 шағын болды - он офицер, олардың үшеуі генерал-квартирмейстер бөлімінен жіберілді. Құпия құжаттарды (мысалы, теміржол кестелерін) (әскерге алынған) клерктер емес, офицерлер теріп, құпия баспа машинасында басып шығарды. 1912 жылдың 14 қарашасында екі жылдық жұмыс аяқталғаннан кейін, темір жол кестелері Францияға теңіз арқылы тасымалданудан бұрын BEF құрастыруға дайын болды. Әскери операциялардың директордың орынбасары болған кезде полковник Харпер (1913 жылдың 1 қазаны) соғыс корпустары болған жағдайда GHQ шешімдерін дивизияларға жеткізу үшін "пошта жәшіктері" болуы керек деп жазды. Бұл көзқарас соғыстың барысында біртіндеп қайта қаралатын болады, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы бөлігіне қарай тәжірибелі корпус командирлері операцияларға қатысты көбірек автономияға ие болды.

GHQ

Соғыс басталған кезде полковник Харперді БЭФ бас штабының ОА (жоспарлау операциялары мен жазбаша бұйрықтар) бөліміне бастық етті. I (ақпарат) және Ob (жазбаша жазбалар) бөлімдері ОА-ға бағынышты болды, бұл ОА-ны іс жүзінде бөтелкеге айналдырды. Ол БЭФ штабының бастығы Мюрреймен қарым-қатынасы нашар болды, өйткені ол Мюррейдің орынбасары және бәсекелесі Уилсонмен жұмыс істеуге дағдыланды. 24 тамызда (Монс шайқасынан кейінгі күні) Харпер Мюррей үшін ештеңе жасаудан бас тартты, сондықтан Лорд Лох өзінің жұмысы болмаса да, хабарламалар жазуға мәжбүр болды. Уилсон француздардың Харперді жұмыстан босатуына жол бермеу үшін араласқан (Уилсонның күнделігі 7 қыркүйекте), бірақ бір аптадан кейін (Уилсонның күнделігі 14 қыркүйекте) Мюррей мен Харпер үнемі айтысып жүргенін жазды. Робертсон (BEF-тің генерал-майоры) 1914 жылы Аббивиллге келген кейбір саясаткерлерге "Оа" "Олдын Арпер" дегенді білдіретін есіктегі әріптерді көргенін айтқан. Робертсон, қазір BEF штабының бастығы, қараша айында Уилсон француз майданында саяхаттаған кезде "өте әдепсіз жолмен" (Раулинсонның күнделігі 29 қаңтар & 8 ақпан 1915 ж.) уақытша бригадир генерал болып тағайындалған Харперді алып тастады. Робертсон штабтық міндеттерді және барлауды операциядан бөлек бөлімдерге бөлді, әрқайсысын бригадир генерал басқарды. Гарперді жұмыстан шығару GHQ-дағы қайта құрудың бір бөлігі болғанымен, оның орнын алмастырған Уигам Харперге қарағанда көбірек назар аударып, оған жақындауға болатын.

Бөлімнің қолбасшысы

1915 жылы ақпанда оған 17-ші жаяу әскер бригадасының командалығы берілді. Ол Уилсонға (24 қыркүйек 1916 ж.) GHQ әскерлермен байланыста емес екенін және білімі мен қиялы жоқ екенін айтты. 51-дивизия Анкре шайқасына қатысты.

Аррас

Харпер дивизиясы 1917 жылдың көктемінде Аррас шайқасында да әрекет етті. Сприрс оны "жақсы көрінетін, бүркіт сияқты мұрын және қардай ақ шашы бар, бірақ оның шашы қара болған" деп сипаттады. Оны "ағасы" немесе кейде "әке" деп атайтын.

Үшінші Ипр

Айвор Макс (GOC XVIII корпусы) Харпердің 1917 жылдың 31 шілдесі мен 22 қыркүйегі арасындағы өнер көрсетуі туралы жарқын есеп жазды (ол 58-ші дивизияның H. D. Fanshawe және 39-шы дивизияның Кэтберті туралы өте сыншыл болды). Максстің баяндамасында Харпердің оқу мен командалық шеберлігі атап өтілді, сондай-ақ 51-ші дивизияның жақсарғанын атап өтті, ол бұрын "жаман ұйымдастырылған және солдат емес" болып саналды және оны корпус командалығына көтеруді ұсынды.

Камбрай

Харпердің 51-дивизиясы 1917 жылдың қарашасында Камбре шайқасына қатысты. Кристофер Бейкер Карр кейіннен өзінің естеліктерінде (Шоферден бригадирге дейін 1930) Харпердің өзінің ерекше тактикалық жаттығуларын қолдануының нәтижесінде Флесквиерге шабуыл сәтсіз болды деп мәлімдеді. Бұл мәлімдеме кеңінен қайталанғанымен, Брин Хаммонд оны "ашықтай шіріген" деп қабылдамады. Бейкер Карр сол кезде мұндай шағым жасамады (ол шын мәнінде шараны мақтады), ол басқа заманауи есептерде расталмаған және Бейкер Каррдың өз бригадасы сәтсіздікке ұшырады. 23 қарашада Фонтейнді қайта алу үшін Харпер бригада командирі Генри Пелхэм Берннің жеті батальонының тек екеуімен шабуыл жасау туралы ұсынысына келісті. Брин Хаммонд Харпердің Флесквиерді басып алмауын күшті неміс қорғанысына, оның резервтік бригадасының ұсталуына және ішінара командалық және бақылау құрылымына байланысты деп санайды (Харпер өзінің штабын тым артқа, 8,000 ярдқа (4,5 мильден астам) түпнұсқалық британдық майдан шегінен артқа және Флесквиерден 7 миль қашықтықта). Бригад генерал Хардрес Ллойд (GOC 3 танк бригадасы) Харперді "қария есек" деп санады және (Ж. Ф. Фуллердің 1918 жылғы мамырдағы журналдарына сәйкес) ол жаяу әскердің жаңа тактикасына күмәнмен қарағанын білдірді. Хардресс Ллойд "егер марқұм Оскар Уайльд сізбен бірге жүрсе, ол қайда барады деп ойлайсыз?" деп жауап бергенін және Харперді "ауруханада бөлмеден алып кету керек болды" деп мәлімдеді.

Корпус командирі

Харпер 1918 жылы 11 наурызда ГОК IV корпусына көтерілді, бұл бірқатар аға корпус командирлерінің майдан шебінен зейнеткерлікке шыққан реструктуризациясының бөлігі болды. Ол осы команданы соғыстың соңына дейін британдық Үшінші армияның бір бөлігі ретінде ұстады. 1918 жылдың қыркүйегінде Альберт шайқасынан кейінгі кезеңде Үшінші армия Гинденбург желісіне қарай алға жылжуда, Холдейн күнделігінде Харпердің болжамды кемшіліктері туралы үнемі айтып отыратын. Бір кезде Холдейн Бингке (GOC Үшінші армиясы) Харперді жылдам алға басуға шақырды, ал Бинг IV корпустың алға басуын көрсеткенде, "Мен Харперді артқы қатарға жіберіп" алға басуым керек" деп жазды. Халдейн Үшінші армияның бұйрықтары Харперге (Халдейннің оң жағында, яғни оңтүстік флангта) "менің корпусыммен бір уақытта алға шықпауға себеп болды" (22 қыркүйек). Холдейн Бингке шағымданды, ол Харперді жоққа шығарудан бас тартты. Халдейн мұны олардың Солтүстік-Батыс шекарада тәжірибесі жоқ екендігімен түсіндірді. Байнгтың шешімі дұрыс емес еді, ал Холдейннің алға жылжуына Харпердің биік жерді басып алмауы кедергі келтірді.

Соғыстан кейінгі

Соғыстан кейін 1919 жылы Харпер Оңтүстік қолбасшылықтың бас қолбасшысы болды.

Құрметтер мен марапаттар

27 қыркүйек 1901 жылы капитан (қазіргі майор) Джордж Монтегю Харпер Оңтүстік Африкадағы операциялар кезінде көрсеткен қызметі үшін Ақырғы қызмет орденіне тағайындалды. 18 ақпан 1915 жылы полковник (уақытша бригадир генерал) Джордж Монтегю Харпер DSO соғыста атқарған еңбегі үшін Бату орденінің серіктесі болып тағайындалды. 1918 жылдың 1 қаңтарында генерал-майор Джордж Монтегю Харпер CB DSO Бата ордені кавалер-командующийы қызметіне жоғарылатылды. Харпер сондай-ақ шетелдік ордендермен марапатталды; Құрмет легионы, француздық Croix de Guerre, бельгиялық Croix de Guerre, Бельгияның Леопольд орденінің Ұлы кресті және серб ақ бүркіті.

Отбасы

1893 жылы Элла Констанс Джексонға үйленді.